Ένα απ' τα κακά στου φθινοπώρου είναι η ρουτίνα. Μετά τας διακοπάς δεν είναι ότι το καλύτερο... Τι σχέση έχει το παρακάτω απόσπασμα από «Τα παιδιά της πιάτσας», του Ν. Τσιφόρου (το αλίευα από τον Καζαμία εκδ. Λιναρδάτου 2026) με τη ρουτίνα; Μας μιλάει για τον επαγγελματία ζητιάνο και το πως σκέφτεται στην καθημερινότητά του. Δουλειά, σπίτι, γεμάτο σκέψεις το μυαλό του... εκφρασμένες ωστόσο με το γνωστό χιούμορ του συγγραφέα. Το μόνο που λείπει στις δικές μας αντίστοιχες σκέψεις είναι το χιούμορ. Διότι ο πελάτης στη ζητιανιά δίνει επενδύοντας σε μια θέση στον παράδεισο, ενώ οι πελάτες στο εμπόριο επενδύουν στο κέρδος! Δεν ξέρω αν στον παράδεισο δίνονται οικόπεδα, ίσως να είναι κάμπινγκ, μόνο ο Θεός γνωρίζει επ' αυτού, αλλά ο τίτλος είναι αν μη τι άλλο, ευρηματικότατος!
