Ακούμε σήμερα, το εξής τροπάριο του Α' Κανόνα, Γ' ωδής σε ήχο β':
Ἐν κενοῖς τὸ συνέδριον τῶν ἀνόμων, καὶ γνώμῃ συναθροίζεται κακοτρόπῳ, κατάκριτον τὸν ῥύστην σε ἀποφῆναι Χριστέ, ᾧ ψάλλομεν· Σὺ εἶ Θεὸς ἡμῶν, καὶ οὐκ ἔστιν ἅγιος, πλήν σου Κύριε.
Σε μάταια σχέδια συνέρχεται το συνέδριο των ανόμων και συγκεντρώνεται με πονηρή διάθεση, για να σε καταδικάσει, Χριστέ, εσένα τον Λυτρωτή· προς τον οποίο ψάλλουμε: Εσύ είσαι ο Θεός μας και δεν υπάρχει άγιος παρά μόνο Εσύ, Κύριε.
Ο ι. υμνογράφος κάνει άμεσα αναφορά στο Συνέδριο των Ιουδαίων (Σανχεντρίν) που συγκεντρώνεται για να καταδικάσει τον Χριστό (Ματθ. 26, 3-4). Χωρίς ωστόσο να έχουν κάποια σοβαρή κατηγορία. Τον φοβόντουσαν μιας και η δράση του (θαύματα και διδασκαλία) τους επισκίαζε και έχαναν την εκτίμηση του λαού. Διακυβεύονταν τα προνόμια και τα συμφέροντα τους. Επίσης δε, φοβόντουσαν μια επανάσταση κατά των Ρωμαίων που και αυτή θα τους στερούσε τις υλικές απολαβές. Προφανώς λοιπόν χαρακτηρίζονται ως άνομοι, επειδή ενεργούν αντίθετα προς το θέλημα του Θεού με πρόσχημα ότι υπηρετούν τον νόμο. Η κακή τους πρόθεση και η προκατάληψή τους δεν αμφισβητούνται, τις έχουν κάνει έκδηλες αρκετές φορές, και ετοιμάζονται να προβούν σε μια άδικη δίκη. Τους είναι αδιάφορη η αλήθεια και ήδη τελεσιδικούν κατά πως τους συμφέρει. Να καταδικάσουν ποιον; Εσένα Χριστέ που είσαι λυτρωτής (ῥύστης)! Πόσο παράδοξο, εκείνος που ήρθε να σώσει τον κόσμο να καταδικάζεται σαν να ήρθε να πράξει το αντίθετο! Η διαστρέβλωση της αλήθειας δείχνει το πόσο τυφλωμένοι ήταν οι αρχιερείς από την αμαρτία. Ο ι. υμνογράφος αντιπαραθέτει στην άδικη κρίση των ανθρώπων την ομολογία της πίστης: Εσύ είσαι ο Θεός μας, ο μόνος Άγιος. Αυτήν την αναγνώριση την κάνουν όσοι, αντίθετα με τους αρχιερείς, άνοιξαν διά της πίστεως τα μάτια της ψυχής τους και είδαν τη σωτηρία που πρόσφερε (και μας προσφέρει) ο Χριστός.
Για άλλα σχόλια σε τροπάρια στη σημερινή ακολουθία, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, και εδώ.
Ἐν κενοῖς τὸ συνέδριον τῶν ἀνόμων, καὶ γνώμῃ συναθροίζεται κακοτρόπῳ, κατάκριτον τὸν ῥύστην σε ἀποφῆναι Χριστέ, ᾧ ψάλλομεν· Σὺ εἶ Θεὸς ἡμῶν, καὶ οὐκ ἔστιν ἅγιος, πλήν σου Κύριε.
Σε μάταια σχέδια συνέρχεται το συνέδριο των ανόμων και συγκεντρώνεται με πονηρή διάθεση, για να σε καταδικάσει, Χριστέ, εσένα τον Λυτρωτή· προς τον οποίο ψάλλουμε: Εσύ είσαι ο Θεός μας και δεν υπάρχει άγιος παρά μόνο Εσύ, Κύριε.
Ο ι. υμνογράφος κάνει άμεσα αναφορά στο Συνέδριο των Ιουδαίων (Σανχεντρίν) που συγκεντρώνεται για να καταδικάσει τον Χριστό (Ματθ. 26, 3-4). Χωρίς ωστόσο να έχουν κάποια σοβαρή κατηγορία. Τον φοβόντουσαν μιας και η δράση του (θαύματα και διδασκαλία) τους επισκίαζε και έχαναν την εκτίμηση του λαού. Διακυβεύονταν τα προνόμια και τα συμφέροντα τους. Επίσης δε, φοβόντουσαν μια επανάσταση κατά των Ρωμαίων που και αυτή θα τους στερούσε τις υλικές απολαβές. Προφανώς λοιπόν χαρακτηρίζονται ως άνομοι, επειδή ενεργούν αντίθετα προς το θέλημα του Θεού με πρόσχημα ότι υπηρετούν τον νόμο. Η κακή τους πρόθεση και η προκατάληψή τους δεν αμφισβητούνται, τις έχουν κάνει έκδηλες αρκετές φορές, και ετοιμάζονται να προβούν σε μια άδικη δίκη. Τους είναι αδιάφορη η αλήθεια και ήδη τελεσιδικούν κατά πως τους συμφέρει. Να καταδικάσουν ποιον; Εσένα Χριστέ που είσαι λυτρωτής (ῥύστης)! Πόσο παράδοξο, εκείνος που ήρθε να σώσει τον κόσμο να καταδικάζεται σαν να ήρθε να πράξει το αντίθετο! Η διαστρέβλωση της αλήθειας δείχνει το πόσο τυφλωμένοι ήταν οι αρχιερείς από την αμαρτία. Ο ι. υμνογράφος αντιπαραθέτει στην άδικη κρίση των ανθρώπων την ομολογία της πίστης: Εσύ είσαι ο Θεός μας, ο μόνος Άγιος. Αυτήν την αναγνώριση την κάνουν όσοι, αντίθετα με τους αρχιερείς, άνοιξαν διά της πίστεως τα μάτια της ψυχής τους και είδαν τη σωτηρία που πρόσφερε (και μας προσφέρει) ο Χριστός.
Για άλλα σχόλια σε τροπάρια στη σημερινή ακολουθία, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, και εδώ.
