ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΜΝΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ (Δ' ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ)

Θα ακούσουμε σήμερα σε ήχο δ' το παρακάτω τροπάριο της η' ωδής:

Ἡ κόσμῳ τεκοῦσα σωτηρίαν, δι' ἧς ἀπὸ γῆς εἰς ὕψος ἤρθημεν, χαίροις παντευλόγητε, σκέπη καὶ κραταίωμα, τεῖχος καὶ ὀχύρωμα, τῶν μελῳδούντων Ἁγνή. Τὸν Κύριον ὑμνεῖτε τὰ ἔργα, καὶ ὑπερυψοῦτε, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.

Εσύ που γέννησες για τον κόσμο τη σωτηρία, διά της οποίας υψωθήκαμε από τη γη στα ουράνια, χαίρε, πανευλογημένη, σκέπη και στήριγμα, τείχος και οχύρωμα εκείνων που σε υμνούν, Αγνή. Όλα τα έργα του Κυρίου, υμνείτε τον Κύριο και υπερυψώνετέ τον στους αιώνες.

Η Θεοτόκος γέννησε για τον κόσμο όχι απλά αυτόν που θα φέρει τη σωτηρία στον κόσμο, αλλά την πηγή της σωτηρίας. Έγινε το όργανο μέσω του οποίου η σωτηρία εισέρχεται στην ιστορία. Εξαιτίας της ενανθρώπισης του Χριστού η ανθρώπινη φύση, που ήταν πεσμένη, γήινη και θνητή, ανυψώνεται και ενωμένη με τον Χριστό, αποκτά ξανά την προοπτική του ουρανού. Είναι πανευλογημένη λόγῳ της χάρης που έλαβε και της ελεύθερης συνεργασίας της στο σχέδιο της σωτηρίας με την υπακοή της. Με τις παρομοιώσεις ως σκέπη, στήριγμα, τείχος και οχύρωμα, ο ι. υμνογράφος μας τονίζει ότι η Παναγία βιώνεται από την Εκκλησία ως προστάτιδα και μεσίτρια. Δεν υποκαθιστά βεβαίως το Θεό, αλλά ως μητρική παρουσία που πρεσβεύει, σκεπάζει και ενισχύει τους πιστούς. Ενώ το τροπάριο απευθύνεται στην Παναγία, το τέλος επιστρέφει στη δοξολογία του Θεού. Αυτό γιατί η τιμή προς την Παναγία δεν σταματά σε αυτήν, αλλά οδηγεί στον Θεό, που έκανε σε αυτήν και μέσω αυτής το μέγα μυστήριο της σωτηρίας.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ ΣΤΟ ΓΙΩΡΓΟ ΜΑΡΙΝΟ...

Για το Γιώργο Μαρίνο, τα λόγια είναι περιττά. Πολυτάλαντος, απ' τους καλύτερους σόουμαν εν Ελλάδι, αν όχι ο καλύτερος. Έφυγε την περασμένη εβδομάδα (10/3/2026) αλλά ένεκα φόρτου εργασίας κάνω σήμερα ένα μικρό αφιέρωμα από τα παλιά περιοδικά μου. Καλό του ταξίδι...

1. Βεντέτα Νο 3 (28/5/1965)

2. Βεντέτα Νο 302 (18/2/1971)

3. Βεντέτα Νο 316 (27/5/1971)

4. Βεντέτα Νο 343 (2/12/1971)

5. Βεντέτα Νο 355 (24/2/1972)

6. Βεντέτα Νο 357 (9//3/1972)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (15/4/2024) ΚΥΡΙΑΚΗ Γ' ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ)

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

καθὼς καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει· σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ. (Εβρ. 5, 6)

Όπως λέει και σε άλλο σημείο της Γραφής: Εσύ είσαι ιερέας για πάντα, σύμφωνα με την τάξη του Μελχισεδέκ.

Ο απ. Παύλος μας αναφέρει εδώ το ψαλμ. 109, 4. Η ιερωσύνη του Χριστού μας λέει είναι «εἰς τὸν αἰῶνα». Δηλαδή δεν τελειώνει με θάνατο, δεν διαδέχεται άλλον ιερέα και είναι μόνιμη και αιώνια. Οι ιερείς και αρχιερείς στην Π.Δ. πέθαιναν και αντικαθίσταντο. Ο Χριστός όμως, επειδή αναστήθηκε, παραμένει για πάντα αρχιερέας. Προτυπώνει ο Παύλος, την ιεροσύνη του Χριστού με αυτή του Μελχισεδέκ. Το Μελχισεδέκ τον αναφέρει η Γένεσις 14, 18 ως αρχιερέα και βασιλιά της Σαλήμ. Τρία πράγματα της ιεροσύνης του προεικονίζουν το Χριστό:

α. Η καταγωγή. Οι ιερείς προέρχονταν από τη φυλή του Λευΐ. Η καταγωγή όμως του Μελχισεδέκ δεν αναφέρεται. Και ο Χριστός είναι ιερέας όχι λόγῳ καταγωγής.

β. Η βασιλική ιδιότητα. Ο Μελχισεδέκ ήταν βασιλιάς, το ίδιο και ο Χριστός όχι βέβαια μιας περιοχής αλλά παντός κτιστού και ακτίστου ως Θεός.

γ. Προσφορά άρτου και οίνου. Ο Μελχισεδέκ προσέφερε άρτο και οίνο στον Αβραάμ μετά τη νίκη του επί των Σοδόμων (Γεν. 14, 18) κάτι που προτυπώνει τη θεία Ευχαριστία.

Η ιεροσύνη του Χριστού είναι ανώτερη, αιώνια και δεν ανήκει στην τάξη του Ααρών (από τη φυλή Λευΐ). Ο Χριστός είναι ο αληθινός αρχιερέας κάτι που προφητεύτηκε στην Π.Δ. 

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΜΝΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ (Γ' ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ)

Θα ακούσουμε σήμερα σε ήχο δ' το παρακάτω τροπάριο της η' ωδής:

Νεκροὶ διὰ σοῦ ζωοποιοῦνται· ζωὴν γὰρ τὴν ἐνυπόστατον ἐκύησας, εὔλαλοι οἱ ἄλαλοι, πρῴην χρηματίζοντες, λεπροὶ ἀποκαθαίρονται, νόσοι διώκονται, πνευμάτων ἀερίων τὰ πλήθη, ἥττηνται Παρθένε, βροτῶν ἡ σωτηρία.

Οι νεκροί, μέσω εσένα, παίρνουν ζωή, διότι κυοφόρησες την ίδια την ενυπόστατη Ζωή. Οι άλαλοι που πριν δεν μπορούσαν να μιλήσουν γίνονται εύγλωσσοι, οι λεπροί καθαρίζονται, οι ασθένειες διώχνονται, τα πλήθη των εναέριων πνευμάτων (δηλαδή των δαιμόνων) νικιούνται, ω Παρθένε, που έγινες η σωτηρία των ανθρώπων.

Ο ι. υνμογράφος μας τονίζει ότι η Παρθένος δεν γέννησε απλώς Αυτόν που δίνει τη ζωή, αλλά ότι είναι ο ίδιος η πηγή της ζωής. Η ζωή είναι ενυπόστατος δηλαδή είναι πρόσωπο και όχι ιδιότητα κάποιου προσώπου. Η δε ενανθρώπηση του Λόγου διά της Παρθένου, καταργεί το θάνατο και τη σωματική φθορά που προηγείται, δηλαδή τις ασθένειες, όπως άλαλοι και λεπροί που θεράπευσε ο Ιησούς με θαυματουργικό τρόπο. Αυτό γίνεται σε συνδυασμό με τη νίκη Του στο κακό. Νίκησε τα εναέρια πνεύματα, δηλαδή τους δαίμονες, (μας παραπέμπει στο Εφεσ. 2, 2) κάτι που χωρίς τη δύναμη του Κυρίου ο άνθρωπος δεν μπορεί να το κάνει.  Όλα αυτά ανέδειξαν τη Θεοτόκο σωτήρια των θνητών, η οποία συντελέστηκε στον άχραντο Τόκο της.      

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ;»

Ο πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ/Ισραήλ με το Ιράν καλά κρατεί. Στα λόγια μέχρι στιγμής, νικάει ο Τραμπ, αλλά άμα δεν βάλει το πεζικό να μπουκάρει στο έδαφος του Ιράν, δεν πρόκειται να νικήσει. Μόνο με τους πυραύλους, δεν θα δει προκοπή! Και εδώ γίνεται επίκαιρο το ερώτημα, του οποίου την προέλευση μας δίνει το παρακάτω αρθράκι από τον Καζαμία 2026 (εκδ. Δαρεμά). Διότι το μάρμαρο από τον πόλεμο ήδη αρχίσαμε να το πληρώνουμε εμείς. Μια ματιά στην τιμή της βενζίνης το αποδεικνύει περίτρανα! Και η αύξηση αυτή μετά που θα πάει; Στα ράφια του σούπερ μάρκετ! Και δυστυχώς εμείς θα το χρυσοπληρώσουμε το ρημάδι!   

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (08/3/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Β' ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ)

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

εἰ γὰρ ὁ δι᾿ ἀγγέλων λαληθεὶς λόγος ἐγένετο βέβαιος, καὶ πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν, πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας; (Εβρ. 2, 2-3)

Διότι, αν ο λόγος που ειπώθηκε μέσω αγγέλων αποδείχθηκε έγκυρος και κάθε παράβαση και ανυπακοή έλαβε δίκαιη ανταπόδοση, πώς εμείς θα ξεφύγουμε, αν αμελήσουμε μια τόσο μεγάλη σωτηρία;

Ο απ. Παύλος με αυτήν την ερώτηση κάνει μια σύγκριση μεταξύ του νόμου της Παλ. Διαθήκης και της σωτηρίας που δίδαξε ο Κύριος. Σκοπό δεν έχει να δείξει τι από τα δύο είναι καλό και τι κακό, αλλά τι έχει μεγαλύτερη και τι μικρότερη προσφορά. Ο νόμος δόθηκε στο Μωυσή με αγγελική διαμεσολάβηση ενώ το ευαγγέλιο από τον ίδιο τον Κύριο. Είχε ποινές για κάθε παράβαση και ανυπακοή ενώ το ευαγγέλιο προσφέρει σωτηρία. Τιμωρία είχε η παρακοή, στο ευαγγέλιο η αμέλεια δεν θα μείνει χωρίς κρίση. Σημαντικό για τον απ. Παύλο είναι η αδιαφορία για τη σωτηρία, η οποία δεν διαφέρει από την άρνηση. Αν η κατώτερη βαθμίδα είχε αυστηρότητα, πόσο μέλλον η ανώτερη. Το κυριότερο, δεν μπορούμε να αποφύγουμε αυτήν την κρίση. Δεν μας απειλεί εδώ ο Παύλος, αλλά προσπαθεί να μας αφυπνίσει. Η σωτηρία που μας προσφέρει ο Κύριος είναι κάτι που δεν πρέπει να προσπερνάμε ή να υποβαθμίζουμε. Και κυρίως δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτήν. Δηλαδή, αν αμελήσουμε να στραφούμε προς τη σωτηρία, αν αρνηθούμε αυτό το δώρο του Χριστού, αν παραμείνουμε αμετακίνητοι στην αγκαλιά της αμαρτίας, τότε θα υποστούμε τις συνέπειες της επιλογής μας. 

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΜΝΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ (Β' ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ)

Θα ακούσουμε σήμερα σε ήχο δ' το παρακάτω τροπάριο της η' ωδής:

Οἱ πρῴην ἀπάτῃ γυμνωθέντες, στολὴν ἀφθαρσίας ἐνεδύθημεν, τῇ κυοφορίᾳ σου, καὶ οἱ καθεζόμενοι, ἐν σκότει παραπτώσεων, φῶς κατωπτεύσαμεν, φωτὸς κατοικητήριον, Κόρη· ὅθεν σε ὑμνοῦμεν, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.

Εμείς που παλαιότερα γυμνωθήκαμε από την απάτη (του διαβόλου), ντυθήκαμε τη στολή της αφθαρσίας με την κυοφορία σου. Και εμείς που καθόμασταν στο σκοτάδι των παραπτωμάτων, είδαμε το φως, εσύ που είσαι κατοικητήριο του Φωτός, Παρθένε. Γι’ αυτό σε υμνούμε στους αιώνες.

Μας υπενθυμίζει ο ι. υμνογράφος, τον άνθρωπο όταν ήταν στον παράδεισο και έλαμπε από τα χαρίσματα του Αγ. Πνεύματος. Μετά όμως από την εξαπάτηση του από τον διάβολο, γυμνώθηκε από τα δώρα του Θεού, παραμορφώθηκε και ντύθηκε τη νέκρωση της αμαρτίας. Έκτοτε ζούσε στο σκοτάδι της πλάνης και της αγνωσίας. Η κυοφορία του Υιού του Θεού, του έφερε ξανά την ελπίδα και το φως. Ο Υιός Θεός πήρε την ανθρώπινη φύση, ενώθηκε μαζί της και καθάρισε τον άνθρωπο από την ακαθαρσία της παρακοής. Τον ενέδυσε με το ένδυμα της θείας και άφθαρτης ζωής. Κι όλα αυτά έγιναν στη μήτρα της ταπεινής Παρθένου Μαρίας. Έγινε η κατοικία του Φωτός, το οποίο το είδαν οι κουρασμένοι και σκοτισμένοι άνθρωποι. Όσοι πιστεύουν στη λυτρωτική δύναμη του Θεού ανυμνούν τη Θεοτόκο στους αιώνες.  

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΝΤΑΝΤΑ»

Το να κρατάς παιδιά, θέλει κουράγιο και ταλέντο. Όταν βέβαια το κάνεις επαγγελματικά. Το αυτό και όταν το κάνεις για τα δικά σου τέκνα. Όταν όμως το κάνεις εξ ανάγκης ή δεν μπορείς να το αποφύγεις, τότε... το παρακάτω χιουμοριστικό ποιηματάκι από το Ρομάντσο Νο 888 (8/3/1960) είναι ενδεικτικό της όλης περιπέτειας. Διότι τα ξένα παιδιά είναι πιο... φασαριόζικα! Όλως περιέργως έτσι συμβαίνει τις περισσότερες φορές.   

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...