Ακούμε στην αυριανή περικοπή:
φεύγετε τὴν πορνείαν. πᾶν ἁμάρτημα ὃ ἐὰν ποιήσῃ ἄνθρωπος ἐκτὸς τοῦ σώματός ἐστιν, ὁ δὲ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει. (Α' Κορ. 6, 18)
Να αποφεύγετε την πορνεία. Κάθε άλλη αμαρτία που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος είναι έξω από το σώμα· όποιος όμως πορνεύει, αμαρτάνει στο ίδιο του το σώμα.
Ο απ. Παύλος δεν μας λέει για την πορνεία να την πολεμήσουμε αλλά να την αποφύγουμε, να βρισκόμαστε μακριά από αυτήν και οτιδήποτε οδηγεί σ' αυτήν. Δεν αρκούν η θέληση με τη λογική. Δεν είναι μόνο ένας εθισμός που κυριεύει το νου. Βεβηλώνει ανεπανόρθωτα και το σώμα. Αν οι αμαρτίες χρησιμοποιούν το σώμα κάνοντάς του κακό, η πορνεία το κάνει εργαλείο και χώρο αμαρτίας. Διασπά την ενότητα ψυχής - σώματος. Το σώμα που είναι ναός του Πνεύματος και προορισμένο να αναστηθεί, είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια βιολογική χρήση. Έχει μετοχή στη σωτηρία. Γι' αυτό και η Εκκλησία διδάσκει ότι η μετάνοια είναι πνευματική και σωματική. Η νηστεία και η εγκράτεια δεν γίνονται μόνο για το πνεύμα αλλά και για το σώμα. Γι' αυτό και ισχυρισμοί ότι το σώμα δεν έχει σημασία επειδή είναι υλικό και εφήμερο είναι εκ του πονηρού.
Η πορνεία επιπλέον κάνει κάτι ακόμη χειρότερο: αλλοιώνει την έννοια της αγάπης. Η αγάπη δεν είναι μόνο συναίσθημα, έλξη και χρήση του άλλου για ικανοποίηση. Είναι προσωπική κοινωνία με αυτοπροσφορά και πίστη, λειτουργώντας ως κατ' εικόνας της σχέσης Χριστού και Εκκλησίας. Είναι τρόπος κοινωνίας προσώπων και όχι μόνο βιολογική λειτουργία. Αντιθέτως η πορνεία είναι ένωση σωμάτων αλλά όχι ζωής. Χωρίς δεσμεύσεις και αυτοπροσφορά. Εκπαιδεύει την καρδιά σε ένα κακέκτυπο αγάπης χωρίς πίστη, διάρκεια και θυσία. Το αποτέλεσμα είναι να μην μπορεί ο άνθρωπος να αγαπήσει αληθινά, οπότε και αλλοιώνεται αυτή του η ικανότητα. Στην εν Χριστῷ ζωή το σώμα δίνεται και δεν καταναλώνεται, στην πορνεία χρησιμοποιείται. Όταν λοιπόν ο απ. Παύλος λέει ότι αυτός που πορνεύει στρέφεται στο ίδιο του το σώμα, εννοεί ότι στρέφεται εναντίον του ίδιου του τρόπου με τον οποίο είναι φτιαγμένος να αγαπά.
