ΚΑΛΕΣ ΚΑΙ ΚΑΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ...

Δεν ξέρω αν υπάρχουν και κατά πόσο, ευτυχισμένες πια στιγμές, αλλά δυστυχισμένες λόγῳ κρίσης υπάρχουν μπόλικες! Να ένα σχετικό δημοσίευμα από ΡΟΜΑΝΤΣΟ Νο 1301 (6/2/1968) που κάποιο γνωστοί τότε (ηθοποιοί σαν το Δημήτρη Χορν, την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τη Μάρω Κοντού ή το Ντίνο Ηλιόπουλο, παραμένουν και σήμερα γνωστοί βέβαια...) ηθοποιοί αποκάλυψαν την πιο ευτυχισμένη και την πιο δυστυχισμένη στιγμή της ζωής τους. Μέχρι την έκδοση του περιοδικού τουλάχιστον!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΟ ΧΡΩΜΑ...

Το αποτέλεσμα της ζωής μου δεν θα είναι τίποτε άλλο από μια διάθεση, ένα μεμονωμένο χρώμα. Το αποτέλεσμά μου θα έχει ομοιότητα με τον πίνακα του ζωγράφου εκείνου, που του δόθηκε η παραγγελία να ζωγραφίσει το πέρασμα των Ιουδαίων μέσα από την Ερυθρά θάλασσα και στο τέλος έβαψε όλο το λινό κόκκινο, εξηγώντας ότι οι Ιουδαίοι είχαν ήδη περάσει και οι Αιγύπτιοι πνίγηκαν.
(Ζαίρεν Κίερκεγκωρ, «Είτε-Είτε» κλικ εδώ, μετάφραση Γεωργίου Ρούκαλη)

Για φαντάσου, με ένα χρώμα να αποδοθεί το αποτέλεσμα της ζωή σου! Με ένα μονότονο χρώμα. Χωρίς σχέδια, χωρίς αποχρώσεις... Ο ζωγράφος αντί να περιγράψει το βιβλικό περιστατικό που του παραγγέλθηκε, αρκέστηκε με ένα μόνο χρώμα να δώσει μία διάστασή του: όχι τη χαρά των Ιουδαίων που σώθηκαν, αλλά τον θάνατο των Αιγυπτίων. Και έβαλε απλά το κόκκινο, το χρώμα του αίματος που συμβολίζει και το θάνατο! Αυτή η οπτική, του διέγειρε την προσοχή και την έμπνευση.

Ποιά οπτική θα προέταζες για να χαρακτηρίσει τον πίνακα της ζωής σου; Και με τι χρώμα θα την συμβόλιζες άραγε; Εύκολα θα διάλεγε κανείς το κόκκινο, για το πάθος που νομίζει πως έχει στη ζωή του. Αλλά ποιός είναι αυτός που δεν νομίζει πως έχει πάθος; Και το κόκκινο συμβολίζει παράλληλα το αίμα... Ποιά οπτική λοιπόν θα διάλεγες για να ντύσει με χρώμα τη ζωή σου και να καλύψει όλες τις δραστηριότητές σου; Και ποιό χρώμα θα την απέδιδε καλύτερα;

Μην απαντήσεις! Αυτό δεν θα το κάνεις εσύ! Θα το κάνουν οι άλλοι που θα δουν τη ζωή σου από μακριά. Σαν το ζωγράφο. Δεν μετείχε του γεγονότος, απλά το χρωμάτισε. Κάποιος άλλος ζωγράφος ίσως να του έδινε άλλο χρώμα, βλέποντας το αλλιώς. Και εμείς «χρωματίζουμε» όσους άλλους γνωρίσαμε... Τι χρώμα όμως θα ήθελες να αντανακλάς; Τι χρώμα αντανακλάς όμως στην πραγματικότητα; Το πρώτο το εύχεσαι, το δεύτερο το αγνοείς! Δύσκολα σου λένε την γνώμη τους οι γύρω σου και ακόμα πιο δύσκολα την δέχεσαι. Φαντάσου αντί της γνώμης να σου έδιναν έναν πίνακα με κάποιο χρώμα...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (27/11/2011) ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ' ΛΟΥΚΑ

 Λέει ο Ιησούς σε κάποιον άρχοντα:

ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· ἔτι ἕν σοι λείπει· πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι. (Λουκ. 18, 22)

Πούλησε, του λέει, την περιουσία σου και μοίρασέ τα στους φτωχούς. Και παρότι τηρούσε τις εντολές του Νόμου, ακούγοντας αυτό έφυγε περίλυπος. Δεν φτάνει μόνο η τήρηση του Νόμου. Χρειάζεται απεξάρτηση από τα υλικά αγαθά. Χρειάζεται απαλλαγή από τον πλούτο που οδηγεί στην προσκόλληση με το το φθαρτό και εφήμερο υλικό κόσμο. Η τήρηση του Νόμου είναι ανεπαρκής όταν η καρδιά αντί να είναι στραμμένη στο Θεό, ενδιαφέρεται για τα πλούτη.

Οι πνευματικοί θησαυροί έχουν αιώνια αξία, αλλά δεν είναι ελκυστικοί στον αμαρτωλό και εγωπαθή άνθρωπο. Ο υλικός πλούτος βοηθά στο να αυξάνονται τα πάθη και να απομακρύνεται ο άνθρωπος από την πνευματική ζωή. Παραμελεί την ψυχή του με αποτέλεσμα να υφίσταται πνευματικό θάνατο. Η εντολή του Ιησού στις μέρες μας δείχνει πολύ δύσκολη στην πραγματοποίησή της. Όμως η ουράνια βασιλεία απαιτεί θυσίες. Γιατί για να απαλλαγεί ο άνθρωπος από την έντονη επιθυμία του πλούτου, πρέπει να ταπεινώσει τον εγωισμό του.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

THE GOLDEN VOYAGE OF SINBAD (Miklos Rozsa)

Η ταινία ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΣΕΒΑΧ (1974) του Gordon Hessler είναι ένα φιλμ φαντασίας με πρωταγωνιστή τον John Phillip Law, που έκανε ιδιαίτερη εντύπωση τότε για τα εφέ της. Ο βετεράνος τότε Miklos Rozsa, όπως γράφει το οπισθόφυλλο του δίσκου, επανεμφανίζεται με αυτό το soundtrack μετά από 5 χρόνια, και μιλώντας για αυτή τη δουλειά του είπε πως είχε την καλύτερη 'ανατολίτικη' διάθεση. Η μουσική κινείται στο γνωστό επικό στυλ του συνθέτη, με ανατολίτικο ύφος, παραμένοντας βασικό ατού της ταινίας. Το βινύλιο, με τη συμπίεση των αυλακιών έχει περίπου 54' μουσικής, ενώ ολόκληρο το soundtrack έχει κυκλοφορήσει ευτυχώς, σε 2πλό CD από την Prometheus Records.

Track list
01. Prelude
02. Arrival of the Homunculus
03. The Dream
04. The Storm
05. Marabia Beach
06. Koura's Pursuit
07. The Destiny
08. Night Time
09. The Siren
10. The Chart
11. Making of the Homunculus
12. Temple of the Oracle
13. Escape from the Temple
14. Sinbad Discovers Koura
15. Sinbad Fights Kali
16. Fountain of Destiny
17. The Centaur and the Gryphon
18. Death of the Centaur
19. Koura's End
20. Sinbad's Decision

ΚΑΤΕΒΑΣΕ ΜΕ
password:999

το κομμάτι 20 του δίσκου

Καλή ακρόαση / Enjoy!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΕΙΣ ΠΕΙΡΑΓΜΟ ΚΑΙ ΠΑΓΙΔΑ...

οἱ δὲ βουλόμενοι πλουτεῖν ἐμπίπτουσιν εἰς πειρασμὸν καὶ παγίδα καὶ ἐπιθυμίας πολλὰς ἀνοήτους καὶ βλαβεράς, αἵτινες βυθίζουσι τοὺς ἀνθρώπους εἰς ὄλεθρον καὶ ἀπώλειαν. (Α' Τιμοθ. 6,9)
(εκείνοι που θέλουν να πλουτίσουν, πέφτουν σε πειρασμό και σε παγίδα και σε πολλές επιθυμίες που είναι ανόητες και βλαβερές, οι οποίες βυθίζουν τους ανθρώπους στην καταστροφή και τον όλεθρο)

Η φράση του απ. Παύλου είναι σαφής. Όποιος επιθυμεί τον πλούτο πέφτει σε καταστροφικές παγίδες. Όσο πονηρός και να είναι, το πάθος της πλεονεξίας και της φιλαργυρίας καταφέρνουν να τυφλώνουν όσους δεν μπορούν να τα τιθασεύσουν. Αυτό όμως δεν γίνεται άμεσα αντιληπτό από τον κόσμο, ο οποίος βλέπει την υλική ευμάρεια και την ταυτίζει με την ευτυχία και την ευδαιμονία. Στις διεφθαρμένες κοινωνίες, το τρίπτυχο της ευδαιμονίας είναι το «ἀναπαύου, φάγε, πίε (Λουκ. 12,19)»!

Κανείς δεν βλέπει την καταστροφή του πλούσιου παρά μόνο όταν αυτή συντελεστεί. Ο υλισμός και η «θεοποίηση» του πλούτου, δεν αφήνουν να φανούν οι παγίδες της καλπάζουσας πλεονεξίας. Από τη στιγμή που η ανθρώπινη ζωή γίνεται υποδεέστερη της ύλης, η ευτυχία που απορρέει από την απόκτησή της είναι εντελώς επιφανειακή. Ανικανοποίητος ο άνθρωπος ζει μέσα στην εσωτερική αγωνία και η προσωπική ανασφάλεια. Η μεγαλύτερη παγίδα που πέφτει, είναι η αμέλεια της ψυχής του. Κάτι που οδηγεί στην αποξένωση από την φύση του. Και αυτό είναι η καταστροφή του. Χωρίς να λαμβάνει αγάπη από τους γύρω του, παρά μόνο ζήλια και απέχθεια...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΟΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ !

Την παρακάτω είδηση διάβασα χθες στην Espresso (23/11/11 κλικ εδώ) και πραγματικά με έπιασε τρόμος! Αντί να ασχολούνται τα ΜΜΕ τόσο με την επικείμενη ή μη υπογραφή του Α. Σαμαρά, θα έπρεπε να στραφούν σ' αυτήν την είδηση:

Έβγαλε όπλο μέσα στην τάξη και απείλησε την καθηγήτρια και έναν συμμαθητή του! Ένα πρωτοφανές περιστατικό διερευνά η Ασφάλεια Ζακύνθου, ύστερα από καταγγελία εκπαιδευτικών ότι μαθητής σχολείου του νησιού καβγάδισε με καθηγήτρια μέσα στην τάξη και φέρεται να την απείλησε με πυροβόλο όπλο, το οποίο στη συνέχεια έστρεψε προς το μέρος συμμαθητή του.

Σύμφωνα με την καταγγελία, το συμβάν έγινε σε αίθουσα διδασκαλίας του Επαγγελματικού Λυκείου του Αγίου Κήρυκα την περασμένη Παρασκευή, αλλά η αστυνομία ενημερώθηκε μόλις το απόγευμα της Δευτέρας, με αποτέλεσμα να αρχίσουν αμέσως οι ανακρίσεις.

Τι συμβαίνει στα σχολεία; Τη μια, μαθητές λιποθυμούν από την πείνα, την άλλη μαθητής επιτίθεται με σπαθί σαμουράι (κλικ εδώ), τώρα επεισόδιο με πιστόλι! Τι γνώσεις να αποκομίσει κάποιο παιδί όταν η κοινωνία αντανακλά το κακό της πρόσωπο στο σχολείο; Α, ναι, ξέχασα. φταίει η κρίση. Για τη λιποθυμία από πείνα, φταίει. Για την ανάρμοστη συμπεριφορά όμως;

Στα σχολεία αντανακλάται η κρίση στην ηθική. Και η ηθική σε περιόδους οικονομικής κρίσης, είναι ένα ανάχωμα μπροστά στην ποιοτική κατάρρευση των μελών της κοινωνίας. Βέβαια, κανείς δεν ασχολήθηκε να έχει η κοινωνία επάρκεια αποθεμάτων ηθικής... Και μόνο να αναφέρεις αυτή τη λέξη, σε περιόδους ευμάρειας, θεωρείσαι γραφικός...

Όσο ασχολούμαστε μόνο με δυναμικές αντιδράσεις εναντίον ενός συστήματος που υπηρετούμε ουτοπώς και τοιουτοτρόπως, και δεν βλέπουμε τι χαρακτήρα διαπλάσαμε, θα παράγουμε μόνο αντίδραση. Ανεξέλεγκτη και επικίνδυνη μιας και γυρνάει σαν μπούμερανγκ. Αν δεν αλλάξουμε μυαλά και συμπεριφορά θα δούμε και χειρότερα πέραν «μεμονωμένων» συμβάντων... Και δεν θα μπορούμε να κάνουμε τίποτα να τα σταματήσουμε!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ»

Οικονομίες δεν κάνουμε μόνο... σήμερα. Είναι πολύ παλιό σπορ! Ας ευθυμήσουμε λίγο με ένα αρθράκι που αναφέρεται στις οικονομίες της Ελληνίδας νοικοκυράς κάποιες δεκαετίες πίσω, από το ΡΟΜΑΝΤΣΟ Νο 1315 (14/5/1968):

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΚΟΣΤΟΣ» ΒΙΤΡΙΝΑΣ;

Το απόκομμα από τον χθεσινό ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ (21/11/11) δεν το βάζω για να δείξω πόσο κοστίζουν φέτος τα χριστουγεννιάτικα στολίδια. Ποσώς με ενδιαφέρει. Το βάζω για να πω τι «ξέχασε» να να συμπεριλάβει ο δημοσιογράφος και τι έχουμε ξεχάσει εμείς! Τα ίδια τα Χριστούγεννα! Ένα μυστήριο που έγινε για τη σωτηρία μας, και όχι ένα ετήσιο δρώμενο!

Τα Χριστούγεννα δεν χρειάζονται δέντρα, στολίδια, γιρλάντες και διακόσμηση στο σπίτι ή στους δρόμους και τις βιτρίνες. Δεν έχουν ανάγκη από στολισμούς. Στην περίοδο νηστείας που διανύουμε, οφείλουμε να στολίσουμε εαυτόν με πειθαρχία, πνευματικότητα, σκέψη και ποιοτική βελτίωση. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να καταλάβουμε τα πραγματικά Χριστούγεννα.

Το δέντρο φέτος κοστίζει γύρω στα 20€. Η ψυχή μας πόσο κοστίζει; Οι μπάλες είναι φτηνές. Κοστίζουν από 0, 30€. Οι αρετές μας; Αυτά δεν τα λέει η καρτέλα του αποκόμματος! Τα «ξέχασε»... Άλλα «Χριστούγεννα» γιορτάζει όποιος νοιάζεται για τα εξωτερικά στολίδια και άλλα Χριστούγεννα γιορτάζει όποιος ενδιαφέρεται για τα στολίδια της ψυχής του. Κι όποιος καταλαβαίνει Χριστούγεννα μέσα από τα λαμπάκια και τα μπιχλιμπίδια της βιτρίνας ας αναρωτηθεί αν έγινε κι αυτός μέρος αυτής της βιτρίνας!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...