ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (18/1/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ' ΛΟΥΚΑ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

ἔχομεν θυσιαστήριον ἐξ οὗ φαγεῖν οὐκ ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ τῇ σκηνῇ λατρεύοντες·  (Εβρ. 13, 10)

Εμείς έχουμε θυσιαστήριο, από το οποίο δεν έχουν δικαίωμα να φάνε όσοι υπηρετούν τη σκηνή (του Νόμου).

Το θυσιαστήριο των χριστιανών είναι μόνο για τους χριστιανούς και όχι για τους Ιουδαίους που δεν πίστεψαν στον Χριστό και συνεχίζουν να υπηρετούν το νόμο της παλ. Διαθήκης. Ο απ. Παύλος διαχωρίζει το χριστιανικό θυσιαστήριο, το οποίο ουσιαστικά δεν είναι υλικό αλλά είναι ο ίδιος ο Χριστός με τη θυσία του, από αυτό της Παλ. Διαθήκης. Στην Παλ. Διαθήκη θυσίαζαν ζώα και έτρωγαν μόνο όσοι είχαν το δικαίωμα (στις περισσότερες φορές μόνο οι ιερείς και σε μόνο στη θυσία σωτηρίου / κοινωνίας και ο προσφέρων με την οικογένειά του). Εδώ το «φαγείν» σημαίνει μετοχή και κοινωνία, όχι απλά του φαγητού, και απευθύνεται μόνο σε όσους μετέχουν στη νέα διαθήκη έχουν κοινωνία με αυτή τη θυσία του Κυρίου. Ο νόμος δεν είναι πηγή σωτηρίας και τονίζεται ιδιαίτερα η υπεροχή της θυσίας του Χριστού έναντι των θυσιών της Παλ. Διαθήκης. Έμμεσα μας λέει ότι η Εκκλησία έχει δική της λατρεία, θεμελιωμένη στη θυσία του Κυρίου και η σωτηρία δεν προέρχεται από εξωτερικές τελετουργίες αλλά από τη ζωντανή κοινωνία με τον αναστάντα Κύριο. Ο νόμος πλέον ξεπεράστηκε και δεν εξομοιώνεται με τη  διδασκαλία του Χριστού. Συνεπώς όποιος τον υπηρετεί δεν μπορεί να ακολουθεί την Εκκλησία. 

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ ΣΤΟ ΧΡΗΣΤΟ ΠΟΛΙΤΗ...

Κι άλλη απώλεια με το νέο έτος. Αυτή τη φορά έφυγε (5/1/2026) ο «Γιάγκος Δράκος» της Λάμψης, δηλαδή ο Χρήστος Πολίτης. Βέβαια εκτός από αυτόν τον τηλεοπτικό του ρόλο, θα τον θυμόμαστε από τις ταινίες που είχε κάνει.  Παρά τον εργασιακό φόρτο που έχω, κατ' επιλογή βάζω 4 αποκόμματα από τα ξεκινήματά του.  
1. Βεντέτα Νο 290 (26/11/1970)

2. Βεντέτα Νο 291 (3/12/1970)

3. Βεντέτα Νο 337 (21/10/1971)

4. Βεντέτα Νο 380 (17/8/1972)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (11/1/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

ὅτι ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ. (Β' Κορ. 4, 6)

Διότι ο Θεός, που είπε «από το σκοτάδι να λάμψει φως», είναι Αυτός που έλαμψε μέσα στις καρδιές μας, για να μας φωτίσει με τη γνώση της δόξας του Θεού, όπως αυτή φανερώνεται στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού.

Ο απ. Παύλος παραπέμπει στο Γεν. 1, 3 παραβάλλοντας το φυσικό φως με το πνευματικό φως. Το φυσικό φως διέλυσε το χάος, το πνευματικό φως το σκοτισμό από την αμαρτία. Έφτιαξε τον (υλικό) κόσμο υπό το φέγγος του φωτός, σώζει τον άνθρωπο υπό το φως που εκπέμπει ο Ιησούς Χριστός. Το φως του Κυρίου δεν είναι απλά μια γνώση ή μια διανοητική κατανόηση αλλά εσωτερικός φωτισμός της καρδιάς. Είναι θεία ενέργεια που καθιστά τον άνθρωπο ικανό να γνωρίσει το Θεό. Η «γνώση της δόξας του Θεού» είναι βιωματική και αποκαλυπτική. Ο Θεός δεν γίνεται μόνο γνωστός αλλά φανερώνεται στον άνθρωπο κάτι που τον ωθεί στο να μεταμορφωθεί. Αυτή η δόξα δεν γίνεται αφηρημένα αλλά συγκεκριμένα στο πρόσωπο του Χριστού. Σε προηγούμενο στίχο (4, 4) μας λέει ο Παύλος ότι ο Χριστός είναι εικόνα του Θεού, οπότε δι' Εκείνου βλέπουμε τον Πατέρα. (Ιω. 14, 9). Ωστόσο το φως που εκπέμπεται από τον Χριστό, δεν το βλέπουν όλοι. Δεν φωτίζονται εσωτερικά. Όσοι παρασύρονται από το διάβολο και τυφλώνονται εκουσίως από το σκοτάδι της αμαρτίας, αδυνατούν να αντιληφθούν τη δυνατότητα της σωτηρίας. Διότι αυτή παρουσιάζεται ως αποτέλεσμα της θείας ενέργειας φωτισμού και όχι μια απλής ηθικής βελτίωσης. Ο Χριστός είναι το σημείο της δόξας του Θεού δείχνοντας μας πως η πίστη δεν είναι ανθρώπινη ανακάλυψη αλλά θεία αποκάλυψη.  Ο φωτισμός της καρδιάς είναι πράξη του Θεού, όπως η δημιουργία του κόσμου και στο χέρι μας είναι να τον δεχτούμε.     

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ ΣΤΗΝ ΤΟΝΙΑ ΚΑΖΙΑΝΗ...

Δεν πρόλαβε να μπει το νέον έτος, (2026) και αρχίσανε οι θάνατοι... Θα μου πεις, ο θάνατος έρχεται χωρίς να κοιτά πρώτα το ημερολόγιο. Η γνωστή ηθοποιός Τόνια Καζιάνη έφυγε προχθές 5/1 πλήρης ημερών, και θα τη θυμόμαστε κυρίως από την ταινία «ο Μάγκας με το τρίκυκλο» και τις άλλες που γύρισε στη Φίνος Φιλμ. Λόγῳ φόρτου εργασίας, βάζω 4 αποκόμματα από τα πρώτα της βήματα. Καλό της ταξίδι...

1. Βεντέτα Νο 77 (28/10/1966)

2. Βεντέτα Νο 203 (27/3/1969)

3. Βεντέτα Νο 368 (25/5/1972)

4. Βεντέτα Νο 379 (10/8/1972)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (4/1/2026) ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

σὺ δὲ νῆφε ἐν πᾶσι, κακοπάθησον, ἔργον ποίησον εὐαγγελιστοῦ, τὴν διακονίαν σου πληροφόρησον. (Β' Τιμ. 4, 5)

Εσύ όμως να είσαι νηφάλιος σε όλα, να υπομένεις τις κακουχίες, να κάνεις έργο ευαγγελιστή και να εκπληρώνεις πλήρως τη διακονία σου.

Ο απ. Παύλος, λίγο πριν το θάνατό του φυλακισμένος στη Ρώμη, μέσα σε ένα στίχο δίνει το πρότυπο του επισκόπων που αργά ή γρήγορα θα έπαιρναν τη σκυτάλη από τους αποστόλους στη συνέχιση της διάδοσης και διακονίας του ευαγγελίου. Γνωρίζοντας τον επικείμενο θάνατό του δίνει περιεκτικά οδηγίες: Να έχει ο Τιμόθεος (και κατ' επέκτασιν ο κάθε επίσκοπος και ιερέας σήμερα) νηφαλιότητα και πνευματική εγρήγορση σε όποια κατάσταση έχει να αντιμετωπίσει. Αυτό δεν σημαίνει μόνο εγκράτεια από το αλκοόλ αλλά ψυχραιμία μπροστά σε πλάνες, διωγμούς και απογοητεύσεις. Ο ποιμένας δεν παρασύρεται ούτε από φόβο ούτε από ενθουσιασμό. Η πνευματική διαύγεια είναι απαραίτητη ακόμη κι όταν δεν υπάρχει καμία δυσκολία. Η προτροπή «κακοπάθησον» δεν σημαίνει αυτοβούλως να επιδιώξει τις κακουχίες, αλλά να μη τις αποφύγει. Διότι στο έργο του δεν θα συναντήσει ανέσεις αλλά διωγμούς, πόνους, αχαριστία και πολύ κόπο. Συνεπώς πρέπει να δείξει πιστότητα στις κακουχίες. Το έργο του ευαγγελιστή δεν είναι έργο συντήρησης των πιστών ούτε περιορίζεται στη διοίκηση της επισκοπής. Είναι μαρτυρία και διάδοση του ευαγγελίου προς τον κόσμο. Οπότε να μην επαναπαυτεί στο ποίμνιο που έχει, αλλά να προσπαθεί να το αυξήσει. «Πληροφόρησον» τη διακονία σου, σημαίνει να φέρει πληρότητα και ολοκλήρωση στο έργο του. Χωρίς ελλείψεις, χωρίς επιφανειακή ή μισή διακονία αλλά να φέρει σε πέρας με πληρότητα και ακεραιότητα τη διακονία. 

Εύκολα σήμερα θα μας φαίνονταν αυτά πολλά και δύσκολα. Όμως είναι εφικτά επειδή προϋποθέτουν την πίστη στον Κύριο. Ο Παύλος δεν δίνει σε όλους αυτές τις οδηγίες, αλλά διά του Τιμοθέου σε όλους τους κληρικούς και κατ' επέκτασιν σε όσους βοηθούν το έργο της Εκκλησίας. Αυτές οι οδηγίες μας υπενθυμίζουν ότι στην Εκκλησία δεν θα βρούμε δυσκολίες, ούτε θα κάνουμε έργο χωρίς ολοκληρωτικό δόσιμο.      

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΡΧΕΤΑΙ...»

«Άγιος Βασίλης έρχεται...» λένε τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς, αλλά άλλον άγιο Βασίλη εννοούν από αυτόν τον ξενόφερτο που μας προβάλλουν εδώ και πολλές δεκαετίες. Άλλο ο Μέγας Βασίλειος και άλλο ο Σάντα Κλάους... Ουδεμία σχέση, αλλά ποιος ασχολείται; Για πολλούς η χριστουγεννιάτικη περίοδος έχει μόνο κοσμικό χαρακτήρα και καθόλου εκκλησιαστικό. Από το  Ρομάντσο Νο 878 (29/12/1959) το παρακάτω αρθράκι μας μιλά για το πως βλέπουν τον Άη Βασίλης σε ξένες χώρες. Πουθενά κάποια σχέση με τον άγιο της Εκκλησίας... Με το καλό να μας μπει το νέον έτος, αν και μια απ' τα ίδια θα συμβούν για όσους δεν ζουν με αυταπάτες... Απλά θα αναλωθούμε σε πολλές τυπικές ευχές! Που δεν πιάνουν κιόλας! Καλή χρονιά... 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (28/12/2025) ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΝ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Φωνὴ ἐν Ῥαμᾷ ἠκούσθη, θρῆνος καὶ κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς· Ῥαχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελε παρακληθῆναι, ὅτι οὐκ εἰσίν. (Ματθ. 2, 18)

Ακούστηκε φωνή στη Ραμά: θρήνος, κλάμα και μεγάλος οδυρμός· η Ραχήλ κλαίει τα παιδιά της και δεν θέλει να παρηγορηθεί, γιατί δεν υπάρχουν πια.

Ο Ματθαίος αναφέρεται στον Ιερεμία (31, 15), όπου έγραψε για την αιχμαλωσία από τους ασσύριους γύρω στο 722 π.Χ. Βλέπει ο ευαγγελιστής στα γεγονότα της Βηθλεέμ, μια επανάληψη μίας ιστορικής τραγωδίας του Ισραήλ. Ο προφήτης βάζει τη Ραχήλ, η οποία ήταν θαμμένη κοντά στη Βηθλεέμ (35, 19), να θρηνεί για την κατάλυση του βόρειου βασιλείου, επειδή ήταν μητέρα του Ιωσήφ και του Βενιαμίν των οποίων οι φυλές κυριαρχούσαν στο βόρειο τμήμα. Ο Ματθαίος τη βάζει να θρηνεί για τα νήπια που έσφαξε ο Ηρώδης στη Βηθλεέμ. Η άρνηση παρηγοριάς, μαρτυρά ότι βίωσε τον ακραίο ανθρώπινο πόνο και την εμπειρία της απόλυτης απώλειας. Η πόλη Ραμά (στην περιοχή Βενιαμίν) ήταν το σημείο συγκέντρωσης των αιχμαλώτων πριν οδηγηθούν αλλού. Εδώ δεν έχουμε απλά μια προφητεία που εκπληρώνεται: έχουμε μία τυπολογική εκπλήρωση. Η σωτηρία ξεκίνησε μέσα από αίμα και δάκρυα και ο Μεσσίας εισήλθε στην ανθρώπινη ιστορία εν μέσῳ πόνου. Δημιουργείται ωστόσο η εντύπωση ότι ο μεν Σωτήρας σώζεται ενώ παθαίνουν τα βρέφη αντ' αυτού. Ο μικρός Ιησούς, ήδη άρχισε να καταδιώκεται και προστατεύεται. Δεν κατάργησε το κακό, αλλά  το νικά μέσα από αυτό. Ο πόνος δεν εξωραΐζεται στην Αγία Γραφή αλλά παρουσιάζεται ωμά ενώ η ελπίδα βρίσκεται στο παιδί που σώθηκε. Τα βρέφη είναι οι σιωπηροί μάρτυρες της ουράνιας βασιλείας. 

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΕΚ ΤΟΥ ΟΡΘΡΟΥ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Ακούμε στον όρθρο των Χριστουγέννων το παρακάτω τροπάριο της Ωδής α' σε ήχο α'

Ἰδὼν ὁ Κτίστης ὀλλύμενον, τὸν ἄνθρωπον χερσίν, ὃν ἐποίησε, κλίνας οὐρανοὺς κατέρχεται, τοῦτον δὲ ἐκ Παρθένου θείας Ἁγνῆς, ὅλον οὐσιοῦται, ἀληθείᾳ σαρκωθείς, ὅτι δεδόξασται.

Όταν ο Κτίστης είδε τον άνθρωπο τον οποίο έπλασε με τα χέρια του να χάνεται, αφού χαμήλωσε τους ουρανούς έρχεται κάτω εδώ, αυτόν προσλαμβάνει (τον άνθρωπο) ολόκληρο από την Αγία αγνή Παρθένο, αληθώς σαρκώνεται διότι είναι δοξασμένος.

Ποιος δημιουργός αφήνει να καταστραφεί το δημιούργημά του; Ποιος δεν το αγαπάει; Έτσι και ο Θεός βλέποντας τον άνθρωπο να χάνεται από την αμαρτία, δεν τον άφησε στην τύχη του. Μείωσε την απόσταση που τον χωρίζει από εμάς, και έκανε μία ασύλληπτη ενέργεια για να μας δώσει τη δυνατότητα σωτηρίας. Προσέλαβε από την Αγία Παρθένο την ανθρώπινη φύση, ταπεινώνοντας τον εαυτό Του αφήνοντας τη δόξα και τον ουράνιο θρόνο του. «Εκένωσε εαυτόν» από το ύψος της θεότητας. Έγινε και τέλειος άνθρωπος εκτός από τέλειος Θεός που είναι. Όμως παράλληλα άφησε την αθανασία και έγινε θνητός, για να νικήσει το θάνατο για εμάς.    

Άλλα τροπάρια από τον όρθρο των Χριστουγέννων, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

* * * * * * * 

  Το blog της Αποκαλύψεως του 999 εύχεται σε όλους τους αναγνώστες, επισκέπτες του, υγεία ευτυχία και κυρίως πνευματική προκοπή για τα φετινά Χριστούγεννα. Μακριά από τα λαμπάκια και τα στολίδια του κόσμου, αλλά με το Φως του Κυρίου, που κοσμεί τις καθαρές ψυχές.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...