Aκούμε σήμερα το εξής τροπάριο της γ' Ωδής Τριωδίου (μετά τα εγκώμια και τα ευλογητάρια), σε ήχο πλ. β':
Σύμβολα τῆς ταφῆς σου, παρέδειξας τὰς ὁράσεις πληθύνας, νῦν δὲ τὰ κρύφιά σου, θεανδρικῶς διετράνωσας, καὶ τοῖς ἐν ᾍδῃ Δέσποτα· οὐκ ἔστιν ἅγιος, πλὴν σου Κύριε, κραυγάζουσιν.
Τα οράματα που πολλαπλασίασες, τα παρουσίασες ως σύμβολα της ταφής σου· τώρα όμως τα κρυφά σου τα φανέρωσες καθαρά με θεανδρικό τρόπο και σε εκείνους που βρίσκονταν στον Άδη, Δέσποτα· και αυτοί κραυγάζουν: δεν υπάρχει άγιος παρά μόνο εσύ, Κύριε.
Στην Παλ. Διαθήκη ενεργούσε το Αγ. Πνεύμα μέσα από σύμβολα αποσπασματικά και με προτυπώσεις. Γεγονότα της Παλαιάς Διαθήκης, τα οποία προεικόνιζαν την ταφή του Χριστού είναι η περίπτωση του Ιωνά στην κοιλία του κήτους (Ιων. 2) όπου είναι τύπος της τριήμερης ταφής, και η περίπτωση του Δανιήλ στον λάκκο των λεόντων, η οποία είναι εικόνα καθόδου και θαυμαστής διαφύλαξης. Ο Θεός πολλαπλασίασε τις προεικονίσεις, ώστε να προετοιμάσει την κατανόηση του μυστηρίου. Τώρα όμως καταργήθηκαν οι τύποι και τα αινιγματικά σύμβολα μιας και εκπληρώθηκε το περιεχόμενό τους στο πρόσωπο του Χριστού, ο οποίος αποκάλυψε τη βουλή του Θεού μέσω της ενωμένης θείας και ανθρώπινης φύσης Του. Πλέον έχουμε ιστορική και σωτηριώδη πραγματικότητα με το θάνατο και την ταφή Του. Η αποκάλυψη έγινε και για τους νεκρούς του Άδη (Α΄ Πέτρ. 3,19). Ο Χριστός στον Άδη αποκάλυψε ποιος είναι, κατέλυσε τον θάνατο και έφερε φως εκεί που υπήρχε σκοτάδι. Οι ψυχές στον Άδη αναγνωρίζουν τη θεότητα και τη μοναδική αγιότητα του Χριστού και ομολογούν ότι η σωτηρία προέρχεται αποκλειστικά από Εκείνον.
