Ακούμε στην αυριανή περικοπή:
καθὼς γέγραπται· ἐσκόρπισεν, ἔδωκε τοῖς πένησιν. ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα. (Β' Κορ. 9, 9)
καθώς είναι γραμμένο: σκόρπισε, έδωσε στους φτωχούς· η δικαιοσύνη του μένει στον αιώνα.
Ο απ. Παύλος παραπέμπει στο Ψαλμ. 111, 9 που κάνει αναφορά στο δίκαιο άνθρωπο. (Στον προηγούμενο στίχο αναφέρεται στο Θεό, και δίδεται η εντύπωση ότι κάνει και εδώ το ίδιο, εντούτοις αναφέρεται στο δίκαιο άνθρωπο). Η εικόνα αφορά τον άνθρωπο που διασκορπίζει μοιράζοντας γενναιόδωρα τα αγαθά του και όχι περιστασιακά σε κάποιον ή κάποιους. Οι αποδέκτες αυτής της προσφοράς είναι οι φτωχοί, οι οποίοι δεν δύνανται να ανταποδώσουν, μιας και δεν υπάρχει τέτοιο κίνητρο από τον προσφέροντα. Αυτή η γενναιόδωρη πράξη του ανθρώπου δεν είναι απλώς μια αρετή, αλλά εντάσσεται στο πλαίσιο της δικαιοσύνης. Η δικαιοσύνη δεν περιορίζεται μόνο στην τήρηση του Νόμου, αλλά και στη σωστή διαχείριση των υλικών αγαθών που μας δίνει ο Θεός. Εφόσον έχουμε, δίνουμε και σ' αυτούς που δεν έχουν. Και αυτή η πράξη συμβάλλει στην ορθή σχέση μας με το Θεό. Δεν εξαγοράζουμε έτσι τη σωτηρία, αλλά έχουμε διαρκή πνευματικό καρπό. Προσφέρουμε επειδή συμπορευόμαστε με αυτά που θέλει ο Θεός και όχι για ανταλλάγματα. (Δεν γίνεσαι καλός με το να δίνεις χρήματα, αλλά δίνεις επειδή είσαι καλός). Ο άνθρωπος λοιπόν, δεν «κρατάει» τη δικαιοσύνη για τον εαυτό του. Την διασκορπίζει μέσω της υλικής του προσφοράς. Αυτό ακριβώς είναι το νόημα του χωρίου: χάνει υλικά αγαθά, αλλά η δικαιοσύνη του δεν χάνεται — «μένει εἰς τὸν αἰῶνα». Οπότε λοιπόν παρουσιάζει ο Παύλος στους Κορίνθιους και σε 'μας, τον «δίκαιο» άνθρωπο ως πρότυπο γενναιοδωρίας.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...
