ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (20/11/2022) ΚΥΡΙΑΚΗ Θ' ΛΟΥΚΑ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

καὶ συνήγειρε καὶ συνεκάθισεν ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ (Εφεσ. 2, 6)

Μας ανέστησε μαζί με τον Ιησού Χριστό και μας έβαλε να καθίσουμε μαζί μ’ αυτόν στα ουράνια.
Ο Θεός, μας λέει ο απ. Παύλος, μας ανέστησε όπως ανέστησε τον Ιησού Χριστό και μας έβαλε να καθίσουμε μαζί του, στα επουράνια. Πότε έγινε αυτό, θα αναρωτηθεί εύλογα κανείς που δεν έχει εντρυφήσει στα βιβλία της Καινής Διαθήκης. Μέχρι στιγμής κανείς δεν έχει αναστηθεί, παρά μόνο ο Κύριος. Τι εννοεί ο απ. Παύλος εδώ; Εδώ μας μεταδίδει όχι απλά την πεποίθηση ότι θα συμβούν αυτά, αλλά τη βεβαίωση ότι αυτά είναι γεγονότα που για εμάς που υποκείμεθα στον χρόνο, οπωσδήποτε θα συμβούν, για το Θεό που είναι άχρονος (πέραν του χρόνου) έχουν ήδη συμβεί! Δεν είναι συμβάντα που ίσως γίνουν, ούτε υποσχέσεις που μπορεί να ακυρωθούν στο μέλλον. Θα συμβούν τελεσιδίκως! Διότι το ότι θα είμαστε μαζί με το Χριστό, και όχι κάπου απομονωμένοι ή ξεχωριστά, πηγάζει από το ότι εμείς είμαστε ως σώμα η Εκκλησία και αφού έχουμε κεφαλή τον Κύριο, όπου η κεφαλή εκεί και το σώμα. Θα είμαστε λοιπόν δεξιά του Θεού, όπως ο Χριστός; Αυτό δεν αναφέρεται ρητά, αλλά δεν πρέπει να μας απασχολεί καθόλου διότι θα βρισκόμαστε ήδη στην ουράνια βασιλεία, δηλαδή τη μεγαλύτερη τιμή που θα μπορούσαμε να λάβουμε από τη χάρη του Θεού.   

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ»

Όσα χρόνια και να περάσουν, το μήνυμα από την φοιτητική εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 θα παραμένει επίκαιρο. Ειδικά για το κακέκτυπο της δημοκρατίας που έχουμε. Το ποιό όμως είναι αυτό το μήνυμα και πως το αντιλαμβανόμαστε χρόνο με το χρόνο, είναι κάτι που χωράει πολύ συζήτηση χωρίς να βγάζουμε άκρη κάθε φορά. Η περίοδος της μεταπολίτευσης παρήλθε και ήδη έχουμε μπει στην περίοδο της «μεταδημοκρατίας» (μια ματιά στο ομώνυμο βιβλίο του Κόλιν Κράουτς επιβάλλεται κατ΄ εμέ για όποιον θέλει να σκέφτεται). Το Πολυτεχνείο ως ιδέα, που μπορεί να βρει θέση στη νέα αυτή περίοδο; Και κυρίως με ποιούς εκφραστές, μιας και οι αριστεροί στον τόπο μας, κατάντησαν αριστεριστές (!) και μόνο κατ' όνομα σχετίζονται με την αριστερά! Αντί μακροσκελών αναλύσεων, προτιμώ το παρακάτω σχετικό ποίημα της Ανατολής Ακριτοπούλου-Τουγιαννίδου, όπως το βρήκα στο ημερολόγιο, για να κρατήσω ζωντανή τη μνήμη της σημερινής επετείου.   

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ ΣΤΗ ΝΙΤΣΑ ΜΑΡΟΥΔΑ

Την περασμένη εβδομάδα (10/11/22) έφυγε απ' τη ζωή η Νίτσα Μαρούδα. Έπαιζε δεύτερους ρόλους αλλά πολύ χαρακτηριστικούς στις κωμωδίες του παλιού κινηματογράφου και μόνο απαρατήρητη δεν ήταν. Απορώ πως και δεν της δόθηκε ο κύριος πρωταγωνιστικός ρόλος σε κάποια ταινία. Όπως και να 'χει, θα παραμένει η όμορφη και συνήθως αφελής ξανθιά στις κωμωδίες. Λόγῳ ελλείψεως χρόνου, βρήκα κάποια σχετικά αποκόμματα από τα παλιά περιοδικά μου, και τα παραθέτω σαν ένα αντίο στην καλή αυτή ηθοποιό.

1. Βεντέτα Νο 10 (16/7/1965)

2. Βεντέτα Νο 95 (3/3/1967)

3. Βεντέτα Νο 342 (25/11/1971)

4. Βεντέτα Νο 343 (2/12/1971)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (13/11/2022) ΚΥΡΙΑΚΗ Η' ΛΟΥΚΑ (ΙΩΑΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ)

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Τοιοῦτος γὰρ ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος (Εβρ. 7, 26)

Τέτοιος, λοιπόν, αρχιερέας μάς χρειαζόταν· άγιος, άκακος, αψεγάδιαστος, χωρισμένος από τους αμαρτωλούς, και ο οποίος έγινε ψηλότερος από τους ουρανούς

Ο απ. Παύλος αναφέρεται στον Ιησού Χριστό, υπό την ιδιότητα του αρχιερέα. Ο Χριστός φέρει την ιδιότητα του αρχιερέα διότι από αυτόν πηγάζει η ιερωσύνη και αυτός έκανε τη ύψιστη θυσία υπέρ του ανθρώπου, προσφέροντας τον εαυτό του στο σταυρό. Και ασφαλώς είναι το πρότυπο για όλους τους αρχιερείς την Εκκλησίας. Τι ήταν λοιπόν ο Χριστός; Άγιος, δηλαδή αναμάτητος. Άκακος, δηλαδή όχι μόνο δεν έπραττε το κακό, αλλά ούτε καν το είχε στο νου του σαν σκέψη που έπρεπε να απορρίψει. Αμίαντος, δηλαδή πλήρως αψεγάδιαστος και αμόλυντος. Χωρισμένος από τους αμαρτωλούς, δηλαδή παρότι επικοινώνησε και συναναστράφηκε με τους ανθρώπους που ήσαν αμαρτωλοί, δεν παρασύρθηκε από αυτούς, ούτε επηρεάστηκε, ούτε η αμαρτία του προξένησε κάποια αλλοίωση. Και έγινε υψηλότερος των ουρανών, όχι ως προς τη θεότητα. Ως Θεός ο Χριστός ήταν υψηλότερος. Πλέον όμως έγινε και ως την ανθρώπινη φύση που έλαβε. Την εξύψωσε στον ουράνιο θρόνο Του, καθίμενος δεξιά του Πατρός. Θα μπορούσαν να ομοιάσουν οι αρχιερείς με τον μέγα αρχιερέα, τον Ιησού Χριστό; Πριν απαντήσουμε ορθολογικώς όχι, ας σκεφτούμε τους αγίους που βάδισαν στα χνάρια του Κυρίου και κατάφεραν να απομακρυνθούν από την ανθρώπινη αμαρτολώτητα και πλησίασαν στην αγιοσύνη του Χριστού. Σ' εκείνον οφείλουν να ομοιάσουν, για να γίνουν κι εκείνοι με τη σειρά τους παραδείγματα προς μίμηση σε εμάς. 

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΤΟ ΚΑΛΑΘΟΚΑΡΟΤΣΟ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ!

- Λοιπόν, θα πάμε souper market;

- Μας λείπει τίποτα alter ego;

- Ε, όλο και κάτι από τα 50 προϊόντα που περιλαμβάνονται στο καλάθι της νοικοκυράς θα χρειαζόμαστε...

- Και τι μ' αυτό;

- Αυτά, επειδή είναι βασικά προϊόντα για τη διαβίωση, δεν θα τα ακριβαίνουν!

- Σοβαρά; Μήπως θα φθηνίνουν;

- Όχι.

- Δηλαδή, άφησε η κυβέρνηση πρώτα να ακριβύνουν και μετά σου λέει ότι δεν θα ξανακριβύνουν για το εγγύς μέλλον!

- Τώρα που το λες αυτό δεν το είχα σκεφτεί!

- Και δεν μου λες alter ego, τι περιλαμβάνει αυτή η λίστα;

- Βασικά προϊόντα, μακαρόνια, ρύζι, λάδι, είδη υγιεινής και τέτοια.

- Ουίσκι περιλαμβάνει;

- Όχι! Γιατί ρωτάς αφού δεν πίνεις ουίσκι.

- Εγώ όχι. Τόσος κόσμος που πίνει όμως... θα ἐπρεπε να είχε οπωσδήποτε μια μάρκα ουίσκι μέσα! Που θα πνίγει τον πόνο του ο κοσμάκης;

- Στο κρασί! Όπως λέει και το τραγούδι...

- Το τραγούδι είναι παλιό και τότε δεν ήταν της μοδός το ουίσκι! Αλλά ούτε το κρασί είναι μέσα, ε;

- Τσου!

- Δε μου λες, alter ego, τα μανταλάκια τα περιλαμβάνει η λίστα;

- Όχι.

- Και πως θα απλώνει ο κοσμάκης τα πλυμένα ρούχα για να στεγνώσουν; Στις καρέκλες;

- Εντάξει, ξέχασαν να βάλουν στη λίστα τα μανταλάκια!

- Το σκουπόξυλο το έχουν μεσα;

- Όχι.

- Άμα σου χαλάσει αυτό που έχεις, να σε δω να σφουγγαρίζεις το πάτωμα στα γόνατα σαν τη Σταχτοπούτα! Τη μεσούλα μας δεν την σκέφτηκαν, ε;

- Έχεις κι άλλα να μου πεις;

- Ένα τελευταίο, όχι ότι δεν υπάρχουν άλλα, αλλά να μη σε φουρκίζω περισσότερο. Το γκαζάκι που φτιάχνουμε το καφεδάκι μας, είναι μέσα;

- Όχι.

- Βλέπεις; Θα φτιάχνουμε το καφεδάκι και το τσαγάκι τώρα το χειμώνα που έρχεται, στο μάτι της κουζίνας καίγοντας το πανάκριβο ρεύμα! Έτσι, ας βγάλουν από τη λίστα τον καφέ και τη ζάχαρη! Γιατί με το ρεύμα, η τζούρα θα κοστίζει πολύ περισσότερο!

- Τα παραλές. Άμα ακριβίνουν τα εκτός λίστας προϊόντα, τότε δεν θα τα ψωνίζει ο κόσμος!

- Ίσα ίσα alter ego, θα ακριβύνουν τα άλλα προϊόντα για να βγάλουν από 'κει το κέρδος από τα εντός λίστας! Και εμείς, θέλοντας και μη, θα αναγκαστούμε να τα αγοράσουμε.

- Αααα, έτσι πάει; Και εμείς τι κερδίζουμε απ' όλα αυτά τα μέτρα;

- Δύο ευκαιρίες!

- Τι εννοείς;

- Πρώτον, την ευκαιρία να κάνουμε δίαιτα! Και δεύτερον την ευκαιρία να βάλουμε μυαλό!

- Μα αυτό που μας λείπει είναι το χρήμα και όχι το μυαλό!

- Λάθος alter ego. Γιατί αν είχαμε μυαλό δεν θα καθόμασταν να μας κοροϊδεύουν με καλάθια των 50 προϊόντων!

- Μωρέ καλά λες. Το καλάθι είναι κοροϊδία!

- Μπράβο alter ego, επιτέλους μπήκες στο νόημα!

- Αντί για καλάθι έπρεπε να πουν για καρότσι! Αφού οι περισσότεροι με καρότσια ψωνίζουν στα σούπερ μάρκετ!

- Εμ δεν θα αμόλαγες την κοτσάνα σου; Φταίω εγώ που σου 'πα και μπράβο!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΒΕΛΟΥΔΟ»

Όταν παρομοιάζουμε κάτι με το βελούδο, εννοούμε ότι είναι το ίδιο απαλό. Είναι όμως το ίδιο... ανατριχιαστικό; Η παρομοίωση περιορίζεται ευτυχώς μόνο στην απαλότητα. Ναι, ανήκω σ' εκείνους που όχι μόνο ανατριχιάζουν όταν το ακουμπούν, αλλά και να το βλέπουν ακόμα! Εντούτοις υπάρχουν και αυτοί που τους αρέσει και νοικοκυρές που έχουν έπιπλα με βελούδινη κάλυψη. Από τη Βεντέτα Νο 26 (5/11/1965) διαβάζουμε τρόπους για το καθάρισμά αυτού του δύσκολου υφάσματος. Όσοι και όσες τους αρέσει το βελούδο ας ρίξουν μια ματιά, είναι χρήσιμοι και σήμερα.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (6/11/2022) ΚΥΡΙΚΗ Ζ' ΛΟΥΚΑ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ (Γαλ. 2, 16)

Επειδή όμως ξέρουμε ότι δε δικαιώνεται ο άνθρωπος από τα έργα του νόμου παρά μόνο μέσω της πίστης στον Ιησού Χριστό
Το ότι η τήρηση μόνο του νόμου της Παλ. Διαθήκης δεν φέρνει τη σωτηρία, είναι κάτι που αρκετές φορές το έχει κηρύξει ο απ. Παύλος. Η χρησιμότητα του νόμου ήταν για να φανερώσει το Θεό και να διδάξει την υπακοή σ' Αυτόν. Ήταν επίσης να δείξει το πως να λατρεύσουν το Θεό και το πως να ξεχωρίζουν οι πιστοί (εν προκειμένῳ οι Ισραηλίτες ως εκλεκτός και περιούσιος λαός) από τους ειδωλολάτρες. Εν γένει είχε μία παιδαγωγική συμβολή και προετοίμαζε την έλευση του Μεσσία, ο οποίος δεν κατάργησε το νόμο αλλά τον τελειοποίησε. Όποιος μένει μόνο στην τήρηση του νόμου, ουσιαστικά εγκλωβίζεται σε μία τυπολατρία και γίνεται δέσμιος των τυπικών διατάξεων χάνοντας την ηθική και πνευματική διάσταση που έδωσε ο Θεός στο νόμο. Κατ' επέκταση, αδυνατεί να κατανοήσει τη συμπλήρωση που έκανε ο Χριστός στο νόμο. Επιπλέον, η τήρηση του νόμου δεν θα οδηγούσε στην ουράνια βασιλεία, αυτήν θα την καθιστούσε δυνατή (όπως και έγινε) ο Μεσσίας, ο Ιησούς Χριστός. Αυτή λοιπόν τη γνώση περί του νόμου, όπως μας λέει ο απ. Παύλος, την γνωρίζουμε. Έχουμε εμπειρία από τον Κύριο και πλέον το πρωτεύον είναι η πίστη σε Εκείνον παρά η ο νόμος. Δίχως πίστη, δίχως αγάπη, όσα έργα και να πράξουμε που είναι σύμφωνα με το νόμο, δεν έχουν κανένα αντίκρυσμα.

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«Η ΣΚΑΛΑ»

Τι πιο εύκολο να παρασυρθείς από «τα φαντάσματα του κόσμου», όπως ονομάζει στο παρακάτω ποίημα ονόματι «Η σκάλα» ο ποιητής Δημήτρης Μποσινάκης, όλες εκείνες τις σειρήνες που σε κάνουν να λοξεύεις προς τα βράχια, όλα εκείνα τα αχαλίνωτα πάθη που τα αφήνεις να σε σέρνουν προς τον όλεθρο, όλες εκείνες τις φωνές που σου σερβίρουν παραμύθια για να σε κοροϊδέψουν. Και τι πιο οδυνηρό όταν η ίδια η πραγματικότητα σε προσγειώνει όταν όμως έχεις ήδη τελματώσει και έχεις πιάσει πάτο! Τότε θες μια σκάλα για να ξανανέβεις, και κουράγιο για να το πράξεις. Το ηθικό τέλμα της κοινωνίας μας όχι μόνο είναι μεγάλο, μιας και βγήκε ένα μέρος του στην επιφάνεια τελευταία (με τους βιασμούς είτε σε επαγγελματικούς χώρους, είτε σε ανήλικα) αλλά μετατράπηκε μάλιστα σε τηλεοπτικό προϊόν που φέρνει χρήμα! Όλοι μιλάνε για τιμωρίες, κανείς για το πως θα ξαναμπούμε στην οδό του ήθους... Μάλλον δεν το θέλουμε το ήθος, μας στενεύει να υποθέσω! Μου μένει μόνο ο τελευταίος στίχος του ποιητή «η σκάλα για πάνω, η σκάλα...». Φωνή βοώντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, ενώ έχουμε εγκλωβιστεί επικινδύνως στην (ηθική) ασωτία μας! 

Ο άσωτος υιός έβαλε μυαλό και ξαναγύρισε στον πατέρα του, εμείς δεν...   

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...