«Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΚΔΙΚΗΣΙΣ»

Ποια είναι η καλύτερη εκδίκηση για μια γυναίκα όταν κάποιος δημοσιοποιεί την πράγματική της ηλικία; Το θηλυκό μυαλό, σίγουρα θα σκεφτεί χιλιάδες τρόπους και μεθόδους βασανισμού που θα τους ζήλευε η Ιερά Εξέταση ή η Γκεστάπο του Χίτλερ! Εν προκειμένῳ, στο παρακάτω εύθυμο διηγηματάκι από τη ΒΕNTEΤA Nο 120 (24/8/1967) η ηρωίδα αποφασίζει ίσως τον πιο... ύπουλο και επώδυνο τρόπο για να εκδικηθεί! Μακριά από μας... μπρρρ!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (28/08/2016) ΚΥΡΙΑΚΗ Ι' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

 Ακούμε στη σημερινή περικοπή: 

ἡμεῖς μωροὶ διὰ Χριστόν, ὑμεῖς δὲ φρόνιμοι ἐν Χριστῷ· ἡμεῖς ἀσθενεῖς, ὑμεῖς δὲ ἰσχυροί· ὑμεῖς ἔνδοξοι, ἡμεῖς δὲ ἄτιμοι. (Α' Κορ. 4, 10)

Εμείς μωροί για το Χριστό, εσείς όμως φρόνιμοι στο Χριστό. εμείς αδύναμοι, εσείς όμως ισχυροί. εσείς ένδοξοι, εμείς όμως ατίμητοι.

Ο απ. Παύλος αναφέρεται στους απόστολους αλλά κατ' επέκταση και στους συνεχιστές του αποστολικού έργου, τους ιερείς και διδάσκαλους. Οι επικεφαλής του πνευματικού αγώνα της Εκκλησίας είναι οι δεχόμενοι τα πυρά των εχθρών της χριστιανικής διδασκαλίας. Αυτούς τότε τους λοιδορούσαν ως ανόητους και βλάκες για τα όσα δίδασκαν. Το ίδιο συμβαίνει και στις μέρες μας όπου ουκ ολίγες φορές βλέπουμε στις δήθεν (μιας και εξυπηρετούν την προπαγάνδα του καναλιού) τηλεοπτικές χιουμοριστικές εκπομπές, να κοροϊδεύουν ιεράρχες ή ιερείς*. Αν το κήρυγμα του Χριστού για τους άπιστους και τους άθεους είναι τάχα μη προοδευτικό και προκαλεί το χλευασμό, εμείς οφείλουμε να γινόμαστε φρόνιμοι κάνοντάς το κανόνα ζωής. Αν για τον κόσμο της αμαρτίας που διολισθαίνει στην ηθική κατάπτωση, οι επικεφαλής μας είναι άτιμοι, εμείς θα γίνουμε ένδοξοι για τον Κύριο που σταυρώθηκε για μας. Οφείλουμε στις δικές τους δοκιμασίες και θλίψεις που είναι μεγαλύτερες από τις δικές μας, να παιδαγωγούμαστε και να δείχνουμε ταπεινοφροσύνη.

*Συνήθως η κοροϊδία γίνεται υπό το πρόσχημα της κριτικής. Μόνο που για τους εαυτούς τους και τους ομοίους τους, δεν πράττουν ομοίως...

Άλλα σχόλια για τη σημερινή περικοπή, εδώ, και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ ΣΤΟΝ ΜΠΑΡΚΟΥΛΗ...

Κορίτσια ο Μπάρκουλης, μας άφησε προχθές και δεν έχω παρά να παραθέσω μερικά από τα πολλά αποκόμματα που βρήκα στα παλιά περιοδικά μου. Μακάρι να είχα χρόνο να τα βάλω όλα! Αντί για πολλά λόγια, ένα οπτικό αντίο στο μεγάλο αυτόν ζε πρεμιέ. Εκτός άλλου απροόπτου, το φωτογραφικό οδοιπορικό από το Αχίλλειο, θα συνεχιστεί την επόμενη Πέμπτη.

1. ΒΕΝΤΕΤΑ Νo 87 (6/1/1967)

2. ΒΕΝΤΕΤΑ Νo 02 (21/5/1965)

 3. BENΤΕTΑ Νo  99 (31/3/1967)

4. ΒΕΝΤΕΤΑ Νo (100 7/4/1967)

5. ΒΕΝΤΕΤΑ Νo 116 (27/7/1967)

6. ΒΕΝΤΕΤΑ Νo 118 (10/8/1967)

7. ΒΕΝΤΕΤΑ Νo 150 (21/3/1968)

8. ΡΟΜΑΝΤΣΟ Νo 1308 (26/3/1968)

9. BENΤΕTΑ Νo 171 (15/8/1968)

10. BENΤΕTΑ Νo 190 (26/12/1968)

 11. BENΤΕTΑ Νo 235 (6/11/1969)

12. BENΤΕTΑ Νo 260 (30/4/1970)

13.  BENΤΕTΑ Νo 327 (12/8/1971)

14. BENΤΕTΑ Νo 389 (19/10/1972)

15. BENΤΕTΑ Νo 395 (30/11/1972)

16. BENΤΕTΑ Νo 398 (21/12/1972)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«ΑΓΑΠΗ ΧΩΡΙΣ ΕΛΠΙΔΑ»

Από τη ΒΕNTEΤΑ Νo 67 (19/8/1966) το παρακάτω δραματικό και αισθηματικό διήγημα, που αναφέρεται σε έναν έρωτα δίχως ανταπόκριση, μιας και ο ήρωας ερωτεύτηκε λάθος γυναίκα... Κάτι που συμβαίνει τακτικότατα στις μέρες μας, (δεν ξέρω για την εποχή που δημοσιεύτηκε το διήγημα τι γινόταν) εκτός κι αν ο άντρας έχει πολλά λεφτά, οπότε και ο έρωτάς του 200% θα βρει ανταπόκριση, έστω και επίπλαστη. Ανάγνωσμα για τη μεσημεριανή ραστώνη του καλοκαιριού...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (21/08/2016) ΚΥΡΙΑΚΗ Θ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

 Ακούμε στυη σημερινή περικοπή: 

θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν ᾿Ιησοῦς Χριστός. (Α' Κορ. 3, 11)

Γιατί θεμέλιο άλλο κανείς δε δύναται να θέσει παρά εκείνο που κείται, που είναι ο Ιησούς Χριστός.

Μια αυτονόητη υπενθύμιση κάνει ο απ. Παύλος στους κήρυκες του ευαγγελίου. Ότι το έργο τους πρέπει να έχει ως θεμελιώδη βάση τον Κύριο. Ούτε τις δικές τους απόψεις, ούτε τη δική τους αυτοπροβολή! Γιατί αν παρεκκλίνουν από το πνεύμα της χριστιανικής διδασκαλίας τότε το έργο τους δεν θα γίνει γερό και σταθερό οικοδόμημα. Αν δεν κάνουν βίωμα το κήρυγμα του Ιησού, αν δεν αισθανθούν την μεγάλη αγάπη που έδειξε στον άνθρωπο με το εκούσιο πάθος Του, αν δεν εμπνευστούν από την ανάστάσή Του, αν δεν πιστέψουν ολόψυχα σ' Εκείνον, τότε το κήρυγμά τους θα είναι εφήμερο και θα εξανεμιστεί γρήγορα. Αν δεν τιθασεύσουν τον εγωισμό και τη ραθυμία, η απομάκρυνση από το στερεό θεμέλιο του Ιησού Χριστού θα οδηγήσει και αυτούς αλλά και καθοδηγούμενους τους, μακριά από την οδό προς την ουράνια βασιλεία.

Άλλα σχόλια για τη σημερινή περικοπή, εδώ και εδώ.   

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ - ΑΧΙΛΛΕΙΟ (ΙV)

Ολοκληρώνεται σήμερα το ισόγειο του Αχιλλείου με φωτογραφίες από το υπόλοιπο εκ δεξιών τμήμα. Η μακέτα του πλοίου, είναι το κρουαζιερόπλοιο του Κάιζερ Γουλιέλμου, όπως επίσης και το γραφείο στην τελευταία φωτογραφία με τη χαρακτηριστική σέλα, στην οποία αρέσκονταν να κάθεται ο Γουλιέμος όταν είχε κόσμο...  

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

«Ο ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΑΘΗΝΑ»

Ο Δεκαπενταύγουστος έφτασε! Για πολλούς είναι εκτός από αργία, και ξεκίνημα για ολιγοήμερες διακοπές. Το παρακάτω απόκομμα από το ΡΟΜANTΣΟ Nο 1328 (13/8/1968) μας μιλάει για το πως περνούσαν το δεκαπενταύγουστο στην παλιά Αθήνα, προ της απελευθέρωσης από την τουρκοκρατία. Άλλες εποχές τότε, όπου οι άνθρωποι ήταν πιο αυθεντικοί και τα εορταστικά έθιμα ήταν ζωντανά. Καμία σχέση με τη σημερινή facebookοπληξία... 

Χρόνια πολλά. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ (14/08/2016) ΚΥΡΙΑΚΗ Η' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ακούμε στη σημερινή περικοπή: 

Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ἵνα τὸ αὐτὸ λέγητε πάντες, καὶ μὴ ᾖ ἐν ὑμῖν σχίσματα, ἦτε δὲ κατηρτισμένοι ἐν τῷ αὐτῷ νοῒ καὶ ἐν τῇ αὐτῇ γνώμῃ. (Α' Κορ. 1, 10)

Σας παρακαλώ λοιπόν, αδελφοί, διαμέσου του ονόματος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να λέτε το ίδιο όλοι και να μην υπάρχουν μεταξύ σας σχίσματα, αλλά να είστε τελείως ενωμένοι με τον ίδιο νου και με την ίδια γνώμη.

Στις πρώτες έριδες που εμφανίστηκαν στην Εκκλησία της Κορίνθου, ο απ. Παύλος τους προτρέπει να επανέλθουν στην ενότητα. Γιατί εμφανίστηκαν και εμφανίζονται έριδες στο χώρο της Εκκλησίας; Διότι ο καθένας προτάσσοντας τον εγωισμό του, απομακρύνεται από τη διδασκαλία του Κυρίου. Ο Χριστός θεμελίωσε την αγάπη και την ειρήνη, αλλά ξεχνώντας τον, τις λησμονούμε και δεν τις τηρούμε. Αν θέλουμε να λεγόμαστε χριστιανοί, οφείλουμε να είμαστε ενωμένοι με το σώμα της Εκκλησίας Του, να έχουμε επίκεντρο του νου και της καρδιάς μας Εκείνον που σταυρώθηκε για εμάς. Και όχι το τι θέση έχουμε στην εκκλησιαστική κοινότητα, ούτε τι μας βολεύει να πιστεύουμε... Αν αντί του εαυτού μας, έχουμε ως μέλημα το θέλημα του Κυρίου, τότε φέρουμε επάξια την χριστιανική επωνυμία, και το κυριότερο συμπλέουμε (με ολόκληρο το σώμα της Εκκλησίας, όχι μόνο ατομικά) στον δρόμο προς την οδό της χάριτος και τη αιώνιας ζωής.

Άλλα σχόλια για τη σημερινή περικοπή, εδώ και εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (=read more)...