Ακούμε σήμερα το β' αντίφωνο σε ήχο πλ. β', μετά την ανάγνωση του 1ου Ευαγγελίου:
Ἔδραμε λέγων ὁ Ἰούδας, τοῖς παρανόμοις γραμματεῦσι. Τί μοι θέλετε δοῦναι, κᾀγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν, ἐν μέσῳ δὲ τῶν συμφωνούντων, αὐτὸς εἱστήκεις ἀοράτως συμφωνούμενος. Καρδιογνώστα, φεῖσαι τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Έτρεξε λέγοντας ο Ιούδας στους παράνομους γραμματείς:
«Τι θέλετε να μου δώσετε, κι εγώ θα σας Τον παραδώσω;»
Και ενώ αυτοί συμφωνούσαν μεταξύ τους,
Εσύ στεκόσουν αοράτως ανάμεσά τους, συγκατανεύοντας (γνωρίζοντας και επιτρέποντας).
Καρδιογνώστα, λυπήσου τις ψυχές μας.
Με προθυμία έτρεξε ο Ιούδας στους αρχιερείς. Δεν παρασύρθηκε απλώς από την αμαρτία, αλλά τρέχει προς αυτήν. Είναι συνειδητή του επιλογή να κυριαρχηθεί από το πάθος της φιλαργυρίας. Έτρεξε στους παράνομους μιας και ενώ γνώριζαν τον Νόμο, ενεργούν αντίθετα προς αυτόν, καταδικάζοντας άδικα τον Χριστό. Αμέσως αρχίζει το παζάρι: Τι θέλετε να μου δώσετε, κι εγώ θα σας Τον παραδώσω; (Ματθ. 26, 15). Καμία αναστολή, κανένας ενδοιασμός, κανένας δισταγμός. Πλήρως αποφασισμένος για την προδοσία. Την ώρα που οι αρχιερείς συμφωνούσαν για την αμοιβή, ο ι. υμνογράφος μας τονίζει την αόρατη παρουσία του Χριστού. Ναι, ως Θεός που είναι πανταχού παρών, ήταν και εκεί. Έβλεπε χωρίς να συμμετέχει. Χωρίς να προσπαθήσει να εμποδίσει τον Ιούδα να κάνει αυτό του το μεγάλο ολίσθημα. Σεβόμενος την ελευθερία που έδωσε στον άνθρωπο, μόνο βλέπει. Ο Ιούδας τον «εμπορεύεται» για τα χρήματα, και Εκείνος αν και δεν εγκρίνει το κακό, το επιτρέπει. Είτε συνέβαινε η προδοσία είτε όχι, το σχέδιο της σωτηρίας θα πραγματοποιούνταν με τη θυσία Του. «Συμφωνεί αοράτως» γιατί ξέρει ότι κανείς τους δεν θα πολεμήσει την αμαρτία στην οποία ήταν δέσμιοι. Ο ι. υμνογράφος μεταφέρει το γεγονός στο δικό μας παρόν. Ο Κύριος βλέπει και τις δικές μας καρδιές, και όταν προτιμάμε το συμφέρον μας αντί του Θεού, γινόμαστε κι εμείς σαν τον Ιούδα. Συνεπώς να ζητάμε το έλεος και τη συγχώρεσή Του.
