ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (22/2/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

ὁ ἐσθίων τὸν μὴ ἐσθίοντα μὴ ἐξουθενείτω, καὶ ὁ μὴ ἐσθίων τὸν ἐσθίοντα μὴ κρινέτω· ὁ Θεὸς γὰρ αὐτὸν προσελάβετο. (Ρωμ. 14, 3)

Αυτός που τρώει (όλα τα φαγητά) να μη περιφρονεί εκείνον που δεν τρώει· και αυτός που δεν τρώει να μη κατακρίνει εκείνον που τρώει· γιατί ο Θεός τον έχει δεχθεί.

Είναι το πλέον βασικό εργαλείο για την άσκηση η νηστεία. Μπορεί όμως να διχάσει τους πιστούς και να φέρει αντίθετα αποτελέσματα από τα επιδιωκόμενα; Δυστυχώς, ναι και σε αυτό εστιάζει ο απ. Παύλος. Όσοι νηστεύουν οφείλουν να γνωρίζουν ότι το κάνουν για να ενδυναμώσουν την αδύναμη θέλησή τους που ρέπει εύκολα προς την αμαρτία. Δεν το κάνουν για να κερδίσουν περισσότερη εύνοια από το Θεό. Η νηστεία από μόνη της δεν δίνει «πόντους» αγιότητας, ούτε προσφέρει κάτι στη σχέση μας με το Θεό. Οπότε δεν χρειάζεται ούτε επίδειξη, ούτε υπερβάλλων ζήλος. Όποιος μάλιστα το κάνει για να το κάνει, τυπολατρικά, τότε απέχει πόρρω από το πνεύμα της νηστείας και την κάνει ματαίως. Όσοι πάλι δεν νηστεύουν, προφανώς γιατί ο πνευματικός τους τους έχει δώσει την άδεια να τρώγουν τα πάντα, δεν σημαίνει ότι υπερέχουν από τους νηστεύοντες σε πίστη και ότι βρίσκονται πλησιέστερα στο Θεό. Ούτε σημαίνει ότι δεν θα χρειαστεί ποτέ τους να νηστέψουν στο μέλλον... 

Δυστυχώς οι μεν κατακρίνουν τους δε, και δημιουργείται μια αντιπαλότητα η οποία είναι ενάντια στο πνεύμα ενότητας της Εκκλησίας. Αφού είναι μέλη της Εκκλησίας, δεν πρέπει να κατακρίνει ο ένας τον άλλον για το αν νηστεύει ή όχι ή το κατά πόσο νηστεύει. Αυτό από μόνο του είναι αμάρτημα και δείχνει για τον νηστεύοντα που το πράττει ότι η νηστεία δεν τον έχει βοηθήσει, και για τον μη νηστέυοντα ότι χρειάζεται νηστεία! Κανείς τους δεν έχει δίκιο και κανείς τους δεν πρέπει να περιφρονεί ή να καταδικάζει τον άλλο ως ασεβή. Από τη στιγμή που ο Θεός μας έχει δεχτεί, κανείς να μην περιφρονεί κανέναν. Η ενότητα και η ειρήνη στα μέλη της Εκκλησίας προέχει από τις πνευματικές πρακτικές των μελών.    

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΤΙΜΩΡΙΑ ΛΑΘΟΥΣ»

Ένα λαθάκι στον αριθμό τηλεφώνου δεν είναι τίποτα. Συνήθως, γιατί καμιά φορά προκαλεί... μεγάλα κακά! Όπως η γνωριμία που καταλήγει σε γάμο, όπως μας λέει το παρακάτω χιουμοριστικό ποιηματάκι από το Ρομάντσο Νο 888 (8/3/1960). Είναι κακό ο γάμος; Ενίοτε για τον φουκαρά που έκανε το λάθος στο τηλέφωνο μπορεί και να γίνει! Έτσι φαινόταν την εποχή που δημοσιεύτηκε το ποιηματάκι. Τουλάχιστον μας μένει το χιούμορ! 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (15/2/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

βρῶμα δὲ ἡμᾶς οὐ παρίστησι τῷ Θεῷ· οὔτε γὰρ ἐὰν φάγωμεν περισσεύωμεν, οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν ὑστερούμεθα. (Α' Κορ. 8, 8)

Το φαγητό δεν μας φέρνει πιο κοντά στον Θεό· γιατί ούτε αν φάμε έχουμε κάποιο πλεονέκτημα, ούτε αν δεν φάμε υστερούμε σε κάτι.

Θα μπορούσε κανείς να πει πως ο απ. Παύλος με αυτή τη φράση, αποδομεί το ρόλο της νηστείας. Τι κι αν φάμε, τι κι αν δεν φάμε, είναι το ίδιο; Αντιθέτως, αποδομεί την υπερβολική σημασία που λαθεμένα δίνεται σ' αυτήν. Κι αυτό γιατί η νηστεία δεν είναι μια απλή διατροφική ακολουθία, ούτε από μόνη της προσφέρει κάτι στη σχέση μας με το Θεό. Είναι ένα εργαλείο άσκησης, το οποίο δεν το κάνουμε από μόνοι μας, αλλά πάντα καθ' υποδείξεως από τον ιερέα που μας εξομολογεί. Δυστυχώς, αυτή η άσκηση κατάντησε σε πολλούς ως μια τυπολατρική συνήθεια με τη λαθεμένη αντίληψη ότι είναι θεάρεστη. Δίνεται δηλαδή μεγάλη σημασία στον τρόπο και όχι στο αποτέλεσμα. Η πίστη προς το Θεό δεν μετριέται με το πόσο και τι θα φάμε, αλλά με το πόσο προσπαθούμε να απομακρυνθούμε από την αμαρτία. Η άσκηση της νηστείας αποσκοπεί στην ενδυνάμωση του πνεύματος εναντίον σε ότι μας καλλιεργεί πάθη, εν προκειμένῳ της λαιμαργίας. Και βέβαια η άσκηση δεν περιορίζεται μόνο στη διατροφή. Εντούτοις είτε από υπερβάλλοντα ζήλο, είτε από άγνοια εγκλωβίζονται πολλοί στην άσκηση του φαγητού. Και το χειρότερο δε, είναι ότι επιδεικνύουν αυτήν τους τη δραστηριότητα. Σε τι διαφέρουν από τους Ιουδαίους που τηρούσαν κατά γράμμα το νόμο (και όχι κατά πνεύμα); Σε τίποτα. Ούτε πόντους αγιότητας κερδίζουν από την αποχή των αρτήσιμων, ούτε ποινή αν τα τρώνε. Η νηστεία αν δεν πετυχαίνει να οδηγήσει στην ταπείνωση και την αγάπη, τότε είναι άνευ νοήματος... 

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ,  εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΣ»

Περίοδο της αποκριάς διανύουμε, και κάποτε οι μασκαράδες και τα αποκριάτικα δρώμενα ήταν πολύ συχνά. Τώρα όλα αυτά έχουν αραιώσει και μας έχουν μείνει μόνο τα μασκαριλίκια τα οποία είναι στο DNA των νεοελλήνων. Από το Ρομάντσο Νο 886 (23/2/1960) οι παρακάτω χιουμοριστικοί στίχοι που αναφέρονται σε καρναβάλια μιας παλιότερης εποχής, γεμάτης διάθεσης και κεφιού, παρά τη φτώχια και το χαμηλό βιοτικό επίπεδο. Ευτυχώς τότε δεν είχαν κινητά και ίντερνετ και επιδίωκαν να ζουν εκτός οθόνης!   

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (8/2/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

φεύγετε τὴν πορνείαν. πᾶν ἁμάρτημα ὃ ἐὰν ποιήσῃ ἄνθρωπος ἐκτὸς τοῦ σώματός ἐστιν, ὁ δὲ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει. (Α' Κορ. 6, 18)

Να αποφεύγετε την πορνεία. Κάθε άλλη αμαρτία που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος είναι έξω από το σώμα· όποιος όμως πορνεύει, αμαρτάνει στο ίδιο του το σώμα.

Ο απ. Παύλος δεν μας λέει για την πορνεία να την πολεμήσουμε αλλά να την αποφύγουμε, να βρισκόμαστε μακριά από αυτήν και οτιδήποτε οδηγεί σ' αυτήν.  Δεν αρκούν η θέληση με τη λογική. Δεν είναι μόνο ένας εθισμός που κυριεύει το νου. Βεβηλώνει ανεπανόρθωτα και το σώμα. Αν οι αμαρτίες χρησιμοποιούν το σώμα κάνοντάς του κακό, η πορνεία το κάνει εργαλείο και χώρο αμαρτίας. Διασπά την ενότητα ψυχής - σώματος. Το σώμα που είναι ναός του Πνεύματος και προορισμένο να αναστηθεί, είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια βιολογική χρήση. Έχει μετοχή στη σωτηρία. Γι' αυτό και η Εκκλησία διδάσκει ότι η μετάνοια είναι πνευματική και σωματική. Η νηστεία και η εγκράτεια δεν γίνονται μόνο για το πνεύμα αλλά και για το σώμα. Γι' αυτό και ισχυρισμοί ότι το σώμα δεν έχει σημασία επειδή είναι υλικό και εφήμερο είναι εκ του πονηρού.

 

Η πορνεία επιπλέον κάνει κάτι ακόμη χειρότερο: αλλοιώνει την έννοια της αγάπης.  Η αγάπη δεν είναι μόνο συναίσθημα, έλξη και χρήση του άλλου για ικανοποίηση. Είναι προσωπική κοινωνία με αυτοπροσφορά και πίστη, λειτουργώντας ως κατ' εικόνας της σχέσης Χριστού και Εκκλησίας. Είναι τρόπος κοινωνίας προσώπων και όχι μόνο βιολογική λειτουργία. Αντιθέτως η πορνεία είναι ένωση σωμάτων αλλά όχι ζωής. Χωρίς δεσμεύσεις και αυτοπροσφορά. Εκπαιδεύει την καρδιά σε ένα κακέκτυπο αγάπης χωρίς πίστη, διάρκεια και θυσία. Το αποτέλεσμα είναι να μην μπορεί ο άνθρωπος να αγαπήσει αληθινά, οπότε και αλλοιώνεται αυτή του η ικανότητα. Στην εν Χριστῷ ζωή το σώμα δίνεται και δεν καταναλώνεται, στην πορνεία χρησιμοποιείται. Όταν λοιπόν ο απ. Παύλος λέει ότι αυτός που πορνεύει στρέφεται στο ίδιο του το σώμα, εννοεί ότι στρέφεται εναντίον του ίδιου του τρόπου με τον οποίο είναι φτιαγμένος να αγαπά.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΓΝΩΡΙΜΊΑ»

Όταν η ζωή γίνεται μονότονη, βαρετή μέσα στην επανάληψη, τότε είτε ψάχνουμε κάτι να αλλάξει την κατάσταση, είτε περιμένουμε κάτι να συμβεί από μόνο του. Δυστυχώς πολλές φορές δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα και άλλες φορές η τύχη έχει πάρει άδεια διαρκείας... Κι αν καμιά φορά συμβεί κάτι καλό, όπως να σου κάτσει το τζόκερ, τότε η διάθεση ανεβαίνει. Πόσο μάλλον όταν κάτσει κάτι περισσότερο από το τζόκερ, όπως μια γνωριμία με το πιθανό έτερον ήμισυ! Τότε... γίνεσαι ποιητής! Τουλάχιστον αυτό μου θύμισε το ποίημα του Αλέκου Μωραΐτη από το ημερολόγιο. Ειδάλλως, υπομονή... ποιος ξέρει, μπορεί η τύχη να επανέλθει.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (1/2/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ Πνεῦμα συναντιλαμβάνεται ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν· τὸ γὰρ τί προσευξώμεθα καθὸ δεῖ οὐκ οἴδαμεν, ἀλλ’ αὐτὸ τὸ Πνεῦμα ὑπερεντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν στεναγμοῖς ἀλαλήτοις. (Ρωμ. 8, 26)

Έτσι και το Πνεύμα έρχεται σε βοήθεια στις αδυναμίες μας· γιατί δεν ξέρουμε τι πρέπει να ζητήσουμε στην προσευχή μας όπως πρέπει· όμως το ίδιο το Πνεύμα μεσιτεύει για μας με στεναγμούς που δεν μπορούν να εκφραστούν με λόγια.

Η παρουσία και το έργο του Αγίου Πνεύματος, σε αυτό το στίχο μας παρουσιάζονται ιδιαιτέρως σε στιγμές αδυναμία μας. Όταν βρισκόμαστε στην προσευχή και δεν ξέρουμε τι να ζητήσουμε και πως να το ζητήσουμε, το Άγ. Πνεύμα μας συμπαραστέκεται. Δεν υποκαθιστά την προσευχή, ούτε μας μαθαίνει να προσευχόμαστε, αλλά επειδή εμείς δεν ξέρουμε ποιο είναι το θέλημα του Θεού αφενός και αφετέρου η προσευχή μας είναι συγκεχυμένη, συναισθηματικά φορτισμένη και ατελής, «ὑπερεντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν» δηλαδή το Άγ. Πνεύμα προσεύχεται μέσα στον άνθρωπο. Η προσευχή γίνεται έργο του Πνεύματος, όχι απλή ανθρώπινη προσπάθεια. Και αυτό το κάνει όχι με λόγια, ούτε με γλωσσολαλιά ή ήχους ακουστούς. Το κάνει με «στεναγμοῖς ἀλαλήτοις»: δηλαδή με στεναγμούς που δεν εκφράζονται με λόγια. Αυτό που νιώθουμε αλλά δεν μπορούμε να το εκφράσουμε, το μεταφέρει στο Θεό. Από τη στεναχώρια έως τη λαχτάρα της καρδιά μας. Η προσευχή δεν είναι μια μοναχική προσπάθεια, αλλά επενεργεί το Άγ. Πνεὐμα ώστε να μην αποτυγχάνει η προσευχή από τα δάκρυα ή την αμηχανία. Όταν ο άνθρωπος στέκεται γυμνός απο λόγια ενώπιον του Θεού, τότε βιώνει μια κατάσταση ύπαρξης την οποία την υπερβαίνει διά του Αγ. Πνεύματος. Εδώ ο απ. Παύλος ουσιαστικώς μας εισάγει στην «καρδιακή προσευχή» η οποία δεν γίνεται από δύναμη αλλά από συντριβή. Εκεί που δεν παύουν τα λόγια, αδυνατίζει η σκέψη και η προσευχή γίνεται στεναγμός ως κραυγή της καρδιάς.  ¨Όταν δεν ξέρεις τι να να πεις στο Θεό, μιλά για σένα το Πνεύμα. Η βαθύτερη προσευχή γεννιέται όταν το Άγιο Πνεύμα βρίσκει χώρο μέσα σε μια ταπεινή καρδιά.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΤΙ ΡΟΛΟ ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΤΡΙΧΕΣ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ!

Όταν ακούς τη λέξη «τρίχες», αν μη τι άλλο δεν δε παραπέμπει σε κάτι το αληθινό. Όταν όμως τις βλέπεις, τότε δεν σε έλκουν και ιδιαιτέρως... Πόσες και πόσοι δεν ξυρίζουν τα τριχωτά μέρη του σώματός τους, ε; Για καλλωπισμό προφανώς. Κι όμως, οι τρίχες παίζουν μεγάλο ρόλο, ειδικά στο... ζευγάρωμα γιατί, όπως διαβάζω στο παρακάτω απόκομμα από τον Καζαμία 2026 (εκδόσεις Σαλίβερος) συγκρατούν τις οσμές από τις φερομόνες! Μόνο που αυτό συμβαίνει σε όσους δεν πλένονται και σκυλοβρωμάνε από χιλιόμετρα μακριά! Με τη μπόχα άντε μετά να σου σηκωθεί... η ερωτική διάθεση! Πολλές τρίχες μας λεει τελικά μου φαίνεται...!   

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...