Αρχική
Αρχική
Γελιογραφίες
Γελοιογραφίες
Μουσική (LP)
Μουσική (LP)
Επιλογές
Επιλογές

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

«ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ (ΜΕ ΤΟ ΝΟΕΜΒΡΙΟ);»

Έχουμε συνηθίσει εδώ και κάμποσα χρόνια, τον πραγματικό χειμώνα (όσον αφορά το κρύο) να τον βλέπουμε από Ιανουάριο και μετά. Οκτώβρης και Νοέμβρης να κινούνται μεταξύ ζέστης και βροχών. Στο παρακάτω ποιηματάκι από το Ρομάντσο Νο 926 (29/11/1960) ο σουρωμένος που το... απαγγέλλει με χιούμορ, αναρωτιέται γιατί ο τότε Νοέμβριος ήταν ήπιος! Ναι, εδώ βλέπουμε την αλλαγή στο κλίμα που έχει συντελεστεί από το 1960 μέχρι σήμερα. Να θυμίσω ότι το Νοέμβριο του 1940 χιόνιζε... Όπως και να 'χει, οι τότε είχαν μάθει να νιώθουν το κρύο νωρίτερα απ΄ ότι εμείς. Πιο τυχεροί πάντως είμαστε εμείς. Με λιγότερο χειμωνιάτικο καιρό ξοδεύουμε λιγότερα για τη θέρμανση! Άσε που όσοι μπορούμε κάνουμε περισσότερα μπάνια στη θάλασσα. Να τα λέμε κι αυτά... 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (15/11/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Η' ΛΟΥΚΑ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

ὅτι δι᾿ αὐτοῦ ἔχομεν τὴν προσαγωγὴν οἱ ἀμφότεροι ἐν ἑνὶ πνεύματι πρὸς τὸν πατέρα. (Εφεσ. 2, 18)

Διότι μέσω αυτού (του Χριστού) έχουμε και οι δύο πρόσβαση, με ένα Πνεύμα, προς τον Πατέρα.
Μέσω του Χριστού, μας λέει ο απ. Παύλος, έχουμε πρόσβαση και οι δύο προς τον Πατέρα, ενεργώντας και στους δύο το Άγιο Πνεύμα. Σε ποιους δύο αναφέρεται; Αφενός στους Ισραηλίτες και αφετέρου στους εθνικούς που αγνοούσαν τον αληθινό Θεό. Από τη μια οι εθνικοί (αναφέρεται σε όλους και όχι σε κάποιους συγκεκριμένους) οι οποίοι βρίσκονταν χωρίς Χριστό και έξω από τις επαγγελίες που είχαν δοθεί στον Ισραήλ. Η ελληνική φιλοσοφία μπορούσε ασφαλώς να οδηγήσει ορισμένους ανθρώπους σε σημαντικές ηθικές και φιλοσοφικές αλήθειες, ακόμη και σε κάποια γνώση περί Θεού. Δεν μπορούσε όμως, από μόνη της, να τους εντάξει στη νέα σωτηριολογική πραγματικότητα που εγκαινίασε ο Χριστός. Από την άλλη οι Ισραηλίτες που ενώ είχαν τις διαθήκες, τις επαγγελίες, το Νόμο και τη γνώση του αληθινού Θεού και δεν ήταν αποξενωμένοι από τον Θεό με τον ίδιο τρόπο που περιγράφεται η προηγούμενη κατάσταση των εθνικών (στχ. 12), εντούτοις ο Νόμος δεν αποτελούσε οδό σωτηρίας. Οι δύο ομάδες μέσω του Χριστού, συμφιλιώνονται με τον Θεό, συμφιλιώνονται μεταξύ τους, αποκτούν την ίδια πρόσβαση στον Πατέρα και συμμετέχουν στην ίδια πνευματική πραγματικότητα. Σ' αυτό το εδάφιο, ο Παύλος κάνει συνοπτική αναφορά στο τριαδικό έργο: Προς τον Πατέρα κατευθύνεται η πρόσβαση, η οποία πραγματοποιείται μέσω του Υιού με τη δύναμη και την ενέργεια του Αγ. Πνεύματος. Δεν έχουμε μόνο τη δυνατότητα να πλησιάσουμε τον Θεό, αλλά έχουμε πλέον ελεύθερη πρόσβαση ενώπιόν Του. Κάτι που οδηγεί στην ουράνια βασιλεία (στχ. 2, 19).

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ: ΣΠΛΗΝΑ ΓΕΜΙΣΤΗ

Σίγουρα η σπλήνα από μόνη της δεν είναι και η αγαπημένη λιχουδιά πολλών. Ωστόσο αν τη φας με σωστό συνδυασμό διαφόρων συνοδευτικών, όπως μας υποδεικνύει η παρακάτω συνταγή από τη Βεντέτα Νο 237 (20/11/1969), τότε η σπλήνα γίνεται νοστιμότατη. Παίρνει λίγη ωρίτσα αλλά αξίζει! 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (0/11/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ' ΛΟΥΚΑ (ΣΥΝΑΞΙΣ ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ & ΜΙΧΑΗΛ)

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

τὸν δὲ βραχύ τι παρ᾿ ἀγγέλους ἠλαττωμένον βλέπομεν Ἰησοῦν διὰ τὸ πάθημα τοῦ θανάτου δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφανωμένον, ὅπως χάριτι Θεοῦ ὑπὲρ παντὸς γεύσηται θανάτου. (Εβρ. 2, 9)

Βλέπουμε όμως τον Ιησού, ο οποίος για λίγο χρονικό διάστημα έγινε κατώτερος από τους αγγέλους, εξαιτίας του παθήματος του θανάτου, στεφανωμένο με δόξα και τιμή, ώστε με τη χάρη του Θεού να γευθεί τον θάνατο για χάρη όλων
Ο Ιησούς, μας λέει ο απ. Παύλος, για ένα μικρό χρονικό διάστημα έγινε κατώτερος από τους αγγέλους. Αυτό συνέβη λόγῳ της κατάστασης ταπεινώσεως στην οποία εισήλθε ο Χριστός με την ενανθρώπηση, αναλαμβάνοντας την ανθρώπινη φύση με τη θνητότητα και την παθητότητά της. Και βέβαια, αναφέρεται αποκλειστικά στη χρονική διάρκεια της επίγειας ζωής του Χριστού. Το ότι έγινε (προσωρινά) κατώτερος από τις αγγελικές δυνάμεις, δεν ήταν σημάδι αδυναμίας αλλά έγινε με τη θέλησή Του για τη σωτηρία του ανθρώπου. Η σύγκριση με τους αγγέλους δεν γίνεται τυχαία. Ήδη στο πρώτο κεφάλαιο της επιστολής προς Εβραίους έχει μιλήσει για την ανωτερότητα του Ιησού από αυτούς. Εδώ για να δειχθεί το μέγεθος της συγκαταβάσεώς Του προς τον άνθρωπο, έγινε για λίγο κατώτερος τους. Αμέσως ο Παύλος μας λέει ότι για χάρη όλων μας, γεύθηκε το θάνατο με τη χάρη του Θεού (χάριτι Θεοῦ). Γιατί όμως χρειαζόταν ο Χριστός τη χάρη του Θεού για να πεθάνει; Η φράση δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι ο Θεός τού έδωσε τη δυνατότητα να πεθάνει, την οποία προηγουμένως δεν διέθετε. Εξάλλου ο Χριστός με βάση το Ιωάν. 10,17-18, δεν παρουσιάζεται ως κάποιος που χρειάζεται άδεια για να πεθάνει. Εδώ ο Παύλος αναφέρεται στη θεία οικονομία της σωτηρίας: η θεία χάρη εκφράζει την αγάπη και την ευδοκία του Θεού, με τις οποίες ο Υιός προσέλαβε την ανθρώπινη φύση και προσφέρθηκε για τη σωτηρία του ανθρώπου. Ο Χριστός γεύθηκε τον θάνατο ως έκφραση της θείας χάριτος προς ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή,  εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026

ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ

Να ένας μύθος για την Ευτυχία όπως τον αλίευσα από τον Μέγα Καζαμία (εκδ. Υδρόγειος 2026). Εδώ η Ευτυχία λειτουργεί κάπως σαν το τζίνι του Αλαντίν. Της λες μια επιθυμία και αυτή στην εκπληρώνει αμέσως και άνευ ανταλλάγματος. Πατ κιουτ! Οι δύο πρώτες γυναίκες στον εν λόγῳ μύθο ζήτησαν αυτά που θα ζήταγαν σχεδόν άπαντες, ενώ η τρίτη αποδείχθηκε πιο έξυπνη, ελευθέρωσε την Ευτυχία και την την είχε μαζί της, οπότε θα είχε την ευκαιρία να της ζητά ότι ήθελε όποτε το ήθελε! Ναι, αυτή δεν είναι η «σωστή» ερμηνεία, υποτίθεται ότι η τρίτη έχοντας την Ευτυχία μαζί της θα ήταν πάντα ευτυχισμένη, οπότε εν αντιθέσει με τις άλλες δύο που ζήτησαν υλιστικά και γήινα αγαθά τα οποία δεν αποτρέπουν τη λύπη και τη δυστυχία, έκανε τη σωστή επιλογή. Βέβαια, αυτός είναι ένας μύθος, και δυστυχώς τέτοιοι (σύντομοι) μύθοι μόνο διδαχές μπορούν να δώσουν, ενίοτε μονοδιάστατες. Λεφτά γιοκ! Να τα λέμε κι αυτά...     

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2026

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (01/11/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Ε' ΛΟΥΚΑ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

ζηλοῦτε δὲ τὰ χαρίσματα τὰ κρείττονα. (Α' Κορ. 12, 31)

Να επιδιώκετε, λοιπόν, με ζήλο τα χαρίσματα τα ανώτερα.
Ο απ. Παύλος, πιο πάνω, στον στχ. 11, αναφερόμενος στα χαρίσματα, μας λέει: «Όλα όμως αυτά τα ενεργεί το ένα και το αυτό Πνεύμα, κατανέμοντάς τα ξεχωριστά στον καθένα, όπως θέλει». Εδώ, πάλι, μας λέει να επιδιώκουμε τα ανώτερα χαρίσματα. Αφού το Άγιο Πνεύμα δίνει στον καθένα μας ξεχωριστά συγκεκριμένα χαρίσματα και όχι σε όλους τα ίδια, δεν μπορούμε να επιδιώκουμε κάτι που δεν μας έδωσε και, επομένως, θα πρέπει να μείνουμε σε όσα μας έδωσε! Μήπως, λοιπόν, εδώ φάσκει και αντιφάσκει ο Παύλος; Καταρχάς, ο Παύλος δεν λέει ούτε να ζητάμε χαρίσματα ούτε ότι τα χαρίσματα αποτελούν προσωπικά επιτεύγματα που μπορεί κάποιος να αποκτήσει απλώς επειδή τα επιθυμεί. Επιπλέον, η χορήγηση των χαρισμάτων αποτελεί ενέργεια του Αγίου Πνεύματος και εξαρτάται από τη δική του βούληση. Επίσης, ο Παύλος μας λέει να επιδιώκουμε τα ανώτερα χαρίσματα, χωρίς όμως να μας εξηγεί ρητά τον τρόπο. Με την προτροπή «ζηλοῦτε» (να επιδιώκετε), ο Παύλος θα μπορούσε να εννοεί την προσωπική ευθύνη που έχουμε να καλλιεργούμε τον εαυτό μας, να προοδεύουμε πνευματικά και να επιδιώκουμε την τελειότερη χριστιανική ζωή. Να μη μένουμε και να μην επαναπαυόμαστε μόνο στα χαρίσματα που ήδη έχουμε, αλλά να προετοιμάζουμε τον εαυτό μας, με πνευματική άσκηση και προσωπικό αγώνα, για περισσότερα και ανώτερα χαρίσματα. Αυτά, βέβαια, δεν θα μας κάνουν ανώτερους από τους άλλους, αλλά θα μπορούν να ωφελήσουν περισσότερο τις ανάγκες του εκκλησιαστικού σώματος. Είτε, λοιπόν, το Άγιο Πνεύμα μάς δώσει επιπλέον χαρίσματα (όχι ως επιβράβευση της προσπάθειάς μας) είτε όχι, εμείς θα έχουμε ήδη ωφεληθεί σημαντικά από την πνευματική μας πρόοδο. Έτσι, ο Παύλος μάς εισάγει στο επόμενο κεφάλαιο (13) και στη μεγαλύτερη πνευματική καλλιέργεια που μπορεί να επιδιώξει ο άνθρωπος: την καλλιέργεια της αγάπης.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026

«ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ»

Και ποιον δεν συναρπάζουν οι ιστορίες των ηρώων μας από το έπος του 1940! Στα επετειακά δοκυμανταίρ τέτοιες διηγήσεις οπωσδήποτε έχουν σημαντικό χρόνο. Οι λεπτομέρειες και τα άγνωστα γεγονότα του πολέμου διεγείρουν την περιέργεια και εμπλουτίζεται η ιστορική γνώση. Και μέχρις εδώ όλα καλά. Στην παρακάτω ιστορία που αλίευσα από το Αναγνωστικό Β' τάξεως του 1982, ο παππούς, βετεράνος του πολέμου, δεν θα μιλούσε για τον πόλεμο αλλά για την ειρήνη! Περίεργο, ε; Μας εξιτάρει ο πόλεμος, αλλά η ειρήνη όχι και τόσο... Όταν την υποτιμάει η ανθρωπότητα, όταν βάζει πιο πάνω το κέρδος, τότε ακολουθεί τον πόλεμο στον οποίο όλοι χάνουμε! Μας μένουν βέβαια μετά τα πολεμικά κατορθώματα και τα μνημεία, τα οποία φαίνεται πως δεν έχουν μεγάλη διάρκεια και η μνήμη του πολέμου αρχίζει να εξασθενεί. Για την ειρήνη λοιπόν θα έπρεπε να λέμε περισσότερα, και να βλέπουμε τον πόλεμο μόνο μέσα από τα όσα δεινά προκαλεί. Όμως δεν «πουλάει» σαν θέμα η ειρήνη...   

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (25/10/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ' ΛΟΥΚΑ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

...ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου... (Γαλ. 2, 16)

εμείς πιστέψαμε στον Χριστό Ιησού, για να δικαιωθούμε από πίστη Χριστού και όχι από έργα νόμου
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο απ. Παύλος διακηρύσσει ότι η τήρηση του νόμου, όσο πιο σχολαστική κι αν γίνονταν, δεν θα έφερνε τη δικαίωση ενώπιον του Θεού και κατ' επέκταση τη σωτηρία. Αυτό θα συμβεί μόνο με την πίστη στον Χριστό. Έπρεπε στην εποχή του, να αποβάλουν οι πιστοί την όποια δέσμευση (ή αντίληψη) ένιωθαν ότι είχαν περί του νόμου. Εδώ θα σταθούμε στην διατύπωση «ἐκ πίστεως Χριστοῦ» της οποίας η έννοια είναι διττή: Αφενός είναι η πίστη στον Χριστό. Ο Χριστός είναι εκείνος στον οποίο πιστεύει ο άνθρωπος. Αφετέρου είναι η πιστότητα του Χριστού ως θεμέλιο της σωτηρίας. Η φράση «ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου» αντιπαραθέτει άμεσα την πίστη προς τα έργα του Νόμου. Δηλαδή τη δικαίωση μέσω της πίστης στον Χριστό, όχι μέσω των έργων του Νόμου. Επιπλέον η σωτηρία θεμελιώνεται στην πιστότητα του Χριστού και γίνεται προσωπικά δεκτή μέσω της πίστης του ανθρώπου σε Αυτόν. Συνεπώς εδώ υπάρχουν και οι δύο ερμηνείες συμπληρωματικά, δίνοντας ωστόσο προβάδισμα στην ανθρώπινη πίστη προς το Χριστό. 

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026

Ο ΠΑΠΑΣ ΠΟΥ ΞΕΣΗΚΩΣΕ ΕΝΑΝ ΝΕΚΡΟ ΣΕ ΔΙΚΗ!

Για να πω την αλήθεια, αυτήν την ιστοριούλα που αλίευσα από τον Μέγα Καζαμία (2026 εκδ. Τριπερίνας) δεν την ήξερα. Θα μου πεις, από τον Καζαμία περιμένεις να μάθεις εκκλησιαστική ιστορία; Όχι βέβαια, αλλά έχει ενδιαφέρον και συνάμα πολύ πλάκα ένα τέτοιο γεγονός που δεν τιμά τους ρωμαιοκαθολικούς και την υπεραξία που έχουν δώσει στον εκάστοτε προκαθίμενό τους. Όπως και να 'χει, το αναρτώ περισσότερο για το χιούμορ που έχει παρά για να μπω στο μάτι των εν Ελλάδι καθολικών. Εξάλλου το καραγκιοζιλίκι δεν είναι μόνο προνόμιο των... κοινών θνητών!   

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2026

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (18/10/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ & ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος, εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι. (Κολ. 4,6)

Ο λόγος σας (ας είναι) πάντοτε με χάρη, νοστιμισμένος με αλάτι, να γνωρίζετε πώς πρέπει εσείς να απαντάτε στον καθένα.
Ο απ. Παύλος συνεχίζει τις οδηγίες ως το προς πρέπει να συμπεριφερόμαστε σ' όσους δεν ανήκουν στην Εκκλησία. Μας λέει ένα συνδυασμό δύο πραγμάτων: Να είναι ο λόγος μας ευγενικός και με χάρη αφενός, αφετέρου να έχουμε ορθή και κατάλληλη ανταπόκριση προς τον καθένα. Κατ' αρχάς, δεν πρέπει να είμαστε αγενείς, προκλητικοί και προσβλητικοί. Το ότι ο απέναντί μας δεν ανήκει στην Εκκλησία (είτε είναι αλλόθρησκος, είτε άθεος, είτε άπιστος) δεν μας δίνει το δικαίωμα να του συμπεριφερόμαστε απρεπώς (ασχέτως αν δεν είναι καλή η δική του συμπεριφορά προς εμάς). Οφείλουμε να του μιλάμε με ήρεμο τρόπο και με ευγένεια. Δεν πάμε να του επιβληθούμε με το ζόρι αλλά να δείξουμε τι καλό κάνει σε εμάς το ευαγγέλιο του Χριστού και η πίστη μας σ' Εκείνον. Επίσης, ο Παύλος δεν προτείνει έναν λόγο απλώς κολακευτικό. Πρέπει να είναι ευχάριστος, αλλά συγχρόνως ουσιαστικός και κατάλληλα διατυπωμένος. Το «ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι», υπογραμμίζει την εξατομίκευση της απάντησης ως προς τον καθένα ξεχωριστά. Ο Παύλος δεν ζητά την ίδια μηχανική απάντηση προς όλους. Κάθε άνθρωπος μπορεί να θέτει διαφορετικά ερωτήματα, να έχει διαφορετικές αντιλήψεις ή να χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση. Συνεπώς πρέπει να προσέξουμε και να προσαρμόσουμε τον τρόπο απάντησης: στο περιεχόμενο, στη διατύπωση, στον τόνο και στη διάκριση που απαιτεί κάθε περίσταση.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ: ΚΟΤΟΠΟΥΛΑ ΜΕ ΝΤΟΜΑΤΑ

Μια εύκολη συνταγή για όσες /-ους δεν γουστάρουν σύνθετες και μπελαλίτικες συνταγές. Τα κοτόπουλα με ντομάτα από το Ρομάντσο Νο 1332 (10/9/1968), είναι μια καλή επιλογή για τον βροχερό καιρό που διανύουμε, αρκεί να συνοδευτούν με πατάτες τηγανιτές! Α, το κοτόπουλο με τον πουρέ είναι για τους ασθενείς στα νοσοκομεία...  

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2026

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (11/10/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Δ' ΛΟΥΚΑ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Ζηνᾶν τὸν νομικὸν καὶ Ἀπολλὼ σπουδαίως πρόπεμψον, ἵνα μηδὲν αὐτοῖς λείπῃ. (Τιτ. 3, 13)

Τον Ζηνᾶ, τον νομικό, και τον Απολλώ να τους προπέμψεις με επιμέλεια, ώστε να μην τους λείπει τίποτε.
Αυτονόητη η προτροπή του απ. Παύλου στον Τίτο. Να φροντίσει για τον Ζηνά και τον Απολλώ, ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν απρόσκοπτα το ταξίδι τους. Για τον Ζηνά δεν γνωρίζουμε κάτι, παρά το ότι ήταν γνώστης του νόμου, είτε ειδικός στη μωσαϊκή νομοθεσία είτε νομικός με την ευρύτερη επαγγελματική έννοια. Ο Απολλώ ήταν ο χριστιανός κήρυκας που αναφέρεται και στις Πράξεις των Αποστόλων 18, 24-28 και στην Α΄ προς Κορινθίους. Σε έναν έμπειρο μαθητή όπως ο Τίτος, χρειάζονταν αυτή η υπόδειξη; Μήπως υπονοεί ο Παύλος ότι ο Τίτος θα αμελούσε τους δύο προαναφερθέντες; Ή μήπως υπονοεί ότι δεν θα του έκοβε να πράξει τα υποδειχθέντα; Κατ' αρχάς, μια διευκρίνηση: Οι επιστολές δεν είναι αφηρημένες θεολογικές πραγματείες· περιέχουν πραγματικές οδηγίες για καθημερινές υποθέσεις. Ορισμένες από αυτές μπορεί να φαίνονται αυτονόητες σε εμάς, επειδή δεν γνωρίζουμε τις συγκεκριμένες περιστάσεις στις οποίες γράφτηκαν. Εν προκειμένῳ δεν υπάρχει στο χωρίο καμία ένδειξη ότι ο Τίτος είχε παραλείψει ή αμελήσει κάτι. Συνεπώς, δεν δικαιούμαστε να εννοήσουμε την εντολή ως επίπληξη. Η διάδοση του Ευαγγελίου δεν απαιτεί μόνο διδασκαλία και κήρυγμα, αλλά και έμπρακτη φροντίδα για εκείνους που εργάζονται γι' αυτό. Ο Παύλος εδώ δείχνει το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του και ίσως κάποια ανησυχία, στο να εξασφαλιστεί η ομαλή αναχώρηση και η επαρκής υποστήριξη του Ζηνά και του Απολλώ. Ειδικά με την φράση ἵνα μηδὲν αὐτοῖς λείπῃ (ώστε να μη στερηθούν τίποτε από όσα χρειάζονται) δεν ενδιαφέρεται απλώς να ξεκινήσουν οι δύο άνδρες το ταξίδι τους, αλλά να έχουν όλα τα απαραίτητα για να το πραγματοποιήσουν. Μη ξεχνάμε ότι συντόνιζε το αποστολικό έργο και η υποστήριξη των συνεργατών του Ευαγγελίου αποτελούσε για τον ίδιο συγκεκριμένη υποχρέωση, την οποία ήθελε να διασφαλίσει.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026

«ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ»

Ένα απ' τα κακά στου φθινοπώρου είναι η ρουτίνα. Μετά τας διακοπάς δεν είναι ότι το καλύτερο... Τι σχέση έχει το παρακάτω απόσπασμα από «Τα παιδιά της πιάτσας», του Ν. Τσιφόρου (το αλίευα από τον Καζαμία εκδ. Λιναρδάτου 2026) με τη ρουτίνα; Μας μιλάει για τον επαγγελματία ζητιάνο και το πως σκέφτεται στην καθημερινότητά του. Δουλειά, σπίτι, γεμάτο σκέψεις το μυαλό του... εκφρασμένες ωστόσο με το γνωστό χιούμορ του συγγραφέα. Το μόνο που λείπει στις δικές μας αντίστοιχες σκέψεις είναι το χιούμορ. Διότι ο πελάτης στη ζητιανιά δίνει επενδύοντας σε μια θέση στον παράδεισο, ενώ οι πελάτες στο εμπόριο επενδύουν στο κέρδος! Δεν ξέρω αν στον παράδεισο δίνονται οικόπεδα, ίσως να είναι κάμπινγκ, μόνο ο Θεός γνωρίζει επ' αυτού, αλλά ο τίτλος είναι αν μη τι άλλο, ευρηματικότατος!     

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2026

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (04/10/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Β' ΛΟΥΚΑ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

καθὼς γέγραπται· ἐσκόρπισεν, ἔδωκε τοῖς πένησιν. ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα. (Β' Κορ. 9, 9)

καθώς είναι γραμμένο: σκόρπισε, έδωσε στους φτωχούς· η δικαιοσύνη του μένει στον αιώνα.
Ο απ. Παύλος παραπέμπει στο Ψαλμ. 111, 9 που κάνει αναφορά στο δίκαιο άνθρωπο. (Στον προηγούμενο στίχο αναφέρεται στο Θεό, και δίδεται η εντύπωση ότι κάνει και εδώ το ίδιο, εντούτοις αναφέρεται στο δίκαιο άνθρωπο). Η εικόνα αφορά τον άνθρωπο που διασκορπίζει μοιράζοντας γενναιόδωρα τα αγαθά του και όχι περιστασιακά σε κάποιον ή κάποιους. Οι αποδέκτες αυτής της προσφοράς είναι οι φτωχοί, οι οποίοι δεν δύνανται να ανταποδώσουν, μιας και δεν υπάρχει τέτοιο κίνητρο από τον προσφέροντα. Αυτή η γενναιόδωρη πράξη του ανθρώπου δεν είναι απλώς μια αρετή, αλλά εντάσσεται στο πλαίσιο της δικαιοσύνης. Η δικαιοσύνη δεν περιορίζεται μόνο στην τήρηση του Νόμου, αλλά και στη σωστή διαχείριση των υλικών αγαθών που μας δίνει ο Θεός. Εφόσον έχουμε, δίνουμε και σ' αυτούς που δεν έχουν. Και αυτή η πράξη συμβάλλει στην ορθή σχέση μας με το Θεό. Δεν εξαγοράζουμε έτσι τη σωτηρία, αλλά έχουμε διαρκή πνευματικό καρπό. Προσφέρουμε επειδή συμπορευόμαστε με αυτά που θέλει ο Θεός και όχι για ανταλλάγματα. (Δεν γίνεσαι καλός με το να δίνεις χρήματα, αλλά δίνεις επειδή είσαι καλός). Ο άνθρωπος λοιπόν, δεν «κρατάει» τη δικαιοσύνη για τον εαυτό του. Την διασκορπίζει μέσω της υλικής του προσφοράς. Αυτό ακριβώς είναι το νόημα του χωρίου: χάνει υλικά αγαθά, αλλά η δικαιοσύνη του δεν χάνεται — «μένει εἰς τὸν αἰῶνα». Οπότε λοιπόν παρουσιάζει ο Παύλος στους Κορίνθιους και σε 'μας, τον «δίκαιο» άνθρωπο ως πρότυπο γενναιοδωρίας.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2026

ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ ΣΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ

Έφυγε προχθές (27/9/2026) από κοντά μας η γνωστή ηθοποιός και χορεύτρια Ελένη Προκοπίου. Χορευτικό ντουέτο με τον Βαγγέλη Σειληνό, κινηματογραφικό ζευγάρι με τον Γιώργο Πάντζα, θα μας μείνει αξέχαστη. Βάζω μερικά από τα κάμποσα αποκόμματα που βρήκα στα παλιά περιοδικά μου ως ένα αντίο στην καλή αυτή χορεύτρια και ηθοποιό.
1. Βεντέτα Νο 01 (14/5/1965)

2. Βεντέτα Νο 97 (17/3/1967)

3. Βεντέτα Νο 151 (28/3/1968)

4. Βεντέτα Νο 178 (3/10/1968)

5. Βεντέτα Νο 270 (9/7/1970)

6. Βεντέτα Νο 308 (1/4/1971)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2026

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (27/09/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Β' ΛΟΥΚΑ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Ταύτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ (Β' Κορ. 7, 1)

Αφού λοιπόν έχουμε αυτές τις υποσχέσεις, αγαπητοί, ας καθαρίσουμε τους εαυτούς μας από κάθε μολυσμό σάρκας και πνεύματος, επιτελώντας αγιοσύνη με φόβο Θεού.
Ο απ. Παύλος παραπέμπει άμεσα σε όσα είπε προηγουμένως (Β΄ Κορ. 6,16–18, Ἐγὼ ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω... καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς πατέρα, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας), λέγοντάς μας ότι αφού οι χριστιανοί έχουν λάβει από τον Θεό αυτές τις μεγάλες υποσχέσεις —την παρουσία του Θεού, την υιοθεσία και την κοινωνία μαζί Του—, η ζωή τους πρέπει να είναι ανάλογη αυτής της σχέσεως. Μας λέει να καθαρίσουμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας. Δεν σημαίνει βέβαια ότι ο άνθρωπος αυτολυτρώνεται ή ότι καθαρίζεται χωρίς τη χάρη του Θεού, αλλά αφού ο Θεός τον καλεί σε κοινωνία μαζί Του, ο άνθρωπος πρέπει να ανταποκριθεί ενεργά, απομακρύνοντας ό,τι είναι αντίθετο προς αυτή την κοινωνία. Και ασφαλώς εννοεί τις αμαρτίες σαρκός και πνεύματος. Αμαρτίες όπως η πορνεία, η λαιμαργία, η μέθη κ.α. αλλά και σκέψεις, διαθέσεις, προθέσεις, υπερηφάνεια, εγωισμό κ.α. Δεν μας λέει να μην κάνουμε κάποιες κακές πράξεις αλλά εξωτερικά και εσωτερικά, πρέπει να απομακρύνουμε οτιδήποτε μας μολύνει και μας απομακρύνει από τον Θεό. Και ο τρόπος για να το κάνουμε αυτό, είναι να πράττουμε οτιδήποτε οδηγεί στην αγιοσύνη. Δεν είναι η αγιοσύνη κάτι που γίνεται μια φορά και τελειώνει, αλλά μια συνεχής πορεία στην οποία θα πρέπει να ξαναπροσπαθούμε όσο κι αν ξεστρατίσουμε. Ως μέλη της Εκκλησίας του Χριστού καλούμαστε να προχωρούμε προς την αγιότητα. Κι αυτό με φόβο Θεού. Όχι δεχόμενοι ότι ο Θεός είναι τιμωρός, αλλά έχοντας προς Εκείνον σεβασμό, ευλάβεια και η συναίσθηση της παρουσίας Του. Έχοντας ωστόσο υπ' όψιν όχι ότι πρώτα πρέπει να γίνουμε άγιοι και μετά ο Θεός θα μας δεχθεί ως παιδιά Του, αλλά το αντίστροφο: Επειδή ο Θεός μάς δίνει την υπόσχεση ότι θα είναι Πατέρας μας και εμείς παιδιά Του, γι' αυτό καλούμαστε να ζήσουμε ανάλογα.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2026

«ΑΣΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝΕ ΟΙ ΞΕΝΟΙ»

Όταν φεύγει το καλοκαίρι, με νωπές τις αναμνήσεις από τις διακοπές, εύκολα θυμόμαστε και τα αρνητικά από τις τουριστική περιοχή που παραθερίσαμε. Μια εξοχή που αλλοιώνεται από τον υπερτουρισμό κι ένας τοπικός χαρακτήρας που έπαψε πια να έχει την ελληνική αυθεντικότητα. Όλα καταβαραθρώνονται υπέρ της 'κονόμας από έναν εκμαυλισμένο τουρισμό! Το παρακάτω ποίημα του  Βασίλη Γιαννιώτη, (από τη συλλογή «Πίσω από τον καθρέφτη» 1997 εκδ. Τζιαμπίρης - Πυραμίδα) εκεί οδηγεί τη σκέψη μου, και μάλιστα τα πράγματα έχουν χειροτερέψει από τότε που γράφτηκε...  

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2026

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (20/9/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ


Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον (Γαλ. 2, 19)

Διότι εγώ, διά του νόμου, πέθανα ως προς τον νόμο
Ο απ. Παύλος μας λέει κάτι παράδοξο: Ο Νόμος έγινε το μέσο με το οποίο ο Παύλος πέθανε ως προς τον Νόμο! Δεν λέει ούτε εννοεί, ότι ο Νόμος ήταν κακός ή ότι ο άνθρωπος πρέπει να παραβιάζει τις εντολές του. Έπαψε να αποτελεί το δρόμο με τον οποίο θα αποκτούσε τη σωτηρία και τον οδήγησε να διαπιστώσει την αδυναμία του να δικαιωθεί μέσω της τήρησής του. Ναι μεν ο Νόμος φανερώνει το θέλημα του Θεού και φανερώνει την αμαρτία και την ανάγκη του ανθρώπου για σωτηρία αλλά όμως ο Χριστός πραγματοποιεί αυτό που ο άνθρωπος δεν μπορούσε να πραγματοποιήσει. Συνεπώς ο Παύλος παύει να στηρίζει τη δικαίωσή του στην τήρηση του Μωσαϊκού Νόμου και ζει πλέον διά της πίστεως στον Χριστό. Έτσι, πριν οδηγηθεί στην εν Χριστῷ ζωή, πρώτα σταματάει να επηρεάζεται από τον ανεπαρκή Νόμο. Αυτός ο θάνατος είναι ο θάνατος του παλαιού τρόπου υπάρξεως, που η τυπική τήρησή του δεν προσφέρει δικαιοσύνη και σωτηρία. Συνεπώς ο ίδιος ο Νόμος, όταν κατανοηθεί σωστά, οδηγεί στην κατάργησή του και στον Χριστό.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2026

ΣΑΒΟΥΑΡ ΒΙΒΡ ΚΑΙ ΚΟΜΨΟΤΗΣ

Μπήκε ο Σεπτέμβρης, όχι ακόμα το φθινόπωρο, αλλ΄ αυτό σε τίποτα δεν εμποδίζει να έχετε καλούς τρόπους, δηλαδή σαβουάρ βιβρ. Όλα κι όλα! Το σαβουάρ βιβρ προηγείται! Ειδικά για τις γυναίκες. Από τη Βεντέτα Νο 330 (2/9/1971) το παρακάτω απόσπασμα που δίνει σχετικές συμβουλές και προσέξτε την τελευταία για το θόρυβο των παπουτσιών. Έχει πολύ δίκιο...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2026

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (13/09/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ (Γαλ. 6, 14)

Εγώ όμως, ποτέ να μη θεωρήσω καύχημά μου τίποτε άλλο, παρά μόνο τον σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Ο απ. Παύλος δεν μας λέει ότι δεν χαίρεται με οτιδήποτε καλό γίνεται στην Εκκλησία, αλλά τι θεωρεί προσωπικό του καύχημα. Δηλαδή, τι έχει αξία και λόγο υπερηφάνειας. Μας λέει λοιπόν ότι αρνείται να θεωρήσει ως προσωπικό του καύχημα οποιοδήποτε ανθρώπινο επίτευγμα. Τίποτα ανθρώπινο δεν μπορεί να φτάσει την αξία που έχει η σταυρική θυσία του Κυρίου για τη σωτηρία μας. Δεν είναι απλά ένας σταυρικός θάνατος αλλά κάτι που μόνο ο Κύριος ως Θεός θα μπορούσε να κάνει. Συνεπώς, οτιδήποτε πρόερχεται από τον άνθρωπο υπολείπεται κατά πολύ. Επίσης ο Παύλος έμμεσα θέλει να πει ότι δεν αποτελούν το θεμέλιο της καυχήσεώς του ο ζήλος του, οι τις γνώσεις του, τα αποστολικά του κατορθώματα, ούτε οι θυσίες και οι κόποι που υπέστη για τον Χριστό. Γενικότερα, αντιτίθεται στην ιδέα ότι ο άνθρωπος μπορεί να καυχηθεί ενώπιον του Θεού για κάτι που έχει ή που έχει κάνει ο ίδιος. Επομένως, ούτε η ανθρώπινη καταγωγή, ούτε η τήρηση εξωτερικών θρησκευτικών τύπων, ούτε η ένταξη σε μία ομάδα, ούτε κάποιο ιδιαίτερο εκκλησιαστικό αξίωμα αποτελούν από μόνα τους αντικείμενο καυχήσεως. Στην ουσία ἒστιάζει όχι στο τι κάνουμε εμείς για τον Θεό, αλλά στο τι έκανε ο Χριστός για μας.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2026

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ: Η ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΜΑΡΜΕΛΑΔΑΣ

Μπήκε ο Σεπτέμβρης, τα παιδιά όπου να 'ναι θα γυρίσουν στα σχολεία, και σιγά σιγά θα αφήσουμε το φετινό καλοκαίρι, που μόλις έφυγε, στις αναμνήσεις μας. Οπότε ήρθε η εποχή της μαρμελάδας. Κυρίως για τα παιδιά, αλλά και για όσους /-ες τρώνε αυτό το γλύκισμα. Για όσες δεν αγοράζουν τις ετοιματζίδικες, και καλά κάνουν, το παρακάτω απόκομμα από την Βεντέτα Νο 383 (7/9/1972) δίνει καλές συμβουλές στις νοικοκυρές για να φτιάχνουν όσον το δυνατόν νοστιμότερες μαρμελάδες.  

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (06/9/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Ἐγὼ δὲ μάρτυρα τὸν Θεὸν ἐπικαλοῦμαι ἐπὶ τὴν ἐμὴν ψυχήν, ὅτι φειδόμενος ὑμῶν οὐκέτι ἦλθον εἰς Κόρινθον. (Β' Κορ. 1, 23)

Εγώ όμως καλώ τον Θεό ως μάρτυρα για τη δική μου ζωή, ότι από φειδώ προς εσάς δεν ήρθα ξανά στην Κόρινθο.
Ο απ. Παύλος, για να μην φανεί ασυνεπής επειδή δεν επισκέφθηκε την Κόρινθο όπως είχε προγραμματίσει, απολογούμενος φέρνει τον Θεό ως μάρτυρα για τις πραγματικές του προθέσεις. Δεν λέει ότι ζητά από τον Θεό να τιμωρήσει την ψυχή του, αν λέει ψέματα, αλλά επικαλείται τον Θεό ως μάρτυρα της ειλικρίνειάς του. Εδώ πρέπει να θυμηθούμε ότι στην Κόρινθο είχε δημιουργηθεί σοβαρή κρίση στη σχέση της Εκκλησίας με τον Παύλο, η οποία περιλάμβανε προσωπική προσβολή ή αντίσταση προς αυτόν και προβληματική αρχικά στάση μέρους της κοινότητας. Έτσι, με σαφήνεια εξηγεί τον λόγο για τον οποίο δεν ήρθε στην Κόρινθο: «φειδόμενος ὑμῶν», δηλαδή επειδή τους λυπήθηκε και θέλησε να τους δείξει επιείκεια. Ο Παύλος δεν ήθελε, με μια νέα επίσκεψη, να επιδεινώσει την ήδη τεταμένη κατάσταση με μια ακόμη αυστηρότερη παρέμβαση. Ουσιαστικά ανέβαλε την επίσκεψή του, ώστε να τους δώσει χρόνο να συνειδητοποιήσουν το πρόβλημα, να διορθώσουν τη στάση τους και να αναλάβουν οι ίδιοι την ευθύνη για την αντιμετώπισή του. Έτσι, η επόμενη επίσκεψή του δεν θα χρειαζόταν να είναι μια επίσκεψη αυστηρής πειθαρχικής παρέμβασης. Θα μπορούσε ο Παύλος να σπεύσει και με αυστηρότητα να διορθώσει την κατάσταση. Εντούτοις, μας δείχνει ότι δεν είναι πάντοτε αυτή η καλύτερη λύση για την επίλυση των προβλημάτων μέσα στην Εκκλησία. Σκοπός του δεν ήταν να εξαρτώνται οι Κορίνθιοι συνεχώς από τη δική του παρουσία και αυθεντία, αλλά να καταλάβουν και να συνειδητοποιήσουν οι ίδιοι το πρόβλημα και να το αντιμετωπίσουν. Αυτό θα φανέρωνε και την πνευματική τους ωριμότητα. Δεν τους λυπήθηκε από περιφρόνηση ή αδιαφορία, αλλά από αγάπη. Η παρουσία του, μέσα στις συγκεκριμένες συνθήκες, θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέα και αυστηρότερη αντιπαράθεση, κάτι που θα τους επιβάρυνε περισσότερο. Γι’ αυτό τους έδωσε χρόνο να πάρουν οι ίδιοι πρωτοβουλία για την αντιμετώπιση του προβλήματος και όχι να περιμένουν τον Παύλο να εμφανιστεί ως «αστυφύλακας» και να επιβάλει λύσεις. Αυτό δεν ήταν στις προθέσεις του. Διότι μια τέτοια εξωτερική επιβολή θα μπορούσε τελικά να κάνει το πρόβλημα ακόμη χειρότερο. Η αναβολή της επίσκεψης δεν είναι αδυναμία του Παύλου ούτε υπαναχώρηση· παρουσιάζεται ως συνειδητή ποιμαντική επιλογή.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ,  εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2026

ΓΙΑΤΙ ΑΣΠΡΙΖΕΙ ΤΟ ΟΥΖΟ ΜΕ ΝΕΡΟ

Τι ωραία που είναι να κάθεσαι στη βεράντα σου καλοκαιριάτικα, να ακούς μουσικούλα, ή να έχεις παρέα, και να πίνεις τα ουζάκια σου τα οποία να συνοδεύονται από νόστιμα μεζεδάκια... Αυτά είναι, θα μου πεις. Και στο ούζο να βάζεις λίγο κρύο νεράκι για να μη σε βαράει. Μέχρις εδώ καλά. Όμως το ούζο να το πίνεις ξέρεις. Το γιατί όταν του βάζεις νερό γίνεται άσπρο, ξέρεις; Εμ, εδώ σε θέλω. Ευκαιρία να μάθεις! Από τον Καζαμία 2026 (εκδ. Σαλιβέρος) αλίευσα την απάντηση και δες την, σαν την... άχρηστη πληροφορία της ημέρας! Αν πάλι δεν σου αρέσει το ούζο, τράβα για μπύρες! 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Σάββατο 29 Αυγούστου 2026

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (30/8/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

εἴ τις οὐ φιλεῖ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἤτω ἀνάθεμα. μαρὰν ἀθᾶ. (Α' Κορ. 16, 22)

Εάν κάποιος δεν αγαπά τον Κύριο, ας είναι ανάθεμα. Ο Κύριός μας έχει έλθει.
Ο απ. Παύλος κλείνει την επιστολή του με μια αυστηρή, θα λέγαμε φράση, κάτι γνώριμο στις επιστολές του. Φιλεῖ τον Κύριο, μας λέει, και όχι «αγαπά» για να τονίσει ιδιαίτερα την προσωπική αγάπη, τη φιλία, την προσήλωση και τον συναισθηματικό δεσμό. Για να μην εννοήσουμε απλώς «εάν κάποιος δεν υπακούει στον Κύριο», μας βάζει το φιλεῖ για να τονίσει τον προσωπικό δεσμό αγάπης με τον Κύριο. Μην ξεχνάμε πως οι Κορίνθιοι είχαν ασχοληθεί με χαρίσματα, γνώση, γλώσσες, προφητείες κ.λπ., αλλά ο Παύλος τους είχε ήδη δείξει ότι όλα αυτά χωρίς αγάπη δεν έχουν αξία. Εδώ στο τέλος, το κριτήριο γίνεται ακόμη πιο θεμελιώδες: η αγάπη προς τον ίδιο τον Κύριο. Όποιος λοιπόν δεν Τον αγαπά, είναι ανάθεμα. Ούτε αμαρτάνει, ούτε είναι καταδικασμένος. Δεν έχουμε μια συνηθισμένη παράβαση, αλλά κάτι χειρότερο: την έλλειψη αγάπης προς τον Κύριο, η οποία τοποθετεί τον άνθρωπο έξω από την κοινωνία μαζί Του. Το πρόβλημα είναι η ίδια η στάση του ανθρώπου απέναντι στον Χριστό. Αν δεν τον αγαπά (φιλεῖ) τότε βρίσκεται μακριά Του, κάτι που σημαίνει απώλεια (θάνατο). Μόνο η κοινωνία μαζί Του δίνει ζωή. Ο Παύλος μας τονίζει στο τέλος ότι ο Κύριος ήλθε (μαρὰν ἀθᾶ) με ότι συνεπάγεται με αυτό. Δεν είναι ένας αφηρημένος Θεός ή μια θεωρητική πίστη. Ο Κύριος έχει ήδη έλθει μέσα στην ιστορία. Ο Ιησούς είναι ο πραγματικός Κύριος, ο οποίος ήλθε για τη σωτηρία του ανθρώπου. Γι' αυτό η άρνηση της αγάπης προς Αυτόν είναι τόσο σοβαρή. «Ο Κύριος ήλθε» δεν είναι μια αυστηρή προειδοποίηση, αλλά μια ομολογία πίστεως. Μετά το «ανάθεμα» ο Παύλος δίνει ομολογία του Χριστού ως Κυρίου.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Τετάρτη 26 Αυγούστου 2026

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΜΕΛΕΤΟΥΝ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Μετά το 15Αύγουστο τι κάνουν οι φοιτητές; Εκτός του ότι συνεχίζουν να τεμπελιάζουν οι περισσότεροι, οι σωστοί φοιτητές διαβάζουν για την εξεταστική του Σεπτεμβρίου. Όπως έχει κάνει στα νιάτα του φοιτητής καταλαβαίνει πολύ καλά τι λέω. Ότι μάθημα δεν περάστηκε στις εξεταστικές Ιανουαρίου και Ιουνίου, πήγε για Σεπτέμβρη. Από τη  Βεντέτα Νο 276 (20/8/1970) το παρακάτω αρθράκι για όσες και όσους μελετούν καλοκαιριάτικα. Και εντατικά και με μέτρο το διάβασμα. Αυτό, μόνο εύκολο δεν είναι... Κι όσο για τη διατροφή, με ρέγουλο στα παγωτά. Όχι ότι κάνουν κακό στο διάβασμα, αλλά παχαίνουν γενικώς!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Σάββατο 22 Αυγούστου 2026

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (23/08/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

ἀλλ᾿ ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος (Φιλ. 2, 7)

Αλλά εκένωσε (=απαρνήθηκε τη δόξα και τα δικαιώματα που είχε) τον εαυτό του, παίρνοντας μορφή δούλου και γενόμενος όμοιος με τους ανθρώπους.
Ο απ. Παύλος μας αναφέρει την «κένωση» του Χριστού. Κένωση, που σημαίνει άδειασμα, του Χριστού από τη δόξα και από την εξουσία και την κατάσταση που αντιστοιχεί στη θεότητά του. Ούτε απώλεσε τη θεότητά του, ούτε έπαυσε προσωρινά να είναι Θεός. Αν ο Χριστός έπαυε έστω και προσωρινά να είναι Θεός, τότε δεν θα μιλούσαμε πλέον για ενανθρώπηση του Θεού, αλλά για μεταβολή του Θεού σε κάτι άλλο. Οι δύο φύσεις (θεϊκή και ανθρώπινη) ενώθηκαν στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού χωρίς σύγχυση ή μεταβολή. Εκτός της μορφής Θεού που είχε, απόκτησε και τη μορφή δούλου. Μας μιλά ο Παύλος για μορφή δούλου και όχι ανθρώπου για να τονίσει το φρόνημα της αυτοταπείνωσης και της αυτοπροσφοράς, κάτι που θέλει να αποκτήσουμε και εμείς. Όχι μόνο αποδέχτηκε την ανθρώπινη κατάσταση αλλά έφτασε στον σταυρικό θάνατο. Και έγινε όμοιος με άνθρωπο, αλλά όχι απλά άνθρωπος, για να ξεχωρίσει το ότι Εκείνος ήταν αναμάρτητος, δηλαδή δεν έφερε ούτε το προπατορικό αμάρτημα, ούτε έκανε αμαρτίες οι οποίες είναι συνυφασμένες με τη δική μας μεταπτωτική φύση. Ο Παύλος δεν χρησιμοποιεί αυτά τα λόγια απλώς για να κάνει μια δογματική διδασκαλία περί Χριστού. Τα χρησιμοποιεί για να διδάξει τους Φιλιππησίους πώς πρέπει να συμπεριφέρονται μεταξύ τους. Η κένωση είναι κορυφαίο παράδειγμα του ταπεινού φρονήματος. Συνοπτικά το «ἑαυτὸν ἐκένωσεν» δεν σημαίνει ότι ο Χριστός έπαψε να είναι Θεός, αλλά ότι ο Υιός του Θεού εκούσια κατέβηκε από την κατάσταση της θεϊκής δόξας στην κατάσταση του δούλου, προσλαμβάνοντας πραγματική ανθρώπινη φύση και αποδεχόμενος την απόλυτη ταπείνωση, μέχρι και τον σταυρικό θάνατο. Γι' αυτό η θεολογία της ενανθρωπήσεως γίνεται ταυτόχρονα η βάση της χριστιανικής ταπεινοφροσύνης.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Τετάρτη 19 Αυγούστου 2026

«ΤΟ ΡΟΖ ΤΡΑΠΕΖΑΚΙ»

Κλασσικά η παραλία θέλει διάβασμα. Εκτός από ρακέτες και παγωτά. Από τη Βεντέτα Νο 124 (21/9/1967) το παρακάτω αισθηματικό διηγηματάκι, ελαφρύ λες και είναι σκηνή από... ρομαντική κομεντί! Ότι πρέπει για μετά το φαγητό! Ή λίγο πριν, για ορεκτικό! Ότι προτιμάτε. Ένα διαβασματάκι και μετά βάζουμε μια δόση αντηλιακό μιας και εξασθένησε η προηγούμενη. Να μην καούμε και λόγῳ διαβάσματος... Δε λέει...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Σάββατο 15 Αυγούστου 2026

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (16/8/2026) ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

εἰ ἄλλοι τῆς ἐξουσίας ὑμῶν μετέχουσιν, οὐ μᾶλλον ἡμεῖς; ἀλλ᾿ οὐκ ἐχρησάμεθα τῇ ἐξουσίᾳ ταύτῃ, ἀλλὰ πάντα στέγομεν, ἵνα μὴ ἐγκοπήν τινα δῶμεν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ. (Α' Κορ. 9, 12)

Εάν άλλοι συμμετέχουν σε αυτό το δικαίωμά σας, δεν έχουμε πολύ περισσότερο εμείς; Εμείς όμως δεν κάναμε χρήση αυτού του δικαιώματος, αλλά υπομένουμε τα πάντα, για να μη δημιουργήσουμε κανένα εμπόδιο στο Ευαγγέλιο του Χριστού.
Εδώ ο απ. Παύλος αναφέρεται στο δικαίωμα που έχουν οι εργάτες του Ευαγγελίου να λαμβάνουν υλική υποστήριξη από την κοινότητα στην οποία υπηρετούν. Αναφέρει κάποιους άλλους που δέχτηκαν υλική υποστήριξη από τους Κορίνθιους. Πιθανότατα αναφέρεται σε χριστιανούς εργάτες ή αποστόλους. Εδώ, να διευκρινιστεί ότι η υλική υποστήριξη δεν είναι παρά τροφή και ενδύματα και όχι χρηματική αμοιβή για το κήρυγμα και τη διαποίμανση της Εκκλησίας. Το να λάβει αυτήν την υποστήριξη, ο Παύλος το βρίσκει σωστό. Εντούτοις, εκείνος και ο Βαρνάβας δεν το άσκησαν αυτό το δικαίωμα. Δεν ζήτησαν τίποτα κι από κανέναν. Δεν το κάνει από υπερηφάνεια αλλά από φόβο μήπως δημιουργηθούν υποψίες ή παρεξηγήσεις. Θα μπορούσε να κατηγορηθεί ότι πλουτίζει από το έργο του στην Εκκλησία, ότι είναι δηλαδή επαγγελματίας, ειδικά σε μια κοινωνία όπου υπήρχαν περιπλανώμενοι ρήτορες και δάσκαλοι που αμείβονταν για τη διδασκαλία τους. Δεν μας διδάσκει ότι είναι λάθος να συντηρείται οικονομικά ο εργάτης του Ευαγγελίου, αλλά αν αυτό μπορεί να βλάψει την πορεία του Ευαγγελίου, τότε ας παραμεριστεί! Μη ξεχνάμε ότι ο Παύλος έχει νωρίτερα ότι κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσίν (= κοπιάζουμε, εργαζόμενοι με τα ίδια μας τα χέρια Α' Κορ. 4, 12). Κάνει δηλαδή παράλληλα χειρωνακτική εργασία για να ζήσει. Το κήρυγμα παραμένει ως η κύρια αποστολή του αλλά για την αυτοσυντήρησή του δεν επαφίεται μόνο στην εκκλησιαστική κοινότητα. Δεν είναι εύκολο σε όλους τους ιερείς να εργάζονται παράλληλα με τα ιερατικά τους καθήκοντα. Ούτε όμως και αυτά είτε να παραμελούνται προς χάριν της αυτοσυντήρησης, ούτε αυτά να είναι ευκαιρία για πλουτισμό. Ο Παύλος μπορεί να παραιτήθηκε από το δικαίωμα του, αλλά το υποστηρίζει.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Τετάρτη 12 Αυγούστου 2026

ΟΔΥΣΣΕΑΣ

Πολύς λόγος έγινε για την ταινία Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν. Δεν θα πω εδώ τη εκτενώς τη γνώμη μου, ειπώθηκαν ήδη πάρα πολλά. Προσωπικώς η ταινία ανήκει στην παρακμή του δυτικού σινεμά, όπου δεν είναι παρά μια ασέλγεια παραπάνω στον Όμηρο. Αντ' αυτού λοιπόν, προτιμώ μιας και πολύς λόγος έγινε για το παγκοσμίου κληρονομιάς έπος, να βάλω το παρακάτω ποίημα του Τέννυσον «Οδυσσέας» που αλίευσα από το  Αναγνωστικό Στ' τάξεως του 1975 (έκδ. ΙΓ'). Εν αντιθέσει με το Νόλαν, ο ποιητής εμπνεύστηκε από τον ήρωα του Ομήρου και είναι είναι κατά πολύ προτιμητέος από την άχαρη ταινία... 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Σάββατο 8 Αυγούστου 2026

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (09/08/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗΝ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ (Ι' ΜΑΤΘΑΙΟΥ)

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν· ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου ἐγενήθημεν, πάντων περίψημα ἕως ἄρτι. (Α' Κορ. 4, 13)

Όταν μας κακολογούν, εμείς απαντούμε με καλοσύνη· έχουμε γίνει σαν τα καθάρματα του κόσμου, το σκουπίδι όλων, μέχρι σήμερα.
Ο απ. Παύλος αναφέρεται στους απόστολους και το βίο που διάγουν ενώ κάνουν την αποστολή τους. Ζούσαν σε περιόδους διωγμών, και δεν τύγχαναν καλής αντιμετώπισης από τους εθνικούς. Εδώ μας λέει ότι τους βλασφημούσαν, κάτι που σημαίνει ότι τους έβριζαν, ότι τους πρόσβαλαν, ότι τους κακολογούσαν και ότι τους συκοφαντούσαν. Όχι, δεν υπερβάλλει ο Παύλος, το κλίμα ήταν αρνητικό γι' αυτούς. Εκείνοι πάλι αντιδρούσαν με καλοσύνη. Δεν ανταπέδιδαν με την ίδια συμπεριφορά. Δεν τους έδιδαν ούτε αφορμές, ούτε έπεφταν στο επίπεδό τους. Ως κήρυκες του ευαγγελίου της αγάπης, μόνο καλοσύνη έδιναν. Εφάρμοζαν την εντολή του Κυρίου «εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμᾶς…» (Ματθ. 5:44). Τέτοια ήταν η εναντίον τους συμπεριφορά, που ένιωθαν λες και είχαν γεννηθεί ως καθάρματα και σκουπίδια! Ο Παύλος δείχνει το πόσο τιποτένιους τους είχαν, σε αντίθεση με τους Κορίνθιους στο 4, 8 που είχαν κιόλας χορτάσει, είχαν πλουτίσει και ένιωθαν σαν βασιλιάδες χωρίς τους απόστολους. Χρησιμοποιεί σκόπιμα υπερβολικά ταπεινωτική γλώσσα, ώστε να δείξει πόσο διαφορετικός είναι ο πραγματικός αποστολικός δρόμος από την κοσμική εικόνα της επιτυχίας. Και αυτή η άσχημη κατάσταση με τους διωγμούς και τις ύβρεις, δεν ήταν σε κάποια παλιότερη εποχή, αλλά συνεχίζεται μέχρι και τις μέρες που γράφονταν η επιστολή. Ο Παύλος θέλει να διορθώσει την αντίληψη των Κορινθίων για το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος του Χριστού. Οι Κορίνθιοι είχαν αρχίσει να αξιολογούν τους πνευματικούς ανθρώπους με κοσμικά κριτήρια (κοινωνικό κύρος, σοφία, δύναμη, επιτυχία, κ.α.) ενώ ο ο Παύλος τους δείχνει το δρόμο του Αποστόλου που είναι ο δρόμος της ταπεινώσεως και της θυσίας. Στην πραγματικότητα είναι μίμηση του ίδιου του Χριστού: ο χριστιανός δεν αποδεικνύει την πνευματική του δύναμη ανταποδίδοντας το κακό, αλλά νικώντας το κακό με το αγαθό.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2026

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ: ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΑ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΤΣΑΪ

Ωραίο το τσάι, ειδικά το χειμώνα όταν είναι ζεστό. Όμως και το καλοκαίρι πίνεται, όταν φυσικά είναι κρύο. Το παρακάτω απόκομμα από το Ρομάντσο Νο 1330 (27/8/1968) μας δίνει 3 συνταγές για τσάι παγωμένο και δροσιστικό. Ευκαιρία να κόψετε τις κοκακόλες και τα συναφή αναψυκτικά που μόνο καλό δεν κάνουν και προκαλούν μεγαλύτερη δίψα απ' όση υποτίθεται ότι κόβουν!  

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Σάββατο 1 Αυγούστου 2026

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (02/08/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Θ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Οὐκ οἴδατε ὅτι ναὸς Θεοῦ ἐστε καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν; (Α' Κορ. 3, 16)

Δεν γνωρίζετε ότι είστε ναός του Θεού και ότι το Πνεύμα του Θεού κατοικεί μέσα σας;
Ο απ. Παύλος εδώ απευθύνει μία ρητορική ερώτηση στους Κορίνθιους, στους οποίους παρουσιάστηκαν διαιρέσεις και σχίσματα. Τι τους ρωτά; Αν γνωρίζουν ότι όλοι τους είναι ναός του Θεού και ότι το Πνεύμα του Θεού κατοικεί μέσα τους. Μιλά σε ολόκληρη την Εκκλησία, ενώ για τον καθένα ξεχωριστά θα μιλήσει παρακάτω (6, 19). Όταν μιλά για ναό, δεν αναφέρεται σε ολόκληρο το οικοδόμημα του ναού, αλλά για το Άγιο των Αγίων, τον ιερότερο χώρο όπου θεωρούνταν ότι κατοικούσε ο Θεός. Βέβαια, με τον ερχομό του Χριστού η κατοικία του Θεού δεν περιορίζεται πλέον σε ένα κτίσμα (όπως αυτό της Ιερουσαλήμ) αλλά βρίσκεται μέσα στην κοινότητα των πιστών. Όλοι μαζί, τους λέει, είστε ο ναός του Θεού. Κάτι που προϋποθέτει ενότητα. Το δε Άγιο Πνεύμα, δεν κάνει εκεί μια περιστασιακή επίσκεψη, αλλά κατοικεί μονίμως. Αυτήν την αλήθεια την αγνοούν, ή δεν την έχουν καταλάβει; Προφανώς και την ξέρουν ωστόσο δεν της δίνουν την πρέπουσα προσοχή. Τους υπενθυμίζει ότι η Εκκλησία δεν είναι απλώς ένας ανθρώπινος οργανισμός αλλά η κατοικία του Θεού, η παρουσία του Αγίου Πνεύματος συγκροτεί και ζωοποιεί την Εκκλησία, οπότε κάθε χριστιανός καλείται να συμβάλλει στην ενότητα, την αγιότητα και την οικοδομή της εκκλησιαστικής κοινότητας. Συνεπώς οι διαιρέσεις και οι έριδες δεν είναι απλώς ανθρώπινα λάθη, αλλά προσβολή του ίδιου του ναού του Θεού. Τους λέει με άλλα λόγια ότι δεν έχουν ακόμη συνειδητοποιήσει ποιοι είναι! Ξέρουν θεωρητικά την αλήθεια, αλλά συμπεριφέρονται σαν να μην την ξέρουν. Τους τονίζει την πνευματική τους ένδεια και τους καλεί να επανέλθουν εκεί που κατοικεί το Άγιο Πνεύμα.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Τετάρτη 29 Ιουλίου 2026

Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΣΤΟΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΗ

Γελάσατε με το παρακάτω ανεκδοτάκι από τον Μέγα Καζαμία (εκδ. Λιναρδάτος 2026); Μπράβο και καλά κάνατε, προς ώρας όμως! Διότι δεν το έβαλα τυχαία. Με το προσδόκιμο ζωής να μεγαλώνει (για τους έχοντας), μεθαύριο αυτό δεν θα είναι ανέκδοτο αλλά κοντά στην πραγματικότητα! Τι; Τα παραλέω γιατί έσφιξαν οι ζέστες; Μπορεί, αλλά ποτέ δεν ξέρεις! Κυριακή κοντή γιορτή, που λέει ο λαός. Όπου να 'ναι, σε καμιά 50ριά χρόνια, θα δούμε αν θα επιβεβαιωθώ ή όχι! Καλές βουτιές!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Σάββατο 25 Ιουλίου 2026

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (26/7/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Η' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

οὕτω καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι. (Γαλ. 4, 3)

Έτσι κι εμείς, όταν ήμασταν σαν ανήλικα παιδιά, ήμασταν υποδουλωμένοι στα στοιχειώδη πράγματα του κόσμου.
Ο απ. Παύλος αναφέρεται στην προ Χριστού εποχή, στην οποία οι άνθρωποι ήταν σαν νήπια πνευματικώς. Το «εμείς» περιλαμβάνει όλους τους ανθρώπους, και τους Ιουδαίους υπό τον Νόμο, και τους εθνικούς υπό την ειδωλολατρία, όπου όλοι βρίσκονταν σε κάποια μορφή δουλείας. Μην ξεχνάμε ότι λίγο παρακάτω (4,8) ο Παύλος απευθύνεται στους πρώην ειδωλολάτρες Γαλάτες και μιλά για την προηγούμενη υποταγή τους σε «θεούς που από τη φύση τους δεν είναι θεοί». Η λέξη νήπιοι δεν σημαίνει ανόητοι αλλά πνευματικά ανώριμοι, σαν παιδιά που δεν έχουν ακόμη την ελευθερία του ενηλίκου. Ο Θεός παιδαγωγούσε τους ανθρώπους μέχρι να έρθει ο Χριστός. Τότε λοιπόν βρίσκονταν υποδουλωμένοι στα στοιχειώδη πράγματα (στοιχεία) του κόσμου. Ποια είναι αυτά; Σίγουρα δεν είναι τα στοιχεία του υλικού κόσμου, όπως τα βρίσκουμε στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία: γη, νερό, αέρας και φωτιά. Εδώ εννοούνται οι δυνάμεις που συνδέονται με τον παρόντα κόσμο και κρατούν τον άνθρωπο σε δουλεία: τα ανθρώπινα θρησκευτικά συστήματα, ο νομικισμός, η ειδωλολατρία και ο φόβος απέναντι στις πνευματικές δυνάμεις. Δεν επρόκειτο απλώς για υπακοή σ' αυτά. Ήταν μια κατάσταση ομηρίας χωρίς κάποια αντίδραση απεγκλωβισμού απ' αυτά. Και βέβαια, ήταν μια κατάσταση χωρίς την ελευθερία που προσφέρει ο Χριστός. Δηλαδή αυτά κρατούσαν τον άνθρωπο δεμένο στην κοσμική και πνευματικά ανώριμη κατάσταση. Πριν το Χριστό, οι άνθρωποι ήταν σαν τα ανήλικα παιδιά, υπό την επιτήρηση του Νόμου, δε μια κατάσταση πνευματικής δουλείας. Μετά τον Χριστό, επήλθε η πνευματική ενηλικίωση, η υιοθεσία (από το Θεό) και η ελευθερία. Ο Νόμος ήταν κατάλληλος για την «παιδική ηλικία» του λαού του Θεού και είχε προσωρινό ρόλο μέχρι την έλευση του Χριστού. Η Παλ. Διαθήκη δείχνει ότι αυτή αποτελούσε στάδιο προετοιμασίας. Με τον Χριστό ολοκληρώνεται η παιδαγωγία και αρχίζει η ζωή της χάριτος, όπου οι πιστοί καλούνται να ζουν ως ελεύθερα τέκνα και κληρονόμοι του Θεού.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Τετάρτη 22 Ιουλίου 2026

ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ ΣΤΗ ΜΑΙΡΗ ΛΙΝΤΑ...

Έφυγε σήμερα (22/7/2026) από κοντά μας η γνωστή τραγουδίστρια Μαίρη Λίντα (κατά κόσμον Μαρία Δημητροπούλου). Γνωστή από τη συνεργασία και το γάμο της με τον Μανώλη Χιώτη, μας άφησε τραγουδάρες όπως το «περασμένες μου αγάπες», «ηλιοβασιλέματα», κ.α. Καλό της ταξίδι με τα όσα σχετικά αποκόμματα βρήκα. 
1. Βεντέτα Νο 169 (1/8/1968)

2. Βεντέτα Νο 170 (8/8/1968)

3. Βεντέτα Νο 190 (26/12/1968)

4. Βεντέτα Νο 326 (5/8/1971)

5. Ρομάντσο Νο 1288 (7/11/1967)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Σάββατο 18 Ιουλίου 2026

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (19/07/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓ. ΠΑΤΕΡΩΝ Δ' ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Ὅταν πέμψω Ἀρτεμᾶν πρός σε ἢ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν· ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι. (Τιτ. 3, 12)

Όταν σου στείλω τον Αρτεμά ή τον Τυχικό, φρόντισε να έρθεις γρήγορα κοντά μου στη Νικόπολη, γιατί εκεί αποφάσισα να περάσω τον χειμώνα.
Ο Τίτος βρίσκονταν στην Κρήτη για να οργανώσει τις Εκκλησίες και να χειροτονήσει πρεσβυτέρους (Τιτ. 1, 5). Δεν ήταν μόνιμα εκεί. Θα έφευγε όταν θα τον διαδεχόταν κάποιος αξιόπιστος συνεργάτης. Η Εκκλησία δεν εξαρτιόταν από ένα μόνο πρόσωπο και υπήρχε οργανωμένη διαδοχή στην ποιμαντική ευθύνη. Εδώ ο Παύλος σκοπεύει να αντικαταστήσει προσωρινά τον Τίτο στην Κρήτη με τον Τυχικό ή τον Αρτεμά. Τον Τυχικό θα τον βρούμε αρκετές φορές στην Καινή Διαθήκη. Ειδικότερα αναφέρεται στα παρακάτω: Πράξεις 20, 4, Εφεσίους 6, 20, Κολοσσαείς 4, 7, Β΄ Τιμοθέου 4, 12. Ήταν ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες του Παύλου, τον οποίο ο Παύλος τον χρησιμοποιούσε συχνά ως αγγελιοφόρο, εκπρόσωπό του και ποιμαντικό αντικαταστάτη. Ο Αρτεμάς πάλι, αναφέρεται μόνον εδώ. Δεν γνωρίζουμε τίποτε άλλο γι' αυτόν, αλλά αναφορά όμως του ονόματός του δίπλα στον Τυχικό δείχνει ότι ήταν πρόσωπο μεγάλης εμπιστοσύνης του Παύλου. Η προσταγή του Παύλου (σπούδασον ἐλθεῖν) δεν σημαίνει έλα όποτε μπορέσεις, αλλά να βιαστεί, να δείξει προθυμία. Προφανώς τον χρειάζεται για το επόμενο στάδιο της αποστολικής δράσης. Πλέον ο Τίτος είναι ώριμος συνεργάτης και όχι απλώς μαθητής. Η Νικόπλη πιθανότατα πρόκειται για την πόλη που ίδρυσε ο Οκταβιανός Αύγουστος μετά τη ναυμαχία του Ακτίου. Ήταν σημαντικό διοικητικό και συγκοινωνιακό κέντρο της δυτικής Ελλάδας και γι' αυτό αποτελούσε ιδανική βάση για το ιεραποστολικό έργο προς την Ήπειρο, τη Μακεδονία και την Ιταλία. Εκεί είχε πάρει απόφαση να ξεχειμωνιάσει μιας τον χειμώνα, τότε, τα θαλάσσια ταξίδια ήταν πολύ δύσκολα και συχνά επικίνδυνα. Οπότε είχε το χρόνο να καταστρώσει τα επόμενα σχέδιά του. Μέσα στις απλές προσωπικές οδηγίες διακρίνεται η ποιμαντική μέριμνα του Παύλου. Δεν κινείται τυχαία, αλλά οργανώνει με σύνεση τόσο τους συνεργάτες όσο και τις περιοδείες του, ώστε το ευαγγελικό έργο να συνεχίζεται αδιάκοπα.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Τετάρτη 15 Ιουλίου 2026

ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ ΣΤΗ ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ...

Τι να πρωτοπείς για τη Μάρω Κοντού που έφυγε σήμερα από κοντά μας (15/7/2026). Οι νεότεροι θα τη θυμούνται είτε από τις ταινίες της με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα (που τις παίζει σωρηδόν η τηλεόραση) είτε ως κυρία... Κοκοβίκου απ' την ταινία «Η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα» είτε ως Ιταλίδα απ' την... Κυψέλη, κλπ, κλπ. Για να είμαι ειλικρινής βρήκα πάρα πολλά αποκόμματα στα παλιά περιοδικά μου και εδώ βάζω κάποια χαρακτηριστικά, λόγῳ φόρτου εργασίας. Καλό της ταξίδι...  
1. Βεντέτα Νο 39 (4/2/1966)

2. Βεντέτα Νο 52 (6/5/1966)

3. Βεντέτα Νο 76 (21/10/1966)

4. Βεντέτα Νο 92 (10/2/1967)

5. Βεντέτα Νο 94 (24/2/1967)

6. Βεντέτα Νο 110 (15/6/1967)

7. Βεντέτα Νο 112 (29/6/1967)

8. Βεντέτα Νο 193 (16/1/1969)

9. Βεντέτα Νο 276 (20/8/1970)

10. Βεντέτα Νο 306 (18/3/1971)

10. Βεντέτα Νο 331 (9/9/1971)

11. Βεντέτα Νο 354 (17/2/1972)

12. Βεντέτα Νο 370 (8/6/1972)

13. Βεντέτα Νο 373 (29/6/1972)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...