ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (02/08/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Θ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Οὐκ οἴδατε ὅτι ναὸς Θεοῦ ἐστε καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν; (Α' Κορ. 3, 16)

Δεν γνωρίζετε ότι είστε ναός του Θεού και ότι το Πνεύμα του Θεού κατοικεί μέσα σας;

Ο απ. Παύλος εδώ απευθύνει μία ρητορική ερώτηση στους Κορίνθιους, στους οποίους παρουσιάστηκαν διαιρέσεις και σχίσματα. Τι τους ρωτά; Αν γνωρίζουν ότι όλοι τους είναι ναός του Θεού και ότι το Πνεύμα του Θεού κατοικεί μέσα τους. Μιλά σε ολόκληρη την Εκκλησία, ενώ για τον καθένα ξεχωριστά θα μιλήσει παρακάτω (6, 19). Όταν μιλά για ναό, δεν αναφέρεται σε ολόκληρο το οικοδόμημα του ναού, αλλά για το Άγιο των Αγίων, τον ιερότερο χώρο όπου θεωρούνταν ότι κατοικούσε ο Θεός. Βέβαια, με τον ερχομό του Χριστού η κατοικία του Θεού δεν περιορίζεται πλέον σε ένα κτίσμα (όπως αυτό της Ιερουσαλήμ) αλλά βρίσκεται μέσα στην κοινότητα των πιστών. Όλοι μαζί, τους λέει, είστε ο ναός του Θεού. Κάτι που προϋποθέτει ενότητα. Το δε Άγιο Πνεύμα, δεν κάνει εκεί μια περιστασιακή επίσκεψη, αλλά κατοικεί μονίμως. Αυτήν την αλήθεια την αγνοούν, ή δεν την έχουν καταλάβει; Προφανώς και την ξέρουν ωστόσο δεν της δίνουν την πρέπουσα προσοχή. Τους υπενθυμίζει ότι η Εκκλησία δεν είναι απλώς ένας ανθρώπινος οργανισμός αλλά η κατοικία του Θεού, η παρουσία του Αγίου Πνεύματος συγκροτεί και ζωοποιεί την Εκκλησία, οπότε κάθε χριστιανός καλείται να συμβάλλει στην ενότητα, την αγιότητα και την οικοδομή της εκκλησιαστικής κοινότητας. Συνεπώς οι διαιρέσεις και οι έριδες δεν είναι απλώς ανθρώπινα λάθη, αλλά προσβολή του ίδιου του ναού του Θεού. Τους λέει με άλλα λόγια ότι δεν έχουν ακόμη συνειδητοποιήσει ποιοι είναι! Ξέρουν θεωρητικά την αλήθεια, αλλά συμπεριφέρονται σαν να μην την ξέρουν. Τους τονίζει την πνευματική τους ένδεια και τους καλεί να επανέλθουν εκεί που κατοικεί το Άγιο Πνεύμα.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΣΤΟΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΗ

Γελάσατε με το παρακάτω ανεκδοτάκι από τον Μέγα Καζαμία (εκδ. Λιναρδάτος 2026); Μπράβο και καλά κάνατε, προς ώρας όμως! Διότι δεν το έβαλα τυχαία. Με το προσδόκιμο ζωής να μεγαλώνει (για τους έχοντας), μεθαύριο αυτό δεν θα είναι ανέκδοτο αλλά κοντά στην πραγματικότητα! Τι; Τα παραλέω γιατί έσφιξαν οι ζέστες; Μπορεί, αλλά ποτέ δεν ξέρεις! Κυριακή κοντή γιορτή, που λέει ο λαός. Όπου να 'ναι, σε καμιά 50ριά χρόνια, θα δούμε αν θα επιβεβαιωθώ ή όχι! Καλές βουτιές!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (26/7/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Η' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

οὕτω καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι. (Γαλ. 4, 3)

Έτσι κι εμείς, όταν ήμασταν σαν ανήλικα παιδιά, ήμασταν υποδουλωμένοι στα στοιχειώδη πράγματα του κόσμου.

Ο απ. Παύλος αναφέρεται στην προ Χριστού εποχή, στην οποία οι άνθρωποι ήταν σαν νήπια πνευματικώς. Το «εμείς» περιλαμβάνει όλους τους ανθρώπους, και τους Ιουδαίους υπό τον Νόμο, και τους εθνικούς υπό την ειδωλολατρία, όπου όλοι βρίσκονταν σε κάποια μορφή δουλείας. Μην ξεχνάμε ότι λίγο παρακάτω (4,8) ο Παύλος απευθύνεται στους πρώην ειδωλολάτρες Γαλάτες και μιλά για την προηγούμενη υποταγή τους σε «θεούς που από τη φύση τους δεν είναι θεοί». Η λέξη νήπιοι δεν σημαίνει ανόητοι αλλά πνευματικά ανώριμοι, σαν παιδιά που δεν έχουν ακόμη την ελευθερία του ενηλίκου. Ο Θεός παιδαγωγούσε τους ανθρώπους μέχρι να έρθει ο Χριστός. Τότε λοιπόν βρίσκονταν υποδουλωμένοι στα στοιχειώδη πράγματα (στοιχεία) του κόσμου. Ποια είναι αυτά; Σίγουρα δεν είναι τα στοιχεία του υλικού κόσμου, όπως τα βρίσκουμε στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία: γη, νερό, αέρας και φωτιά. Εδώ εννοούνται οι δυνάμεις που συνδέονται με τον παρόντα κόσμο και κρατούν τον άνθρωπο σε δουλεία: τα ανθρώπινα θρησκευτικά συστήματα, ο νομικισμός, η ειδωλολατρία και ο φόβος απέναντι στις πνευματικές δυνάμεις. Δεν επρόκειτο απλώς για υπακοή σ' αυτά. Ήταν μια κατάσταση ομηρίας χωρίς κάποια αντίδραση απεγκλωβισμού απ' αυτά. Και βέβαια, ήταν μια κατάσταση χωρίς την ελευθερία που προσφέρει ο Χριστός. Δηλαδή αυτά κρατούσαν τον άνθρωπο δεμένο στην κοσμική και πνευματικά ανώριμη κατάσταση. Πριν το Χριστό, οι άνθρωποι ήταν σαν τα ανήλικα παιδιά, υπό την επιτήρηση του Νόμου, δε μια κατάσταση πνευματικής δουλείας. Μετά τον Χριστό, επήλθε η πνευματική ενηλικίωση, η υιοθεσία (από το Θεό) και η ελευθερία. Ο Νόμος ήταν κατάλληλος για την «παιδική ηλικία» του λαού του Θεού και είχε προσωρινό ρόλο μέχρι την έλευση του Χριστού. Η Παλ. Διαθήκη δείχνει ότι αυτή αποτελούσε στάδιο προετοιμασίας. Με τον Χριστό ολοκληρώνεται η παιδαγωγία και αρχίζει η ζωή της χάριτος, όπου οι πιστοί καλούνται να ζουν ως ελεύθερα τέκνα και κληρονόμοι του Θεού.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ ΣΤΗ ΜΑΙΡΗ ΛΙΝΤΑ...

Έφυγε σήμερα (22/7/2026) από κοντά μας η γνωστή τραγουδίστρια Μαίρη Λίντα (κατά κόσμον Μαρία Δημητροπούλου). Γνωστή από τη συνεργασία και το γάμο της με τον Μανώλη Χιώτη, μας άφησε τραγουδάρες όπως το «περασμένες μου αγάπες», «ηλιοβασιλέματα», κ.α. Καλό της ταξίδι με τα όσα σχετικά αποκόμματα βρήκα. 

1. Βεντέτα Νο 169 (1/8/1968)

2. Βεντέτα Νο 170 (8/8/1968)

3. Βεντέτα Νο 190 (26/12/1968)

4. Βεντέτα Νο 326 (5/8/1971)

5. Ρομάντσο Νο 1288 (7/11/1967)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (19/07/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓ. ΠΑΤΕΡΩΝ Δ' ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Ὅταν πέμψω Ἀρτεμᾶν πρός σε ἢ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν· ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι. (Τιτ. 3, 12)

Όταν σου στείλω τον Αρτεμά ή τον Τυχικό, φρόντισε να έρθεις γρήγορα κοντά μου στη Νικόπολη, γιατί εκεί αποφάσισα να περάσω τον χειμώνα.

Ο Τίτος βρίσκονταν στην Κρήτη για να οργανώσει τις Εκκλησίες και να χειροτονήσει πρεσβυτέρους (Τιτ. 1, 5). Δεν ήταν μόνιμα εκεί. Θα έφευγε όταν θα τον διαδεχόταν κάποιος αξιόπιστος συνεργάτης. Η Εκκλησία δεν εξαρτιόταν από ένα μόνο πρόσωπο και υπήρχε οργανωμένη διαδοχή στην ποιμαντική ευθύνη. Εδώ ο Παύλος σκοπεύει να αντικαταστήσει προσωρινά τον Τίτο στην Κρήτη με τον Τυχικό ή τον Αρτεμά. Τον Τυχικό θα τον βρούμε αρκετές φορές στην Καινή Διαθήκη. Ειδικότερα αναφέρεται στα παρακάτω: Πράξεις 20, 4, Εφεσίους 6, 20, Κολοσσαείς 4, 7, Β΄ Τιμοθέου 4, 12. Ήταν ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες του Παύλου, τον οποίο ο Παύλος τον χρησιμοποιούσε συχνά ως αγγελιοφόρο, εκπρόσωπό του και ποιμαντικό αντικαταστάτη. Ο Αρτεμάς πάλι, αναφέρεται μόνον εδώ. Δεν γνωρίζουμε τίποτε άλλο γι' αυτόν, αλλά αναφορά όμως του ονόματός του δίπλα στον Τυχικό δείχνει ότι ήταν πρόσωπο μεγάλης εμπιστοσύνης του Παύλου. Η προσταγή του Παύλου (σπούδασον ἐλθεῖν) δεν σημαίνει έλα όποτε μπορέσεις, αλλά να βιαστεί, να δείξει προθυμία. Προφανώς τον χρειάζεται για το επόμενο στάδιο της αποστολικής δράσης. Πλέον ο Τίτος είναι ώριμος συνεργάτης και όχι απλώς μαθητής. Η Νικόπλη πιθανότατα πρόκειται για την πόλη που ίδρυσε ο Οκταβιανός Αύγουστος μετά τη ναυμαχία του Ακτίου. Ήταν σημαντικό διοικητικό και συγκοινωνιακό κέντρο της δυτικής Ελλάδας και γι' αυτό αποτελούσε ιδανική βάση για το ιεραποστολικό έργο προς την Ήπειρο, τη Μακεδονία και την Ιταλία. Εκεί είχε πάρει απόφαση να ξεχειμωνιάσει μιας τον χειμώνα, τότε, τα θαλάσσια ταξίδια ήταν πολύ δύσκολα και συχνά επικίνδυνα. Οπότε είχε το χρόνο να καταστρώσει τα επόμενα σχέδιά του. Μέσα στις απλές προσωπικές οδηγίες διακρίνεται η ποιμαντική μέριμνα του Παύλου. Δεν κινείται τυχαία, αλλά οργανώνει με σύνεση τόσο τους συνεργάτες όσο και τις περιοδείες του, ώστε το ευαγγελικό έργο να συνεχίζεται αδιάκοπα.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ ΣΤΗ ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ...

Τι να πρωτοπείς για τη Μάρω Κοντού που έφυγε σήμερα από κοντά μας (15/7/2026). Οι νεότεροι θα τη θυμούνται είτε από τις ταινίες της με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα (που τις παίζει σωρηδόν η τηλεόραση) είτε ως κυρία... Κοκοβίκου απ' την ταινία «Η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα» είτε ως Ιταλίδα απ' την... Κυψέλη, κλπ, κλπ. Για να είμαι ειλικρινής βρήκα πάρα πολλά αποκόμματα στα παλιά περιοδικά μου και εδώ βάζω κάποια χαρακτηριστικά, λόγῳ φόρτου εργασίας. Καλό της ταξίδι...  

1. Βεντέτα Νο 39 (4/2/1966)

2. Βεντέτα Νο 52 (6/5/1966)

3. Βεντέτα Νο 76 (21/10/1966)

4. Βεντέτα Νο 92 (10/2/1967)

5. Βεντέτα Νο 94 (24/2/1967)

6. Βεντέτα Νο 110 (15/6/1967)

7. Βεντέτα Νο 112 (29/6/1967)

8. Βεντέτα Νο 193 (16/1/1969)

9. Βεντέτα Νο 276 (20/8/1970)

10. Βεντέτα Νο 306 (18/3/1971)

10. Βεντέτα Νο 331 (9/9/1971)

11. Βεντέτα Νο 354 (17/2/1972)

12. Βεντέτα Νο 370 (8/6/1972)

13. Βεντέτα Νο 373 (29/6/1972)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (12/07/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

τῇ ἐλπίδι χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες, (Ρωμ. 12, 12)

Να χαίρεστε εξαιτίας της ελπίδας, να υπομένετε στη θλίψη, να επιμένετε αδιάκοπα στην προσευχή.

Σ' αυτό το στίχο ο απ. Παύλος μας δίνει τρεις ηθικές προτροπές, πολύ σημαντικές για τη ζωή μας στην Εκκλησία και τον κόσμο. Δεν είναι τρεις ξεχωριστές, αλλά είναι σημαντικό να γίνονται ταυτοχρόνως. Η μία επηρεάζει την άλλη, θα λέγαμε. Ας τις δούμε ξεχωριστά:

α. Μας λέει να χαιρόμαστε στην ελπίδα. Ελπίδα δεν είναι να έχουμε αισιοδοξία ή ευσεβή πόθο. Είναι η βεβαιότητα ότι ο Θεός θα εκπληρώσει τις υποσχέσεις Του.

β. Να να υπομένουμε στη θλίψη. Τη θλίψη τη γεννούν οι δοκιμασίες όπως οι διωγμοί, οι στενοχώριες, οι ασθένειες και οι δυσκολίες της ζωής. Το ὑπομένω δεν σημαίνει παθητική ανοχή ούτε μοιρολατρία. Κυριολεκτικά σημαίνει ότι παραμένω χωρίς να εγκαταλείπω τη θέση μου. Δηλώνει καρτερική αντοχή και πνευματική σταθερότητα.

γ. Να επιμένουμε (προσκαρτεροῦντες) στην προσευχή. Το ρήμα προσκαρτερέω σημαίνει: επιμένω, αφιερώνομαι, παραμένω σταθερά προσκολλημένος. Δεν πρόκειται για περιστασιακή προσευχή όταν εμφανίζεται κάποιο πρόβλημα, αλλά για συνεχή σχέση με τον Θεό. Η προσευχή είναι εκείνη που τρέφει την ελπίδα, δίνει δύναμη για υπομονή, διατηρεί τον πιστό ενωμένο με τον Χριστό.

Βλέποντας και τις τρεις προτροπές μαζί, βλέπουμε ότι η προσευχή κρατά ζωντανή την ελπίδα, χωρίς την οποία δεν μπορεί να έχει ο πιστός τη δύναμη να υπομένει. Η θλίψη δεν καταργεί τη χαρά γιατί η ελπίδα υπερβαίνει τη θλίψη. Δηλαδή η ελπίδα δίνει χαρά, η υπομονή διατηρεί τον άνθρωπο όρθιο μέσα στις δοκιμασίες και η προσευχή είναι η πηγή από την οποία αντλούνται τόσο η χαρά όσο και η υπομονή. Θα περνάμε μεν τις δυσκολίες και τις δοκιμασίες, αλλά όχι με απόγνωση αλλά με χαρούμενη ελπίδα και αδιάκοπη κοινωνία με τον Θεό.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ ΣΤΗ ΤΖΕΝΗ ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΥ

Την περασμένη εβδομάδα (1/7/2026) έφυγε από κοντά μας η γνωστή ηθοποιός Τζένη Ζαχαροπούλου σε ηλικία 85 ετών.  Είχε χαρακτηριστική παρουσία σε ταινίες και σίριαλ. Ψάχνοντας στα παλιά περιοδικά μου βρήκα τα παρακάτω αποκόμματα και τα βάζω σαν ένα ελάχιστο αντίο στη καλή αυτή ηθοποιό.

1. Βεντέτα Νο 255 (26/3/1970)

2. Βεντέτα Νο 296 (7/1/1971)

3. Βεντέτα Νο 343 (2/12/1971)

4. Βεντέτα Νο 388 (12/10/1972)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...