«Η ΟΥΡΑΝΙΤΣΑ ΕΚΔΗΛΩΝΕΤΑΙ...»

Σε ποιόν αρέσει ο πυρετός και οι κρυάδες; Σε κανέναν, πλην των φαρμακευτικών εταιρειών βεβαίως. Τι γίνεται όμως αν νοσήσεις και φουντώσεις από πυρετό; Επίσκεψη στο γιατρό, κλπ., κλπ. Εκτός κι αν είσαι... Έλλην και ρωτάς πρώτα τη γυναίκα σου, όπως ο ήρωας της παρακάτω εύθυμης ιστοριούλας από το Ρομάντσο Νο 882 (26/1/1960). Λίγο χιούμορ Δευτεριάτικα ουδέποτε έβλαψε κανέναν, ίσα ίσα καταπολεμά τους ιούς, και τους... κορωνοϊούς, ενίοτε!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (30/1/2022) ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε· καλὸν γὰρ χάριτι βεβαιοῦσθαι τὴν καρδίαν, οὐ βρώμασιν, ἐν οἷς οὐκ ὠφελήθησαν οἱ περιπατήσαντες. (Εβρ. 13, 9)

Μην παρασύρεστε από διάφορες ξένες διδασκαλίες. Είναι προτιμότερο να στηρίζετε την καρδιά σας στη χάρη του Θεού παρά σε φαγητά. Όσοι βασίστηκαν σ’ αυτά, δεν είδαν καμιά ωφέλεια.
Ο απ. Παύλος τονίζοντας την ενότητα της χριστιανικής αλήθειας, προτρέπει σε κάτι αυτονόητο. Να μην παρασυρόμαστε από διάφορες ξένες προς αυτήν, διδασκαλίες. Δεν εννοεί μόνο από διδασκαλίες άλλων θρησκειών, αλλά και από διδασκαλίες που εισάγουν αιρέσεις και αποκλίσεις από τη διδασκαλία της Εκκλησίας. Είτε γιατί αυτές προϋπήρχαν του χριστιανισμού και ήταν αποδεκτές με συνέπεια να υπάρχει προς αυτές κάποια ανοχή, είτε γιατί αυτές παρουσιάζονται ως «αθώες» και άνευ σημαντικής αξίας. Αν δούμε σήμερα φερ' ειπείν, θεωρίες μετενσάρκωσης, μελλοντολογίες, ζώδια, ή ακόμη και πρακτικές που κατάγονται από τον παλαιότερο παγανισμό, εύκολα υιοθετούνται ειδικά από χριστιανούς που δεν ασχολούνται με τα όσα διδάσκει η Εκκλησία. Η αδιαφορία προς τη μελέτη του ευαγγελίου, πολλῷ δε μᾶλλον προς τη βίωση του, οδηγεί στην παρέκκλιση από την αλήθεια. Μόνο με την προσήλωση στην πίστη θα στερεωθεί μέσα μας, διά της χάριτος του Κυρίου, η ορθή διδασκαλία. Και όχι με αιρετικές (κατ' ουσίαν) διδασκαλίες και ανούσιες τυπολατρίες. Επί παραδείγματι, αναφέρει τις ψευτοδιδασκαλίες των εβραίων περί καθαρών και ακάθαρτων φαγητών, που δεν ωφέλησαν σε τίποτα όσους πρόσεχαν τη διάκριση αυτή στα φαγητά. Να θυμίσω εδώ, το πόσοι σήμερα, σε περίοδο νηστείας αρέσκονται να νηστεύουν μόνο στα φαγητά... Η χάρη του Θεού δεν βρίσκεται στην αυστηρή τυπολατρία (ή την προσήλωση στο γράμμα του νόμου) και βέβαια ούτε στη νόθευση της αλήθειας με οτιδήποτε κυκλοφορεί ξένο από αυτήν. Βρίσκεται στην πνευματική άσκηση και μελέτη και την πράξη που βασίζεται σε αυτήν. Και η θεία χάρη είναι το σίγουρο στήριγμα του κάθε χριστιανού που προσπαθεί για τη σωτηρία του.   

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΗ ΝΥΧΤΑ»

Επιτέλους είδαμε και εμείς οι πεδινοί αστοί για φέτος χιόνι! Ωραίο το χιονισμένο μοτίβο όταν το βλέπεις μέσα από την μπαλκονόπορτα έχοντας στο φουλ την θέρμανση. Ωραίο, το να βλέπεις επιτέλους στα λευκά, το μπαλκόνι, την αυλή, τα αυτοκίνητα ή το δρόμο. Πόσο πιο ωραίο γίνεται όταν δεν έχεις κανέναν, μα κανέναν, λόγο για να βγεις έξω! Διότι άμα έχεις να πας στη δουλειά, στο γιατρό, ή σε οποιαδήποτε υποχρέωση τότε το χιόνι όχι μόνο δεν είναι ωραίο, αλλά γίνεται... εφιάλτης! Δεν θα το αναπτύξω περαιτέρω, τα ζούμε όταν κάνει χιονόπτωση κάθε φορά. Ποτέ όμως δεν μαθαίνουμε από τα λάθη ή τις παραλείψεις μας. Το παρακάτω ποίημα το αλίευσα από τα Νεοελληνικά Αναγνώσματα για τους μαθητές της Δ' τάξεως Γυμνασίων (1933) και ονομάζεται «Χιονισμένη νύχτα» του Κ. Χατζόπουλου. Βέβαια αναφέρεται στη χιονισμένη νύχτα στην ύπαιθρο, και όχι στην Αττική Οδό. Δύσκολος ο χειμώνας στην φύση, ακόμη δυσκολότερος στην πόλη...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΤΟ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΣΤΗΘΟΥΣ»

Μετράει το μέγεθος; Αυτή η ερώτηση παραπέμπει κυρίως στα... ανδρικά φυσικά προσόντα, εντούτοις ισχύει και για τις γυναίκες, όσον αφορά το στήθος. Κακά τα ψέμματα, τα μεγάλα έλκουν τους άντρες, τα μικρά τσου! Ευτυχώς που υπάρχουν και άνδρες που κοιτάζουν άλλα πράγματα στις γυναίκες και όχι τα... μπαλκόνια! Δεν είναι βέβαια η πλειονότητα, αλλά υπάρχουν. Το παρακάτω αρθράκι από την Βεντέτα Νο 247 (25/1/1970) δίνει κάποια τρικ για να κρυφτεί το μικρό στήθος, σε μια εποχή που δεν υπήρχαν οι πλαστικές εγχειρήσεις αφενός, και αφετέρου θεωρούταν «μειονέκτημα»... Καλό θα ήταν οι άνδρες να κοίταζαν λίγο περισσότερο τα ψυχικά χαρίσματα της γυναίκας, διότι τα σωματικά κάλλη έρχονται και παρέρχονται. Να τα λέμε κι αυτά...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (23/1/2022) ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ' ΛΟΥΚΑ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

Πιστὸς ὁ λόγος καὶ πάσης ἀποδοχῆς ἄξιος, ὅτι Χριστὸς Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σῶσαι, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ· (Α' Τιμ. 1, 15)

Αξιόπιστος είναι ο λόγος μου και άξιος κάθε αποδοχής· ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθε στον κόσμο να σώσει τους αμαρτωλούς, των οποίων πρώτος είμαι εγώ.
Ο απ. Παύλος, για να προκαλέσει την προσοχή αλλά και να εισαγάγει μια σοβαρή αλήθεια, προλογίζει αυτό που θα πει. Τονίζει την αξία αυτού που θα ακολουθήσει και εφιστά σε αυτό, την δέουσα πνευματική εστίαση. Και τι λέει λοιπόν; Με μια μικρή φράση, μας λέει τη βασική μας πίστη περί του Ιησού Χριστού. Μας θυμίζει ότι ήλθε στον αμαρτωλό κόσμο μας για να σώσει τους αμαρτωλούς ανθρώπους. Δεν αρκέστηκε μόνο σε παρεμβάσεις μέσῳ αντιπροσώπων, όπως έκανε ο Θεός στην Παλ. Διαθήκη με τους προφήτες, ούτε προτίμησε να κάνει εκ του μακρόθεν θαύματα. Ήρθε αυτοπροσώπως, και με τη δική του διδασκαλία αλλά κυρίως με το σταυρικό Του πάθος και την ανάστασή Του, μας (ξανά)έδωσε την προοπτική της σωτηρίας. Βέβαια ήρθε μόνο για τους αμαρτωλούς, αλλά αν εξαιρέσουμε την Παναγία, η συντριπτική πλειονότητα τότε ήταν αμαρτωλοί, δυστυχώς όπως είναι και στις μέρες μας... Ο απ. Παύλος δεν εξαιρεί τον εαυτό του. Παρότι ο Θεός τον μετέστρεψε προς το καλό, υπενθυμίζει την αμαρτωλότητά του. Δεν ξεχνά ότι στο παρελθόν ήταν διώκτης των χριστιανών. Και αντί να επαίρεται για το έργο του υπέρ της Εκκλησίας, υπογραμμίζει αυτό που του βαραίνει την ψυχή. Θεωρεί τον εαυτό του πρώτο από τους αμαρτωλούς. Ταπεινώνεται μη προσπαθώντας να κρύψει την αλήθεια, δίνοντας το παράδειγμα στον Τιμόθεο, ότι όσοι υπηρετούν τον Κύριο, αντί να κομπάζουν σαν τους Φαρισαίους, θα πρέπει να έχουν ταπεινοφροσύνη και ευτελισμό του εγωισμού τους. 

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«Ο ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ»

Πόσο μακριά είναι η φαντασία από την πραγματικότητα, άραγε; Πολύ για κάποιους, λίγο για άλλους, πάντως θα βρίσκεται πάντα αιωρούμενη στο μυαλό, και μέσα από τα όνειρα και την ενατένιση, θα μας ταξιδεύει το νου στα μονοπάτια των πόθων και των παθών, χωρίς φρένο, φόβους και αναστολές. Ποιός δεν θα 'θελε να βιώνει την φαντασία του, έστω και για πολύ λίγο, στην καθημερινότητά του, ε; Ποιός όμως θα τολμούσε να εγκλωβίσει τον εαυτό του στη φαντασία δίχως να μπορεί να επιστρέψει στην πραγματικότητα; Σκέψεις που μου γεννήθηκαν διαβάζοντας το παρακάτω ποίημα του Ιακώβου Πολυλά, από το Αναγνωστικό της Στ' τάξης (1957) με τίτλο «Ο Ερασιτέχνης», και με κάνουν να αναρωτηθώ, εν τέλει, το πόσο άχαρη θα είναι η ζωή χωρίς το ταξίδι στο άπιαστο, το φανταστικό και το ιδεατό και πόσο άχαρη γίνεται όταν προσηλωνόμαστε σε μια πραγματικότητα που δύσκολα μπορούμε να αλλάξουμε...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΟΥ

Τώρα που απομακρυνθήκαμε από τις γιορτές και καμία αργία δεν υπάρχει στον ορίζοντα, ευκαιρία να απολαύσουμε την πολυπόθητη και χιλιοαγαπημένη ρουτίνα! Ναι, ναι ας μην το ομολογούμε, αυτή είναι η αλήθεια. Δεν μπορούμε δίχως τη ρουτίνα. Όποτε δεν την έχουμε, μας... λείπει κατά βάθος! Έστω στο περίπου. Μπορεί για παράδειγμα η νοικοκυρά χωρίς το νοικοκυριό με τα προβλήματά του; Δεν μπορεί! Αν μπορούσε ή θα ήταν πλούσια, ή δεν θα ήταν νοικοκυρά... Λέω εγώ τώρα. Όπως και να 'χει, για τις νοικοκυρές το παρακάτω αρθράκι από τη Βεντέτα Νο 351 (27/1/1972) με πρακτικές συμβουλές του νοικοκυριού. Βαρετή ασχολία, αλλά υποχρεωτική...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (16/1/2022) ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ' ΛΟΥΚΑ

Ακούμε στην αυριανή περικοπή:

ἐν οἷς καὶ ὑμεῖς περιεπατήσατέ ποτε, ὅτε ἐζῆτε ἐν αὐτοῖς (Κολ. 3, 7)

Στα αμαρτήματα αυτά και σεις είχατε περπατήσει και παρασυρθεί άλλοτε, τότε που ζούσατε μεταξύ αυτών.
Ο απ. Παύλος υπενθυμίζει στους Κολοσσαείς τον πρότερο αμαρτωλό βίο τους. Δίχως την πρόθεση να τους επιπλήξει, ή να τους τιμωρήσει. Τα σοβαρά και μεγάλα αμαρτήματα (στχ. 5: πορνεία, ακαθαρσία, πάθος, κακή επιθυμία, πλεονεξία, ειδωλολατρεία), για τα οποία ο Θεός θα είναι αυστηρός στην κρίση του, δεν τους είναι άγνωστα. Ίσα, ίσα μάλιστα. Όχι μόνο τα γνωρίζουν αλλά είχαν παρασυρθεί σε αυτά και είχαν συμπορεύσει το δρόμο της ζωής τους με αυτά. Πότε; Όταν συναναστρέφονταν με τα τέκνα της απείθειας. Όταν άφηναν να τους επηρεάζουν οι αμετανόητοι υπέρ της αμαρτίας, και αρνητές του ευαγγελίου. Τώρα που έμαθαν την αλήθεια του Κυρίου, οφείλουν να κρατούν απόσταση από τους αμετανόητους, και να αποστρέφονται τα επικίνδυνα αμαρτήματα. Κι αφού τα ξέρουν καλά, ας μην σκεφτούν να δικαιολογηθούν πως τάχα δεν τα γνωρίζουν. Αντιθέτως, να θυμούνται τον αμαρτωλό βίο τους ώστε να αποτελέσει ισχυρό κίνητρο για να μην ξανακυλήσουν... Η εμπειρία τους, να τους δώσει τη σοφία για να κρατηθούν μακριά. Αλίμονο σε όποιον πάθει και δεν μάθει. Η παρότρυνση του απ. Παύλου ασφαλώς απευθύνεται και σε όλους εμάς. Είτε έχουμε κυλήσει βαθύτερα στην αμαρτία, είτε λιγότερο βαθιά, να μη λησμονούμε τον αμαρτωλό βίο μας, όσο κι αν έχουμε αλλάξει και όσο κι αν ξαναδιαβαίνουμε τον δρόμο του Κυρίου. Ο κίνδυνος να παρασυρθούμε εκ νέου, πάντα θα ελλοχεύει και πάντα θα παραμονεύουν οι παγίδες να βρεθούμε μακριά από την οδό της σωτηρίας.  

Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...