ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (4/1/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

σὺ δὲ νῆφε ἐν πᾶσι, κακοπάθησον, ἔργον ποίησον εὐαγγελιστοῦ, τὴν διακονίαν σου πληροφόρησον. (Β' Τιμ. 4, 5)

Εσύ όμως να είσαι νηφάλιος σε όλα, να υπομένεις τις κακουχίες, να κάνεις έργο ευαγγελιστή και να εκπληρώνεις πλήρως τη διακονία σου.

Ο απ. Παύλος, λίγο πριν το θάνατό του φυλακισμένος στη Ρώμη, μέσα σε ένα στίχο δίνει το πρότυπο του επισκόπων που αργά ή γρήγορα θα έπαιρναν τη σκυτάλη από τους αποστόλους στη συνέχιση της διάδοσης και διακονίας του ευαγγελίου. Γνωρίζοντας τον επικείμενο θάνατό του δίνει περιεκτικά οδηγίες: Να έχει ο Τιμόθεος (και κατ' επέκτασιν ο κάθε επίσκοπος και ιερέας σήμερα) νηφαλιότητα και πνευματική εγρήγορση σε όποια κατάσταση έχει να αντιμετωπίσει. Αυτό δεν σημαίνει μόνο εγκράτεια από το αλκοόλ αλλά ψυχραιμία μπροστά σε πλάνες, διωγμούς και απογοητεύσεις. Ο ποιμένας δεν παρασύρεται ούτε από φόβο ούτε από ενθουσιασμό. Η πνευματική διαύγεια είναι απαραίτητη ακόμη κι όταν δεν υπάρχει καμία δυσκολία. Η προτροπή «κακοπάθησον» δεν σημαίνει αυτοβούλως να επιδιώξει τις κακουχίες, αλλά να μη τις αποφύγει. Διότι στο έργο του δεν θα συναντήσει ανέσεις αλλά διωγμούς, πόνους, αχαριστία και πολύ κόπο. Συνεπώς πρέπει να δείξει πιστότητα στις κακουχίες. Το έργο του ευαγγελιστή δεν είναι έργο συντήρησης των πιστών ούτε περιορίζεται στη διοίκηση της επισκοπής. Είναι μαρτυρία και διάδοση του ευαγγελίου προς τον κόσμο. Οπότε να μην επαναπαυτεί στο ποίμνιο που έχει, αλλά να προσπαθεί να το αυξήσει. «Πληροφόρησον» τη διακονία σου, σημαίνει να φέρει πληρότητα και ολοκλήρωση στο έργο του. Χωρίς ελλείψεις, χωρίς επιφανειακή ή μισή διακονία αλλά να φέρει σε πέρας με πληρότητα και ακεραιότητα τη διακονία. 

Εύκολα σήμερα θα μας φαίνονταν αυτά πολλά και δύσκολα. Όμως είναι εφικτά επειδή προϋποθέτουν την πίστη στον Κύριο. Ο Παύλος δεν δίνει σε όλους αυτές τις οδηγίες, αλλά διά του Τιμοθέου σε όλους τους κληρικούς και κατ' επέκτασιν σε όσους βοηθούν το έργο της Εκκλησίας. Αυτές οι οδηγίες μας υπενθυμίζουν ότι στην Εκκλησία δεν θα βρούμε δυσκολίες, ούτε θα κάνουμε έργο χωρίς ολοκληρωτικό δόσιμο.      

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΡΧΕΤΑΙ...»

«Άγιος Βασίλης έρχεται...» λένε τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς, αλλά άλλον άγιο Βασίλη εννοούν από αυτόν τον ξενόφερτο που μας προβάλλουν εδώ και πολλές δεκαετίες. Άλλο ο Μέγας Βασίλειος και άλλο ο Σάντα Κλάους... Ουδεμία σχέση, αλλά ποιος ασχολείται; Για πολλούς η χριστουγεννιάτικη περίοδος έχει μόνο κοσμικό χαρακτήρα και καθόλου εκκλησιαστικό. Από το  Ρομάντσο Νο 878 (29/12/1959) το παρακάτω αρθράκι μας μιλά για το πως βλέπουν τον Άη Βασίλης σε ξένες χώρες. Πουθενά κάποια σχέση με τον άγιο της Εκκλησίας... Με το καλό να μας μπει το νέον έτος, αν και μια απ' τα ίδια θα συμβούν για όσους δεν ζουν με αυταπάτες... Απλά θα αναλωθούμε σε πολλές τυπικές ευχές! Που δεν πιάνουν κιόλας! Καλή χρονιά... 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (28/12/2025) ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΝ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Φωνὴ ἐν Ῥαμᾷ ἠκούσθη, θρῆνος καὶ κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς· Ῥαχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελε παρακληθῆναι, ὅτι οὐκ εἰσίν. (Ματθ. 2, 18)

Ακούστηκε φωνή στη Ραμά: θρήνος, κλάμα και μεγάλος οδυρμός· η Ραχήλ κλαίει τα παιδιά της και δεν θέλει να παρηγορηθεί, γιατί δεν υπάρχουν πια.

Ο Ματθαίος αναφέρεται στον Ιερεμία (31, 15), όπου έγραψε για την αιχμαλωσία από τους ασσύριους γύρω στο 722 π.Χ. Βλέπει ο ευαγγελιστής στα γεγονότα της Βηθλεέμ, μια επανάληψη μίας ιστορικής τραγωδίας του Ισραήλ. Ο προφήτης βάζει τη Ραχήλ, η οποία ήταν θαμμένη κοντά στη Βηθλεέμ (35, 19), να θρηνεί για την κατάλυση του βόρειου βασιλείου, επειδή ήταν μητέρα του Ιωσήφ και του Βενιαμίν των οποίων οι φυλές κυριαρχούσαν στο βόρειο τμήμα. Ο Ματθαίος τη βάζει να θρηνεί για τα νήπια που έσφαξε ο Ηρώδης στη Βηθλεέμ. Η άρνηση παρηγοριάς, μαρτυρά ότι βίωσε τον ακραίο ανθρώπινο πόνο και την εμπειρία της απόλυτης απώλειας. Η πόλη Ραμά (στην περιοχή Βενιαμίν) ήταν το σημείο συγκέντρωσης των αιχμαλώτων πριν οδηγηθούν αλλού. Εδώ δεν έχουμε απλά μια προφητεία που εκπληρώνεται: έχουμε μία τυπολογική εκπλήρωση. Η σωτηρία ξεκίνησε μέσα από αίμα και δάκρυα και ο Μεσσίας εισήλθε στην ανθρώπινη ιστορία εν μέσῳ πόνου. Δημιουργείται ωστόσο η εντύπωση ότι ο μεν Σωτήρας σώζεται ενώ παθαίνουν τα βρέφη αντ' αυτού. Ο μικρός Ιησούς, ήδη άρχισε να καταδιώκεται και προστατεύεται. Δεν κατάργησε το κακό, αλλά  το νικά μέσα από αυτό. Ο πόνος δεν εξωραΐζεται στην Αγία Γραφή αλλά παρουσιάζεται ωμά ενώ η ελπίδα βρίσκεται στο παιδί που σώθηκε. Τα βρέφη είναι οι σιωπηροί μάρτυρες της ουράνιας βασιλείας. 

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΕΚ ΤΟΥ ΟΡΘΡΟΥ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Ακούμε στον όρθρο των Χριστουγέννων το παρακάτω τροπάριο της Ωδής α' σε ήχο α'

Ἰδὼν ὁ Κτίστης ὀλλύμενον, τὸν ἄνθρωπον χερσίν, ὃν ἐποίησε, κλίνας οὐρανοὺς κατέρχεται, τοῦτον δὲ ἐκ Παρθένου θείας Ἁγνῆς, ὅλον οὐσιοῦται, ἀληθείᾳ σαρκωθείς, ὅτι δεδόξασται.

Όταν ο Κτίστης είδε τον άνθρωπο τον οποίο έπλασε με τα χέρια του να χάνεται, αφού χαμήλωσε τους ουρανούς έρχεται κάτω εδώ, αυτόν προσλαμβάνει (τον άνθρωπο) ολόκληρο από την Αγία αγνή Παρθένο, αληθώς σαρκώνεται διότι είναι δοξασμένος.

Ποιος δημιουργός αφήνει να καταστραφεί το δημιούργημά του; Ποιος δεν το αγαπάει; Έτσι και ο Θεός βλέποντας τον άνθρωπο να χάνεται από την αμαρτία, δεν τον άφησε στην τύχη του. Μείωσε την απόσταση που τον χωρίζει από εμάς, και έκανε μία ασύλληπτη ενέργεια για να μας δώσει τη δυνατότητα σωτηρίας. Προσέλαβε από την Αγία Παρθένο την ανθρώπινη φύση, ταπεινώνοντας τον εαυτό Του αφήνοντας τη δόξα και τον ουράνιο θρόνο του. «Εκένωσε εαυτόν» από το ύψος της θεότητας. Έγινε και τέλειος άνθρωπος εκτός από τέλειος Θεός που είναι. Όμως παράλληλα άφησε την αθανασία και έγινε θνητός, για να νικήσει το θάνατο για εμάς.    

Άλλα τροπάρια από τον όρθρο των Χριστουγέννων, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

* * * * * * * 

  Το blog της Αποκαλύψεως του 999 εύχεται σε όλους τους αναγνώστες, επισκέπτες του, υγεία ευτυχία και κυρίως πνευματική προκοπή για τα φετινά Χριστούγεννα. Μακριά από τα λαμπάκια και τα στολίδια του κόσμου, αλλά με το Φως του Κυρίου, που κοσμεί τις καθαρές ψυχές.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (21/12/2025) ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ Δαυΐδ, υἱοῦ Ἀβραάμ. (Ματθ. 1, 1)

Αυτή είναι η γενεαλογία του Ιησού Χριστού, απογόνου του Δαβίδ και απογόνου του Αβραάμ.

Γράφοντας ο Ματθαίος κυρίως για το Ιουδαϊκό ακροατήριο, ξεκινά το με τη γενεαλογία του Χριστού από την πλευρά του Ιωσήφ, παρότι δεν ήταν κατά σάρκα πατέρας του αλλά από υιοθεσία. Ξεκινά με μια φράση (Βίβλος γενέσεως) που μας θυμίζει τη Γένεση της Παλ. Διαθήκης (βίβλος γενέσεως οὐρανοῦ καὶ γῆς, Γεν. 2,4) υπαινίσσοντας ότι με τον Χριστό αρχίζει μια νέα δημιουργία και ότι δεν πρόκειται απλώς για βιολογική καταγωγή, αλλά για σωτηριολογική αρχή. Αναφέρεται στον Ιησού με την ιδιότητά του «Χριστός» για να μας δείξει εξ αρχής ότι ο Ιησούς είναι ο αναμενόμενος Μεσσίας και όχι δάσκαλος ή προφήτης. Γιατί αναφέρει πρώτα ότι είναι απόγονος του Δαβίδ και όχι του Αβραάμ που προηγείται χρονικά; Κατ' αρχάς ως απόγονος του Δαβίδ, ο Ιησούς είναι νόμιμος βασιλιάς του Ισραήλ αφενός και αφετέρου εκπληρώνει την υπόσχεση του Θεού στον Δαβίδ (Β' Βασ. 7, 16). Ως απόγονος του Αβραάμ εκπληρώνει την υπόσχεση ότι «ἐν σοὶ εὐλογηθήσονται πάντα τὰ ἔθνη» (Γεν. 18, 18) εντασσόμενος πλήρως στην ιστορία του Ισραήλ φέρνοντας ταυτόχρονα παγκόσμια ευλογία, όχι μόνο εθνική. Ο Ματθαίος θέλει να τονίσει πρώτα τη βασιλική-μεσσιανική ιδιότητα και έπειτα τη διαθηκική-πατριαρχική καταγωγή.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ: ΔΙΠΛΕΣ

Πως περνάει ο καιρός, ε; Σε μια εβδομάδα έχουμε Χριστούγεννα (όχι XMAS που προσπαθούν να μας επιβάλλουν βγάζοντας το Χριστό...)! Όσες επιδίδονται στη μαγειρική, μην αγχώνεστε. Υπάρχει χρόνος για να φτιάξετε τα γνωστά πατροπαράδοτα γλυκά. Ειδικώς φέτος που τα ετοιματζίδικα έχουν τσιμπιμένες τις τιμές. Και ποια είναι αυτά; Όποιος απαντήσει μελομακάρονα και κουραμπιέδες, έκανε λάθος! Είναι και οι δίπλες. Και οποιανού δεν του αρέσουν οι δίπλες, όχι απλώς χάνει, αλλά... διπλοχάνει! Από τη Βεντέτα Νο 189 (19/12/1968) η παρακάτω συνταγή, και καλή γαστρονομική απόλαυση! 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (14/12/2025) ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ' ΛΟΥΚΑ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

καὶ ἕτερος εἶπε· ζεύγη βοῶν ἠγόρασα πέντε, καὶ πορεύομαι δοκιμάσαι αὐτά· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον. (Λουκ. 14, 19)

Αγόρασα πέντε ζευγάρια βόδια και πάω να τα δοκιμάσω· σε παρακαλώ, θεώρησέ με δικαιολογημένο.

Ενδιαφέρουσα η πρόφαση του δεύτερου προσκεκλημένου για να μην πάει στο δείπνο. Αγόρασε 5 ζευγάρια βόδια και εκείνη την ώρα πήγαινε να τα δοκιμάσει. Δεν παζάρευε εκείνη τη στιγμή  την τιμή για να χρειαστεί να τα δει, αλλά τα είχε ήδη αγορασμένα, οπότε θα τα είχε ήδη δοκιμάσει! Πέταξε μια ανοησία δίχως να σκεφτεί αν στέκει ή όχι! Με μια πρώτη ματιά, θα πούμε ότι συμβολίζει τον άνθρωπο που είναι προσκολλημένος στην εργασία και στα υλικά πράγματα. Και εδώ η εργασιομανία γίνεται εμπόδιο για να μη στραφεί κανείς στην ουράνια βασιλεία που προσφέρει ο Θεός. Δεν δοκίμαζε τα βόδια, αλλά πήγαινε για να τα δοκιμάσει. Κάτι που προφανώς δεν σήκωνε καμία αναβολή. Η πρόθεσή του είναι έκδηλη, δείχνοντας ότι η βιοτική μέριμνα και η ενασχόληση του με τα επίγεια είναι πρώτη και μοναδική του προτεραιότητα. Βλέποντας τον αριθμό των ζευγών (πέντε), αντιλαμβανόμαστε ότι πρόκειται για πλούσιο, κάτι που τον κάνει ακόμα πιο εγκλωβισμένο στην ύλη. Τα 5 ζεύγη, θα μπορούσαν να συμβολίζουν την πεντάτευχο και κατ' επέκτασιν το Νόμο της Π.Δ. που κρατούν μακριά τον προσκολλημένο σε αυτά από τον Χριστό και τη σωτηρία που προσφέρει. 

Βλέποντας περισσότερο, βλέπουμε κάποιον που δεν θέλει να γευτεί κάτι πολύ ανώτερο από αυτό που βρίσκεται. Είναι βολεμένος σε μια κατάσταση που δυστυχώς του σκοτεινιάζει το νου τυφλώνοντάς τον. Γιατί να φύγει από τα πλούτη του και τα χωράφια του; (Μια και αγόρασε πολλά ζεύγη βοδιών, προφανώς είχε μεγάλη έκταση γης). Μας θυμίζει λίγο τον άφρονα πλούσιο, και λογικό είναι να αρνείται την προσπάθεια για πνευματική προκοπή, να αρνείται το Θεό που προσφέρει πνευματικά αγαθά και να αδιαφορεί για την ψυχή του μετά το θάνατο. Έτσι λίγο, πολύ σκέφτονται οι περισσότεροι άνθρωποι διαχρονικά. Καλά είναι τα 5  ζεύγη βοδιών, αλλά πρόσκαιρα. Το ξέρουμε αλλά κάνουμε πως το ξεχνάμε. Ο Χριστός δεν είπε να μην δουλεύουμε, αλλά εδώ μας λέει να μην το παρακάνουμε. Το ιδιαίτερο κάλεσμα κάποια στιγμή θα πάψει, το ίδιο και ο υλικός πλούτος. Θα μείνουν μόνο οι φτηνές δικαιολογίες που θα μας χαρακτηρίσουν στην ώρα της κρίσεως...       

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΕΙΣΘΕ ΕΝΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΚΥΡΙΟΣ;»

Οι γιορτές πλησιάζουν και εκτός από δώρα και βόλτες το ισχυρόν φύλο οφείλει να ακολουθεί το σαβουάρ βιβρ όταν συνοδεύει μία κυρία. Α, για να λέγεσαι κύριος, πρέπει πρώτα να το δείχνεις με τη σωστή συμπεριφορά σου. Ειδάλλως θα παραμένεις κύριος... γιαλαντζί! Από το Ρομάντσο Νο 1268 (20/6/1967) οι κανόνες καλής συμπεριφοράς του άνδρα προς τη γυναίκα, οι οποίοι τώρα τις γιορτές είναι ευκαιρία να εφαρμοστούν. Για μετά... βλέπουμε!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...