Με τι μοιάζουν οι λύπες και οι στενοχώριες; Πάντως όχι με κάτι καλό. Με νερό που βράζει μοιάζουν, κατά πως μας λέει η παρακάτω ιστορία από το Μέγα Καζαμία 2026 (εκδ. Υδρόγειος). Και ανάλογα με το τι είναι ο άνθρωπος, αντιδρά βρισκόμενος στο «βραστό νερό». Άλλοι αδύναμοι, άλλοι δυνατοί και άλλοι σαν το... τσάι που ευωδιάζει! Το τελευταίο για να επιτευχθεί χρειάζεται πολύ πνευματική δουλειά για να επιτευχθεί. Καλές οι υποδείξεις από διδακτικές ιστορίες, ωστόσο δεν μας λένε τον τρόπο για να γίνουν. Βλέπεις, τα... ζόρικα χαλάνε την εικόνα του μύθου. Όπως και να 'χει, ας θυμόμαστε ότι τίποτα καλό δεν γίνεται άνευ κόπου.
