ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΜΝΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ (ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ)

Θα ακούσουμε σήμερα σε ήχο δ' το παρακάτω τροπάριο της στ' ωδής:

Ἐκ σοῦ ἡ δρόσος ἀπέσταξε, φλογμὸν πολυθεΐας ἡ λύσασα· ὅθεν βοῶμέν σοι· Χαῖρε, ὁ πόκος ὁ ἔνδροσος, ὃν Γεδεὼν Παρθένε, προεθεάσατο.

Από σένα έσταξε η δροσιά, η οποία έσβησε τη φλόγα της πολυθεΐας. Διά τούτο σου φωνάζουμε δυνατά, χαίρε Παρθένε εσύ που είσαι το μαλλί (πόκος) το οποίο προείδε ο Γεδεών.

Από την Παρθένο έσταξε η δροσιά που έσβησε την φωτιά της ειδωλολατρίας. Μετά το προπατορικό αμάρτημα, ο νους των ανθρώπων σκοτίστηκε και λησμόνησε όχι μόνο το Θεό, αλλά και την απευθείας επικοινωνία μαζί Του που είχαν οι πρωτόπλαστοι. Μη έχοντας που να στραφούν παρασύρθηκαν στην πλάνη περί ψεύτικων θεών που συμβολίζονταν από είδωλα. Έτσι προσκύνησαν την ύλη και εξαθλίωσαν την υπόστασή τους. Εγκλωβίστηκαν στο καμίνι της αμαρτίας, με τις φλόγες να τους καίνε και να τους αφανίζουν. Διά του θαύματος που συντελέστηκε στη μήτρα της Παρθένου, ο Θεός έστειλε τη δροσιά Του να σβήσει τις φλόγες της πολυθεΐας και να χαρίζει στον άνθρωπο τη χαμένη θεογνωσία και την ελπίδα της ζωής.

Αυτή τη δροσιά της χάριτος, την προείδε ο Γεδεών (Κριτές 6, 36-40) στο μαλλί που γέμισε δροσιά παρότι ήταν ξερό· σημάδι από το Θεό ότι θα σώσει διά της χειρός του τον Ισραήλ. Ο ένδροσος πόκος ήταν προτύπωση του θαύματος της Παρθένου. Η μήτρα της, χωρίς καμία παρέμβαση παρά μόνο από το Θεό, κατακλύστηκε από τη δημιουργική δροσιά του Αγίου Πνεύματος, για να συλληφθεί μέσα της ο Λόγος ώστε η Παρθένος να γίνει μητέρα. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΟΙ ΑΓΚΑΛΙΕΣ ΜΑΣ ΜΑΡΑΝΑΝ!

Τι χρειάζεσαι για να μην πεθάνεις; Αν απαντήσεις μόνο φαΐ και νερό, τότε απάντησες λάθος! Τι άλλο χρειάζεσαι; Μην απαντήσεις λεφτά, γιατί θα βγεις οφσάιντ! Σύμφωνα με τους επιστήμονες, χρειάζεσαι αγκαλιές! Πολλές αγκαλιές! Πιο πολλές και από την καθημερινή ποσότητα του φαγητού (πάνω κάτω). Όπως διαβάζω στην είδηση (από το newsit.gr) παραπάνω, μίνιμουμ χρειάζονται 4 αγκαλιές! Μία κάθε 6 ώρες του 24ώρου, δηλαδή. Πως είναι η αντιβίωση που σου λέει ο γιατρός να παίρνεις ένα χάπι κάθε 8 ώρες; Κάτι τέτοιο, λογικά. Και αυτό για απλή επιβίωση. Ίσα ίσα για να τη σκαπουλάρεις και δεν τα τεζάρεις! Για καλή διαβίωση 8, και για ευτυχία 12! Δεν θα κάνεις δηλαδή τίποτα άλλο, παρά κάθε τρεις και λίγο να ρίχνεις καμιά αγκαλιά, άμα θες να ευτυχήσεις!

Ωστόσο στο δημοσίευμα οι επιστήμονες δεν διευκρινίζουν τα ουσιώδη: Με ποιόν πρέπει να αγκαλιάζεσαι; Με τη σύζυγο ή με... την πεθερά; Και άμα κανείς μένει μόνος του; Τι θα πρέπει να κάνει; Να τρέχει κάθε λίγο και λιγάκι στο γείτονα; Θα μου πεις, άμα μένει μόνος του, θα έρχεται κι αυτός σε σένα! Και στη δουλειά, με ποιόν θα αγκαλιάζεσαι; Με την ωραία συναδέλφισσα μάλιστα. Αυτό δεκτόν. Κι αν δεν υπάρχει συναδέλφισσα; Με το αφεντικό; Και πότε θα βγει η δουλειά; Άσε δε, που άμα δουλεύεις οδηγός σε λεωφορείο ή ταξί, τι θα πρέπει να κάνεις; Να σταματάς το όχημα για... αγκαλιές; Αμ τότε αντί για αγκαλιές θα εισπράττεις βρισίδι άφθονο!   

Πως επιβίωσε μέχρι τώρα η ανθρωπότητα, άραγε; Με αγκαλιές πάντως όχι. Δεν τον ξέρουν αυτό οι επιστήμονες; Μάλλον από την πολύ μελέτη θα τους διέφυγε! Και αντί να ασχοληθούν με κάτι ουσιαστικό, το ρίξανε στις αγκαλίτσες! Μετά να υποθέσω ότι θα... ασχοληθούν με τα χαδάκια και τα φιλάκια! Φαίνεται ότι τους έλειψε η ανθρώπινη επαφή μιας και ασχολούνται πολύ με την καριέρα τους, τι να πω; Πάντως, θα έπρεπε πρώτα να δοκιμάσουν αυτά τα... επιστημονικά πορίσματα στους εαυτούς τους για να δουν αν λειτουργούν. Ειδικά το καλοκαίρι. Να αρχίζουν να αλληλοαγκαλιάζονται μες στο ντάλα μεσημέρι ώστε να έρχονται σε επαφή με τη δυσοσμία του ιδρώτα και να μας πουν μετά το πως επιβίωσαν από την μπόχα και αν αυτό τους έκανε ευτυχισμένους! Ρε λες να έχουν ήδη δοκιμάσει; Έλεος... κοριούς θα πιάσουμε!   

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΡΑΛΛΙΣΤΑΣ»

Άμα κάποιος πάρει το δίπλωμα οδήγησης, τι είναι πιο λογικό να κάνει εάν διαθέτει ρόδα; Να κάτσει σπίτι για να κάνει οικονομία στην βενζίνη; Όχι βέβαια. Να πάει καμιά βόλτα με την παρέα, καιρού επιτρέποντος. Ωστόσο όμως θα πρέπει να μην παρασύρεται! Όπως ο ήρωας από το παρακάτω χιουμοριστικό αρθράκι από το Ρομάντσο Νο 1305 (5/3/1968), ο οποίος... δεν είχε την ανάλογη σοβαρότητα και το πάτησε το γκαζάκι λίγο παραπάνω. Καλή ανάγνωση. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (26/03/2023) ΚΥΡΙΑΚΗ Δ' ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ)

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

καὶ ἐπηρώτησε τὸν πατέρα αὐτοῦ· πόσος χρόνος ἐστὶν ὡς τοῦτο γέγονεν αὐτῷ; ὁ δὲ εἶπε· παιδιόθεν. (Μαρκ. 9, 21)

«Πόσος καιρός είναι που του συμβαίνει αυτό;» ρώτησε ο Ιησούς τον πατέρα του παιδιού. Εκείνος απάντησε: «Από μικρό παιδί.»

Ο Ιησούς δείχνει ενδιαφέρον για το δαιμονισμένο νέο, τον οποίο έφερε ο πατέρας του για να τον θεραπεύσει. Πόσο καιρό είναι δαιμονισμένος ο γιος σου, ρωτά ο Κύριος γνωρίζοντας βέβαια την απάντηση, αλλά για να δείξει εμμέσως το χρονικό διάστημα του προβλήματος, που δεν είναι τόσο το δαιμόνιο αλλά η ασθενής πίστη του πατέρα του δαιμονισμένου. Παιδιόθεν, από μικρή ηλικία. Δηλαδή μεγάλο διάστημα στο οποίο ο πατέρας είχε απομακρυνθεί από το θέλημα του Θεού. Ωστόσο όχι ικανό για να φοβηθεί να πλησιάσει τον Κύριο για να ζητήσει βοήθεια και για την πίστη του και το παιδί του. Η μετάνοια γίνεται δεκτή από το Θεό, έστω και αν περάσει αρκετός καιρός από τα αμαρτήματα, αρκεί να είναι αληθινή. Ωστόσο γεννιέται το ερώτημα, γιατί να μη δαιμονιστεί ο πατέρας αφού αυτός είχε αδύναμη πίστη, και αντ' αυτού να δαιμονιστεί το παιδί του; Σε τι έφταιξε το παιδί του; Γιατί το ανέχτηκε αυτό ο Θεός; Δυστυχώς, σε μια οικογένεια που απουσιάζει ο Θεός, απουσιάζει ο πνευματικός αγώνας, απουσιάζει η προσήλωση προς το ευαγγέλιο, βρίσκει χώρο να διεισδύσει το κακό πνεύμα με πολλούς τρόπους. Αναλόγως με το τι πράττουν οι γονείς, πράττουν και τα τέκνα. Είτε παραδειγματιζόμενα προς το καλό, είτε παρασυρόμενα προς την αμαρτία. Όταν δε η απουσία του καλού είναι τόσο μεγάλη, ενίοτε συμβαίνει να καταλαμβάνουν τα δαιμόνια τους ανθρώπους. Και ειδικά τα παιδιά που δεν έχουν μεγάλη αντίσταση. (Διευκρινίζω εδώ, ότι λόγῳ άγνοιας, κάποιες ψυχικές παθήσεις εκλαμβάνονται λαθεμένα ως δαιμονισμός). Τα δαιμόνια έχουν πάγιο στόχο να προσπαθούν με οποιονδήποτε τρόπο να κάνουν κακό στον άνθρωπο, ακόμα κι αν καταλάβουν τον εσωτερικό του κόσμο. Ο Θεός ανέχεται όχι τα δαιμόνια, αλλά την ελευθερία επιλογής (μεταξύ καλού ή κακού) που έδωσε στον άνθρωπο με όποια κακή κατάληξη έχει η λάθος επιλογή που ακολουθεί. Όταν όμως δει από τον άνθρωπο έμπρακτη μεταστροφή προς το καλό, τότε με τον τρόπο του τον βοηθάει. Ο Κύριος είδε μπροστά του ένα νέο να παιδεύεται από τα δαιμόνια από μικρός, και τον πατέρα του να αφήνει την αμαρτία και με όση πίστη του είχε απομείνει να προστρέχει σε Εκείνον. Δεν τον ρώτησε, γιατί δεν στράφηκε προς το Θεό νωρίτερα. Ούτε άρχισε να τον ανακρίνει για το αμαρτωλό παρελθόν που είχε. Εντούτοις έδειξε ενδιαφέρον. Κάλιο (σχετικώς) αργά παρά ποτέ λοιπόν, για τον πατέρα με το δαιμονισμένο γιο, το αυτό όμως και για εμάς. Το ενδιαφέρον Του, μας περιμένει με όση πίστη μας έχει περισσέψει. Αρκεί να στραφούμε σε Εκείνον.   

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΜΝΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ (Δ' ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ)

Θα ακούσουμε σήμερα σε ήχο δ' το παρακάτω τροπάριο της στ' ωδής:

Παστὰς τοῦ Λόγου ἀμόλυντε, αἰτία τῆς τῶν πάντων θεώσεως, χαῖρε Πανάχραντε, τῶν Προφητῶν περιήχημα, χαῖρε τῶν Ἀποστόλων, τὸ ἐγκαλλώπισμα.

Χαίρε Πανάχραντε γιατί αναδείχτηκες τ αμόλυντο νυφικό δωμάτιο του Λόγου και έγινες η αιτία της θέωσης όλων μας, που έγινες το κήρυγμα των προφητών και το σεμνό στολίδι των αποστόλων.  

Ο ιερός υμνογράφος παρομοιάζει την Παναγία με νυφικό δωμάτιο στο οποίο ο Υιός Λόγος ως Νύμφιος παντρεύτηκε την Εκκλησία και ενώθηκε μυστικά με το άγιο σώμα Του, το οποίο αγάπησε και αγίασε. Από αυτόν τον γάμο θα προέλθει η θέωση του κόσμου διότι από την ένωση Θεού και ανθρώπου που τελέστηκε στη μήτρα της Παρθένου, γεννήθηκε η πνευματική ανακαίνιση της κτίσης. Ο Θεός γίνεται άνθρωπος και ο άνθρωπος θεοποιείται. Αυτό γίνεται γιατί υπάρχει ο κατάλληλος τόπος για να τελεστεί ο γάμος του κόσμου με το Θεό, το αγνό και ολοκάθαρο νυφικό δωμάτιο (Παναγία).

Στη συνέχεια ο ι. υμνογράφος χαιρετίζει την Πανάχραντη κόρη ως το στόχο του προφητικού λόγου. Το επίκεντρο της παλαιάς και νέας θείας οικονομίας, διότι οι προφήτες στόχευαν στην ανάδειξη του μυστηρίου του Χριστού, στο οποίο απαραίτητη συνθήκη της θείας ενανθρωπήσεως ήταν η Παναγία. Και για τους απόστολους η μητέρα του διδασκάλου τους αποτέλεσε την ομορφιά και το στολίδι του έργου τους. Τίμησαν την Παναγία και αντλούσαν από εκείνη δύναμη στο έργο διακονίας του Υιού της.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«Η ΕΝΤΥΠΩΣΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΤΩΣΙΝ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ»

Είναι πολύ σημαντικό κανείς όταν αγωνίζεται, να μπορεί να κρατιέται όρθιος ακόμα και όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά. Και σε έναν πόλεμο, τα μαντάτα δεν είναι πάντα ευχάριστα. Ίσως για την επανάσταση του 1821 να νοζίζουμε ότι οι Έλληνες συνεχώς νικούσαν, αλλά δεν ήταν πάντα έτσι. Από τα «Νεοελληνικά Αναγνώσματα» της στ' γυμνασίου (έκδοση ΙΓ', 1975) το παρακάτω απόσπασμα από τα Απομνημονεύματα του Θ. Κολοκοτρώνη, το οποίο αναφέρεται στο πως αντέδρασαν οι οπλαρχηγοί στην είδηση ότι έπεσε το Μεσολόγγι. Κατήφια, θλίψη αμηχανία. Η επανάσταση του 1821 δεν είχε μόνο νίκες αλλά και ήττες. Και στις δυσκολίες χρειάζεται κουράγιο για συνεχιστεί ο αγώνας και να μην πάει χαμένος τόσος κόπος. Ο Κολοκοτρώνης το είχε, και η πτώση του Μεσολογγίου δεν πτόησε και έκαμψε το φρόνημα των αγωνιστών. Αντιθέτως τους όπλισε με δύναμη και κουράγιο να συνεχίσουν...    

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΠΛΩΣΗ - ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ»

Η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά λέει η παροιμία. Όμως το σπίτι δεν χρειάζεται μόνο να είναι καθαρό αλλά και σωστά επιπλωμένο και διακοσμημένο. Η σωστή επίπλωση και διακόσμηση εξάλλου βοηθάει στην καθαριότητα. Τι πρέπει να προσέξει η νοικοκυρά γι' αυτό; Το παρακάτω αρθράκι από την Βεντέτα Νο 202 (20/3/1969) δίνει τους πολύ βασικούς κανόνες επίπλωσης και διακόσμησης. Βέβαια, αναφέρεται μόνο στις νοικοκυρές, λες και οι άντρες δεν έχουν νιονιό και καλαισθησία! Αυτός ο... οικιακός  ρατσισμός θα μας φάει τελικά!  

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (19/03/2023) ΚΥΡΙΑΚΗ Γ' ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ)

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν (Μαρκ. 8, 34)

Ο Ιησούς κάλεσε τότε τον κόσμο μαζί με τους μαθητές και τους είπε: Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του

Ο Ιησούς προηγουμένως (στχ. 33) είχε επιτιμήσει ανοιχτά τον Πέτρο διότι ιδιαιτέρως προσπάθησε να τον αποτρέψει για το επερχόμενο σταυρικό πάθος, το οποίο και το δίδασκε. Με αυτήν την αφορμή ο Κύριος βρήκε την ευκαιρία να πει κάτι σε όλους που παραβρίσκονταν χωρίς να διαχωρίζει τους μαθητές από τον κόσμο. Εξάλλου όταν δίδασκε δημοσίως, απευθύνονταν και στους μαθητές. Τους είπε λοιπόν, για όποιον θελήσει να τον ακολουθήσει. Δεν αναφέρθηκε σε αυτόν που θα τον ακολουθήσει ούτε από εξαναγκασμό, ούτε γιατί επηρεάστηκε πρόσκαιρα από άλλους, ούτε από τύχη. Και κυρίως, σε αυτόν που δεν θα τον ακολουθήσει μερικώς και μέχρι εκεί που τον συμφέρει! Το να ακολουθήσει κανείς τον Κύριο, να γίνει δηλαδή μαθητής του, σημαίνει ότι δίνεται σε αυτήν του την απόφαση ολοκληρωτικά. Ενστερνίζεται πλήρως το ευαγγέλιο και πράττει σύμφωνα με αυτό. Κι αν ακόμη πέσει σε σφάλμα ή σε αμάρτημα, προσπαθεί να επιστρέψει και πάλι στην οδό που χάραξε ο Κύριος. Συνεπώς, αυτός που Τον ακολουθεί, το κάνει με ελεύθερη βούληση, διάθεση και προαίρεση. Η απάρνηση εαυτού, σημαίνει ακριβώς το ολοκληρωτικό δόσιμο σε αυτήν την απόφαση. Απαρνιέται κανείς, όλη την προσκόλληση στο γήινο φρόνημα, το οποίο προτάσσει τον υλισμό ως μέσο απόκτησης της ευτυχίας και της αυτοπραγμάτωσης. Απαρνιέται τον εγωισμό που εγκλωβίζει την ύπαρξή μας μόνο στην ικανοποίηση των παθών και οδηγεί στη μοναξιά. Ο εαυτός λοιπόν που πρέπει να απαρνηθούμε, είναι ένας κακός εαυτός, ένας εαυτός φθαρμένος και κολλημένος στο τέλμα της ύλης. Και στη θέση του, να βάλουμε έναν νέο εαυτό, ταπεινό, χωρίς αλαζονεία και έπαρση, ώστε να μπορεί να ακολουθήσει τον Κύριο. Να συμβαδίσει τρόπῳ τινά μαζί Του. Να γίνει και αυτός μαθητής Του. Δηλαδή να διδάξει (και να βοηθήσει) με τη σειρά του άλλους ανθρώπους. Ο Πέτρος πήρε εδώ, ένα μάθημα για το τι σημαίνει να είναι μαθητής (ως ακόλουθος) του Κυρίου. Και εμείς το παίρνουμε αυτό το μάθημα. Αν το θελήσουμε όμως...               

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...