Ακούμε στην αυριανή περικοπή:
Ἐγὼ δὲ μάρτυρα τὸν Θεὸν ἐπικαλοῦμαι ἐπὶ τὴν ἐμὴν ψυχήν, ὅτι φειδόμενος ὑμῶν οὐκέτι ἦλθον εἰς Κόρινθον. (Β' Κορ. 1, 23)
Εγώ όμως καλώ τον Θεό ως μάρτυρα για τη δική μου ζωή, ότι από φειδώ προς εσάς δεν ήρθα ξανά στην Κόρινθο.
Ο απ. Παύλος, για να μην φανεί ασυνεπής επειδή δεν επισκέφθηκε την Κόρινθο όπως είχε προγραμματίσει, απολογούμενος φέρνει τον Θεό ως μάρτυρα για τις πραγματικές του προθέσεις. Δεν λέει ότι ζητά από τον Θεό να τιμωρήσει την ψυχή του, αν λέει ψέματα, αλλά επικαλείται τον Θεό ως μάρτυρα της ειλικρίνειάς του.
Εδώ πρέπει να θυμηθούμε ότι στην Κόρινθο είχε δημιουργηθεί σοβαρή κρίση στη σχέση της Εκκλησίας με τον Παύλο, η οποία περιλάμβανε προσωπική προσβολή ή αντίσταση προς αυτόν και προβληματική αρχικά στάση μέρους της κοινότητας. Έτσι, με σαφήνεια εξηγεί τον λόγο για τον οποίο δεν ήρθε στην Κόρινθο: «φειδόμενος ὑμῶν», δηλαδή επειδή τους λυπήθηκε και θέλησε να τους δείξει επιείκεια.
Ο Παύλος δεν ήθελε, με μια νέα επίσκεψη, να επιδεινώσει την ήδη τεταμένη κατάσταση με μια ακόμη αυστηρότερη παρέμβαση. Ουσιαστικά ανέβαλε την επίσκεψή του, ώστε να τους δώσει χρόνο να συνειδητοποιήσουν το πρόβλημα, να διορθώσουν τη στάση τους και να αναλάβουν οι ίδιοι την ευθύνη για την αντιμετώπισή του. Έτσι, η επόμενη επίσκεψή του δεν θα χρειαζόταν να είναι μια επίσκεψη αυστηρής πειθαρχικής παρέμβασης.
Θα μπορούσε ο Παύλος να σπεύσει και με αυστηρότητα να διορθώσει την κατάσταση. Εντούτοις, μας δείχνει ότι δεν είναι πάντοτε αυτή η καλύτερη λύση για την επίλυση των προβλημάτων μέσα στην Εκκλησία. Σκοπός του δεν ήταν να εξαρτώνται οι Κορίνθιοι συνεχώς από τη δική του παρουσία και αυθεντία, αλλά να καταλάβουν και να συνειδητοποιήσουν οι ίδιοι το πρόβλημα και να το αντιμετωπίσουν. Αυτό θα φανέρωνε και την πνευματική τους ωριμότητα.
Δεν τους λυπήθηκε από περιφρόνηση ή αδιαφορία, αλλά από αγάπη. Η παρουσία του, μέσα στις συγκεκριμένες συνθήκες, θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέα και αυστηρότερη αντιπαράθεση, κάτι που θα τους επιβάρυνε περισσότερο. Γι’ αυτό τους έδωσε χρόνο να πάρουν οι ίδιοι πρωτοβουλία για την αντιμετώπιση του προβλήματος και όχι να περιμένουν τον Παύλο να εμφανιστεί ως «αστυφύλακας» και να επιβάλει λύσεις. Αυτό δεν ήταν στις προθέσεις του. Διότι μια τέτοια εξωτερική επιβολή θα μπορούσε τελικά να κάνει το πρόβλημα ακόμη χειρότερο. Η αναβολή της επίσκεψης δεν είναι αδυναμία του Παύλου ούτε υπαναχώρηση· παρουσιάζεται ως συνειδητή ποιμαντική επιλογή.
