
Θα ακούσουμε σήμερα σε ήχο δ' το παρακάτω τροπάριο της η' ωδής:
Νεκροὶ διὰ σοῦ ζωοποιοῦνται·
ζωὴν γὰρ τὴν ἐνυπόστατον ἐκύησας,
εὔλαλοι οἱ ἄλαλοι,
πρῴην χρηματίζοντες,
λεπροὶ ἀποκαθαίρονται,
νόσοι διώκονται,
πνευμάτων ἀερίων τὰ πλήθη,
ἥττηνται Παρθένε, βροτῶν ἡ σωτηρία.
Οι νεκροί, μέσω εσένα, παίρνουν ζωή, διότι κυοφόρησες την ίδια την ενυπόστατη Ζωή. Οι άλαλοι που πριν δεν μπορούσαν να μιλήσουν γίνονται εύγλωσσοι, οι λεπροί καθαρίζονται, οι ασθένειες διώχνονται, τα πλήθη των εναέριων πνευμάτων (δηλαδή των δαιμόνων) νικιούνται, ω Παρθένε, που έγινες η σωτηρία των ανθρώπων.
Ο ι. υνμογράφος μας τονίζει ότι η Παρθένος δεν γέννησε απλώς Αυτόν που δίνει τη ζωή, αλλά ότι είναι ο ίδιος η πηγή της ζωής. Η ζωή είναι ενυπόστατος δηλαδή είναι πρόσωπο και όχι ιδιότητα κάποιου προσώπου. Η δε ενανθρώπηση του Λόγου διά της Παρθένου, καταργεί το θάνατο και τη σωματική φθορά που προηγείται, δηλαδή τις ασθένειες, όπως άλαλοι και λεπροί που θεράπευσε ο Ιησούς με θαυματουργικό τρόπο. Αυτό γίνεται σε συνδυασμό με τη νίκη Του στο κακό. Νίκησε τα εναέρια πνεύματα, δηλαδή τους δαίμονες, (μας παραπέμπει στο Εφεσ. 2, 2) κάτι που χωρίς τη δύναμη του Κυρίου ο άνθρωπος δεν μπορεί να το κάνει. Όλα αυτά ανέδειξαν τη Θεοτόκο σωτήρια των θνητών, η οποία συντελέστηκε στον άχραντο Τόκο της.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...









