ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (25/10/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ' ΛΟΥΚΑ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

...ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου... (Γαλ. 2, 16)

εμείς πιστέψαμε στον Χριστό Ιησού, για να δικαιωθούμε από πίστη Χριστού και όχι από έργα νόμου

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο απ. Παύλος διακηρύσσει ότι η τήρηση του νόμου, όσο πιο σχολαστική κι αν γίνονταν, δεν θα έφερνε τη δικαίωση ενώπιον του Θεού και κατ' επέκταση τη σωτηρία. Αυτό θα συμβεί μόνο με την πίστη στον Χριστό. Έπρεπε στην εποχή του, να αποβάλουν οι πιστοί την όποια δέσμευση (ή αντίληψη) ένιωθαν ότι είχαν περί του νόμου. Εδώ θα σταθούμε στην διατύπωση «ἐκ πίστεως Χριστοῦ» της οποίας η έννοια είναι διττή: Αφενός είναι η πίστη στον Χριστό. Ο Χριστός είναι εκείνος στον οποίο πιστεύει ο άνθρωπος. Αφετέρου είναι η πιστότητα του Χριστού ως θεμέλιο της σωτηρίας. Η φράση «ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου» αντιπαραθέτει άμεσα την πίστη προς τα έργα του Νόμου. Δηλαδή τη δικαίωση μέσω της πίστης στον Χριστό, όχι μέσω των έργων του Νόμου. Επιπλέον η σωτηρία θεμελιώνεται στην πιστότητα του Χριστού και γίνεται προσωπικά δεκτή μέσω της πίστης του ανθρώπου σε Αυτόν. Συνεπώς εδώ υπάρχουν και οι δύο ερμηνείες συμπληρωματικά, δίνοντας ωστόσο προβάδισμα στην ανθρώπινη πίστη προς το Χριστό. 

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Ο ΠΑΠΑΣ ΠΟΥ ΞΕΣΗΚΩΣΕ ΕΝΑΝ ΝΕΚΡΟ ΣΕ ΔΙΚΗ!

Για να πω την αλήθεια, αυτήν την ιστοριούλα που αλίευσα από τον Μέγα Καζαμία (2026 εκδ. Τριπερίνας) δεν την ήξερα. Θα μου πεις, από τον Καζαμία περιμένεις να μάθεις εκκλησιαστική ιστορία; Όχι βέβαια, αλλά έχει ενδιαφέρον και συνάμα πολύ πλάκα ένα τέτοιο γεγονός που δεν τιμά τους ρωμαιοκαθολικούς και την υπεραξία που έχουν δώσει στον εκάστοτε προκαθίμενό τους. Όπως και να 'χει, το αναρτώ περισσότερο για το χιούμορ που έχει παρά για να μπω στο μάτι των εν Ελλάδι καθολικών. Εξάλλου το καραγκιοζιλίκι δεν είναι μόνο προνόμιο των... κοινών θνητών!   

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (18/10/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ & ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος, εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι. (Κολ. 4,6)

Ο λόγος σας (ας είναι) πάντοτε με χάρη, νοστιμισμένος με αλάτι, να γνωρίζετε πώς πρέπει εσείς να απαντάτε στον καθένα.

Ο απ. Παύλος συνεχίζει τις οδηγίες ως το προς πρέπει να συμπεριφερόμαστε σ' όσους δεν ανήκουν στην Εκκλησία. Μας λέει ένα συνδυασμό δύο πραγμάτων: Να είναι ο λόγος μας ευγενικός και με χάρη αφενός, αφετέρου να έχουμε ορθή και κατάλληλη ανταπόκριση προς τον καθένα. Κατ' αρχάς, δεν πρέπει να είμαστε αγενείς, προκλητικοί και προσβλητικοί. Το ότι ο απέναντί μας δεν ανήκει στην Εκκλησία (είτε είναι αλλόθρησκος, είτε άθεος, είτε άπιστος) δεν μας δίνει το δικαίωμα να του συμπεριφερόμαστε απρεπώς (ασχέτως αν δεν είναι καλή η δική του συμπεριφορά προς εμάς). Οφείλουμε να του μιλάμε με ήρεμο τρόπο και με ευγένεια. Δεν πάμε να του επιβληθούμε με το ζόρι αλλά να δείξουμε τι καλό κάνει σε εμάς το ευαγγέλιο του Χριστού και η πίστη μας σ' Εκείνον. Επίσης, ο Παύλος δεν προτείνει έναν λόγο απλώς κολακευτικό. Πρέπει να είναι ευχάριστος, αλλά συγχρόνως ουσιαστικός και κατάλληλα διατυπωμένος. Το «ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι», υπογραμμίζει την εξατομίκευση της απάντησης ως προς τον καθένα ξεχωριστά. Ο Παύλος δεν ζητά την ίδια μηχανική απάντηση προς όλους. Κάθε άνθρωπος μπορεί να θέτει διαφορετικά ερωτήματα, να έχει διαφορετικές αντιλήψεις ή να χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση. Συνεπώς πρέπει να προσέξουμε και να προσαρμόσουμε τον τρόπο απάντησης: στο περιεχόμενο, στη διατύπωση, στον τόνο και στη διάκριση που απαιτεί κάθε περίσταση.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ: ΚΟΤΟΠΟΥΛΑ ΜΕ ΝΤΟΜΑΤΑ

Μια εύκολη συνταγή για όσες /-ους δεν γουστάρουν σύνθετες και μπελαλίτικες συνταγές. Τα κοτόπουλα με ντομάτα από το Ρομάντσο Νο 1332 (10/9/1968), είναι μια καλή επιλογή για τον βροχερό καιρό που διανύουμε, αρκεί να συνοδευτούν με πατάτες τηγανιτές! Α, το κοτόπουλο με τον πουρέ είναι για τους ασθενείς στα νοσοκομεία...  

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (11/10/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Δ' ΛΟΥΚΑ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Ζηνᾶν τὸν νομικὸν καὶ Ἀπολλὼ σπουδαίως πρόπεμψον, ἵνα μηδὲν αὐτοῖς λείπῃ. (Τιτ. 3, 13)

Τον Ζηνᾶ, τον νομικό, και τον Απολλώ να τους προπέμψεις με επιμέλεια, ώστε να μην τους λείπει τίποτε.

Αυτονόητη η προτροπή του απ. Παύλου στον Τίτο. Να φροντίσει για τον Ζηνά και τον Απολλώ, ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν απρόσκοπτα το ταξίδι τους. Για τον Ζηνά δεν γνωρίζουμε κάτι, παρά το ότι ήταν γνώστης του νόμου, είτε ειδικός στη μωσαϊκή νομοθεσία είτε νομικός με την ευρύτερη επαγγελματική έννοια. Ο Απολλώ ήταν ο χριστιανός κήρυκας που αναφέρεται και στις Πράξεις των Αποστόλων 18, 24-28 και στην Α΄ προς Κορινθίους. Σε έναν έμπειρο μαθητή όπως ο Τίτος, χρειάζονταν αυτή η υπόδειξη; Μήπως υπονοεί ο Παύλος ότι ο Τίτος θα αμελούσε τους δύο προαναφερθέντες; Ή μήπως υπονοεί ότι δεν θα του έκοβε να πράξει τα υποδειχθέντα; Κατ' αρχάς, μια διευκρίνηση: Οι επιστολές δεν είναι αφηρημένες θεολογικές πραγματείες· περιέχουν πραγματικές οδηγίες για καθημερινές υποθέσεις. Ορισμένες από αυτές μπορεί να φαίνονται αυτονόητες σε εμάς, επειδή δεν γνωρίζουμε τις συγκεκριμένες περιστάσεις στις οποίες γράφτηκαν. Εν προκειμένῳ δεν υπάρχει στο χωρίο καμία ένδειξη ότι ο Τίτος είχε παραλείψει ή αμελήσει κάτι. Συνεπώς, δεν δικαιούμαστε να εννοήσουμε την εντολή ως επίπληξη. Η διάδοση του Ευαγγελίου δεν απαιτεί μόνο διδασκαλία και κήρυγμα, αλλά και έμπρακτη φροντίδα για εκείνους που εργάζονται γι' αυτό. Ο Παύλος εδώ δείχνει το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του και ίσως κάποια ανησυχία, στο να εξασφαλιστεί η ομαλή αναχώρηση και η επαρκής υποστήριξη του Ζηνά και του Απολλώ. Ειδικά με την φράση ἵνα μηδὲν αὐτοῖς λείπῃ (ώστε να μη στερηθούν τίποτε από όσα χρειάζονται) δεν ενδιαφέρεται απλώς να ξεκινήσουν οι δύο άνδρες το ταξίδι τους, αλλά να έχουν όλα τα απαραίτητα για να το πραγματοποιήσουν. Μη ξεχνάμε ότι συντόνιζε το αποστολικό έργο και η υποστήριξη των συνεργατών του Ευαγγελίου αποτελούσε για τον ίδιο συγκεκριμένη υποχρέωση, την οποία ήθελε να διασφαλίσει.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ»

Ένα απ' τα κακά στου φθινοπώρου είναι η ρουτίνα. Μετά τας διακοπάς δεν είναι ότι το καλύτερο... Τι σχέση έχει το παρακάτω απόσπασμα από «Τα παιδιά της πιάτσας», του Ν. Τσιφόρου (το αλίευα από τον Καζαμία εκδ. Λιναρδάτου 2026) με τη ρουτίνα; Μας μιλάει για τον επαγγελματία ζητιάνο και το πως σκέφτεται στην καθημερινότητά του. Δουλειά, σπίτι, γεμάτο σκέψεις το μυαλό του... εκφρασμένες ωστόσο με το γνωστό χιούμορ του συγγραφέα. Το μόνο που λείπει στις δικές μας αντίστοιχες σκέψεις είναι το χιούμορ. Διότι ο πελάτης στη ζητιανιά δίνει επενδύοντας σε μια θέση στον παράδεισο, ενώ οι πελάτες στο εμπόριο επενδύουν στο κέρδος! Δεν ξέρω αν στον παράδεισο δίνονται οικόπεδα, ίσως να είναι κάμπινγκ, μόνο ο Θεός γνωρίζει επ' αυτού, αλλά ο τίτλος είναι αν μη τι άλλο, ευρηματικότατος!     

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (04/10/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Β' ΛΟΥΚΑ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

καθὼς γέγραπται· ἐσκόρπισεν, ἔδωκε τοῖς πένησιν. ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα. (Β' Κορ. 9, 9)

καθώς είναι γραμμένο: σκόρπισε, έδωσε στους φτωχούς· η δικαιοσύνη του μένει στον αιώνα.

Ο απ. Παύλος παραπέμπει στο Ψαλμ. 111, 9 που κάνει αναφορά στο δίκαιο άνθρωπο. (Στον προηγούμενο στίχο αναφέρεται στο Θεό, και δίδεται η εντύπωση ότι κάνει και εδώ το ίδιο, εντούτοις αναφέρεται στο δίκαιο άνθρωπο). Η εικόνα αφορά τον άνθρωπο που διασκορπίζει μοιράζοντας γενναιόδωρα τα αγαθά του και όχι περιστασιακά σε κάποιον ή κάποιους. Οι αποδέκτες αυτής της προσφοράς είναι οι φτωχοί, οι οποίοι δεν δύνανται να ανταποδώσουν, μιας και δεν υπάρχει τέτοιο κίνητρο από τον προσφέροντα. Αυτή η γενναιόδωρη πράξη του ανθρώπου δεν είναι απλώς μια αρετή, αλλά εντάσσεται στο πλαίσιο της δικαιοσύνης. Η δικαιοσύνη δεν περιορίζεται μόνο στην τήρηση του Νόμου, αλλά και στη σωστή διαχείριση των υλικών αγαθών που μας δίνει ο Θεός. Εφόσον έχουμε, δίνουμε και σ' αυτούς που δεν έχουν. Και αυτή η πράξη συμβάλλει στην ορθή σχέση μας με το Θεό. Δεν εξαγοράζουμε έτσι τη σωτηρία, αλλά έχουμε διαρκή πνευματικό καρπό. Προσφέρουμε επειδή συμπορευόμαστε με αυτά που θέλει ο Θεός και όχι για ανταλλάγματα. (Δεν γίνεσαι καλός με το να δίνεις χρήματα, αλλά δίνεις επειδή είσαι καλός). Ο άνθρωπος λοιπόν, δεν «κρατάει» τη δικαιοσύνη για τον εαυτό του. Την διασκορπίζει μέσω της υλικής του προσφοράς. Αυτό ακριβώς είναι το νόημα του χωρίου: χάνει υλικά αγαθά, αλλά η δικαιοσύνη του δεν χάνεται — «μένει εἰς τὸν αἰῶνα». Οπότε λοιπόν παρουσιάζει ο Παύλος στους Κορίνθιους και σε 'μας, τον «δίκαιο» άνθρωπο ως πρότυπο γενναιοδωρίας.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ ΣΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ

Έφυγε προχθές (27/9/2026) από κοντά μας η γνωστή ηθοποιός και χορεύτρια Ελένη Προκοπίου. Χορευτικό ντουέτο με τον Βαγγέλη Σειληνό, κινηματογραφικό ζευγάρι με τον Γιώργο Πάντζα, θα μας μείνει αξέχαστη. Βάζω μερικά από τα κάμποσα αποκόμματα που βρήκα στα παλιά περιοδικά μου ως ένα αντίο στην καλή αυτή χορεύτρια και ηθοποιό.

1. Βεντέτα Νο 01 (14/5/1965)

2. Βεντέτα Νο 97 (17/3/1967)

3. Βεντέτα Νο 151 (28/3/1968)

4. Βεντέτα Νο 178 (3/10/1968)

5. Βεντέτα Νο 270 (9/7/1970)

6. Βεντέτα Νο 308 (1/4/1971)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...