«ΕΝΑ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑ»

Τι είναι ένα τηλεφώνημα; Για άλλους χαμένος χρόνος, για άλλους επικοινωνία, για άλλους κουβεντούλα να περνά η ώρα. Για όλους πάντως, μονάδες που κοστίζουν! Εν πάσῃ περιπτώσει, στο παρακάτω αισθηματικό διηγηματάκι από τη Βεντέτα Νο 153 (11/4/1968), το τηλεφώνημα είναι μια απόδειξη... όχι από αυτές που βγάζει η ταμειακή μηχανή, αλλά... αγάπης ή ζήλιας! Για το πως και τι αρκεί να το διαβάσει κανείς, έτσι, για να ξεφύγει από τον πόλεμο που μονοπωλεί την επικαιρότητα. Ψυχαγωγία παραμένει και το διάβασμα...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Η ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΥΓΕΙΑ

Τι κι αν μπήκαμε σε περίοδο νηστείας, τι κι αν η βενζίνη ακρίβυνε, τι κι αν το ρεύμα ακρίβυνε ακόμα περισσότερο. Τίποτα δεν πτοεί τους φαγανούς και τις φαγανές στο να κάνουν δίαιτα! Οπότε μόνο η γυμναστική σώζει κάπως την κατάσταση... Από την Βεντέτα Νο 201 (13/3/1969) το παρακάτω αρθράκι δίνει τρεις ασκήσεις για υγεία, ευεξία και ομορφιά. Για να έχουν αποτέλεσμα, αρκεί να γίνονται τακτικότατα, και να συνοδεύονται από κάποια δίαιτα. Ειδάλλως...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (13/3/2022) ΚΥΡΙΑΚΗ Α' ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ)

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν (Εβρ. 11, 25)

προτίμησε να υποφέρει μαζί με το λαό του Θεού, παρά ν’ απολαμβάνει την πρόσκαιρη αμαρτωλή ζωή.
Ο απ. Παύλος αναφέρεται στο Μωυσή, ο οποίος αφού έμαθε την αληθινή καταγωγή του, προτίμησε να πάει να ζήσει με τους Εβραίους που ήταν υπόδουλοι στον Φαραώ, παρά να απολαμβάνει την πλούσια ζωή ως πρίγκηπας της Αιγύπτου. Πολύ μεγάλη και δύσκολη η απόφαση του Μωυσή, να απαρνηθεί τα πλούτη και τα μεγαλεία. Σίγουρα εμείς δεν θα πράτταμε το ίδιο αν ήμασταν στη θέση του, ε; Λογικό είναι, μιας και δεν έχουμε τόσο μεγάλη και δυνατή πίστη. Και όχι μόνο λοιπόν άφησε την πλούσια ζωή, αλλά προτίμησε να υποφέρει μαζί τους Εβραίους που δεινοπαθούσαν κάτω από το ζυγό των Αιγυπτίων. Αυτό το παράδειγμα μας φέρνει ο απ. Παύλος για να μας δείξει ότι είναι καλύτερα να αφήσουμε αν έχουμε, ή να μην επιθυμούμε διακαώς, τα υλικά αγαθά. Αυτά είναι πρόσκαιρα, εφήμερα και οδηγούν όχι μόνο μακριά από τον δρόμο του Θεού, αλλά και στην απώλεια... Είναι προτιμότερες εντέλει οι κακουχίες γιατί αυτές μας βοηθούν στον πνευματικό μας αγώνα δυναμώνοντας τη θέληση και την πίστη μας. Δι' αυτών καταλαβαίνουμε το πόσο ευάλωτοι και αδύναμοι είμαστε, και το πόσο ανάγκη έχουμε τη στήριξη του Θεού. Αντιθέτως η ζωή μέσα στις υλικές απολαύσεις μας κρατά σε πνευματική ύπνωση και σε τέλμα, αυξάνοντας την εγωπάθεια και την αλαζονεία... Ο Μωυσής έμαθε την αλήθεια για την καταγωγή του και δεν την αγνόησε, ούτε την έκρυψε. Την αποδέχθηκε και ακολούθησε το δύσκολο δρόμο. Εμείς που γνωρίζουμε την αλήθεια για τη σωτηρία μας, όπως μας τη δίδαξε ο Χριστός και τη διαφυλάττει η Εκκλησία, μπορούμε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Μωυσή; Αυτήν την απάντηση καλούμαστε να δώσουμε στον εαυτό μας για να ακολουθήσουμε τη νηστεία της Μεγ. Τεσσαρακοστής που ήδη διανύουμε.  

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΜΝΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ (Α' ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ)

Θα ακούσουμε σήμερα σε ήχο δ' το εξής τροπάριο της δ' ωδής μετά τον ειρμό:

Σὲ τὴν πλέξασαν τῷ κόσμῳ, ἀχειρόπλοκον στέφανον, ἀνυμνολογοῦμεν· Χαῖρέ σοι Παρθένε κραυγάζοντες, τὸ φυλακτήριον πάντων καὶ χαράκωμα, καὶ κραταίωμα, καὶ ἱερὸν καταφύγιον.

Ανυμνούμε εσένα που έπλεξες για τον κόσμο στεφάνι που δεν το έπλεξαν ανθρώπινα χέρια. Σου απευθύνουμε το χαίρε, Παρθένε, που είσαι το φυλακτήριο όλων, το χαράκωμα, το στήριγμα και το ιερό καταφύγιο.

Ο ιερός υμνογράφος παρομοιάζει τον παρθενικό τόκο της Μαρίας με στεφάνι που δεν το έπλεξαν χέρια ανθρώπινα αλλά από την ενέργεια του Πνεύματος του Θεού. Με αυτό το στεφάνι η Παναγία στεφάνωσε τον κόσμο για να τον στολίζει και να τον ομορφαίνει. Και βέβαια αυτό το στεφάνι είναι ο ίδιος ο Χριστός, από τον οποίο προήθλε ο κόσμος και σε Αυτόν καταλήγει. Η Θεοτόκος έβγαλε το παλιό στεφάνι της παρακοής που έφερε τα δεινά της αμαρτίας και το αντικατέστησε με το νέο στεφάνι, της χαράς και της χάριτος. Είναι στεφάνι της υπακοής στο θείο θέλημα, και ευωδιάζει από τα άνθη του παραδείσου. Οι πιστοί με αισθήματα χαράς, εξωτερικεύοντας την ευγνωμοσύνη τους, της απευθύνουν μεγάλο χαιρετισμό. Την αισθάνονται πλέον ως το φυλακτήριό τους, διότι πους προφυλάσσει από κάθε κίνδυνο που προέρχεται κυρίως από τις δαιμονικές δυνάμεις. Η Παναγία είναι το γερό στήριγμα που ενισχύει όσους παλεύουν με την αμαρτία, και το σίγουρο καταφύγιο, ένα απάνεμο λιμάνι, όπου καταφεύγουν οι πιστοί που θαλασσοδέρνονται από τα μανιασμένα κύματα και τους άγριους ανέμους της επίγειας ζωής.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΝΗΣΤΕΙΑ... ΣΤΗ ΒΕΝΖΙΝΗ!

 - Για πες μου, τώρα που ξεκίνησε η Σαρακοστή, θα νηστέψεις;
- Πες μου εσύ πρώτα alter ego.
- Χμ... είναι πολλές οι ημέρες της νηστείας και δεν το αντέχω τόσο πολύ. Για πες εσύ τώρα.
- Κοίτα, παρότι δεν πολυνηστεύω, φέτος θα νηστέψω πιο ευλαβικά από ποτέ!
- Όπα τις! Σκέφτηκες λοιπόν επιτέλους να σώσεις την ψυχή σου; Ε, τότε να νηστέψω κι εγώ να σώσω τη δική μου!
- Βρε, βρε δεν ήξερα ότι ήθελες παρέα στη νηστεία! Μόνο που θα σε απογοητεύσω alter ego!
- Τι εννοείς;
- Εγώ δεν θα νηστέψω ακριβώς για... την ψυχή μου!
- Δηλαδή;
- Να σου εξηγήσω. Ας ξεκινήσω με τα βασικά: Θα νηστέψεις το κρέας;
- Εννοείται!
- Τα γαλακτοκομικά;
- Το καταδύναμιν!
- Το ψάρι;
- Ναι.
- Το λάδι;
- Κάτσε, λαδερά θα τρώω.
- Οκ. alter ego, μέχρι εδώ καλά. Συνεχίζω με τα δυσκολότερα: Θα νηστέψεις τις βλασφημίες και τους κακούς λογισμούς;
- Όσο μπορώ...
- Τις κρεπάλες και τις ασωτίες;
- Εεεε... θα το προσπαθήσω...
- Μη ζορίζεσαι, κατάλαβα! Και τώρα πάμε στο πιο... ζόρικα!
- Έχει και πιο ζόρικα;
- Βεβαίως! Θα νηστέψεις τη βενζίνη;
- Ορίστε; Από πότε τρώγεται η βενζίνη για να τη νηστέψω;
- Από τότε που πήγε το λίτρο στα 2 ευρώ και βάλε!
- Και τι σχέση έχει αυτό;
- Εμ, πως! Άμα νηστέψεις τη βενζίνη σημαίνει ότι θα πηγαίνεις πιο πολλές διαδρομές με το λεοφορείο ή τα πόδια! Δηλαδή θα γυμνάζεις το σώμα!
- Και τι μ' αυτό;
- Ε, με λίγη ταλαιπωρία παραπάνω θα ασκηθείς πνευματικώς στην αρετή της υπομονής, alter ego!
- Σοβαρά μιλάς;
- Όσο η βενζίνη θα πωλείται ως είδος πολυτελείας, σοβαρότατα!
- Ωχ, δύσκολη η νηστεία στη βενζίνη...
- Μην αγκομαχάς alter ego. Το πιο ζόρικο στο άφησα για το τέλος!
- Για πες!
- Θα νηστέψεις το ρεύμα; Εδώ σε θέλω!
- Χμ... τώρα το χόντρινες!
- Μα γιατί alter ego; Δεν βλέπεις πόσο ακριβό έγινε το ρεύμα; Καιρός για γενναία νηστεία!
- Ναι αλλά για μισό λεπτό!
- Σ' ακούω.
- Η νηστεία της Σαρακοστής τελειώνει το Πάσχα. Μετά το Χριστός Ανέστη, τρώμε. Σωστά;
- Ολόσωστα!
- Στη βενζίνη και στο ρεύμα, πότε τελειώνει η νηστεία;
- Πάρε τηλέφωνο τον Πούτιν!
- Πως;
- Να σταματήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία και βλέπουμε...
- Δηλαδή, νηστεία εσαεί;
- Όχι βέβαια. Άμα συνηθίσεις, δεν λέγεται πλέον νηστεία αλλά τρόπος ζωής! Απλό είναι...!
- Κατάλαβα! Καλή μας Σαρακοστή...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ: ΜΑΚΑΡΟΝΑΚΙ ΚΟΦΤΟ ΜΕ ΣΑΛΤΣΑ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΗ

Η Καθαρά Δευτέρα έφυγε, η Μεγάλη Τεσσαρακοστή βρίσκεται στην αρχή της για φέτος, και η νηστεία για όσους νηστεύουν έχει μπροστά της 7 εβδομάδες μαζί με την τρέχουσα. Η παρακάτω συνταγή που προέρχεται από το Ρομάντσο Νο 919 (11/10/1960) είναι νηστίσιμη για όσους δεν νηστεύουν το λάδι, και είναι ότι πρέπει για αυτές τις μέρες. Η «πορτογαλική» σάλτσα δείχνει εύκολη στην παρασκευή της, οπότε είναι ένα πιάτο και για... αρχάριους μάγειρες!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (6/3/2022) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

σὺ τίς εἶ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην; τῷ ἰδίῳ Κυρίῳ στήκει ἢ πίπτει· σταθήσεται δέ· δυνατὸς γάρ ἐστιν ὁ Θεὸς στῆσαι αὐτόν. (Ρωμ. 14, 4)

Ποιος είσαι εσύ που θα κρίνεις έναν ξένο υπηρέτη; Μόνο ο Κύριός του μπορεί να κρίνει αν στέκεται ή όχι στην πίστη του, γιατί ο Θεός έχει τη δύναμη να τον στηρίξει.
Είναι εύκολο το να κρίνουμε και να κατακρίνουμε κάποιον που νηστεύει ή δεν νηστεύει. Γενικώς, εύκολα γινόμαστε κριτές των άλλων. Όχι όμως του εαυτού μας... Ο απ. Παύλος με αυτήν την αποστροφή, μας θυμίζει ότι ο ρόλος μας είναι να βοηθάμε όσους είναι ασθενέστεροι στην πίστη και όχι να τους κρίνουμε. Εξάλλου τη θέση του κριτή την έχει αποκλειστικώς ο Κύριος, διότι είναι σε θέση να βλέπει βαθύτερα και να γνωρίζει τα πάντα. Εν αντιθέσει με τον άνθρωπο που εύκολα βγάζει επιπόλαια και εσφαλμένα συμπεράσματα... Εντούτοις αρεσκόμαστε να παριστάνουμε αυτό που δεν είμαστε, «κλέβοντας» τα δικαιώματα του Κυρίου. Όμως ας μη λησμονούμε ότι όλοι μας είμαστε συνδούλοι στον έναν κύριο, τον Ιησού Χριστό. Και η αλαζονική στάση μας δεν διαφεύγει από την προσοχή Του. Αντί λοιπόν να κοιτάξουμε τα δικά μας παραστρατήματα και τη δική μας διαγωγή, θα ασχολούμαστε με τους άλλους; Επίσης, μας υπενθυμίζει και κάτι άλλο ο απ. Παύλος. Ότι ο Θεός, ως κύριός μας, μπορεί να μας ανορθώσει και να μας στηρίξει. Εννοείται, όταν μετανοούμε για τις αμαρτίες μας. Αυτό μπορούμε να το κάνουμε εμείς σε όσους κρίνουμε; Όχι βέβαια. Πολλές φορές ούτε καν για τον ίδιο μας τον εαυτό. Είμαστε λοιπόν πολύ μικροί και οφείλουμε να επικεντρωθούμε στο πως θα βοηθήσουμε τον εαυτό μας και κατ' επέκτασιν τους γύρω μας. Και αν κάνουμε πρόοδο στον πνευματικό αγώνα, αυτό θα φανεί με την ταπεινότητα που θα δείχνουμε προς τους άλλους και όχι με την κατάκριση.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

Η ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ...

Εμβόλιο για τον κορωνοϊό βγάλανε. Τζούφιο ξετζούφιο, κάτι φτιάξανε. Για τον πόλεμο όμως εμβόλιο δεν υπάρχει και ούτε πρόκειται. Βλέπεις, ο ιός της εγωπάθειας δεν πολεμάται με τίποτα. Ο πολιτισμός μας βρίσκεται σε διαρκή πνευματική και αξιακή οπισθοχώρηση, ο χριστιανισμός θεωρείται σκοταδισμός και γίνεται αποδεκτός μόνο στο βαθμό που βολεύει (!) και όλοι μας παριστάνουμε τους ανίδεους βλέποντας από τηλεοράσεως να γίνεται πόλεμος λες και δεν είχε άλλα προβλήματα ο πλανήτης... Δεν θα πω άλλα, δεν έχει νόημα. Αφού τα αξιακά πρότυπά μας είναι ο ατομικισμός και το άρπα κόλλα, ο πόλεμος θα είναι αναπόφευκτος κάθε ώρα και στιγμή.

Αντί άλλων σκέψεων, παραθέτω το παρακάτω κειμενάκι του Νικηφόρου Βρεττάκου, όπως το βρήκα στο εξώφυλλο ενός παλιού ημερολογίου του 2001 αφιερωμένο στην ειρήνη. Λέει κάτι πολύ σημαντικό, που όμως ποιός να το διαβάσει, ποιός να το καταλάβει, και ακόμα περισσότερο ποιός να το εφαρμόσει... «Αν δεν αισθανθούμε το δικό του εγώ (του ανθρώπου) μέσα στο δικό μας και το δικό μας μέσα στο δικό του. Μόνο μια πίστη βαθύτερη προς τον άνθρωπο...» Αφού μάθαμε να κοιτάζουμε μόνο την πάρτη μας και τη βόλεψή μας, τότε καληνύχτα στην ειρήνη!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...