ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (20/9/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον (Γαλ. 2, 19)

Διότι εγώ, διά του νόμου, πέθανα ως προς τον νόμο

Ο απ. Παύλος μας λέει κάτι παράδοξο: Ο Νόμος έγινε το μέσο με το οποίο ο Παύλος πέθανε ως προς τον Νόμο! Δεν λέει ούτε εννοεί, ότι ο Νόμος ήταν κακός ή ότι ο άνθρωπος πρέπει να παραβιάζει τις εντολές του. Έπαψε να αποτελεί το δρόμο με τον οποίο θα αποκτούσε τη σωτηρία και τον οδήγησε να διαπιστώσει την αδυναμία του να δικαιωθεί μέσω της τήρησής του. Ναι μεν ο Νόμος φανερώνει το θέλημα του Θεού και φανερώνει την αμαρτία και την ανάγκη του ανθρώπου για σωτηρία αλλά όμως ο Χριστός πραγματοποιεί αυτό που ο άνθρωπος δεν μπορούσε να πραγματοποιήσει. Συνεπώς ο Παύλος παύει να στηρίζει τη δικαίωσή του στην τήρηση του Μωσαϊκού Νόμου και ζει πλέον διά της πίστεως στον Χριστό. Έτσι, πριν οδηγηθεί στην εν Χριστῷ ζωή, πρώτα σταματάει να επηρεάζεται από τον ανεπαρκή Νόμο. Αυτός ο θάνατος είναι ο θάνατος του παλαιού τρόπου υπάρξεως, που η τυπική τήρησή του δεν προσφέρει δικαιοσύνη και σωτηρία. Συνεπώς ο ίδιος ο Νόμος, όταν κατανοηθεί σωστά, οδηγεί στην κατάργησή του και στον Χριστό.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΣΑΒΟΥΑΡ ΒΙΒΡ ΚΑΙ ΚΟΜΨΟΤΗΣ

Μπήκε ο Σεπτέμβρης, όχι ακόμα το φθινόπωρο, αλλ΄ αυτό σε τίποτα δεν εμποδίζει να έχετε καλούς τρόπους, δηλαδή σαβουάρ βιβρ. Όλα κι όλα! Το σαβουάρ βιβρ προηγείται! Ειδικά για τις γυναίκες. Από τη Βεντέτα Νο 330 (2/9/1971) το παρακάτω απόσπασμα που δίνει σχετικές συμβουλές και προσέξτε την τελευταία για το θόρυβο των παπουτσιών. Έχει πολύ δίκιο...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (13/09/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ (Γαλ. 6, 14)

Εγώ όμως, ποτέ να μη θεωρήσω καύχημά μου τίποτε άλλο, παρά μόνο τον σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Ο απ. Παύλος δεν μας λέει ότι δεν χαίρεται με οτιδήποτε καλό γίνεται στην Εκκλησία, αλλά τι θεωρεί προσωπικό του καύχημα. Δηλαδή, τι έχει αξία και λόγο υπερηφάνειας. Μας λέει λοιπόν ότι αρνείται να θεωρήσει ως προσωπικό του καύχημα οποιοδήποτε ανθρώπινο επίτευγμα. Τίποτα ανθρώπινο δεν μπορεί να φτάσει την αξία που έχει η σταυρική θυσία του Κυρίου για τη σωτηρία μας. Δεν είναι απλά ένας σταυρικός θάνατος αλλά κάτι που μόνο ο Κύριος ως Θεός θα μπορούσε να κάνει. Συνεπώς, οτιδήποτε πρόερχεται από τον άνθρωπο υπολείπεται κατά πολύ. Επίσης ο Παύλος έμμεσα θέλει να πει ότι δεν αποτελούν το θεμέλιο της καυχήσεώς του ο ζήλος του, οι τις γνώσεις του, τα αποστολικά του κατορθώματα, ούτε οι θυσίες και οι κόποι που υπέστη για τον Χριστό. Γενικότερα, αντιτίθεται στην ιδέα ότι ο άνθρωπος μπορεί να καυχηθεί ενώπιον του Θεού για κάτι που έχει ή που έχει κάνει ο ίδιος. Επομένως, ούτε η ανθρώπινη καταγωγή, ούτε η τήρηση εξωτερικών θρησκευτικών τύπων, ούτε η ένταξη σε μία ομάδα, ούτε κάποιο ιδιαίτερο εκκλησιαστικό αξίωμα αποτελούν από μόνα τους αντικείμενο καυχήσεως. Στην ουσία ἒστιάζει όχι στο τι κάνουμε εμείς για τον Θεό, αλλά στο τι έκανε ο Χριστός για μας.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ: Η ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΜΑΡΜΕΛΑΔΑΣ

Μπήκε ο Σεπτέμβρης, τα παιδιά όπου να 'ναι θα γυρίσουν στα σχολεία, και σιγά σιγά θα αφήσουμε το φετινό καλοκαίρι, που μόλις έφυγε, στις αναμνήσεις μας. Οπότε ήρθε η εποχή της μαρμελάδας. Κυρίως για τα παιδιά, αλλά και για όσους /-ες τρώνε αυτό το γλύκισμα. Για όσες δεν αγοράζουν τις ετοιματζίδικες, και καλά κάνουν, το παρακάτω απόκομμα από την Βεντέτα Νο 383 (7/9/1972) δίνει καλές συμβουλές στις νοικοκυρές για να φτιάχνουν όσον το δυνατόν νοστιμότερες μαρμελάδες.  

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (06/9/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Ἐγὼ δὲ μάρτυρα τὸν Θεὸν ἐπικαλοῦμαι ἐπὶ τὴν ἐμὴν ψυχήν, ὅτι φειδόμενος ὑμῶν οὐκέτι ἦλθον εἰς Κόρινθον. (Β' Κορ. 1, 23)

Εγώ όμως καλώ τον Θεό ως μάρτυρα για τη δική μου ζωή, ότι από φειδώ προς εσάς δεν ήρθα ξανά στην Κόρινθο.

Ο απ. Παύλος, για να μην φανεί ασυνεπής επειδή δεν επισκέφθηκε την Κόρινθο όπως είχε προγραμματίσει, απολογούμενος φέρνει τον Θεό ως μάρτυρα για τις πραγματικές του προθέσεις. Δεν λέει ότι ζητά από τον Θεό να τιμωρήσει την ψυχή του, αν λέει ψέματα, αλλά επικαλείται τον Θεό ως μάρτυρα της ειλικρίνειάς του. Εδώ πρέπει να θυμηθούμε ότι στην Κόρινθο είχε δημιουργηθεί σοβαρή κρίση στη σχέση της Εκκλησίας με τον Παύλο, η οποία περιλάμβανε προσωπική προσβολή ή αντίσταση προς αυτόν και προβληματική αρχικά στάση μέρους της κοινότητας. Έτσι, με σαφήνεια εξηγεί τον λόγο για τον οποίο δεν ήρθε στην Κόρινθο: «φειδόμενος ὑμῶν», δηλαδή επειδή τους λυπήθηκε και θέλησε να τους δείξει επιείκεια. Ο Παύλος δεν ήθελε, με μια νέα επίσκεψη, να επιδεινώσει την ήδη τεταμένη κατάσταση με μια ακόμη αυστηρότερη παρέμβαση. Ουσιαστικά ανέβαλε την επίσκεψή του, ώστε να τους δώσει χρόνο να συνειδητοποιήσουν το πρόβλημα, να διορθώσουν τη στάση τους και να αναλάβουν οι ίδιοι την ευθύνη για την αντιμετώπισή του. Έτσι, η επόμενη επίσκεψή του δεν θα χρειαζόταν να είναι μια επίσκεψη αυστηρής πειθαρχικής παρέμβασης. Θα μπορούσε ο Παύλος να σπεύσει και με αυστηρότητα να διορθώσει την κατάσταση. Εντούτοις, μας δείχνει ότι δεν είναι πάντοτε αυτή η καλύτερη λύση για την επίλυση των προβλημάτων μέσα στην Εκκλησία. Σκοπός του δεν ήταν να εξαρτώνται οι Κορίνθιοι συνεχώς από τη δική του παρουσία και αυθεντία, αλλά να καταλάβουν και να συνειδητοποιήσουν οι ίδιοι το πρόβλημα και να το αντιμετωπίσουν. Αυτό θα φανέρωνε και την πνευματική τους ωριμότητα. Δεν τους λυπήθηκε από περιφρόνηση ή αδιαφορία, αλλά από αγάπη. Η παρουσία του, μέσα στις συγκεκριμένες συνθήκες, θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέα και αυστηρότερη αντιπαράθεση, κάτι που θα τους επιβάρυνε περισσότερο. Γι’ αυτό τους έδωσε χρόνο να πάρουν οι ίδιοι πρωτοβουλία για την αντιμετώπιση του προβλήματος και όχι να περιμένουν τον Παύλο να εμφανιστεί ως «αστυφύλακας» και να επιβάλει λύσεις. Αυτό δεν ήταν στις προθέσεις του. Διότι μια τέτοια εξωτερική επιβολή θα μπορούσε τελικά να κάνει το πρόβλημα ακόμη χειρότερο. Η αναβολή της επίσκεψης δεν είναι αδυναμία του Παύλου ούτε υπαναχώρηση· παρουσιάζεται ως συνειδητή ποιμαντική επιλογή.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ,  εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΓΙΑΤΙ ΑΣΠΡΙΖΕΙ ΤΟ ΟΥΖΟ ΜΕ ΝΕΡΟ

Τι ωραία που είναι να κάθεσαι στη βεράντα σου καλοκαιριάτικα, να ακούς μουσικούλα, ή να έχεις παρέα, και να πίνεις τα ουζάκια σου τα οποία να συνοδεύονται από νόστιμα μεζεδάκια... Αυτά είναι, θα μου πεις. Και στο ούζο να βάζεις λίγο κρύο νεράκι για να μη σε βαράει. Μέχρις εδώ καλά. Όμως το ούζο να το πίνεις ξέρεις. Το γιατί όταν του βάζεις νερό γίνεται άσπρο, ξέρεις; Εμ, εδώ σε θέλω. Ευκαιρία να μάθεις! Από τον Καζαμία 2026 (εκδ. Σαλιβέρος) αλίευσα την απάντηση και δες την, σαν την... άχρηστη πληροφορία της ημέρας! Αν πάλι δεν σου αρέσει το ούζο, τράβα για μπύρες! 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (30/8/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

εἴ τις οὐ φιλεῖ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἤτω ἀνάθεμα. μαρὰν ἀθᾶ. (Α' Κορ. 16, 22)

Εάν κάποιος δεν αγαπά τον Κύριο, ας είναι ανάθεμα. Ο Κύριός μας έχει έλθει.

Ο απ. Παύλος κλείνει την επιστολή του με μια αυστηρή, θα λέγαμε φράση, κάτι γνώριμο στις επιστολές του. Φιλεῖ τον Κύριο, μας λέει, και όχι «αγαπά» για να τονίσει ιδιαίτερα την προσωπική αγάπη, τη φιλία, την προσήλωση και τον συναισθηματικό δεσμό. Για να μην εννοήσουμε απλώς «εάν κάποιος δεν υπακούει στον Κύριο», μας βάζει το φιλεῖ για να τονίσει τον προσωπικό δεσμό αγάπης με τον Κύριο. Μην ξεχνάμε πως οι Κορίνθιοι είχαν ασχοληθεί με χαρίσματα, γνώση, γλώσσες, προφητείες κ.λπ., αλλά ο Παύλος τους είχε ήδη δείξει ότι όλα αυτά χωρίς αγάπη δεν έχουν αξία. Εδώ στο τέλος, το κριτήριο γίνεται ακόμη πιο θεμελιώδες: η αγάπη προς τον ίδιο τον Κύριο. Όποιος λοιπόν δεν Τον αγαπά, είναι ανάθεμα. Ούτε αμαρτάνει, ούτε είναι καταδικασμένος. Δεν έχουμε μια συνηθισμένη παράβαση, αλλά κάτι χειρότερο: την έλλειψη αγάπης προς τον Κύριο, η οποία τοποθετεί τον άνθρωπο έξω από την κοινωνία μαζί Του. Το πρόβλημα είναι η ίδια η στάση του ανθρώπου απέναντι στον Χριστό. Αν δεν τον αγαπά (φιλεῖ) τότε βρίσκεται μακριά Του, κάτι που σημαίνει απώλεια (θάνατο). Μόνο η κοινωνία μαζί Του δίνει ζωή. Ο Παύλος μας τονίζει στο τέλος ότι ο Κύριος ήλθε (μαρὰν ἀθᾶ) με ότι συνεπάγεται με αυτό. Δεν είναι ένας αφηρημένος Θεός ή μια θεωρητική πίστη. Ο Κύριος έχει ήδη έλθει μέσα στην ιστορία. Ο Ιησούς είναι ο πραγματικός Κύριος, ο οποίος ήλθε για τη σωτηρία του ανθρώπου. Γι' αυτό η άρνηση της αγάπης προς Αυτόν είναι τόσο σοβαρή. «Ο Κύριος ήλθε» δεν είναι μια αυστηρή προειδοποίηση, αλλά μια ομολογία πίστεως. Μετά το «ανάθεμα» ο Παύλος δίνει ομολογία του Χριστού ως Κυρίου.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΜΕΛΕΤΟΥΝ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Μετά το 15Αύγουστο τι κάνουν οι φοιτητές; Εκτός του ότι συνεχίζουν να τεμπελιάζουν οι περισσότεροι, οι σωστοί φοιτητές διαβάζουν για την εξεταστική του Σεπτεμβρίου. Όπως έχει κάνει στα νιάτα του φοιτητής καταλαβαίνει πολύ καλά τι λέω. Ότι μάθημα δεν περάστηκε στις εξεταστικές Ιανουαρίου και Ιουνίου, πήγε για Σεπτέμβρη. Από τη  Βεντέτα Νο 276 (20/8/1970) το παρακάτω αρθράκι για όσες και όσους μελετούν καλοκαιριάτικα. Και εντατικά και με μέτρο το διάβασμα. Αυτό, μόνο εύκολο δεν είναι... Κι όσο για τη διατροφή, με ρέγουλο στα παγωτά. Όχι ότι κάνουν κακό στο διάβασμα, αλλά παχαίνουν γενικώς!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...