ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (01/3/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Α' ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ)

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Πίστει Μωϋσῆς μέγας γενόμενος ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ (Εβρ. 11, 24)

Με την πίστη ο Μωυσής, όταν μεγάλωσε, αρνήθηκε να ονομάζεται γιος της κόρης του Φαραώ.

Ένα ενδιαφέρον παράδειγμα πίστης μας δίνει ο απ. Παύλος, τον Μωυσή που αρνήθηκε τη φαραωνική του ταυτότητα και ότι συνεπάγωνταν με αυτήν: πλούτο, εξουσία, μόρφωση, δύναμη. Δεν τα αρνήθηκε στην παιδική του ηλικία αλλά όταν μεγάλωσε. Όχι ότι η πίστη αφορά μόνο τους μεγάλους (ηλικιακώς) αλλά τότε γνώρισε την πραγματική του καταγωγή. Ένιωσε πολύ δυνατή πίστη στο Θεό ώστε για χάρη Του να παραμερίσει όλα αυτά τα σπουδαία μεν, εφήμερα και γήινα δε. Πολύ ώριμη και συνειδητή η απόφασή του να αφήσει την ασφάλεια της Αιγύπτου και να προτιμήσει να μην ταυτίζεται με την εξουσία που καταπίεζε το λαό του. Δεν αρνήθηκε μόνο τους τίτλους αλλά άλλαξε τρόπο ζωής. Εντάχθηκε με τους σκλάβους ισραηλίτες, ως σκλάβος και ο ίδιος. Προτίμησε όμως τα μέλλοντα που υποσχόταν ο Θεός από τα παρόντα. Η πίστη όταν είναι βαθιά, σε κάνει να βλέπεις πέραν από το πρόσκαιρο. Αυτή η θυσία στην εποχή μας που κυριαρχούν υλιστικά πρότυπα, είναι τουλάχιστον πολύ δύσκολη, αν όχι αδιανόητη, για εμάς. Ας αναλογιστούμε λοιπόν, το πόσο μακριά απέχουμε από την ουράνια βασιλεία μιας και είμαστε εγκλωβισμένοι στην ύλη. Πέραν όμως της θυσίας και της θαυμαστής πίστης του Μωυσή, θα μπορούσαμε να δούμε στο πρόσωπο του, μία προτύπωση του Χριστού: Ο Κύριος «εκκένωσε» εκουσίως τον εαυτό του από τη θεότητα (δεν έπαψε να είναι Θεός, ούτε έχασε τις θεϊκές του ιδιότητες) και με την ενανθρώπησή του αποδέχτηκε την ταπείνωση, τον πόνο και τον θάνατο, όπως ο Μωυσής εκουσίως εγκατέλειψε τη βασιλική ιδιότητα. Και οι δύο το έκαναν προς χάριν σωτηρίας, ο μεν Μωυσής για τον Ισραήλ, ο Χριστός για όλη την ανθρωπότητα.    

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΜΝΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ (Α' ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ)

Θα ακούσουμε σήμερα σε ήχο δ' το παρακάτω τροπάριο της η' ωδής:

Μωσῆς κατενόησεν ἐν βάτῳ, τὸ μέγα μυστήριον τοῦ τόκου σου. Παῖδες προεικόνισαν, τοῦτο ἐμφανέστατα μέσον πυρὸς ἱστάμενοι, καὶ μὴ φλεγόμενοι, ἀκήρατε ἁγία Παρθένε· ὅθεν σε ὑμνοῦμεν, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.

Ο Μωυσής κατάλαβε μέσα στη βάτο το μεγάλο μυστήριο της γέννησής σου. Οι Παίδες το προεικόνισαν με ολοφάνερο τρόπο, στεκόμενοι μέσα στη φωτιά και χωρίς να καίγονται, άφθορη αγία Παρθένε· γι’ αυτό σε υμνούμε στους αιώνες.

Ο ιερ. υμνογράφος και πάλι ανατρέχει στην Παλ. Διαθήκη σε δύο περιστατικά όπου προτυπώνεται η μυστήριο της κυήσεως της Θεοτόκου. Στο πρώτο ο Μωυσής είδε την βάτο να φλέγεται από τη φωτιά αλλά να μην καίγεται, στο δεύτερο οι τρεις παίδες στο καμίνι που τους έριξαν βρίσκονταν μέσα στη φωτιά ή οποία όμως δεν τους έκαιγε. Κατ' αυτόν τον τρόπο η Παναγία δέχτηκε μέσα της τη δύναμη της θείας χάριτος του Θεού, χωρίς όμως αυτή να της προξενέψει καμία βλάβη. Με την ένωση της θείας και της ανθρώπινης φύσεως, έμεινε ανέπαφη διατηρώντας την αφθορία και την παρθενία της. Αυτό είναι ένα ανερμήνευτο θαύμα, το οποίο οι πιστοί το υμνολογούν στην αιωνιότητα. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΤΡΟΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ ΤΗΣ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

Μπήκαμε στην περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής (ή Σαρακοστής για όσους βαριούνται να χαλάσουν σάλιο για να το πουν ολόκληρο!), όπου κάποιοι νηστεύουν και κάποιοι παριστάνουν ότι νηστεύουν μόνο το πρωινό της Καθαράς Δευτέρας... Για όσους επιδίδονται στο άθλημα της νηστείας, μερικές γαστρονομικές ιδέες σε συνοπτική διατύπωση, το παρακάτω απόκομμα από τον Καζαμία 2036 (εκδ. Λιναρδάτος). Για πιο αναλυτικά, ανοίχτε κανέναν τσελεμεντέ! Α, στη νηστεία περιλαμβάνεται και η ποσότητα. Γιατί άμα φας στην καθισιά σου 5 κιλά χταπόδι (που λέει ο λόγος), τότε αυτό δεν λέγεται νηστεία, αλλά υπερφαγία! Να τα λέμε κι αυτά...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (22/2/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

ὁ ἐσθίων τὸν μὴ ἐσθίοντα μὴ ἐξουθενείτω, καὶ ὁ μὴ ἐσθίων τὸν ἐσθίοντα μὴ κρινέτω· ὁ Θεὸς γὰρ αὐτὸν προσελάβετο. (Ρωμ. 14, 3)

Αυτός που τρώει (όλα τα φαγητά) να μη περιφρονεί εκείνον που δεν τρώει· και αυτός που δεν τρώει να μη κατακρίνει εκείνον που τρώει· γιατί ο Θεός τον έχει δεχθεί.

Είναι το πλέον βασικό εργαλείο για την άσκηση η νηστεία. Μπορεί όμως να διχάσει τους πιστούς και να φέρει αντίθετα αποτελέσματα από τα επιδιωκόμενα; Δυστυχώς, ναι και σε αυτό εστιάζει ο απ. Παύλος. Όσοι νηστεύουν οφείλουν να γνωρίζουν ότι το κάνουν για να ενδυναμώσουν την αδύναμη θέλησή τους που ρέπει εύκολα προς την αμαρτία. Δεν το κάνουν για να κερδίσουν περισσότερη εύνοια από το Θεό. Η νηστεία από μόνη της δεν δίνει «πόντους» αγιότητας, ούτε προσφέρει κάτι στη σχέση μας με το Θεό. Οπότε δεν χρειάζεται ούτε επίδειξη, ούτε υπερβάλλων ζήλος. Όποιος μάλιστα το κάνει για να το κάνει, τυπολατρικά, τότε απέχει πόρρω από το πνεύμα της νηστείας και την κάνει ματαίως. Όσοι πάλι δεν νηστεύουν, προφανώς γιατί ο πνευματικός τους τους έχει δώσει την άδεια να τρώγουν τα πάντα, δεν σημαίνει ότι υπερέχουν από τους νηστεύοντες σε πίστη και ότι βρίσκονται πλησιέστερα στο Θεό. Ούτε σημαίνει ότι δεν θα χρειαστεί ποτέ τους να νηστέψουν στο μέλλον... 

Δυστυχώς οι μεν κατακρίνουν τους δε, και δημιουργείται μια αντιπαλότητα η οποία είναι ενάντια στο πνεύμα ενότητας της Εκκλησίας. Αφού είναι μέλη της Εκκλησίας, δεν πρέπει να κατακρίνει ο ένας τον άλλον για το αν νηστεύει ή όχι ή το κατά πόσο νηστεύει. Αυτό από μόνο του είναι αμάρτημα και δείχνει για τον νηστεύοντα που το πράττει ότι η νηστεία δεν τον έχει βοηθήσει, και για τον μη νηστέυοντα ότι χρειάζεται νηστεία! Κανείς τους δεν έχει δίκιο και κανείς τους δεν πρέπει να περιφρονεί ή να καταδικάζει τον άλλο ως ασεβή. Από τη στιγμή που ο Θεός μας έχει δεχτεί, κανείς να μην περιφρονεί κανέναν. Η ενότητα και η ειρήνη στα μέλη της Εκκλησίας προέχει από τις πνευματικές πρακτικές των μελών.    

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΤΙΜΩΡΙΑ ΛΑΘΟΥΣ»

Ένα λαθάκι στον αριθμό τηλεφώνου δεν είναι τίποτα. Συνήθως, γιατί καμιά φορά προκαλεί... μεγάλα κακά! Όπως η γνωριμία που καταλήγει σε γάμο, όπως μας λέει το παρακάτω χιουμοριστικό ποιηματάκι από το Ρομάντσο Νο 888 (8/3/1960). Είναι κακό ο γάμος; Ενίοτε για τον φουκαρά που έκανε το λάθος στο τηλέφωνο μπορεί και να γίνει! Έτσι φαινόταν την εποχή που δημοσιεύτηκε το ποιηματάκι. Τουλάχιστον μας μένει το χιούμορ! 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (15/2/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

βρῶμα δὲ ἡμᾶς οὐ παρίστησι τῷ Θεῷ· οὔτε γὰρ ἐὰν φάγωμεν περισσεύωμεν, οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν ὑστερούμεθα. (Α' Κορ. 8, 8)

Το φαγητό δεν μας φέρνει πιο κοντά στον Θεό· γιατί ούτε αν φάμε έχουμε κάποιο πλεονέκτημα, ούτε αν δεν φάμε υστερούμε σε κάτι.

Θα μπορούσε κανείς να πει πως ο απ. Παύλος με αυτή τη φράση, αποδομεί το ρόλο της νηστείας. Τι κι αν φάμε, τι κι αν δεν φάμε, είναι το ίδιο; Αντιθέτως, αποδομεί την υπερβολική σημασία που λαθεμένα δίνεται σ' αυτήν. Κι αυτό γιατί η νηστεία δεν είναι μια απλή διατροφική ακολουθία, ούτε από μόνη της προσφέρει κάτι στη σχέση μας με το Θεό. Είναι ένα εργαλείο άσκησης, το οποίο δεν το κάνουμε από μόνοι μας, αλλά πάντα καθ' υποδείξεως από τον ιερέα που μας εξομολογεί. Δυστυχώς, αυτή η άσκηση κατάντησε σε πολλούς ως μια τυπολατρική συνήθεια με τη λαθεμένη αντίληψη ότι είναι θεάρεστη. Δίνεται δηλαδή μεγάλη σημασία στον τρόπο και όχι στο αποτέλεσμα. Η πίστη προς το Θεό δεν μετριέται με το πόσο και τι θα φάμε, αλλά με το πόσο προσπαθούμε να απομακρυνθούμε από την αμαρτία. Η άσκηση της νηστείας αποσκοπεί στην ενδυνάμωση του πνεύματος εναντίον σε ότι μας καλλιεργεί πάθη, εν προκειμένῳ της λαιμαργίας. Και βέβαια η άσκηση δεν περιορίζεται μόνο στη διατροφή. Εντούτοις είτε από υπερβάλλοντα ζήλο, είτε από άγνοια εγκλωβίζονται πολλοί στην άσκηση του φαγητού. Και το χειρότερο δε, είναι ότι επιδεικνύουν αυτήν τους τη δραστηριότητα. Σε τι διαφέρουν από τους Ιουδαίους που τηρούσαν κατά γράμμα το νόμο (και όχι κατά πνεύμα); Σε τίποτα. Ούτε πόντους αγιότητας κερδίζουν από την αποχή των αρτήσιμων, ούτε ποινή αν τα τρώνε. Η νηστεία αν δεν πετυχαίνει να οδηγήσει στην ταπείνωση και την αγάπη, τότε είναι άνευ νοήματος... 

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ,  εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΣ»

Περίοδο της αποκριάς διανύουμε, και κάποτε οι μασκαράδες και τα αποκριάτικα δρώμενα ήταν πολύ συχνά. Τώρα όλα αυτά έχουν αραιώσει και μας έχουν μείνει μόνο τα μασκαριλίκια τα οποία είναι στο DNA των νεοελλήνων. Από το Ρομάντσο Νο 886 (23/2/1960) οι παρακάτω χιουμοριστικοί στίχοι που αναφέρονται σε καρναβάλια μιας παλιότερης εποχής, γεμάτης διάθεσης και κεφιού, παρά τη φτώχια και το χαμηλό βιοτικό επίπεδο. Ευτυχώς τότε δεν είχαν κινητά και ίντερνετ και επιδίωκαν να ζουν εκτός οθόνης!   

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (8/2/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

φεύγετε τὴν πορνείαν. πᾶν ἁμάρτημα ὃ ἐὰν ποιήσῃ ἄνθρωπος ἐκτὸς τοῦ σώματός ἐστιν, ὁ δὲ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει. (Α' Κορ. 6, 18)

Να αποφεύγετε την πορνεία. Κάθε άλλη αμαρτία που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος είναι έξω από το σώμα· όποιος όμως πορνεύει, αμαρτάνει στο ίδιο του το σώμα.

Ο απ. Παύλος δεν μας λέει για την πορνεία να την πολεμήσουμε αλλά να την αποφύγουμε, να βρισκόμαστε μακριά από αυτήν και οτιδήποτε οδηγεί σ' αυτήν.  Δεν αρκούν η θέληση με τη λογική. Δεν είναι μόνο ένας εθισμός που κυριεύει το νου. Βεβηλώνει ανεπανόρθωτα και το σώμα. Αν οι αμαρτίες χρησιμοποιούν το σώμα κάνοντάς του κακό, η πορνεία το κάνει εργαλείο και χώρο αμαρτίας. Διασπά την ενότητα ψυχής - σώματος. Το σώμα που είναι ναός του Πνεύματος και προορισμένο να αναστηθεί, είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια βιολογική χρήση. Έχει μετοχή στη σωτηρία. Γι' αυτό και η Εκκλησία διδάσκει ότι η μετάνοια είναι πνευματική και σωματική. Η νηστεία και η εγκράτεια δεν γίνονται μόνο για το πνεύμα αλλά και για το σώμα. Γι' αυτό και ισχυρισμοί ότι το σώμα δεν έχει σημασία επειδή είναι υλικό και εφήμερο είναι εκ του πονηρού.

 

Η πορνεία επιπλέον κάνει κάτι ακόμη χειρότερο: αλλοιώνει την έννοια της αγάπης.  Η αγάπη δεν είναι μόνο συναίσθημα, έλξη και χρήση του άλλου για ικανοποίηση. Είναι προσωπική κοινωνία με αυτοπροσφορά και πίστη, λειτουργώντας ως κατ' εικόνας της σχέσης Χριστού και Εκκλησίας. Είναι τρόπος κοινωνίας προσώπων και όχι μόνο βιολογική λειτουργία. Αντιθέτως η πορνεία είναι ένωση σωμάτων αλλά όχι ζωής. Χωρίς δεσμεύσεις και αυτοπροσφορά. Εκπαιδεύει την καρδιά σε ένα κακέκτυπο αγάπης χωρίς πίστη, διάρκεια και θυσία. Το αποτέλεσμα είναι να μην μπορεί ο άνθρωπος να αγαπήσει αληθινά, οπότε και αλλοιώνεται αυτή του η ικανότητα. Στην εν Χριστῷ ζωή το σώμα δίνεται και δεν καταναλώνεται, στην πορνεία χρησιμοποιείται. Όταν λοιπόν ο απ. Παύλος λέει ότι αυτός που πορνεύει στρέφεται στο ίδιο του το σώμα, εννοεί ότι στρέφεται εναντίον του ίδιου του τρόπου με τον οποίο είναι φτιαγμένος να αγαπά.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...