«ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝ ΤΡΩΕΙ ΑΚΟΜΗ ΑΣΤΑΚΟ»

Έχεις λεφτά να πας διακοπές; Αν δεν έχεις, κάθεσαι σπίτι σου. Και αφού τα έχεις, λες να φας και κανένα αστακό σε κάποια ταβέρνα δίπλα στη θάλασσα. Εμ, ή έχεις και ξοδεύεις ή είσαι τσιγκούνης! Οπότε μια φορά έστω, θα παραγγείλεις κανένα ακριβό έδεσμα, έτσι για να το δοκιμάσεις. Είπαμε αφού έχεις φράγκα πρέπει και να τα ξοδεύεις για να κάνεις το κέφι σου, διακοπές ένεκεν. Και τι θα παραγγείλεις, ειδικά αν νηστεύεις τον Αύγουστο; Αστακό! Σκέτο, με μακαρόνια, ή όπως αλλιώς. Πριν τον ντιρλικώσεις όμως, σκέψου ότι ο φουκαράς ο αστακός μαγειρεύεται ζωντανός! Ναι, ναι, στο παρακάτω απόκομμα από το ΒΗΜΑ (10/08/2014) γράφει ενδιαφέροντα πράγματα για τον αστακό που εμένα με αποθαρρύνουν να τον παραγγείλω, άμα ποτέ τα 'κονομήσω χοντρά. Δεν θα αρχίσω τώρα κανένα βιγκανοκήρυγμα, αλλά ο τρόπος μαγειρέματος του αστακού μου χάλασε τη διάθεση. Καλύτερα, αντί για την αστακομακαρονάδα, μια μακαρονάδα με πολλά τυριά. Κι όσο για τον αστακό... βγάζω μια φωτό σε ένα τραπέζι που τον έχουν σερβίρει για να την ανεβάσω στα σάιτ κοινωνικής δικτύωσης ότι τάχα θα τον φάω, και μετά τρώω κάτι άλλο! Εξάλλου δεν είμαστε ότι τρώμε, αλλά ότι δείχνουμε! Όχι, αυτή η φράση δεν είναι αρχαία κινέζικη παροιμία...! 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ»

Γίνεται το καλοκαίρι να είναι όλα ρόδινα; Μακάρι αλλά δεν! Το καλοκαίρι φέρνει μαζί του και προβλήματα. Πολλά προβλήματα. Άλλα κοστοβόρα και άλλα πιο... φτηνατζέικα! Εδώ δεν θα ασχοληθούμε με όλα, αλλά με κάποια που έπρεπε να προσέχουν οι γυναίκες στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Το αρθράκι από την Βεντέτα Νο 213 (5/6/1969) λέει διάφορα που ακόμη και σήμερα ισχύουν! Το τελευταίο έχει πάντως χιούμορ: Για να μην κολλάει το ρούχο στο σώμα από το πολύωρο καθισιό, δεν πρέπει να είναι από λεπτό ύφασμα αλλά από χοντρό, δηλ. χειμωνιάτικο! Άντε βγάλε άκρη...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (27/07/2025) ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Αὐτῶν δὲ ἐξερχομένων ἰδοὺ προσήνεγκαν αὐτῷ ἄνθρωπον κωφὸν δαιμονιζόμενον· (Ματθ. 9, 32)

Ενώ αυτοί έβγαιναν, να, του έφεραν έναν άνθρωπο κωφό που ήταν δαιμονισμένος.

Δεν πρόλαβαν καλά καλά να βγούνε οι δύο τυφλοί που μόλις θεραπεύτηκαν, έφεραν στον Ιησού έναν κωφάλαλο που ήταν δαιμονισμένος. Το δαιμόνιο κατέστησε τον άνθρωπο αυτό κωφάλαλο. Και προφανώς, για να χαρακτηρίζεται ως δαιμονισμένος, προέβαινε σε πράξεις που κάνουν οι δαιμονισμένοι. Δεν ήταν απλά κωφάλαλος και οι οικείοι του το απέδιδαν αυτό σε δαιμόνιο. Αυτός ο άνθρωπος δεν πήγε στον Κύριο μόνος του, αλλά κάποιοι τον πήγαν. Πιθανώς συγγενείς του, που ήθελαν να τον βοηθήσουν. Πήγε λοιπόν καταναγκαστικά; Και ο Κύριος έκανε το θαύμα, δίχως να αναφέρεται η πίστη ούτε αυτού, ούτε αυτών που τον πήγαν. Προηγουμένως όμως ζήτησε την πίστη των τυφλών. Έκανε το θαύμα για να τον θαυμάσουν οι όχλοι (όπως και τον θαύμασαν στχ. 33); Σε κάτι παρόμοιο, στο Μαρκ. 2, 3-5 ο Ιησούς θεραπεύει τον παραλυτικό επειδή είδε την πίστη αυτών που τον μετέφεραν μπροστά του ανοίγοντας τρύπα από την οροφή. Πιθανώς και εδώ να συνέβη το ίδιο και απλά δεν το τόνισε ο ευαγγελιστής. Επίσης, η πίστη δεν προηγείται πάντοτε του θαύματος αλλά έπεται ως συνέπεια. Ας θυμηθούμε τον δαιμονισμένο στην πόλη των Γεργεσηνών (ή Γαδαρηνών) που ενώ οι συντοπίτες του έδιωξαν από την περιοχή τον Ιησού εκείνος ήθελε να πάει μαζί του και μετά από προτροπή του Κυρίου έμεινε για να διηγηθεί το θαύμα ώστε να πιστέψουν κάποια στιγμή και οι άπιστοι Γεργεσηνοί (Μαρκ. 5, 18-19). Δεν είχε ζητήσει από τον Ιησού τίποτα, και ο Κύριος πήρε την πρωτοβουλία να τον θεραπεύσει. Πολύ πιθανό να συνέβη κάτι αντίστοιχο και με τον κωφάλαλο δαιμονισμένο. Και να μη συνέβη, τουλάχιστον ο Ιησούς του έδωσε τη δυνατότητα να πιστέψει. Οπότε λοιπόν αν έχουμε κάποιον που δεν είναι σε θέση να πλησιάσει το Χριστό, είτε γιατί φοβάται, είτε γιατί έχει σκοτιστεί από την αμαρτία, είτε για οποιαδήποτε λόγο, να προσπαθούμε (όχι κατ' ανάγκη καταναγκαστικά) να τον φέρουμε στην Εκκλησία και να μην προφασιζόμαστε για να μην το κάνουμε ότι δεν πιστεύει...   

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΑΠΟ ΠΟΥ ΗΡΘΑ;» ΑΝΕΚΔΟΤΑΚΙ

Με τέτοιο καύσωνα που διανύουμε, πολλές δουλειές αναστέλλονται. Όπως για παράδειγμα οι εργασία σε εξωτερικούς χώρους το μεσημέρι κατά πως άκουσα στις ειδήσεις. Το αυτό συνέβη και με την... έμπνευσή μου! Τις έδωσα ρεπό για να μην ανάψει ο εγκέφαλος λόγῳ ζέστης και... δημιουργικής δραστηριότητας! Και άντε μετά με παγωμένες κομπρέσες να τον επαναφέρεις... Οπότε σήμερα θα αντιμετωπίσουμε την ανυπόφορη ζέστη με χιούμορ. Βρήκα από έναν Καζαμία του 2023 ένα σχετικό με καύσωνα ανέκδοτο και βουαλά. Α, δεν μιλάει ακριβώς για καύσωνα αλλά για κόλαση. Το ίδιο είναι...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΤΟ ΚΑΠΕΛΟ, ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ»

Ζακέτα  να πάρεις! Λέει η μανούλα σου όταν φεύγεις από το σπίτι φθινόπωρο ή χειμώνα. Το καλοκαίρι τι λέει η ελληνίδα μάνα αντιστοίχως; Να βάλεις καπέλο! Αυτό σε προστατεύει από τον ήλιο, κι ας σου χαλάει την κόμμωση μαντάμ. Τώρα με τον καύσωνα στο ζενίθ, το καπέλο είναι υποχρεωτικό αξεσουάρ. Να προσθέσω κι ένα μικρό μπουκαλάκι νερό. Από την Βεντέτα Νο 271 16/7/1970) το παρακάτω αρθράκι αναφέρεται στην αναγκαιότητα του καπέλου κυρίως στην παραλία. Δεν είχε σκεφτεί ο/η αρθρογράφος ότι και στο κέντρο της πόλης το ίδιο χρήσιμο και αναγκαίο είναι. Όπως και να 'χει, καλό είναι να έχετε δυο-τρία διότι όταν το ένα μουλιάσει από τον ιδρώτα μέχρι να στεγνώσει μετά το πλύσιμο, να έχετε το άλλο! Απλό ε; Υπομονή και θα περάσει κι ο φετινός καύσων...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (20/7/2025) ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

ἰδόντες δὲ οἱ ὄχλοι ἐθαύμασαν καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεὸν τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις. (Ματθ. 6, 8)

Όταν τα πλήθη το είδαν, θαύμασαν και δόξασαν τον Θεό που έδωσε τέτοια εξουσία στους ανθρώπους.

Τι πιο λογική αντίδραση από τον κόσμο που είδε τον Ιησού να συγχωρεί τις αμαρτίες και να θεραπεύει τον παραλυτικό, να θαυμάσουν και να δοξάσουν το Θεό που έδωσε τέτοια εξουσία για να συμβούν αυτά. Η συγχώρηση των αμαρτιών αποδίδονταν μόνο στο Θεό και γι' αυτό δεν θαύμασαν τον Ιησού ως Θεό. Εξέλαβαν τον Κύριο ως έναν άνθρωπο τον οποίο εξέλεξε ο Θεός και του έδωσε εξουσία. Είχε ο ισραηλίτικος λαός εμπειρία από τέτοιους ανθρώπους, όπως οι προφήτες, οι κριτές κ.α. Συνεπώς δεν αντιλήφθηκαν τη θεϊκή ιδιότητα του Ιησού. Εδώ θα θυμίσω την απάντηση των μαθητών στην ερώτηση του Κύριου για το ποιος νομίζει ο κόσμος ότι είναι, στο Ματθ. 16, 14. Εκεί οι μαθητές απάντησαν ότι Τον συγχέουν με τον Ιωάννη το Βαπτιστή, ή με κάποιον προφήτη όπως ο Ηλίας. Επιβεβαίωσαν αυτό που βλέπουμε εδώ (το οποίο έγινε προγενέστερα). Ο ενθουσιασμένος κόσμος θαύμασε μεν το θαύμα της ίασης, αποδέχτηκε τη δυνατότητα άφεσης αμαρτιών την οποία όμως την απέδωσε ως προερχόμενη από το Θεό και δεν υποψιάστηκε καν ότι ο Ιησούς είναι Θεός. Παρότι αυτή η αντίδραση ήταν ευμενής αντίδραση (στο στχ. 9, 3 έχουμε την κακοπροαίρετη των γραμματέων) ωστόσο απείχε από την πραγματικότητα. Ο Χριστός έδινε σημάδια της θεϊκής του ιδιότητας αλλά ο κόσμος αδυνατούσε να τα δει και να αντιληφθεί ότι είναι ο Μεσσίας. Στο Ματθ. 16, 14 έχουμε πιο «σοβαρές» ερμηνείες αλλά και πάλι να απέχουν πόρρω από την αλήθεια. Ο κόσμος, παρά την καλή του προαίρεση, δίχως την εκ Θεού αποκάλυψη δεν θα μπορούσε να προσεγγίσει περισσότερο. Η απομάκρυνση από την αμαρτία είχε δημιουργήσει μία αγεφύρωτη απόσταση μεταξύ Θεού και ανθρώπου. 

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΤΟ ΚΙΝΕΖΙΚΟ ΚΟΛΠΟ Περιπέτεια στόν Ἀτλαντικό»

 Τον Ιούλιο η βαρεμάρα στην ψυχαγωγία βρίσκεται στο απόγειό της. Οι χιλιοπαιγμένες επαναλήψεις στην τηλεόραση είναι ότι πρέπει για να δώσεις ρεπό στο χαζοκούτι και το διάβασμα είναι μια πολύ καλή διέξοδος. Το παρακάτω διηγηματάκι από το Ρομάντσο Νο 1296 (2/1/1968) είναι μια πολύ καλή πρόταση για ένα σχετικώς γρήγορο και γεμάτο σασπένς ανάγνωσμα. Δεν είναι αισθηματικό, αλλά αστυνομικό οπότε έχει περισσότερο ενδιαφέρον από τα κουλτουροζετέμ τύπου άρλεκιν  αναγνώσματα. Καλή ανάγνωση, ειδικά αν βρίσκεστε σε κάποια ξαπλώστρα στην παραλία...  

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ: ΠΑΓΩΤΟ ΚΡΕΜΑ

Καλή η ζέστη, αλλά δεν παλεύεται, σωστά; Και τι τρώμε για να δροσιστούμε; Εκτός από κρύο καρπούζι βέβαια, τρώμε παγωτά. Καίτοι είναι τίγκα στις θερμίδες, μπροστά στη γεύση τι ειν' το πάχος θα μου πεις. Συμφωνώ και επαυξάνω. Από τον τσελεμεντέ «Πρακτική μαγειρική ζαχαροπλαστική» εκδόσεις Λιναρδάτου (δεν γράφει έτος έκδοσης, αλλά σίγουρα είναι στη δεκαετία του 1960 μιας και η μάνα μου το είχε αγοράσει λίγο πριν παντρευτεί το '67) η παρακάτω συνταγή παγωτού κρέμα. Όσοι θέλουν άλλες γεύσεις έχουν δύο επιλογές, ή να περιμένουν να ξαναβάλω συνταγή για παγωτό, ή να πεταχτούν στο κοντινό σουπερμάρκετ! Ή έστω περίπτερο, αν τα έχει λίγο πιο ακριβά...   

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...