ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (28/06/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Δ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

νυνὶ δὲ ἐλευθερωθέντες ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας δουλωθέντες δὲ τῷ Θεῷ ἔχετε τὸν καρπὸν ὑμῶν εἰς ἁγιασμόν, τὸ δὲ τέλος ζωὴν αἰώνιον. (Ρωμ. 6, 22)

Τώρα όμως, αφού ελευθερωθήκατε από την αμαρτία και γίνατε δούλοι του Θεού, έχετε ως καρπό σας τον αγιασμό, και ως τελικό αποτέλεσμα την αιώνια ζωή.

Ο απ. Παύλος εδώ, αναπτύσσει το στχ. 18. Αντί της δικαιοσύνης, βάζει το Θεό, εκ του οποίου πηγάζει η δικαιοσύνη. Χρησιμοποιεί παθητικές μετοχές (ἐλευθερωθέντες, δουλωθέντες) διότι ο άνθρωπος από μόνος του δεν μπορεί να ελευθερωθεί από την αμαρτία, ούτε να γίνει δούλος του Θεού. Σ' αυτά απαραίτητη είναι η συνέργεια του Θεού. Από Εκείνον πηγάζει η σωτηρία και ο πιστός καλείται να ανταποκριθεί με υπακοή και να ζήσει σύμφωνα με τη νέα του κατάσταση. Η ελευθέρωση από την αμαρτία, δεν σημαίνει ότι ο πιστός δεν μπορεί να αμαρτήσει, αλλά ότι η αμαρτία δεν τον εξουσιάζει και δεν είναι αναγκασμένος να υπακούει στις επιθυμίες της. Ταυτοχρόνως, αλλάζει κύριο. Από την αμαρτία, στο Θεό. Παρότι φαίνεται οξύμωρο, να γίνεσαι δούλος στο Θεό που δίνει την ελευθερία, ωστόσο μας υπενθυμίζει ότι ή θα ακολουθούμε το καλό, ή το κακό. Ενδιάμεση κατάσταση (ή επιλογή) δεν υφίσταται. Συνεπώς οφείλουμε να επιλέξουμε αυτό που μας συμφέρει. δηλαδή αυτό που μας δίνει αιώνια ζωή και όχι αιώνιο θάνατο. Εφόσον γίνουμε υπηρέτες (ή δούλοι) του Θεού, αυτό που θα παράγουμε (ο καρπός της πίστης μας) θα είναι η υπακοή, η καθαρότητα, η αγάπη, η δικαιοσύνη και η ομοίωση προς τον Χριστό. Δηλαδή θα μετέχουμε της αγιότητας που μας παρέχει ο Χριστός, σε μια συνεχής πορεία μεταμόρφωσης. Ο τελικός προορισμός μας (το τέλος) θα είναι η αιώνια ζωή. Αυτό διακρίνεται από τον καρπό, διότι ο καρπός έχει ξεκινήσει από τώρα, ενώ τοι τέλος θα φανερωθεί πλήρως κατά την ανάσταση και τη μέλλουσα βασιλεία.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ  και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΚΟΝΤΑ ΣΤΗ ΦΥΣΗ»

Το καλοκαίρι πάντα θα είναι στο μυαλό άρρηκτα συνδεδεμένο με τη φύση. Ορθότερα, με την απόδραση προς αυτήν. Τίποτα δεν σε χαλαρώνει στην πόλη, όπως σε χαλαρώνει στη φύση. Ότι και να πω, η αίσθηση σ' αυτήν είναι μοναδική. Το παρακάτω ποίημα του Δημήτρη Τυραϊδή (από τη συλλογή «της μούσας μου απανθίσματα» Χανιά, 2019) περιγράφει τόσο γλαφυρά την επαφή με την φύση, ώστε να λαχταρώ τις καλοκαιρινές διακοπές ακόμη πιο πολύ! Το μόνο που εύχομαι είναι να υπάρξει η φύση, και μη μείνει μόνο η ανάμνηση της μετά από τις γνωστές πλέον φωτιές του καλοκαιριού...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (21/6/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Γ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

δι᾿ οὗ ἐλάβομεν χάριν καὶ ἀποστολὴν εἰς ὑπακοὴν πίστεως ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ (Ρωμ. 1, 5)

Μέσω αυτού (του Ιησού Χριστού) λάβαμε χάρη και αποστολή, για υπακοή πίστεως ανάμεσα σε όλα τα έθνη, χάριν του ονόματός του.

Ο απ. Παύλος αναφέρεται στο κήρυγμα των αποστόλων, το οποίο δεν είναι ούτε μια πρωτοβουλία που έλαβαν οι μαθητές, ούτε μια απλή εντολή του Κυρίου προς αυτούς. Ο Κύριος έδωσε αυτή τη διακονία στους μαθητές, τους οποίους επέλεξε γι' αυτό. Από Εκείνον πηγάζει το κήρυγμα, και Εκείνος έδωσε τη χάρη, δηλ. τη σωτηρία και την κλήση για να το κάνουν. Επιπλέον, η «χάρις» εδώ, σημαίνει και ειδικά τη χάρη του αποστολικού αξιώματος. Το κήρυγμα εδώ γίνεται εἰς ὑπακοὴν πίστεως, δηλαδή για υπακοή που προέρχεται από την πίστη ή συνίσταται στην πίστη; Εδώ πρέπει να διευκρινιστεί το εξής: Η αληθινή πίστη γεννά υπακοή στον Θεό. Δεν αρκεί μια διανοητική αποδοχή, η πίστη οδηγεί σε ζωή υπακοής. Επίσης η πρώτη πράξη υπακοής είναι να πιστέψει κανείς στο ευαγγέλιο. Πιθανότατα εδώ, ο απ. Παύλος περιλαμβάνει και τις δύο έννοιες: η πίστη είναι η αρχική υπακοή και συγχρόνως η πηγή μιας υπάκουης ζωής. Κάτι που απευθύνεται σε όλα τα έθνη και όχι μόνο στους Ιουδαίους. Εδώ φαίνεται το οικουμενικό όραμα του Παύλου: Η σωτηρία που προσφέρεται εξίσου σε Ιουδαίους και εθνικούς. Σκοπός αυτής της αποστολής βέβαια, δεν είναι η προσωπική προβολή, αλλά η δόξα του Χριστού. Να γίνει γνωστό το όνομά Του και να τιμηθεί η εξουσία Του σε όλο τον κόσμο. Με δυό λόγια, θα λέγαμε ότι αυτό το εδάφιο συνοψίζει ολόκληρη την αποστολή του Παύλου: α. Ο Χριστός είναι η πηγή της αποστολής. β. Η αποστολή είναι δώρο χάριτος. γ. Στόχος είναι όλα τα έθνη. δ. Σκοπός είναι να οδηγηθούν σε πίστη και υπακοή. ε. Τελικός σκοπός είναι η δόξα του Χριστού.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ,  εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ: ΣΑΡΓΟΙ ΣΤΟ ΦΟΥΡΝΟ

Το καλοκαίρι εκτός από τα παγωτά και τα καρπούζια, είναι εποχή και για το φρέσκο ψάρι. Όσοι δεν τρώνε τα ψάρια, δεν ξέρουν τι χάνουν. Η παρακάτω συνταγή από τη Βεντέτα Νο 216 (26/6/1969) αναφέρεται στους σαργούς, αλλά μπορεί να γίνει και με άλλα μεγάλα ψάρια. Για όσους δεν γουστάρουν τις μυρωδιές από το τηγάνι...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (14/06/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Β' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

ἐν ἡμέρᾳ ὅτε κρινεῖ ὁ Θεὸς τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ. (Ρωμ. 2, 16)

Την ημέρα κατά την οποία ο Θεός θα κρίνει τα κρυφά πράγματα των ανθρώπων, σύμφωνα με το ευαγγέλιο που κηρύττω, μέσω του Ιησού Χριστού.

Ο απ. Παύλος μας λέει κάτι στο οποίο πρέπει να δώσουμε μεγάλη προσοχή. Ο Θεός την ημέρα της κρίσεως θα μας κρίνει, εκτός από τις πράξεις μας οι οποίες φαίνονται, και από αυτά τα οποία δεν φαίνονται: Σκέψεις, προθέσεις, κίνητρα κλπ. Δεν αρκεί απλά να κάνουμε μια καλή πράξη, πρέπει να την κάνουμε χωρίς δόλο ή με πονηρό σκοπό. Δυστυχώς δεν πηγάζουν πάντοτε στους ανθρώπους τα κίνητρα των πράξεών τους από αλτρουϊσμό και αγάπη. Πολλές φορές πράττουμε το καλό είτε από φόβο μην μας κακοχαρακτηρίσουν οι άλλοι, είτε από τον φόβο να μην πάμε στην κόλαση, είτε από συμφέρον, είτε γιατί επιδιώκουμε την ευαρέσκεια των άλλων, είτε για να απαιτήσουμε τον παράδεισο την ώρα της κρίσεως! Να θυμηθούμε εδώ τον Φαρισαίο (Λουκ. 18,9-14) που ενώ κόμπαζε για τις καλές πράξεις που έκανε, μέσα του ξεχείλιζε από εγωισμό και υπερηφάνεια. Επίσης τον Ανανία και τη Σαπφείρα (Πραξ. 5, 1-11) που πούλησαν ένα κτήμα και κράτησαν μυστικά μέρος του τιμήματος, ισχυριζόμενοι ενώπιον των αποστόλων ότι προσέφεραν ολόκληρο το ποσό. Μεγαλύτερο παράδειγμα όμως είναι ο ίδιος ο Παύλος, την εποχή που ονομάζονταν Σαούλ και δίωκε την Εκκλησία με καθαρή συνείδηση, νομίζοντας ότι υπηρετεί τον Θεό. Κάτι που δείχνει ότι μπορεί κάποιος να έχει ήσυχη συνείδηση και όμως να βρίσκεται σε σοβαρή πλάνη. Καλό είναι να θυμόμαστε ότι ὁ Θεὸς γινώσκει τὰς καρδίας ὑμῶν (Λουκ. 16, 15) και είναι κριτικὸς ἐνθυμήσεων καὶ ἐννοιῶν καρδίας (Εβρ. 4, 12) δηλαδή γνωρίζει ο Θεός τις σκέψεις και τις προθέσεις της καρδιάς. Μην έχουμε την ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να του κρυφτούμε και να αφήσουμε κατά μέρους τις πονηριές. Οφείλουμε να προσπαθήσουμε να «καθαρίσουμε» την καρδιά και το νου από πονηρές σκέψεις και κίνητρα ατομισμού. Οι πράξεις μας είναι καλές όταν γίνονται από καθαρές καρδιές, ή ορθότερα οι καθαρές καρδιές οδηγούν σε καλές πράξεις.  

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ ΣΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟ...

Στις 30/4/2026 έφυγε ο γνωστός ηθοποιός Άγγελος Αντωνόπουλος. Αν μη τι άλλο, ήταν μια εβληματική παρουσία στις ταινίες της Φίνος Φιλμ. ειδικά στα έργα του Ν. Φώσκολου. Δεν ανήκω στη γενιά που παίζονταν ο Άγνωστος Πόλεμος, η οποία του απογείωσε την καριέρα, τον θυμάμαι μόνο από τις μετέπειτα τηλεοπτικές σειρές που συμμετείχε. Η παρουσία του ενέπνεε τη σοβαρότητα και το δυναμισμό στις σκηνές. Ομολογώ ότι βρήκα πολλά αποκόμματα στα περιοδικά μου, αλλά λόγῳ φόρτου εργασίας βάζω μόνο τα παρακάτω.

1. Βεντέτα Νο 86 (30/12/1966)

2. Βεντέτα Νο 284 (15/10/1970)

3. Βεντέτα Νο 291 (3/12/1970)

4. Βεντέτα Νο ΒΕΝ 337 (21/10/1971)

5. Βεντέτα Νο 351 (27-1-72)

6. Βεντέτα Νο 362 (13/4/1972)

7. Βεντέτα Νο 383 (7/9/1972)

8. Βεντέτα Νο 386 (28/9/1972)

9. Βεντέτα Νο ΒΕΝ 390 (26/10/1972)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (7/06/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ Α' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ)

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

36 ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· 37 ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον· περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι. (Εβρ. 11, 36-37)

Άλλοι πάλι δοκιμάστηκαν με χλευασμούς και μαστιγώσεις, ακόμη και με αλυσίδες και φυλακή. Λιθοβολήθηκαν, πριονίστηκαν, δοκιμάστηκαν, πέθαναν με φόνο από μαχαίρι· περιπλανήθηκαν φορώντας προβιές και κατσικίσια δέρματα, στερούμενοι τα αναγκαία, καταπιεζόμενοι και κακοπαθώντας.

Ο απ. Παύλος προηγουμένως (στχ. 33-35) είχε αναφερθεί σε πιστούς της Παλ. Διαθήκης οι οποίοι με την πίστη πέτυχαν νίκες και θαυμαστά κατορθώματα. Εδώ, μας δείχνει την άλλη όψη. Υπάρχουν και οι πιστοί που δεν γνώρισαν επίγειο θρίαμβο, αλλά διωγμούς και μαρτύριο. Η αληθινή πίστη δεν φαίνεται μόνο όταν κάποιος νικά ή επιτυγχάνει θαυμαστά πράγματα. Μεγάλη πίστη έχουν και όσοι παραμένουν πιστοί ενώ υποφέρουν, φυλακίζονται ή ακόμη και θανατώνονται. Ας δούμε τα βασανιστήρια και τις κακουχίες που πέρασαν όσοι δεν απαρνήθηκαν την πίστη τους: 

α. Υπέστησαν χλευασμούς, εξευτελισμούς και σωματικά βασανιστήρια. Η πίστη δεν τους προστάτευσε από τον πόνο· τους έδωσε όμως τη δύναμη να τον υπομείνουν.

β. Πολλοί προφήτες και δίκαιοι φυλακίστηκαν εξαιτίας της αποστολής τους. Ο συγγραφέας υπενθυμίζει ότι η πιστότητα στον Θεό συχνά συνεπάγεται σύγκρουση με τις ανθρώπινες εξουσίες.

γ. Προφήτες που θανατώθηκαν με λιθοβολισμό. Στην ιουδαϊκή παράδοση ο λιθοβολισμός θεωρούνταν συνηθισμένος τρόπος εκτέλεσης.

δ. Κάποιοι πριονίσθηκαν (ἐπρίσθησαν), όπως αναφέρει η παράδοση για τον Ησαΐα που θανατώθηκε πριονιζόμενος επί βασιλείας του Μανασσή.

ε. Κάποιοι υποβλήθηκαν σε σκληρές δοκιμασίες ή πιέσεις για να αρνηθούν την πίστη τους.

στ. Κάποιοι εκτελέστηκαν με ξίφος ή μαχαίρι. Εδώ υπενθυμίζει ο απ. Παύλος τους πολλούς μάρτυρες που θανατώθηκαν βίαια.

ζ. Υπήρξαν κι αυτοί που ζούσαν ως φτωχοί περιπλανώμενοι, φορώντας τραχιά δέρματα ζώων. Αυτό μας θυμίζει ιδιαιτέρως τον προφήτη Ηλίας και τον μαθητή του Ελισαίο.

η. Τέλος, υπήρξαν πιστοί που δεν υπέφεραν μόνο από διωγμούς αλλά και από φτώχεια, στέρηση και κακουχίες. Η πίστη τους δεν μετρήθηκε από την εξωτερική επιτυχία αλλά από την αφοσίωσή τους στον Θεό παρά τις δυσκολίες.

Θα μπορούσε κανείς σήμερα, που θέλει να αποκαλείται χριστιανός, να υποφέρει τα παραπάνω βασανιστήρια; Σίγουρα όχι οι περισσότεροι. Ή ορθότερα, ελάχιστοι. Αυτά όλα τα παραδείγματα οφείλουμε να τα αναλογιστούμε για να καταλάβουμε το πόσο αδύναμη είναι η πίστη μας. Να δούμε ότι εύκολα θα λοξοδρομούσαμε στην παραμικρή δυσκολία. Η αληθινή πίστη δεν είναι μόνο λόγια ή απλή πεποίθηση. Και φαίνεται στην πράξη, αν υπάρχει...

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ»

Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, λέει η παροιμία, και αυτό ταιριάζει στις μέρες που διανύουμε. Μπήκε μεν το καλοκαίρι, αλλά θα μου πεις ότι αργούν οι (όποιες) διακοπές. Σωστό, αλλά μην περιμένεις τελευταία στιγμή για να ετοιμαστείς. Τότε όλο και κάτι θα ξεχάσεις να πάρεις, κάτι θα το κάνεις βιαστικά και άτσαλα και γενικώς θα σου χαλάσει τη διάθεση. Το παρακάτω αρθράκι από τη Βεντέτα Νο 213 (5/6/1969) δημοσιεύτηκε νωρίς τον Ιούνιο γι' αυτό το λόγο (υποθέτω). Οπότε κάνε από τώρα τα κουμάντα σου. Α, προλαβαίνεις να κάνεις και μια διαιτούλα (για 2-3 κιλά περίπου) για να σου μπαίνει το μαγιώ χωρίς να ρουφάς την κοιλιά, αν φύγεις Αύγουστο! 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...