ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (26/4/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

ἡμεῖς δὲ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν (Πραξ. 6,4)

Εμείς όμως θα αφοσιωθούμε σταθερά στην προσευχή και στη διακονία (υπηρεσία) του κηρύγματος.

Οι απόστολοι άφησαν τη διακονία της διανομή τροφίμων στις χήρες στους πρώτους διακόνους, περιοριζόμενοι στην προσευχή και το κήρυγμα. Όχι, δεν το έκαναν γιατί δεν ήθελαν αλλά γιατί δεν μπορούσαν. Η ολοένα αύξηση των μελών της Εκκλησίας δεν τους άφηνε χρόνο να ασχοληθούν με τα βασικά τους καθήκοντα. Ποια είναι αυτά; Η προσευχή και το κήρυγμα. Εδώ, η προσευχή δεν είναι απλά η ατομική επικοινωνία με το Θεό, αλλά η πηγή δύναμης για το αποστολικό έργο και η πνευματική καθοδήγηση της Εκκλησίας. Ουσιαστικώς χωρίς την προσευχή το αποστολικό έργο στερείται βάσης. Ο Κύριος τους ακούει και τους ενισχύει και το Άγιο Πνεύμα τους καθοδηγεί. Το δε κήρυγμα είναι η βασική αποστολή που τους έδωσε ο Χριστός πριν αναληφθεί. Και δεν είναι απλώς μία δράση προς αύξηση των πιστών, αλλά διακονία προς αυτούς. Διαδίδουν την πίστη, μεταλαμπαδεύουν την εμπειρία τους, καθοδηγούν πνευματικά. Δεν κήρυτταν οι απόστολοι μόνο σε ευήκοα ακροατήρια αλλά και σε εχθρικά. Ενισχυμένοι από την προσευχή δεινοπάθησαν και μαρτύρησαν για τη διάδοση του ευαγγελίου. Συνεπώς λοιπόν η αφοσίωση και η προσήλωσή τους στην αποστολή τους, ήταν τρόπος ζωής και όχι περιστασιακή δραστηριότητα. Η Εκκλησία λειτουργεί ως σώμα με διαφορετικά χαρίσματα και σ' αυτήν υπάρχει διάκριση διακονιών με βάση αυτά.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Ο ΨΑΡΑΣ ΣΤΗ ΛΙΑΚΑΔΑ...

Το ερώτημα είναι απλό: Πως αποκτούμε την ευτυχία; Άμα γίνουμε πλούσιοι, θα σκεφτούμε οι περισσότεροι (αν όχι όλοι μας). Μόνο αν δεν έχουμε τις σκοτούρες που προέρχονται από την φτώχεια θα νιώσουμε ευτυχισμένοι, σωστά; Ε, όχι πάντα! Αρκεί να αδιαφορήσεις για την φτώχεια! Αυτό βέβαια δεν είναι τόσο εύκολο, ειδικά με τη νοοτροπία της αφθονίας που έχουμε. Από το βιβλίο της Andrea Lohndorf, «ΚΙΝΤΣΟΥΓΚΙ Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΑΤΕΛΕΙΑΣ» (εκδόσεις Διόπτρα 2021), η παρακάτω ιστορία που καλό θα ήταν να μας βάλει σε σκέψεις... Τελικά μήπως την ευτυχία μπορούμε να τη βρούμε χωρίς το χρήμα; Έστω για λίγο. Εξάλλου η ζωή μικρή είναι... 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (19/04/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

καὶ ἐπέβαλον τὰς χεῖρας ἐπὶ τοὺς ἀποστόλους, καὶ ἔθεντο αὐτοὺς ἐν τηρήσει δημοσίᾳ. (Πραξ. 5, 18)

Και έβαλαν τα χέρια τους πάνω στους αποστόλους (δηλαδή τους συνέλαβαν) και τους έβαλαν σε δημόσια φυλακή.

Οι θρησκευτικοί άρχοντες (Σαδδουκαίοι) κυριευμένοι από φθόνο και ζήλια για τους αποστόλους (στχ. 17) τους έβαλαν φυλακή, ώστε να σταματήσει η δράση τους, κάτι που αύξανε τους πιστούς προς το χριστιανισμό και παράλληλα μείωνε την επιρροή τους στον κόσμο. Αυτή η δυναμική αντίδρασή τους ήταν αναμενόμενη μιας και είχαν συλλάβει τον Ιησού Χριστό. Εξάλλου, όχι μόνο δεν μπορούσαν να αντιπαρατεθούν με επιχειρήματα αλλά ούτε να αποδείξουν ότι τα θαύματα ήταν απάτες. Δεν ήταν μυστική η σύλληψη, τους έβαλαν σε δημόσια φυλακή για να δείξουν δημοσίως ότι οι απόστολοι είναι υπόδικοι και να τρομοκρατήσουν έτσι το λαό. Ο ευαγγελιστής δεν μας αναφέρει τις κατηγορίες για τις οποίες υπέστησαν αυτή τη δίωξη, οπότε καταλαβαίνουμε ότι επρόκειτο για αστείες αφορμές. Ουσιαστικά διώκονταν η φανέρωση της Αλήθειας, μιας και το ευαγγέλιο προκαλούσε (και προκαλεί) αντιδράσεις από όσους ενδιαφέρονται μόνο για τον υλικό πλούτο. Βλέπουμε λοιπόν ότι οι διώξεις ξεκίνησαν πολύ νωρίς κάτι που δεν πτόησε τους αποστόλους. Βέβαια ούτε φόβο έφερε η φυλακή, ούτε σταμάτησε τη δράση τους. Στον επόμενο στίχο (19) ο Θεός παρεμβαίνει θαυματουργικά και τους απελευθερώνει. Τα εμπόδια στη διάδοση του ευαγγελίου αποδεικνύουν ότι το κακό δεν παύει ποτέ να μάχεται την Εκκλησία.      

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΓΟ»

Πάσχα χωρίς αυγά γίνεται; Χωρίς αρνί γίνεται. Άντε και χωρίς μαγειρίτσα. Αλλά χωρίς αυγά, τσου! Μερικά πολύ χρήσιμα πραγματάκια για τ΄ αυγά μας λέει το παρακάτω αρθράκι απ' την Βεντέτα Νο 309 (8/4/1971), γιατί μου φαίνεται ότι ξέρουμε μόνο να τα τρώμε! Και να τα τσουγκρίζουμε! Α, με ρέγουλο τα αυγά, έτσι; 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (12/04/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Ακούμε στη σημερινή περικοπή:

ἀλλὰ λήψεσθε δύναμιν, ἐπελθόντος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφ’ ὑμᾶς, καὶ ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἐν τε Ἱερουσαλήμ καὶ ἐν πάσῃ τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ Σαμαρείᾳ καὶ ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς. (Πραξ. 1, 8)

Αλλά θα λάβετε δύναμη, όταν θα έρθει πάνω σας το Άγιο Πνεύμα, και θα είστε μάρτυρές μου στην Ιερουσαλήμ, σε όλη την Ιουδαία και τη Σαμάρεια, και μέχρι τα πέρατα της γης.

Ο Κύριος προαναγγέλλει στους μαθητές το γεγονός της Πεντηκοστής. Δεν επαρκούσε μόνο η διδασκαλία και η γνώση την οποία έλαβαν από Εκείνον, ούτε η εμπειρία που απέκτησαν κοντά Του. Για το αποστολικό τους έργο, θα ενισχυθούν με δύναμη από το Άγιο Πνεύμα. Δύναμη όχι σωματική ή ψυχολογική, αλλά από τη θεία χάρη που θα τους μεταμορφώσει από φοβισμένους μαθητές σε τολμηρούς απόστολους. Επιπλέον θα τους ενισχύσει με χαρίσματα που θα τους είναι απαραίτητα για την αποστολή τους. Έτσι, θα γίνουν μάρτυρες για τον Κύριο. Μάρτυρες αφενός που είδαν και βεβαιώνουν για τον Χριστό και την ανάστασή του, και μάρτυρες αφετέρου που θα θυσιαστούν για το έργο τους. Δεν θα διδάσκουν απλώς, αλλά θα είναι η ζωντανή απόδειξη της αλήθειας. Και που θα λάβει χώρα το έργο τους; Ο Κύριος μας δίνει μια κλιμακωτή εξάπλωση: Πρώτα στην Ιερουσαλήμ, μετά σε ευρύτερο πεδίο, την Ιουδαία, μετά στους κοντινούς «αιρετικούς» ή ετερόδοξους στη Σαμάρεια και μετά σε όλη την ανθρωπότητα σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε αυτό το χωρίο θα λέγαμε ότι βρίσκεται το βασικό χαρακτηριστικό της εξάπλωσης του ευαγγελίου: Γίνεται διά της χάριτος του Αγ. Πνεύματος, απαιτεί θυσίες και απευθύνεται σε όλους μας.  

Άλλα σχόλια για τη σημερινή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

        

   ______________

Το blog της Αποκαλύψεως του 999 εύχεται στους αναγνώστες, τους επισκέπτες και όλους ανεξαιρέτως, Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα με υγεία και ευτυχία.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ (Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ ΕΝ ΤΩ ΟΡΘΡΩ)

Aκούμε σήμερα το εξής τροπάριο της γ' Ωδής Τριωδίου (μετά τα εγκώμια και τα ευλογητάρια), σε ήχο πλ. β':

Σύμβολα τῆς ταφῆς σου, παρέδειξας τὰς ὁράσεις πληθύνας, νῦν δὲ τὰ κρύφιά σου, θεανδρικῶς διετράνωσας, καὶ τοῖς ἐν ᾍδῃ Δέσποτα· οὐκ ἔστιν ἅγιος, πλὴν σου Κύριε, κραυγάζουσιν.

Τα οράματα που πολλαπλασίασες, τα παρουσίασες ως σύμβολα της ταφής σου· τώρα όμως τα κρυφά σου τα φανέρωσες καθαρά με θεανδρικό τρόπο και σε εκείνους που βρίσκονταν στον Άδη, Δέσποτα· και αυτοί κραυγάζουν: δεν υπάρχει άγιος παρά μόνο εσύ, Κύριε.

Στην Παλ. Διαθήκη ενεργούσε το Αγ. Πνεύμα μέσα από σύμβολα αποσπασματικά και με προτυπώσεις. Γεγονότα της Παλαιάς Διαθήκης, τα οποία προεικόνιζαν την ταφή του Χριστού είναι η περίπτωση του Ιωνά στην κοιλία του κήτους (Ιων. 2) όπου είναι τύπος της τριήμερης ταφής, και η περίπτωση του Δανιήλ στον λάκκο των λεόντων, η οποία είναι εικόνα καθόδου και θαυμαστής διαφύλαξης. Ο Θεός πολλαπλασίασε τις προεικονίσεις, ώστε να προετοιμάσει την κατανόηση του μυστηρίου. Τώρα όμως καταργήθηκαν οι τύποι και τα αινιγματικά σύμβολα μιας και εκπληρώθηκε το περιεχόμενό τους στο πρόσωπο του Χριστού, ο οποίος αποκάλυψε τη βουλή του Θεού μέσω της ενωμένης θείας και ανθρώπινης φύσης Του. Πλέον έχουμε ιστορική και σωτηριώδη πραγματικότητα με το θάνατο και την ταφή Του. Η αποκάλυψη έγινε και για τους νεκρούς του Άδη (Α΄ Πέτρ. 3,19). Ο Χριστός στον Άδη αποκάλυψε ποιος είναι, κατέλυσε τον θάνατο και έφερε φως εκεί που υπήρχε σκοτάδι. Οι ψυχές στον Άδη αναγνωρίζουν τη θεότητα και τη μοναδική αγιότητα του Χριστού και ομολογούν ότι η σωτηρία προέρχεται αποκλειστικά από Εκείνον.

Για άλλα σχόλια σε τροπάρια στη σημερινή ακολουθία, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ (ΜΕΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΕΝ ΤΩ ΟΡΘΡΩ)

Ακούμε σήμερα το β' αντίφωνο σε ήχο πλ. β', μετά την ανάγνωση του 1ου Ευαγγελίου:

Ἔδραμε λέγων ὁ Ἰούδας, τοῖς παρανόμοις γραμματεῦσι. Τί μοι θέλετε δοῦναι, κᾀγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν, ἐν μέσῳ δὲ τῶν συμφωνούντων, αὐτὸς εἱστήκεις ἀοράτως συμφωνούμενος. Καρδιογνώστα, φεῖσαι τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Έτρεξε λέγοντας ο Ιούδας στους παράνομους γραμματείς: «Τι θέλετε να μου δώσετε, κι εγώ θα σας Τον παραδώσω;» Και ενώ αυτοί συμφωνούσαν μεταξύ τους, Εσύ στεκόσουν αοράτως ανάμεσά τους, συγκατανεύοντας (γνωρίζοντας και επιτρέποντας). Καρδιογνώστα, λυπήσου τις ψυχές μας.

Με προθυμία έτρεξε ο Ιούδας στους αρχιερείς. Δεν παρασύρθηκε απλώς από την αμαρτία, αλλά τρέχει προς αυτήν. Είναι συνειδητή του επιλογή να κυριαρχηθεί από το πάθος της φιλαργυρίας. Έτρεξε στους παράνομους μιας και ενώ γνώριζαν τον Νόμο, ενεργούν αντίθετα προς αυτόν, καταδικάζοντας άδικα τον Χριστό. Αμέσως αρχίζει το παζάρι: Τι θέλετε να μου δώσετε, κι εγώ θα σας Τον παραδώσω; (Ματθ. 26, 15). Καμία αναστολή, κανένας ενδοιασμός, κανένας δισταγμός. Πλήρως αποφασισμένος για την προδοσία. Την ώρα που οι αρχιερείς συμφωνούσαν για την αμοιβή, ο ι. υμνογράφος μας τονίζει την αόρατη παρουσία του Χριστού. Ναι, ως Θεός που είναι πανταχού παρών, ήταν και εκεί. Έβλεπε χωρίς να συμμετέχει. Χωρίς να προσπαθήσει να εμποδίσει τον Ιούδα να κάνει αυτό του το μεγάλο ολίσθημα. Σεβόμενος την ελευθερία που έδωσε στον άνθρωπο, μόνο βλέπει. Ο Ιούδας τον «εμπορεύεται» για τα χρήματα, και Εκείνος αν και δεν εγκρίνει το κακό, το επιτρέπει. Είτε συνέβαινε η προδοσία είτε όχι, το σχέδιο της σωτηρίας θα πραγματοποιούνταν με τη θυσία Του. «Συμφωνεί αοράτως» γιατί ξέρει ότι κανείς τους δεν θα πολεμήσει την αμαρτία στην οποία ήταν δέσμιοι. Ο ι. υμνογράφος μεταφέρει το γεγονός στο δικό μας παρόν. Ο Κύριος βλέπει και τις δικές μας καρδιές, και όταν προτιμάμε το συμφέρον μας αντί του Θεού, γινόμαστε κι εμείς σαν τον Ιούδα. Συνεπώς να ζητάμε το έλεος και τη συγχώρεσή Του.

Για άλλα σχόλια σε τροπάρια στη σημερινή ακολουθία, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ (ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ ΕΝ ΤΩ ΟΡΘΡΩ)

Ακούμε σήμερα, τον ειρμό της δ' ωδής Τριωδίου σε ήχο πλ. β':

Προκατιδὼν ὁ Προφήτης, τοῦ μυστηρίου σου τὸ ἀπόρρητον, Χριστὲ προανεφώνησεν. Ἔθου κραταιάν, ἀγάπησιν ἰσχύος, Πάτερ οἰκτίρμον, τὸν μονογενῆ· Υἱὸν γὰρ ἀγαθέ, ἱλασμὸν εἰς τὸν Κόσμον ἀπέστειλας

Εκ των προτέρων βλέποντας Ο Προφήτης το απόρρητο μυστήριο σου, Χριστέ, το προανήγγειλε. Έθεσες ως ισχυρή δύναμη την αγάπη σου, εύσπλαχνε Πατέρα· διότι, αγαθέ, έστειλες στον κόσμο τον Μονογενή σου Υιό ως εξιλασμό.

Ο ι. υμνογράφος αναφέρεται στον προφήτη Αββακούμ (Αββ. 3, 4) ο οποίος φωτιζόμενος από το πνεύμα του Θεού, είδε το βάθος του μυστηρίου του Χριστού. Είδε τον Θεό να ενεργεί δυναμικά μέσα στην ιστορία, κάτι που δεν ήταν φανερό στην Παλ. Διαθήκη. Είναι σε μας εμφανές ότι αυτό κορυφώνεται στον Χριστό. Και το προανήγγειλε τονίζοντας την ισχυρή δύναμη της αγάπης του Θεού προς τον εκπεσόντα άνθρωπο. Τόσο ισχυρή που έστειλε για την εξιλέωση των ανθρώπων το μονογενή του Υιό. Η δύναμη του Θεού δεν μας φανερώνεται διά της βίας, αλλά διά της αγάπης. Η αγάπη Του, δρα και σώζει διότι ο Θεός (και ως Τριάς) Πατήρ είναι οικτίρμον και όχι εκδικητικός. Η θυσία του Υιού δεν έγινε μόνο για να σώσει από την αμαρτία τον άνθρωπο, αλλά και για να επιφέρει συμφιλίωση και καταλαγή μεταξύ ανθρώπου και Θεού. Η προφητεία λοιπόν μας τονίζει το εύρος της αγάπης Του προς εμάς και πόσο δυνατή είναι ώστε να μας επαναφέρει στο δρόμο προς την ουράνια βασιλεία.

Για άλλα σχόλια σε τροπάρια στη σημερινή ακολουθία, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...