ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (17/05/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ' ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ)

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

καὶ προαγαγὼν αὐτοὺς ἔξω ἔφη· κύριοι, τί με δεῖ ποιεῖν ἵνα σωθῶ; (Πραξ. 16, 30)

Και αφού τους έβγαλε έξω, είπε: Κύριοι, τι πρέπει να κάνω για να σωθώ;

Βλέποντας μετά το σεισμό, ο ρωμαίος δεσμοφύλακας να ανοίγουν οι πόρτες των κελιών, να λύνονται τα δεσμά αλλά οι κρατούμενοι να μην φεύγουν (αν έφευγαν θα θανατώνονταν βάσει του ρωμ. νόμου), ρώτησε κάτι που το έχουμε ξανακούσει στα ευαγγέλια (Ματθ. 19, 16 Πραξ. 2, 37): Τι πρέπει να κάνω για να σωθώ; Δεν ρώτησε τον Παύλο και το Σίλα από απλή περιέργεια. Και κυρίως, δεν ρώτησε αυτό που ρωτάγαμε οι περισσότεροι σήμερα, το πως έγινε το θαύμα. Είδε το θαύμα, δεν το αμφισβήτησε, ούτε έψαξε για λογικές απαντήσεις περί αυτού. Συνειδητοποίησε ότι βρίσκεται μπροστά σε θεία δύναμη, και μετέτρεψε τον όποιο φόβο λογικά θα είχε, σε πνευματική αναζήτηση. Κάτι που επιπλέον τον πείθει, είναι η στάση των αποστόλων, οι οποίοι ούτε δραπέτευσαν, ούτε τον εκδικήθηκαν. Αντιθέτως του πρόσφεραν τη σωτηρία. Ο δεσμοφύλακας δεν ζήτησε μόνο πως να γλυτώσει το θάνατο, αλλά το πως να σώσει την ψυχή του και να απελευθερωθεί από την αμαρτία. Σε μια νύχτα δηλαδή, από άνθρωπος του ρωμαϊκού κράτους, γίνεται πιστός χριστιανός. Μέσα από μία στιγμή κρίσης και φόβου τον άγγιξε η χάρη του Θεού. Ένιωσε ένα εσωτερικό ταρακούνημα που τον οδήγησε να ζητήσει τον δρόμο προς τον Θεό. 

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΤΟ ΚΑΡΟΤΟ, ΤΟ ΑΥΓΟ ΚΑΙ ΤΟ ΤΣΑΪ

Με τι μοιάζουν οι λύπες και οι στενοχώριες; Πάντως όχι με κάτι καλό. Με νερό που βράζει μοιάζουν, κατά πως μας λέει η παρακάτω ιστορία από το Μέγα Καζαμία 2026 (εκδ. Υδρόγειος). Και ανάλογα με το τι είναι ο άνθρωπος, αντιδρά βρισκόμενος στο «βραστό νερό». Άλλοι αδύναμοι, άλλοι δυνατοί και άλλοι σαν το... τσάι που ευωδιάζει! Το τελευταίο για να επιτευχθεί χρειάζεται πολύ πνευματική δουλειά για να επιτευχθεί. Καλές οι υποδείξεις από διδακτικές ιστορίες, ωστόσο δεν μας λένε τον τρόπο για να γίνουν. Βλέπεις, τα... ζόρικα χαλάνε την εικόνα του μύθου. Όπως και να 'χει, ας θυμόμαστε ότι τίποτα καλό δεν γίνεται άνευ κόπου.  

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (10/05/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Ε' ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ)

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Τῶν δὲ μαθητῶν καθὼς ηὐπορεῖτό τις, ὥρισαν ἕκαστος αὐτῶν εἰς διακονίαν πέμψαι τοῖς κατοικοῦσιν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἀδελφοῖς. (Πραξ. 11, 29)

Οι μαθητές αποφάσισαν, ο καθένας ανάλογα με τις οικονομικές του δυνατότητες, να στείλουν βοήθεια (διακονία) στους αδελφούς που κατοικούσαν στην Ιουδαία.

Ακούγοντας την προφητεία του Άγαβου περί λιμού (στχ. 28), οι χριστιανοί (όπου εδώ ονομάζονται μαθητές, ο όρος 'χριστιανός' ότι είχε εμφανιστεί και δεν είχε επικρατήσει ακόμα) την δέχτηκαν αδιαμφισβήτητα. Μετά την Πεντηκοστή, βίωναν τα χαρίσματα του Αγ. Πνεύματος, τα οποία έλαβαν εκτός από τους αποστόλους και ευσεβείς πιστοί. Δεν περίμεναν λοιπόν να συμβεί ο λιμός (πείνα) για να βοηθήσουν αλλά αποφάσισαν να προστρέξουν ο καθένας ανάλογα με τις οικονομικές του δυνατότητες. Η «διακονία» εδώ, δεν σημαίνει μόνο υπηρεσία αλλά έμπρακτη βοήθεια, κυρίως υλική ενίσχυση. Δεν υπήρξε κανένας εξαναγκασμός για να δώσουν όλοι το ίδιο ποσό, αλλά επικράτησε η βασική αρχή της χριστιανικής ελεημοσύνης: ο καθένας ότι μπορεί αλλά όλοι με προθυμία. Βλέποντας τους πιστούς της Αντιοχείας να βοηθούν τους αδελφούς τους στην Ιουδαία, αντιλαμβανόμαστε ότι η Εκκλησία λειτουργούσε ως ένα σώμα, πέρα από γεωγραφικά όρια. Υπάρχει άμεση και οργανωμένη αντίδραση κάτι που φανερώνει την ωριμότητα και την οργάνωση της πρώτης Εκκλησίας. Είναι σημαντικό το ότι δεν αναφέρονται διχογνωμίες ή αντιρρήσεις για το αν ή το τι θα έπρατταν, ούτε διασπάσεις. Κανείς δεν κοίταξε το ατομικό του συμφέρον με αποτέλεσμα να προταχθεί η ενότητα της Εκκλησίας. Κάτι που δυστυχώς ατόνισε αργότερα στην ιστορική πορεία της Εκκλησίας...

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΑΣ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ»

Το μαλλί οι γυναίκες οφείλουν να το προσέχουν πολύ. Πως να το κάνουμε; Παίζει μεγάλο ρόλο στην εμφάνιση. Μιας που ήρθε η άνοιξη χρειάζεται προσοχή. Όπως διαβάζουμε στην Βεντέτα Νο 156 (2/5/1968), πέφτουν και μένουν στη βούρτσα! Και άντε μετά να την καθαρίζεις! Ή αγοράζεις μια άλλη... Για να μην επέλθει το... καράφλιασμα, το αρθράκι δίνει τας σχετικάς συμβουλάς. Για τις τότε γυναίκες. Σήμερα δεν ξέρω αν έχουν αλλάξει τα πράγματα, αλλά οπωσδήποτε ανήκω σε εκείνους που το μαλλί το κοιτάζω ιδιαιτέρως. Και οι περισσότεροι (αν όχι όλοι) βεβαίως. Αν υπάρχει...! :)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (3/05/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Δ' ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ)

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Ἐν Ἰόππῃ δέ τις ἦν μαθήτρια ὀνόματι Ταβιθά, ἣ διερμηνευομένη λέγεται Δορκάς· αὕτη ἦν πλήρης ἀγαθῶν ἔργων καὶ ἐλεημοσυνῶν ὧν ἐποίει. (Πραξ. 9, 36)

Στην Ιόππη υπήρχε κάποια μαθήτρια που λεγόταν Ταβιθά, της οποίας το όνομα μεταφράζεται Δορκάς (=ελαφίνα)· αυτή ήταν γεμάτη από καλά έργα και ελεημοσύνες, που έκανε συνεχώς.

Εδώ έχουμε τη μοναδική φορά στην Κ.Δ. που εμφανίζεται το θηλυκό του μαθητή. Η Ταβιθά ήταν μαθήτρια. Τίνος μαθήτρια; Παρότι το θαύμα το έκανε ο Πέτρος, δεν ήταν του Πέτρου αλλά του Χριστού. Στις Πράξεις, οι απόστολοι (όπως ο Πέτρος) είναι μάρτυρες και ποιμένες, και όχι «διδάσκαλοι» με προσωπικούς μαθητές όπως οι ραββίνοι. Συχνά όλοι οι πιστοί ονομάζονται μαθητές ως μέλη της κοινότητας του Χριστού και επίσης δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η Ταβιθά ανήκε έστω στην ακολουθία κάποιου αποστόλου. Ο Λουκάς προβαίνει σε μετάφραση του ονόματος στην ελληνική, μιας και αυτό μπορεί να μεταφραστεί. Αυτή η λεπτομέρεια είναι αφενός δείγμα της διγλωσσίας της εποχής (αραμαϊκά και ελληνικά) και αφετέρου μας δείχνει ότι η Εκκλησία απευθυνόταν σε ευρύτερο, πολυπολιτισμικό κοινό. Ποια ήταν η Ταβιθά και γιατί έγινε το θαύμα; Έκανε συνεχώς καλά έργα και ελεημοσύνες. Δεν παρουσιάζεται για διδασκαλία ή λόγο, αλλά για τα έργα αγάπης που δεν τα έκανε περιστασιακά. Είχε συνεχή δράση ώστε το έργο της ήταν στάση ζωής. Στο πρόσωπο της Ταβιθά αντιλαμβανόμαστε την ενεργό και τιμητική θέση της γυναίκας στην Εκκλησία. Το όνομα και η ταυτότητα της δείχνουν την οικουμενικότητα της Εκκλησίας. Μας υπενθυμίζει ότι η χριστιανική ζωή είναι διαρκής προσφορά στον συνάνθρωπο διότι η πίστη εκφράζεται με έργα αγάπης και όχι με λόγια.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΜΠΟΥΤΑΚΙ ΑΡΝΙΣΙΟ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ

Το Πάσχα απομακρύνεται σιγά σιγά, αλλά η κρεοφαγία μένει! όχι ότι έφυγε και ποτέ για να λέμε την αλήθεια. Πήρε ρεπό μόνο τη Μεγάλη Παρασκευή... Όπως και να 'χει, η άνοιξη έχει μπει οπότε ένα ανοιξιάτικο πιάτο επιβάλλεται. «Ανοιξιάτικο» τιτλοφορείται το αρνίσιο μπουτάκι από την Βεντέτα Νο 363 (20/4/1972) αν και νομίζω ότι τρώγεται σε όλες τις εποχές του χρόνου! Αρκεί να περισσεύουν τα λεφτά για αρνί...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (26/4/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

ἡμεῖς δὲ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν (Πραξ. 6,4)

Εμείς όμως θα αφοσιωθούμε σταθερά στην προσευχή και στη διακονία (υπηρεσία) του κηρύγματος.

Οι απόστολοι άφησαν τη διακονία της διανομή τροφίμων στις χήρες στους πρώτους διακόνους, περιοριζόμενοι στην προσευχή και το κήρυγμα. Όχι, δεν το έκαναν γιατί δεν ήθελαν αλλά γιατί δεν μπορούσαν. Η ολοένα αύξηση των μελών της Εκκλησίας δεν τους άφηνε χρόνο να ασχοληθούν με τα βασικά τους καθήκοντα. Ποια είναι αυτά; Η προσευχή και το κήρυγμα. Εδώ, η προσευχή δεν είναι απλά η ατομική επικοινωνία με το Θεό, αλλά η πηγή δύναμης για το αποστολικό έργο και η πνευματική καθοδήγηση της Εκκλησίας. Ουσιαστικώς χωρίς την προσευχή το αποστολικό έργο στερείται βάσης. Ο Κύριος τους ακούει και τους ενισχύει και το Άγιο Πνεύμα τους καθοδηγεί. Το δε κήρυγμα είναι η βασική αποστολή που τους έδωσε ο Χριστός πριν αναληφθεί. Και δεν είναι απλώς μία δράση προς αύξηση των πιστών, αλλά διακονία προς αυτούς. Διαδίδουν την πίστη, μεταλαμπαδεύουν την εμπειρία τους, καθοδηγούν πνευματικά. Δεν κήρυτταν οι απόστολοι μόνο σε ευήκοα ακροατήρια αλλά και σε εχθρικά. Ενισχυμένοι από την προσευχή δεινοπάθησαν και μαρτύρησαν για τη διάδοση του ευαγγελίου. Συνεπώς λοιπόν η αφοσίωση και η προσήλωσή τους στην αποστολή τους, ήταν τρόπος ζωής και όχι περιστασιακή δραστηριότητα. Η Εκκλησία λειτουργεί ως σώμα με διαφορετικά χαρίσματα και σ' αυτήν υπάρχει διάκριση διακονιών με βάση αυτά.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Ο ΨΑΡΑΣ ΣΤΗ ΛΙΑΚΑΔΑ...

Το ερώτημα είναι απλό: Πως αποκτούμε την ευτυχία; Άμα γίνουμε πλούσιοι, θα σκεφτούμε οι περισσότεροι (αν όχι όλοι μας). Μόνο αν δεν έχουμε τις σκοτούρες που προέρχονται από την φτώχεια θα νιώσουμε ευτυχισμένοι, σωστά; Ε, όχι πάντα! Αρκεί να αδιαφορήσεις για την φτώχεια! Αυτό βέβαια δεν είναι τόσο εύκολο, ειδικά με τη νοοτροπία της αφθονίας που έχουμε. Από το βιβλίο της Andrea Lohndorf, «ΚΙΝΤΣΟΥΓΚΙ Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΑΤΕΛΕΙΑΣ» (εκδόσεις Διόπτρα 2021), η παρακάτω ιστορία που καλό θα ήταν να μας βάλει σε σκέψεις... Τελικά μήπως την ευτυχία μπορούμε να τη βρούμε χωρίς το χρήμα; Έστω για λίγο. Εξάλλου η ζωή μικρή είναι... 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (19/04/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

καὶ ἐπέβαλον τὰς χεῖρας ἐπὶ τοὺς ἀποστόλους, καὶ ἔθεντο αὐτοὺς ἐν τηρήσει δημοσίᾳ. (Πραξ. 5, 18)

Και έβαλαν τα χέρια τους πάνω στους αποστόλους (δηλαδή τους συνέλαβαν) και τους έβαλαν σε δημόσια φυλακή.

Οι θρησκευτικοί άρχοντες (Σαδδουκαίοι) κυριευμένοι από φθόνο και ζήλια για τους αποστόλους (στχ. 17) τους έβαλαν φυλακή, ώστε να σταματήσει η δράση τους, κάτι που αύξανε τους πιστούς προς το χριστιανισμό και παράλληλα μείωνε την επιρροή τους στον κόσμο. Αυτή η δυναμική αντίδρασή τους ήταν αναμενόμενη μιας και είχαν συλλάβει τον Ιησού Χριστό. Εξάλλου, όχι μόνο δεν μπορούσαν να αντιπαρατεθούν με επιχειρήματα αλλά ούτε να αποδείξουν ότι τα θαύματα ήταν απάτες. Δεν ήταν μυστική η σύλληψη, τους έβαλαν σε δημόσια φυλακή για να δείξουν δημοσίως ότι οι απόστολοι είναι υπόδικοι και να τρομοκρατήσουν έτσι το λαό. Ο ευαγγελιστής δεν μας αναφέρει τις κατηγορίες για τις οποίες υπέστησαν αυτή τη δίωξη, οπότε καταλαβαίνουμε ότι επρόκειτο για αστείες αφορμές. Ουσιαστικά διώκονταν η φανέρωση της Αλήθειας, μιας και το ευαγγέλιο προκαλούσε (και προκαλεί) αντιδράσεις από όσους ενδιαφέρονται μόνο για τον υλικό πλούτο. Βλέπουμε λοιπόν ότι οι διώξεις ξεκίνησαν πολύ νωρίς κάτι που δεν πτόησε τους αποστόλους. Βέβαια ούτε φόβο έφερε η φυλακή, ούτε σταμάτησε τη δράση τους. Στον επόμενο στίχο (19) ο Θεός παρεμβαίνει θαυματουργικά και τους απελευθερώνει. Τα εμπόδια στη διάδοση του ευαγγελίου αποδεικνύουν ότι το κακό δεν παύει ποτέ να μάχεται την Εκκλησία.      

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΓΟ»

Πάσχα χωρίς αυγά γίνεται; Χωρίς αρνί γίνεται. Άντε και χωρίς μαγειρίτσα. Αλλά χωρίς αυγά, τσου! Μερικά πολύ χρήσιμα πραγματάκια για τ΄ αυγά μας λέει το παρακάτω αρθράκι απ' την Βεντέτα Νο 309 (8/4/1971), γιατί μου φαίνεται ότι ξέρουμε μόνο να τα τρώμε! Και να τα τσουγκρίζουμε! Α, με ρέγουλο τα αυγά, έτσι; 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (12/04/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Ακούμε στη σημερινή περικοπή:

ἀλλὰ λήψεσθε δύναμιν, ἐπελθόντος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφ’ ὑμᾶς, καὶ ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἐν τε Ἱερουσαλήμ καὶ ἐν πάσῃ τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ Σαμαρείᾳ καὶ ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς. (Πραξ. 1, 8)

Αλλά θα λάβετε δύναμη, όταν θα έρθει πάνω σας το Άγιο Πνεύμα, και θα είστε μάρτυρές μου στην Ιερουσαλήμ, σε όλη την Ιουδαία και τη Σαμάρεια, και μέχρι τα πέρατα της γης.

Ο Κύριος προαναγγέλλει στους μαθητές το γεγονός της Πεντηκοστής. Δεν επαρκούσε μόνο η διδασκαλία και η γνώση την οποία έλαβαν από Εκείνον, ούτε η εμπειρία που απέκτησαν κοντά Του. Για το αποστολικό τους έργο, θα ενισχυθούν με δύναμη από το Άγιο Πνεύμα. Δύναμη όχι σωματική ή ψυχολογική, αλλά από τη θεία χάρη που θα τους μεταμορφώσει από φοβισμένους μαθητές σε τολμηρούς απόστολους. Επιπλέον θα τους ενισχύσει με χαρίσματα που θα τους είναι απαραίτητα για την αποστολή τους. Έτσι, θα γίνουν μάρτυρες για τον Κύριο. Μάρτυρες αφενός που είδαν και βεβαιώνουν για τον Χριστό και την ανάστασή του, και μάρτυρες αφετέρου που θα θυσιαστούν για το έργο τους. Δεν θα διδάσκουν απλώς, αλλά θα είναι η ζωντανή απόδειξη της αλήθειας. Και που θα λάβει χώρα το έργο τους; Ο Κύριος μας δίνει μια κλιμακωτή εξάπλωση: Πρώτα στην Ιερουσαλήμ, μετά σε ευρύτερο πεδίο, την Ιουδαία, μετά στους κοντινούς «αιρετικούς» ή ετερόδοξους στη Σαμάρεια και μετά σε όλη την ανθρωπότητα σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε αυτό το χωρίο θα λέγαμε ότι βρίσκεται το βασικό χαρακτηριστικό της εξάπλωσης του ευαγγελίου: Γίνεται διά της χάριτος του Αγ. Πνεύματος, απαιτεί θυσίες και απευθύνεται σε όλους μας.  

Άλλα σχόλια για τη σημερινή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

        

   ______________

Το blog της Αποκαλύψεως του 999 εύχεται στους αναγνώστες, τους επισκέπτες και όλους ανεξαιρέτως, Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα με υγεία και ευτυχία.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ (Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ ΕΝ ΤΩ ΟΡΘΡΩ)

Aκούμε σήμερα το εξής τροπάριο της γ' Ωδής Τριωδίου (μετά τα εγκώμια και τα ευλογητάρια), σε ήχο πλ. β':

Σύμβολα τῆς ταφῆς σου, παρέδειξας τὰς ὁράσεις πληθύνας, νῦν δὲ τὰ κρύφιά σου, θεανδρικῶς διετράνωσας, καὶ τοῖς ἐν ᾍδῃ Δέσποτα· οὐκ ἔστιν ἅγιος, πλὴν σου Κύριε, κραυγάζουσιν.

Τα οράματα που πολλαπλασίασες, τα παρουσίασες ως σύμβολα της ταφής σου· τώρα όμως τα κρυφά σου τα φανέρωσες καθαρά με θεανδρικό τρόπο και σε εκείνους που βρίσκονταν στον Άδη, Δέσποτα· και αυτοί κραυγάζουν: δεν υπάρχει άγιος παρά μόνο εσύ, Κύριε.

Στην Παλ. Διαθήκη ενεργούσε το Αγ. Πνεύμα μέσα από σύμβολα αποσπασματικά και με προτυπώσεις. Γεγονότα της Παλαιάς Διαθήκης, τα οποία προεικόνιζαν την ταφή του Χριστού είναι η περίπτωση του Ιωνά στην κοιλία του κήτους (Ιων. 2) όπου είναι τύπος της τριήμερης ταφής, και η περίπτωση του Δανιήλ στον λάκκο των λεόντων, η οποία είναι εικόνα καθόδου και θαυμαστής διαφύλαξης. Ο Θεός πολλαπλασίασε τις προεικονίσεις, ώστε να προετοιμάσει την κατανόηση του μυστηρίου. Τώρα όμως καταργήθηκαν οι τύποι και τα αινιγματικά σύμβολα μιας και εκπληρώθηκε το περιεχόμενό τους στο πρόσωπο του Χριστού, ο οποίος αποκάλυψε τη βουλή του Θεού μέσω της ενωμένης θείας και ανθρώπινης φύσης Του. Πλέον έχουμε ιστορική και σωτηριώδη πραγματικότητα με το θάνατο και την ταφή Του. Η αποκάλυψη έγινε και για τους νεκρούς του Άδη (Α΄ Πέτρ. 3,19). Ο Χριστός στον Άδη αποκάλυψε ποιος είναι, κατέλυσε τον θάνατο και έφερε φως εκεί που υπήρχε σκοτάδι. Οι ψυχές στον Άδη αναγνωρίζουν τη θεότητα και τη μοναδική αγιότητα του Χριστού και ομολογούν ότι η σωτηρία προέρχεται αποκλειστικά από Εκείνον.

Για άλλα σχόλια σε τροπάρια στη σημερινή ακολουθία, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ (ΜΕΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΕΝ ΤΩ ΟΡΘΡΩ)

Ακούμε σήμερα το β' αντίφωνο σε ήχο πλ. β', μετά την ανάγνωση του 1ου Ευαγγελίου:

Ἔδραμε λέγων ὁ Ἰούδας, τοῖς παρανόμοις γραμματεῦσι. Τί μοι θέλετε δοῦναι, κᾀγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν, ἐν μέσῳ δὲ τῶν συμφωνούντων, αὐτὸς εἱστήκεις ἀοράτως συμφωνούμενος. Καρδιογνώστα, φεῖσαι τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Έτρεξε λέγοντας ο Ιούδας στους παράνομους γραμματείς: «Τι θέλετε να μου δώσετε, κι εγώ θα σας Τον παραδώσω;» Και ενώ αυτοί συμφωνούσαν μεταξύ τους, Εσύ στεκόσουν αοράτως ανάμεσά τους, συγκατανεύοντας (γνωρίζοντας και επιτρέποντας). Καρδιογνώστα, λυπήσου τις ψυχές μας.

Με προθυμία έτρεξε ο Ιούδας στους αρχιερείς. Δεν παρασύρθηκε απλώς από την αμαρτία, αλλά τρέχει προς αυτήν. Είναι συνειδητή του επιλογή να κυριαρχηθεί από το πάθος της φιλαργυρίας. Έτρεξε στους παράνομους μιας και ενώ γνώριζαν τον Νόμο, ενεργούν αντίθετα προς αυτόν, καταδικάζοντας άδικα τον Χριστό. Αμέσως αρχίζει το παζάρι: Τι θέλετε να μου δώσετε, κι εγώ θα σας Τον παραδώσω; (Ματθ. 26, 15). Καμία αναστολή, κανένας ενδοιασμός, κανένας δισταγμός. Πλήρως αποφασισμένος για την προδοσία. Την ώρα που οι αρχιερείς συμφωνούσαν για την αμοιβή, ο ι. υμνογράφος μας τονίζει την αόρατη παρουσία του Χριστού. Ναι, ως Θεός που είναι πανταχού παρών, ήταν και εκεί. Έβλεπε χωρίς να συμμετέχει. Χωρίς να προσπαθήσει να εμποδίσει τον Ιούδα να κάνει αυτό του το μεγάλο ολίσθημα. Σεβόμενος την ελευθερία που έδωσε στον άνθρωπο, μόνο βλέπει. Ο Ιούδας τον «εμπορεύεται» για τα χρήματα, και Εκείνος αν και δεν εγκρίνει το κακό, το επιτρέπει. Είτε συνέβαινε η προδοσία είτε όχι, το σχέδιο της σωτηρίας θα πραγματοποιούνταν με τη θυσία Του. «Συμφωνεί αοράτως» γιατί ξέρει ότι κανείς τους δεν θα πολεμήσει την αμαρτία στην οποία ήταν δέσμιοι. Ο ι. υμνογράφος μεταφέρει το γεγονός στο δικό μας παρόν. Ο Κύριος βλέπει και τις δικές μας καρδιές, και όταν προτιμάμε το συμφέρον μας αντί του Θεού, γινόμαστε κι εμείς σαν τον Ιούδα. Συνεπώς να ζητάμε το έλεος και τη συγχώρεσή Του.

Για άλλα σχόλια σε τροπάρια στη σημερινή ακολουθία, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ (ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ ΕΝ ΤΩ ΟΡΘΡΩ)

Ακούμε σήμερα, τον ειρμό της δ' ωδής Τριωδίου σε ήχο πλ. β':

Προκατιδὼν ὁ Προφήτης, τοῦ μυστηρίου σου τὸ ἀπόρρητον, Χριστὲ προανεφώνησεν. Ἔθου κραταιάν, ἀγάπησιν ἰσχύος, Πάτερ οἰκτίρμον, τὸν μονογενῆ· Υἱὸν γὰρ ἀγαθέ, ἱλασμὸν εἰς τὸν Κόσμον ἀπέστειλας

Εκ των προτέρων βλέποντας Ο Προφήτης το απόρρητο μυστήριο σου, Χριστέ, το προανήγγειλε. Έθεσες ως ισχυρή δύναμη την αγάπη σου, εύσπλαχνε Πατέρα· διότι, αγαθέ, έστειλες στον κόσμο τον Μονογενή σου Υιό ως εξιλασμό.

Ο ι. υμνογράφος αναφέρεται στον προφήτη Αββακούμ (Αββ. 3, 4) ο οποίος φωτιζόμενος από το πνεύμα του Θεού, είδε το βάθος του μυστηρίου του Χριστού. Είδε τον Θεό να ενεργεί δυναμικά μέσα στην ιστορία, κάτι που δεν ήταν φανερό στην Παλ. Διαθήκη. Είναι σε μας εμφανές ότι αυτό κορυφώνεται στον Χριστό. Και το προανήγγειλε τονίζοντας την ισχυρή δύναμη της αγάπης του Θεού προς τον εκπεσόντα άνθρωπο. Τόσο ισχυρή που έστειλε για την εξιλέωση των ανθρώπων το μονογενή του Υιό. Η δύναμη του Θεού δεν μας φανερώνεται διά της βίας, αλλά διά της αγάπης. Η αγάπη Του, δρα και σώζει διότι ο Θεός (και ως Τριάς) Πατήρ είναι οικτίρμον και όχι εκδικητικός. Η θυσία του Υιού δεν έγινε μόνο για να σώσει από την αμαρτία τον άνθρωπο, αλλά και για να επιφέρει συμφιλίωση και καταλαγή μεταξύ ανθρώπου και Θεού. Η προφητεία λοιπόν μας τονίζει το εύρος της αγάπης Του προς εμάς και πόσο δυνατή είναι ώστε να μας επαναφέρει στο δρόμο προς την ουράνια βασιλεία.

Για άλλα σχόλια σε τροπάρια στη σημερινή ακολουθία, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ (ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΝ ΤΩ ΟΡΘΡΩ)

Ακούμε σήμερα, το εξής τροπάριο του Α' Κανόνα, Γ' ωδής σε ήχο β':

Ἐν κενοῖς τὸ συνέδριον τῶν ἀνόμων, καὶ γνώμῃ συναθροίζεται κακοτρόπῳ, κατάκριτον τὸν ῥύστην σε ἀποφῆναι Χριστέ, ᾧ ψάλλομεν· Σὺ εἶ Θεὸς ἡμῶν, καὶ οὐκ ἔστιν ἅγιος, πλήν σου Κύριε.

Σε μάταια σχέδια συνέρχεται το συνέδριο των ανόμων και συγκεντρώνεται με πονηρή διάθεση, για να σε καταδικάσει, Χριστέ, εσένα τον Λυτρωτή· προς τον οποίο ψάλλουμε: Εσύ είσαι ο Θεός μας και δεν υπάρχει άγιος παρά μόνο Εσύ, Κύριε.

Ο ι. υμνογράφος κάνει άμεσα αναφορά στο Συνέδριο των Ιουδαίων (Σανχεντρίν) που συγκεντρώνεται για να καταδικάσει τον Χριστό (Ματθ. 26, 3-4). Χωρίς ωστόσο να έχουν κάποια σοβαρή κατηγορία. Τον φοβόντουσαν μιας και η δράση του (θαύματα και διδασκαλία) τους επισκίαζε και έχαναν την εκτίμηση του λαού. Διακυβεύονταν τα προνόμια και τα συμφέροντα τους. Επίσης δε, φοβόντουσαν μια επανάσταση κατά των Ρωμαίων που και αυτή θα τους στερούσε τις υλικές απολαβές. Προφανώς λοιπόν χαρακτηρίζονται ως άνομοι, επειδή ενεργούν αντίθετα προς το θέλημα του Θεού με πρόσχημα ότι υπηρετούν τον νόμο. Η κακή τους πρόθεση και η προκατάληψή τους δεν αμφισβητούνται, τις έχουν κάνει έκδηλες αρκετές φορές, και ετοιμάζονται να προβούν σε μια άδικη δίκη. Τους είναι αδιάφορη η αλήθεια και ήδη τελεσιδικούν κατά πως τους συμφέρει. Να καταδικάσουν ποιον; Εσένα Χριστέ που είσαι λυτρωτής (ῥύστης)! Πόσο παράδοξο, εκείνος που ήρθε να σώσει τον κόσμο να καταδικάζεται σαν να ήρθε να πράξει το αντίθετο! Η διαστρέβλωση της αλήθειας δείχνει το πόσο τυφλωμένοι ήταν οι αρχιερείς από την αμαρτία. Ο ι. υμνογράφος αντιπαραθέτει στην άδικη κρίση των ανθρώπων την ομολογία της πίστης: Εσύ είσαι ο Θεός μας, ο μόνος Άγιος. Αυτήν την αναγνώριση την κάνουν όσοι, αντίθετα με τους αρχιερείς, άνοιξαν διά της πίστεως τα μάτια της ψυχής τους και είδαν τη σωτηρία που πρόσφερε (και μας προσφέρει) ο Χριστός.

Για άλλα σχόλια σε τροπάρια στη σημερινή ακολουθία, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ (ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ ΕΝ ΤΩ ΟΡΘΡΩ)

Ακούμε σήμερα στα απόστιχα Τριωδίου το παρακάτω ιδιόμελο τροπάριο σε πλ. β' ήχο:

Δεῦτε πιστοί, ἐπεργασώμεθα προθύμως τῷ Δεσπότῃ· νέμει γὰρ τοῖς δούλοις τὸν πλοῦτον, καὶ ἀναλόγως ἕκαστος, πολυπλασιάσωμεν, τὸ τῆς χάριτος τάλαντον. Ὁ μέν σοφίαν κομιείτω, δι' ἔργων ἀγαθῶν. Ὁ δὲ λειτουργίαν λαμπρότητος ἐπιτελείτω, κοινωνείτω δὲ τοῦ λόγου, πιστὸς τῷ ἀμυήτῳ, καὶ σκορπιζέτω τὸν πλοῦτον, πένησιν ἄλλος· οὕτω γὰρ τὸ δάνειον πολυπλασιάσομεν, καὶ ὡς οἰκονόμοι πιστοὶ τῆς χάριτος, δεσποτικῆς χαρᾶς ἀξιωθῶμεν, αὐτῆς ἡμᾶς καταξίωσον, Χριστὲ ὁ Θεός, ὡς φιλάνθρωπος.

Ελάτε, πιστοί, ας εργαστούμε με προθυμία για τον Δεσπότη· γιατί μοιράζει στους δούλους τον πλούτο Του, και ο καθένας ας πολλαπλασιάσει ανάλογα το τάλαντο της χάριτος. Ο ένας ας αποκτήσει σοφία με έργα αγαθά· ο άλλος ας επιτελεί λαμπρή λειτουργία (διακονία)· άλλος, που είναι πιστός στη διδασκαλία προς τους αμύητους, ας μεταδίδει τον λόγο· και άλλος ας σκορπίζει τον πλούτο του στους φτωχούς. Έτσι θα πολλαπλασιάσουμε το δάνειο (που μας δόθηκε), και ως πιστοί οικονόμοι της χάριτος θα αξιωθούμε τη χαρά του Κυρίου. Αυτήν αξίωσέ μας να λάβουμε, Χριστέ ο Θεός, ως φιλάνθρωπος.

Αναφορά στην παραβολή των ταλάντων (Ματθ. 25, 14-30) κάνει ο ι. υμνογράφος, καλώντας τους πιστούς σε ενεργή συνεργασία για το Θεό. Δεν αρκεί μόνο η πίστη, χρειάζεται διάθεση και κόπος. Μη νομίζουμε ότι μόνο με παθητική ευσέβεια θα κερδίσουμε θέση στην ουράνια βασιλεία. Ο Θεός μοιράζει τον πλούτο του, μας δίνει χαρίσματα, ικανότητες, ταλέντα και ευκαιρίες. Όχι τα ίδια σε όλους, αλλά ανάλογα με την προθυμία, τις ιδιαίτερες συνθήκες και τις δυνατότητες που διαθέτουμε. Ο καθένας μας έχει το δικό του χαρακτήρα και αναπτύσσει με το δικό του τρόπο τις δεξιότητές του. Ο Θεός πρωτίστως ζητάει από μας αυτό που μπορεί ο καθένας και όχι το ίδιο απ' όλους. Τη χάρη, δεν αρκεί να την πάρουμε, οφείλουμε να την καλλιεργήσουμε και να την αυξήσουμε. Ειδάλλως θα μοιάσουμε με τον ράθυμο δούλο της παραβολής που έκρυψε το τάλαντο που πήρε. Ο ι. υμνογράφος μας δίνει παραδείγματα τονίζοντας ποικίλες μορφές του έργου που οι πιστοί, ως οικονόμοι της χάριτος του Θεού,  μπορούν να εκτελέσουν το χρέος: Κάποιοι μπορούν αποκτώντας σοφία, να διδάξουν τους κάνοντας αγαθά έργα. (Η σοφία δεν είναι θεωρία αλλά καλά έργα). Κάποιοι μπορούν να υπηρετήσουν έχοντας χαρίσματα στην ιεροσύνη. Άλλοι πάλι, έχοντας το χάρισμα της διδασκαλίας μπορούν να μεταδώσουν την πίστη με την κατήχηση. Τέλος, οι πλούσιοι που πολεμούν την φιλαργυρία, διά της αφείδωλης ελεημοσύνης υπηρετούν τον Κύριο. Να θυμόμαστε ότι τα χαρίσματα που λάβαμε είναι δάνειο από το Θεό και θα λογοδοτήσουμε για το πως τα χρησιμοποιήσαμε. Δουλεύουμε για την αρετή από φόβο για τιμωρία; Όχι, αλλά για ανταμοιβή, η οποία είναι η χαρά που απορρέει από την κοινωνία με το Θεό.

Για άλλα σχόλια σε τροπάρια στη σημερινή ακολουθία, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ (ΜΕΓ. ΔΕΥΤΕΡΑ ΕΝ ΤΩ ΟΡΘΡΩ)

Ακούμε σήμερα το εξής ιδιόμελο στα απόστιχα Τριωδίου σε ήχο πλ. α':

Κύριε, πρὸς τὸ μυστήριον τὸ ἀπόρρητον τῆς σῆς οἰκονομίας, οὐκ ἐξαρκοῦσα ἡ τῶν ἐκ Ζεβεδαίου μήτηρ, ᾐτεῖτό σε προσκαίρου βασιλείας τιμήν, τοῖς ἑαυτῆς δωρήσασθαι τέκνοις· ἀλλ' ἀντὶ ταύτης, ποτήριον θανάτου ἐπηγγείλω πιεῖν τοῖς φίλοις σου, ὃ ποτήριον πρὸ τούτων, πιεῖν ὁ αὐτὸς ἔλεγες, ἁμαρτημάτων καθαρτήριον. Διό σοι βοῶμεν· Ἡ σωτηρία τῶν ψυχῶν ἡμῶν, δόξα σοι.

Κύριε, μπροστά στο απόρρητο μυστήριο της θείας σου οικονομίας, δεν στάθηκε επαρκής σε κατανόηση η μητέρα των υιών του Ζεβεδαίου· γι’ αυτό σου ζητούσε να χαρίσεις στα παιδιά της τιμή σε μια πρόσκαιρη βασιλεία. Αντί όμως γι’ αυτήν, υποσχέθηκες στους φίλους σου να πιουν ποτήριο θανάτου, το οποίο ποτήριο έλεγες ότι πρώτος εσύ θα πιεις, ως καθαρτήριο των αμαρτημάτων. Γι’ αυτό σου φωνάζουμε: Εσύ που είσαι η σωτηρία των ψυχών μας, δόξα σοι.

Ο ι. υμνογράφος μας υπενθυμίζει το Ματθ. 20, 22-23, όπου η μητέρα των υιών του Ζεβεδαίου, (Ιωάννη και Ιακώβου) ζήτησε από τον Ιησού να δώσει αξιώματα και υψηλές θέσεις στους γιους της όταν θα γινόταν εκείνος βασιλιάς του Ισραήλ. Στην περίοδο πριν το Πάθος και την Πεντηκοστή, το μυστήριο της σωτηρίας δεν ήταν ακόμη καλά αντιληπτό από τους μαθητές, οι οποίοι  έβλεπαν ακόμη τον Κύριο ως το Μεσσία με την κοσμική αντίληψη που επικρατούσε τότε (ως ηγέτη που θα έδιωχνε τους κατακτητές Ρωμαίους). Πόσο μάλλον η μητέρα των υιών Ζεβεδαίου, η οποία φυσιολογικά ήθελε να δει αποκαταστημένα τα παιδιά της. Σαν γυναίκα είχε τις αδυναμίες του φύλου της. Ωστόσο αυτό το επεισόδιο στάθηκε αφορμή για να μιλήσει ο Χριστός για τη θυσιαστική και σταυρική βασιλεία που είναι αντίθετη στην κοσμική εξουσία. 

Ο Κύριος αντί κοσμικών αξιωμάτων προσφέρει θυσία. Η συμμετοχή στη θυσία Του οδηγεί στη δόξα της ουράνιας βασιλείας. Από το «ποτήριον θανάτου» που προσφέρει, θα πιει πρώτος, δηλ. θα θυσιαστεί πρώτος και θα γίνει το πρότυπο και η αιτία της σωτηρίας. Ο θάνατός Του καθαρίζει τις αμαρτίες του κόσμου, κάνοντας σαφή αναφορά στη λυτρωτική δύναμη του Σταυρού. Στο τροπάριο βλέπουμε τον άνθρωπο να ζητά δόξα και τιμή, ενώ ο Θεός προσφέρει σταυρό και θυσία που οδηγούν στη δόξα. Η Βασιλεία του Θεού δεν είναι κοσμική εξουσία, η αληθινή δόξα περνά μέσα από τον Σταυρό, και ο Χριστός πρώτος ανοίγει τον δρόμο της θυσίας που σώζει τον άνθρωπο.

Για άλλα σχόλια σε τροπάρια στη σημερινή ακολουθία, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (05/4/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

... ὁ Κύριος ἐγγύς. (Φιλιπ. 4, 5)

Ο Κύριος είναι κοντά.

Κατ' αρχάς να πούμε ότι ο απ. Παύλος δεν αναφέρει αυτή τη φράση για να μας φοβερίσει. Αν δεν πράττουμε συνετά ή αμαρτάνουμε ο Κύριος το βλέπει, ως Θεός που είναι, συνεπώς οφείλουμε να το γνωρίζουμε εξ αρχής.Τι σημαίνει ο Κύριος είναι κοντά; Ότι πλησιάζει η ημέρα που θα έρθει ἐν δόξῃ ως κριτής, ότι βρίσκεται πλησίον μας και μας βλέπει ή ότι είναι κοντά μας για βοήθεια και δικαίωση; Για τον Παύλο αυτή η φράση σημαίνει και τα τρία. Ειδικά στην εποχή του Παύλου υπήρχε έντονη η εντύπωση ότι η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου θα έρθει πολύ σύντομα, οπότε ο Κύριος είναι ἐγγύς, δηλαδή ότι έρχεται. Κάτι για το οποίο ασφαλώς θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι. Είναι κοντά μας, παρών στην καθημερινότητα μας. Ως Θεός είναι πανταχού παρών οπότε βρίσκεται συνεχώς κοντά μας. Αρκεί να τον θέλουμε όμως δίπλα μας. Να τον «βάλουμε» στη ζωή μας με το να προσπαθούμε να πράττουμε αυτά που μας δίδαξε. Αν τον αρνούμαστε και οδεύουμε μακριά Του, τότε η (πνευματική) παρουσία του θα μας είναι απαρατήρητη... Είναι επίσης κοντά μας για να μας δίνει κουράγιο και βοήθεια στις δυσκολίες μας. Η παρουσία του μας ενισχύει την πίστη και δυναμώνει τη θέλησή μας μπροστά στις δοκιμασίες και τα βάσσανα. Η παρουσία Του ωστόσο δεν είναι για να μας εμποδίζει να κάνουμε τις αμαρτίες, αυτό το κάνουμε ελευθέρᾳ βουλήσει. Αλλά μας παροτρύνει για να μην τις κάνουμε. Αρκεί να τον ακούμε (πνευματικώς). 

Κοντολογίς λοιπόν, η παρουσία του Κυρίου κοντά μας, είναι: 

α. Φρένο σε ότι μας σπρώχνει προς το κακό.

β. Κίνητρο για να πράττουμε το καλό .

γ. Παρηγοριά στις δυσκολίες.

δ. Υπενθύμιση της κρίσης κατά τη δευτέρα παρουσία. 

Τέλος, αυτή η «εγγύτητα» της παρουσίας Του στη ζωή μας, είναι μια ακόμη απόδειξη της αγάπης Του σε μας. Η αγάπη του προς τον άνθρωπο δεν τελείωσε με το σταυρικό πάθος, συνεχίζεται καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ ΣΤΗ ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ...

Έφυγε από κοντά μας στις 28/3/26 η Μαρινέλλα, κατά κόσμον Κυριακή Παπαδοπούλου. Για αυτήν την φωνάρα, τη σκηνική παρουσία, το μπρίο κ.λ.π., κ.λ.π. ένα μπορώ να πω, τα λόγια είναι περιττά, όπως έλεγε και ένα αγαπημένο της σουξέ. Τι να πρωτοπείς και τι όχι. Ψάχνοντας τα παλιά περιοδικά μου ομολογώ ότι βρήκα πολύ υλικό. Λόγῳ φόρτου εργασίας βάζω κατ' επιλογήν τα παρακάτω αποκόμματα ως ένα αντίο σ' αυτήν την ντίβα του ελληνικού τραγουδιού.

1. Βεντέτα Νο 66 (12/8/1966)

2. Βεντέτα Νο 106 (18/5/1967)

3. Βεντέτα Νο 117 (3/8/1967)

4. Βεντέτα Νο 289 (19/11/1970)

5. Βεντέτα Νο 290 (26/11/1970)

6. Βεντέτα Νο 299 (28/1/1971)

7. Βεντέτα Νο 303 (25/2/1971)

8. Βεντέτα Νο 336 (14/10/1971)

9. Βεντέτα Νο 342 (25/11/1971)

10. Βεντέτα Νο 344 (9/12/1971)

11. Βεντέτα Νο 346 (23/12/1971)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (29/03/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Ε' ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΟΣΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ)

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

...καθαριεῖ τὴν συνείδησιν ὑμῶν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων εἰς τὸ λατρεύειν Θεῷ ζῶντι (Εβρ. 9, 14)

...θα καθαρίσει τη συνείδησή σας από νεκρά έργα, ώστε να λατρεύετε τον ζωντανό Θεό

Ο απ. Παύλος αναφέρεται στη θυσία του Χριστού και τι επιφέρει αυτή στους πιστούς όσον αφορά τη συνείδησή τους. Δεν αναφέρεται φυσικά σε εξωτερική κάθαρση όπως έκανε ο νόμος της Π.Δ. αλλά σε κάτι πολύ βαθύτερο και ουσιαστικότερο: Καθαρίζει τη συνείδηση, ξυπνώντας την από την «ύπνωση» που της έφερε η αμαρτία. Ο πιστός πλέον αφυπνίζεται πνευματικώς και συνειδητοποιεί το κακό που κάνει στον εαυτό του ακολουθώντας τον αντίθετο δρόμο από αυτόν που οδηγεί στη σωτηρία. Η συνείδηση είχε πάψει να ελέγχει και να οδηγεί στην μετάνοια. Κόντευε να πορωθεί και να μην θεωρεί τα «νεκρά» έργα ως αποφευκτέα και βδελυρά. «Νεκρά» δεν είναι μόνο τα έργα της αμαρτίας, αλλά και αυτά της τυπικής θρησκευτικότητας που απλά γίνονται για να δείχνουμε στους άλλους ότι τάχα θρησκεύουμε. Τώρα η συνείδηση βρίσκει ηρεμία και καθαρότητα δίνοντας παρρησία προς το Θεό. Η αληθινή λατρεία, είναι αυτή που γίνεται με πίστη, ενισχύει την πνευματική μας προκοπή και μας οδηγεί σε μια ζωντανή σχέση με το Θεό. Φέρνει μια εσωτερική μεταμόρφωση και δεν μένει στην εξωτερική καθαρότητα που έδινε ο νόμος. 

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΜΝΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ (ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ)

Θα ακούσουμε σήμερα σε ήχο δ' τον ειρμό της θ' ωδής:

Ἅπας γηγενής, σκιρτάτω τῷ πνεύματι λαμπαδουχούμενος, πανηγυριζέτω δέ, αὔλων Νόων φύσις γεραίρουσα, τὴν ἱερὰν πανήγυριν, τῆς Θεομήτορος, καὶ βοάτω· Χαίροις παμμακάριστε, Θεοτόκε Ἁγνὴ ἀειπάρθενε.

Κάθε άνθρωπος που ζει στη γη, ας σκιρτήσει πνευματικά, κρατώντας λαμπάδα, και ας πανηγυρίσει επίσης η τάξη των αγγελικών νοών, τιμώντας την ιερή εορτή της Μητέρας του Θεού, και ας φωνάξει: Χαίρε, πανευλογημένη, Θεοτόκε Αγνή, αειπάρθενε.

Ο ι. υμνογράφος καλεί σε πανηγυρισμό κάθε άνθρωπο και άγγελο σε μια υπερκόσμια και παγκόσμια εορτή. Δεν μιλά μόνο για εξωτερική χαρά, αλλά για εσωτερική, πνευματική αγαλλίαση. Μας παραπέμπει σε μια λειτουργική εορτή, όπου όλοι κρατούν λαμπάδες, αναμμένες από το φως που άναψε τη λαμπάδα της Παρθένου το άγιο Πνεύμα. Γη και ουρανός σε μια σύνδεση έχουν τη Θεοτόκο ως κέντρο εορτής όλης της δημιουργίας, επειδή έγινε η γέφυρα Θεού και ανθρώπου. Αυτή η κοσμική πανήγυρις από την ενωμένη δημιουργία κορυφώνεται με τις προσφωνήσεις «παμμακάριστε» και «Ἁγνὴ ἀειπάρθενε»: Γεμάτη πλήρως με χάρη και με διαρκή αγνότητα και παρθενία (πριν, κατά και μετά τη γέννηση).

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΜΥΛΩΝ 13/6/2025

Τι γνωρίζουμε για την επανάσταση του 1821; Μερικά ονόματα όπως του Κωλοκοτρώνη και του Καραϊσκάκη, και καναδυό μεγάλες μάχες όπως αυτή στα Δερβενάκια. Ας είναι καλά η ταινία με τον Δ. Παπαμιχαήλ που υποδύεται τον Παπαφλέσσα και κάτι μας θυμίζει από την επανάσταση. Τι, όχι; Εντάξει, υπάρχουν και κάποιοι που ξέρουν κάτι περισσότερο και πολλοί περισσότεροι που γνωρίζουν λιγότερα... Τα απομνημονεύματα του στρατηγού Μακρυγιάννη σίγουρα δεν τα έχετε διαβάσει, αλλά θα τα έχετε ακουστά. Που πολέμησε όμως ο Μακρυγιάννης, ξέρουμε; Μιας και δεν τον περιλαμβάνει καμιά ταινία, δεν έχουμε παρά να... γκουγκλάρουμε! Στο παρακάτω αρθράκι από τον Μέγα Καζαμία 2026 (εκδ. Δαρεμά) μαθαίνουμε (συνοπτικώς) για μια όχι τόσο γνωστή μάχη της επανάστασης, στην οποία ο γνωστός Ιμπραήμ, δεν κατάφερε να νικήσει (όπως έκανε στο Μανιάκι με τον Παπαφλέσσα) και έχασε. Εκεί διέπρεψε ο Μακρυγιάννης. Βέβαια και αλλού, αλλά με αυτά... θα ασχοληθούμε στο μέλλον!   

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (22/03/2023) ΚΥΡΙΑΚΗ Δ' ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ)

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

λέγων· ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε καὶ πληθύνων πληθυνῶ σε· (Εβρ. 6, 14)

Ασφαλώς θα σε ευλογήσω πλούσια και θα σε πληθύνω πολύ.

Ο απ. Παύλος μας θυμίζει (περίπου) την υπόσχεση του Θεού στον Αβραάμ στο Γεν. 22, 17. Δεν ήταν απλά μια υπόσχεση, αλλά μια βεβαιότητα η οποία εκπληρώθηκε. Δεν ήταν μόνο μια προσωπική ευλογία προς τον Αβραάμ, αλλά η αρχική φανέρωση του σωτηριώδους σχεδίου του, το οποίο αποκαλύφθηκε πληρέστερα στην πορεία της θείας οικονομίας. Η ευλογία και η πλήθυνση δεν μένει ατομική, αλλά γίνεται η αρχή μιας πορείας που οδηγεί στον λαό της διαθήκης και τελικά στην καθολική σωτηρία. Δεν ξεδίπλωσε ακόμη όλο το σχέδιο καθαρά, αλλά έδωσε ένα αληθινό και ουσιαστικό πρόπλασμα. Εδώ ο απ. Παύλος τονίζει τη βεβαιότητα της υπόσχεσης: το εὐλογῶν εὐλογήσω είναι εβραϊκός τρόπος έμφασης που σημαίνει ακριβώς αυτό. Και το πληθύνων πληθυνῶ, επίσης έχει έντονη διατύπωση, δηλαδή «θα σε αυξήσω πολύ», «θα σε πληθύνω άφθονα». Μας θυμίζει, ότι ο Θεός είναι πιστός και αμετακίνητος στα λόγια του και η ελπίδα του πιστού δεν στηρίζεται σε ανθρώπινη γνώμη, αλλά στη σταθερότητα της θείας επαγγελίας. Η βεβαιότητα του Θεού και η υπομονή του Αβραάμ βρίσκουν εφαρμογή στους χριστιανούς, διότι οι πιστοί μπορούν να έχουν ισχυρή παρηγοριά επειδή η σωτηρία στηρίζεται στην πιστότητα του Θεού και όχι στην αστάθεια των ανθρώπων.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΜΝΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ (Δ' ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ)

Θα ακούσουμε σήμερα σε ήχο δ' το παρακάτω τροπάριο της η' ωδής:

Ἡ κόσμῳ τεκοῦσα σωτηρίαν, δι' ἧς ἀπὸ γῆς εἰς ὕψος ἤρθημεν, χαίροις παντευλόγητε, σκέπη καὶ κραταίωμα, τεῖχος καὶ ὀχύρωμα, τῶν μελῳδούντων Ἁγνή. Τὸν Κύριον ὑμνεῖτε τὰ ἔργα, καὶ ὑπερυψοῦτε, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.

Εσύ που γέννησες για τον κόσμο τη σωτηρία, διά της οποίας υψωθήκαμε από τη γη στα ουράνια, χαίρε, πανευλογημένη, σκέπη και στήριγμα, τείχος και οχύρωμα εκείνων που σε υμνούν, Αγνή. Όλα τα έργα του Κυρίου, υμνείτε τον Κύριο και υπερυψώνετέ τον στους αιώνες.

Η Θεοτόκος γέννησε για τον κόσμο όχι απλά αυτόν που θα φέρει τη σωτηρία στον κόσμο, αλλά την πηγή της σωτηρίας. Έγινε το όργανο μέσω του οποίου η σωτηρία εισέρχεται στην ιστορία. Εξαιτίας της ενανθρώπισης του Χριστού η ανθρώπινη φύση, που ήταν πεσμένη, γήινη και θνητή, ανυψώνεται και ενωμένη με τον Χριστό, αποκτά ξανά την προοπτική του ουρανού. Είναι πανευλογημένη λόγῳ της χάρης που έλαβε και της ελεύθερης συνεργασίας της στο σχέδιο της σωτηρίας με την υπακοή της. Με τις παρομοιώσεις ως σκέπη, στήριγμα, τείχος και οχύρωμα, ο ι. υμνογράφος μας τονίζει ότι η Παναγία βιώνεται από την Εκκλησία ως προστάτιδα και μεσίτρια. Δεν υποκαθιστά βεβαίως το Θεό, αλλά ως μητρική παρουσία που πρεσβεύει, σκεπάζει και ενισχύει τους πιστούς. Ενώ το τροπάριο απευθύνεται στην Παναγία, το τέλος επιστρέφει στη δοξολογία του Θεού. Αυτό γιατί η τιμή προς την Παναγία δεν σταματά σε αυτήν, αλλά οδηγεί στον Θεό, που έκανε σε αυτήν και μέσω αυτής το μέγα μυστήριο της σωτηρίας.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ ΣΤΟ ΓΙΩΡΓΟ ΜΑΡΙΝΟ...

Για το Γιώργο Μαρίνο, τα λόγια είναι περιττά. Πολυτάλαντος, απ' τους καλύτερους σόουμαν εν Ελλάδι, αν όχι ο καλύτερος. Έφυγε την περασμένη εβδομάδα (10/3/2026) αλλά ένεκα φόρτου εργασίας κάνω σήμερα ένα μικρό αφιέρωμα από τα παλιά περιοδικά μου. Καλό του ταξίδι...

1. Βεντέτα Νο 3 (28/5/1965)

2. Βεντέτα Νο 302 (18/2/1971)

3. Βεντέτα Νο 316 (27/5/1971)

4. Βεντέτα Νο 343 (2/12/1971)

5. Βεντέτα Νο 355 (24/2/1972)

6. Βεντέτα Νο 357 (9//3/1972)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (15/4/2024) ΚΥΡΙΑΚΗ Γ' ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ)

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

καθὼς καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει· σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ. (Εβρ. 5, 6)

Όπως λέει και σε άλλο σημείο της Γραφής: Εσύ είσαι ιερέας για πάντα, σύμφωνα με την τάξη του Μελχισεδέκ.

Ο απ. Παύλος μας αναφέρει εδώ το ψαλμ. 109, 4. Η ιερωσύνη του Χριστού μας λέει είναι «εἰς τὸν αἰῶνα». Δηλαδή δεν τελειώνει με θάνατο, δεν διαδέχεται άλλον ιερέα και είναι μόνιμη και αιώνια. Οι ιερείς και αρχιερείς στην Π.Δ. πέθαιναν και αντικαθίσταντο. Ο Χριστός όμως, επειδή αναστήθηκε, παραμένει για πάντα αρχιερέας. Προτυπώνει ο Παύλος, την ιεροσύνη του Χριστού με αυτή του Μελχισεδέκ. Το Μελχισεδέκ τον αναφέρει η Γένεσις 14, 18 ως αρχιερέα και βασιλιά της Σαλήμ. Τρία πράγματα της ιεροσύνης του προεικονίζουν το Χριστό:

α. Η καταγωγή. Οι ιερείς προέρχονταν από τη φυλή του Λευΐ. Η καταγωγή όμως του Μελχισεδέκ δεν αναφέρεται. Και ο Χριστός είναι ιερέας όχι λόγῳ καταγωγής.

β. Η βασιλική ιδιότητα. Ο Μελχισεδέκ ήταν βασιλιάς, το ίδιο και ο Χριστός όχι βέβαια μιας περιοχής αλλά παντός κτιστού και ακτίστου ως Θεός.

γ. Προσφορά άρτου και οίνου. Ο Μελχισεδέκ προσέφερε άρτο και οίνο στον Αβραάμ μετά τη νίκη του επί των Σοδόμων (Γεν. 14, 18) κάτι που προτυπώνει τη θεία Ευχαριστία.

Η ιεροσύνη του Χριστού είναι ανώτερη, αιώνια και δεν ανήκει στην τάξη του Ααρών (από τη φυλή Λευΐ). Ο Χριστός είναι ο αληθινός αρχιερέας κάτι που προφητεύτηκε στην Π.Δ. 

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΜΝΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ (Γ' ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ)

Θα ακούσουμε σήμερα σε ήχο δ' το παρακάτω τροπάριο της η' ωδής:

Νεκροὶ διὰ σοῦ ζωοποιοῦνται· ζωὴν γὰρ τὴν ἐνυπόστατον ἐκύησας, εὔλαλοι οἱ ἄλαλοι, πρῴην χρηματίζοντες, λεπροὶ ἀποκαθαίρονται, νόσοι διώκονται, πνευμάτων ἀερίων τὰ πλήθη, ἥττηνται Παρθένε, βροτῶν ἡ σωτηρία.

Οι νεκροί, μέσω εσένα, παίρνουν ζωή, διότι κυοφόρησες την ίδια την ενυπόστατη Ζωή. Οι άλαλοι που πριν δεν μπορούσαν να μιλήσουν γίνονται εύγλωσσοι, οι λεπροί καθαρίζονται, οι ασθένειες διώχνονται, τα πλήθη των εναέριων πνευμάτων (δηλαδή των δαιμόνων) νικιούνται, ω Παρθένε, που έγινες η σωτηρία των ανθρώπων.

Ο ι. υνμογράφος μας τονίζει ότι η Παρθένος δεν γέννησε απλώς Αυτόν που δίνει τη ζωή, αλλά ότι είναι ο ίδιος η πηγή της ζωής. Η ζωή είναι ενυπόστατος δηλαδή είναι πρόσωπο και όχι ιδιότητα κάποιου προσώπου. Η δε ενανθρώπηση του Λόγου διά της Παρθένου, καταργεί το θάνατο και τη σωματική φθορά που προηγείται, δηλαδή τις ασθένειες, όπως άλαλοι και λεπροί που θεράπευσε ο Ιησούς με θαυματουργικό τρόπο. Αυτό γίνεται σε συνδυασμό με τη νίκη Του στο κακό. Νίκησε τα εναέρια πνεύματα, δηλαδή τους δαίμονες, (μας παραπέμπει στο Εφεσ. 2, 2) κάτι που χωρίς τη δύναμη του Κυρίου ο άνθρωπος δεν μπορεί να το κάνει.  Όλα αυτά ανέδειξαν τη Θεοτόκο σωτήρια των θνητών, η οποία συντελέστηκε στον άχραντο Τόκο της.      

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ;»

Ο πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ/Ισραήλ με το Ιράν καλά κρατεί. Στα λόγια μέχρι στιγμής, νικάει ο Τραμπ, αλλά άμα δεν βάλει το πεζικό να μπουκάρει στο έδαφος του Ιράν, δεν πρόκειται να νικήσει. Μόνο με τους πυραύλους, δεν θα δει προκοπή! Και εδώ γίνεται επίκαιρο το ερώτημα, του οποίου την προέλευση μας δίνει το παρακάτω αρθράκι από τον Καζαμία 2026 (εκδ. Δαρεμά). Διότι το μάρμαρο από τον πόλεμο ήδη αρχίσαμε να το πληρώνουμε εμείς. Μια ματιά στην τιμή της βενζίνης το αποδεικνύει περίτρανα! Και η αύξηση αυτή μετά που θα πάει; Στα ράφια του σούπερ μάρκετ! Και δυστυχώς εμείς θα το χρυσοπληρώσουμε το ρημάδι!   

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (08/3/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Β' ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ)

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

εἰ γὰρ ὁ δι᾿ ἀγγέλων λαληθεὶς λόγος ἐγένετο βέβαιος, καὶ πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν, πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας; (Εβρ. 2, 2-3)

Διότι, αν ο λόγος που ειπώθηκε μέσω αγγέλων αποδείχθηκε έγκυρος και κάθε παράβαση και ανυπακοή έλαβε δίκαιη ανταπόδοση, πώς εμείς θα ξεφύγουμε, αν αμελήσουμε μια τόσο μεγάλη σωτηρία;

Ο απ. Παύλος με αυτήν την ερώτηση κάνει μια σύγκριση μεταξύ του νόμου της Παλ. Διαθήκης και της σωτηρίας που δίδαξε ο Κύριος. Σκοπό δεν έχει να δείξει τι από τα δύο είναι καλό και τι κακό, αλλά τι έχει μεγαλύτερη και τι μικρότερη προσφορά. Ο νόμος δόθηκε στο Μωυσή με αγγελική διαμεσολάβηση ενώ το ευαγγέλιο από τον ίδιο τον Κύριο. Είχε ποινές για κάθε παράβαση και ανυπακοή ενώ το ευαγγέλιο προσφέρει σωτηρία. Τιμωρία είχε η παρακοή, στο ευαγγέλιο η αμέλεια δεν θα μείνει χωρίς κρίση. Σημαντικό για τον απ. Παύλο είναι η αδιαφορία για τη σωτηρία, η οποία δεν διαφέρει από την άρνηση. Αν η κατώτερη βαθμίδα είχε αυστηρότητα, πόσο μέλλον η ανώτερη. Το κυριότερο, δεν μπορούμε να αποφύγουμε αυτήν την κρίση. Δεν μας απειλεί εδώ ο Παύλος, αλλά προσπαθεί να μας αφυπνίσει. Η σωτηρία που μας προσφέρει ο Κύριος είναι κάτι που δεν πρέπει να προσπερνάμε ή να υποβαθμίζουμε. Και κυρίως δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτήν. Δηλαδή, αν αμελήσουμε να στραφούμε προς τη σωτηρία, αν αρνηθούμε αυτό το δώρο του Χριστού, αν παραμείνουμε αμετακίνητοι στην αγκαλιά της αμαρτίας, τότε θα υποστούμε τις συνέπειες της επιλογής μας. 

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΜΝΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ (Β' ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ)

Θα ακούσουμε σήμερα σε ήχο δ' το παρακάτω τροπάριο της η' ωδής:

Οἱ πρῴην ἀπάτῃ γυμνωθέντες, στολὴν ἀφθαρσίας ἐνεδύθημεν, τῇ κυοφορίᾳ σου, καὶ οἱ καθεζόμενοι, ἐν σκότει παραπτώσεων, φῶς κατωπτεύσαμεν, φωτὸς κατοικητήριον, Κόρη· ὅθεν σε ὑμνοῦμεν, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.

Εμείς που παλαιότερα γυμνωθήκαμε από την απάτη (του διαβόλου), ντυθήκαμε τη στολή της αφθαρσίας με την κυοφορία σου. Και εμείς που καθόμασταν στο σκοτάδι των παραπτωμάτων, είδαμε το φως, εσύ που είσαι κατοικητήριο του Φωτός, Παρθένε. Γι’ αυτό σε υμνούμε στους αιώνες.

Μας υπενθυμίζει ο ι. υμνογράφος, τον άνθρωπο όταν ήταν στον παράδεισο και έλαμπε από τα χαρίσματα του Αγ. Πνεύματος. Μετά όμως από την εξαπάτηση του από τον διάβολο, γυμνώθηκε από τα δώρα του Θεού, παραμορφώθηκε και ντύθηκε τη νέκρωση της αμαρτίας. Έκτοτε ζούσε στο σκοτάδι της πλάνης και της αγνωσίας. Η κυοφορία του Υιού του Θεού, του έφερε ξανά την ελπίδα και το φως. Ο Υιός Θεός πήρε την ανθρώπινη φύση, ενώθηκε μαζί της και καθάρισε τον άνθρωπο από την ακαθαρσία της παρακοής. Τον ενέδυσε με το ένδυμα της θείας και άφθαρτης ζωής. Κι όλα αυτά έγιναν στη μήτρα της ταπεινής Παρθένου Μαρίας. Έγινε η κατοικία του Φωτός, το οποίο το είδαν οι κουρασμένοι και σκοτισμένοι άνθρωποι. Όσοι πιστεύουν στη λυτρωτική δύναμη του Θεού ανυμνούν τη Θεοτόκο στους αιώνες.  

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΝΤΑΝΤΑ»

Το να κρατάς παιδιά, θέλει κουράγιο και ταλέντο. Όταν βέβαια το κάνεις επαγγελματικά. Το αυτό και όταν το κάνεις για τα δικά σου τέκνα. Όταν όμως το κάνεις εξ ανάγκης ή δεν μπορείς να το αποφύγεις, τότε... το παρακάτω χιουμοριστικό ποιηματάκι από το Ρομάντσο Νο 888 (8/3/1960) είναι ενδεικτικό της όλης περιπέτειας. Διότι τα ξένα παιδιά είναι πιο... φασαριόζικα! Όλως περιέργως έτσι συμβαίνει τις περισσότερες φορές.   

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (01/3/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Α' ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ)

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Πίστει Μωϋσῆς μέγας γενόμενος ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ (Εβρ. 11, 24)

Με την πίστη ο Μωυσής, όταν μεγάλωσε, αρνήθηκε να ονομάζεται γιος της κόρης του Φαραώ.

Ένα ενδιαφέρον παράδειγμα πίστης μας δίνει ο απ. Παύλος, τον Μωυσή που αρνήθηκε τη φαραωνική του ταυτότητα και ότι συνεπάγωνταν με αυτήν: πλούτο, εξουσία, μόρφωση, δύναμη. Δεν τα αρνήθηκε στην παιδική του ηλικία αλλά όταν μεγάλωσε. Όχι ότι η πίστη αφορά μόνο τους μεγάλους (ηλικιακώς) αλλά τότε γνώρισε την πραγματική του καταγωγή. Ένιωσε πολύ δυνατή πίστη στο Θεό ώστε για χάρη Του να παραμερίσει όλα αυτά τα σπουδαία μεν, εφήμερα και γήινα δε. Πολύ ώριμη και συνειδητή η απόφασή του να αφήσει την ασφάλεια της Αιγύπτου και να προτιμήσει να μην ταυτίζεται με την εξουσία που καταπίεζε το λαό του. Δεν αρνήθηκε μόνο τους τίτλους αλλά άλλαξε τρόπο ζωής. Εντάχθηκε με τους σκλάβους ισραηλίτες, ως σκλάβος και ο ίδιος. Προτίμησε όμως τα μέλλοντα που υποσχόταν ο Θεός από τα παρόντα. Η πίστη όταν είναι βαθιά, σε κάνει να βλέπεις πέραν από το πρόσκαιρο. Αυτή η θυσία στην εποχή μας που κυριαρχούν υλιστικά πρότυπα, είναι τουλάχιστον πολύ δύσκολη, αν όχι αδιανόητη, για εμάς. Ας αναλογιστούμε λοιπόν, το πόσο μακριά απέχουμε από την ουράνια βασιλεία μιας και είμαστε εγκλωβισμένοι στην ύλη. Πέραν όμως της θυσίας και της θαυμαστής πίστης του Μωυσή, θα μπορούσαμε να δούμε στο πρόσωπο του, μία προτύπωση του Χριστού: Ο Κύριος «εκκένωσε» εκουσίως τον εαυτό του από τη θεότητα (δεν έπαψε να είναι Θεός, ούτε έχασε τις θεϊκές του ιδιότητες) και με την ενανθρώπησή του αποδέχτηκε την ταπείνωση, τον πόνο και τον θάνατο, όπως ο Μωυσής εκουσίως εγκατέλειψε τη βασιλική ιδιότητα. Και οι δύο το έκαναν προς χάριν σωτηρίας, ο μεν Μωυσής για τον Ισραήλ, ο Χριστός για όλη την ανθρωπότητα.    

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΜΝΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ (Α' ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ)

Θα ακούσουμε σήμερα σε ήχο δ' το παρακάτω τροπάριο της η' ωδής:

Μωσῆς κατενόησεν ἐν βάτῳ, τὸ μέγα μυστήριον τοῦ τόκου σου. Παῖδες προεικόνισαν, τοῦτο ἐμφανέστατα μέσον πυρὸς ἱστάμενοι, καὶ μὴ φλεγόμενοι, ἀκήρατε ἁγία Παρθένε· ὅθεν σε ὑμνοῦμεν, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.

Ο Μωυσής κατάλαβε μέσα στη βάτο το μεγάλο μυστήριο της γέννησής σου. Οι Παίδες το προεικόνισαν με ολοφάνερο τρόπο, στεκόμενοι μέσα στη φωτιά και χωρίς να καίγονται, άφθορη αγία Παρθένε· γι’ αυτό σε υμνούμε στους αιώνες.

Ο ιερ. υμνογράφος και πάλι ανατρέχει στην Παλ. Διαθήκη σε δύο περιστατικά όπου προτυπώνεται η μυστήριο της κυήσεως της Θεοτόκου. Στο πρώτο ο Μωυσής είδε την βάτο να φλέγεται από τη φωτιά αλλά να μην καίγεται, στο δεύτερο οι τρεις παίδες στο καμίνι που τους έριξαν βρίσκονταν μέσα στη φωτιά ή οποία όμως δεν τους έκαιγε. Κατ' αυτόν τον τρόπο η Παναγία δέχτηκε μέσα της τη δύναμη της θείας χάριτος του Θεού, χωρίς όμως αυτή να της προξενέψει καμία βλάβη. Με την ένωση της θείας και της ανθρώπινης φύσεως, έμεινε ανέπαφη διατηρώντας την αφθορία και την παρθενία της. Αυτό είναι ένα ανερμήνευτο θαύμα, το οποίο οι πιστοί το υμνολογούν στην αιωνιότητα. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...