- Όταν τα ψέματα πέφτουν κατά ριπάς από τα ΜΜΕ, κάθε μέρα κατάντησε πρωταπριλιά. Γι' αυτό και επέλεξα να μην πω ψέματα σήμερα. Θα πω μόνο αλήθειες. Ναι, ξεκίνησα το δίαιτα.
- Βρε, δουλεύεις τους αναγνώστες σου; Δεν ντρέπεσαι; Αφού τρως καλά!
- Εσύ, alter ego, από που ξεφύτρωσες, ε;
- Εδώ ήμουν και παραμόνευα μην πεις ψέματα!
- Δεν λέω ψέματα! Κάνω δίαιτα από την 1 το πρωί έως την 7ην πρωινή, τις ώρες που κοιμάμαι!
- Ε;
- Έξινος! Για να μάθεις να μου το παίζεις αξιωματική αντιπολίτευση! Και για όσους κοπιάσετε από 'δω, βρήκα πόλυ ενδιαφέροντα αυτά που λέει για τα πρωταπριλιάτικα ψέματα, το παρακάτω αρθράκι που αλίευσα από το ΡΟΜΑΝΤΣΟ Νο 1308 (26/3/1968). Καλό μήνα!
Μπορεί σήμερα οι Καθολικοί να εορτάζουν το Πάσχα, αλλά μην ξεχνάμε πως εμείς είμαστε στην περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Οπότε η παρακάτω συνταγή από το ΡΟΜΑΝΤΣΟ Νο 1317 (28/5/1968), είναι σχετικώς... νηστίσιμη. Δηλαδή για όσους έχουν άδεια από τον πνευματικό τους να φάνε αυγά. Δεν την έχω φάει, αλλά δείχνει εύκολη οπότε μάλλον θα την φτιάξω κάποια φορά στο μέλλον...!
Τι είναι ευκολότερο, να πω στον παράλυτο: “Σου αφήνονται οι αμαρτίες”, ή να πω: “Σήκω και πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα”;
Μια δύσκολη ερώτηση που θέτει ο Κύριος στους δύσπιστους Φαρισαίους, αλλά και σε όλους μας. Εύκολα θα λέγαμε πως δυσκολότερο είναι το δεύτερο. Πιστεύουμε μόνο ότι βλέπουν τα μάτια μας. Αλλά την ψυχή δεν την βλέπουμε. Δεν βλέπουμε το πόσο μαυρισμένη είναι από την αμαρτία. Δεν βλέπουμε ότι η αμαρτία γίνεται φραγμός μεταξύ του ανθρώπου και της ουράνιας βασιλείας. Είναι η ουσιαστική αιτία της σωματικής ασθένειας αφού ο μεταπτωτικός άνθρωπος λόγῳ αυτής απέκτησε τη σωματική φθορά. Ενώ το σώμα είναι φθαρτό, η ψυχή όμως είναι αθάνατη. Και για να εξαγνυστεί από την αμαρτία χρειάζεται μεγάλη μετάνοια και πίστη. Για να παύσει να πιέζεται από το βάρος της συνείδησης μέσα από τη συνδιαλλαγή μας προς το Θεό, βρίσκοντας παρηγοριά και ενίσχυση. Έτσι το φορτίο της ασθένειας είναι ελαφρότερο.
Ο Ευριπίδης βάζει τον χορό να λέει κάτι όχι και τόσο κολακευτικό για τους Έλληνες που επισκέπτονταν την Ταυρίδα (σημερινή Κριμαία). Πως ο λόγος που πήγαιναν εκεί, ήταν ο πόθος για να αυξήσουν τον πλούτο τους. Κάτι που δεν θα τους εμπόδιζε να αρπάξουν και να λεηλατήσουν. Γι' αυτό και όσους Έλληνες συλλάμβαναν, τους θυσίαζαν στη θεά Άρτεμη! Και μόνο η είσοδός τους θεωρούνταν ιεροσυλία! Καταπίεση της ευτυχίας (ὄλβου βάρος) τα κέρδη, για όσους τα κυνηγάνε σε χώρες βαρβαρικές.
Τότε κυριαρχούσαν οι Έλληνες στον τότε γνωστό κόσμο. Σήμερα, κυριαρχούν άλλοι, και οι Έλληνες περιορίστηκαν στο ρόλο των τότε βάρβαρων... Μόνο που παραχωρούν απλόχερα τη χώρα στο πλιάτσικο των ξένων! Και η Ιφιγένεια αντί να εξαγνύζει τους ξένους για τη θυσία, κατάντησε να κλαίει για τ' αδέλφια της, χωρίς σωτηρία...
Βλέποντας το πλιάτσικο των κορακιών στην Ελλάδα και στην Κύπρο, δεν έχω παρά να βάλω το τι λέει ο Ευριπίδης, δείχνοντας τη διαχρονικότητά του. Αντί να αντιπαθούμε τους ξένους, που εποφθαλμιούν τον πλούτο μας... Πως να ζητάμε βοήθεια από το Θεό, όταν γίναμε φτηνά ξόανα του εαυτού μας; Το facebook το μάθαμε απ' όξω κι ανακατωτά! Τον Ευριπίδη στην καλύτερη να ξέρουμε το όνομά του!
(Είδαν τα παιδιά των Χαλδαίων (=Μάγοι) στα χέρια της Παρθένου Αυτόν που έπλασε τους ανθρώπους και κατάλαβαν ότι είναι ο Δεσπότης του κόσμου αν και έλαβε τη μορφή δούλου, να Του προσφέρουν τα δώρα τους και φωνάξουν στην Ευλογημένη Μητέρα)
Χαῖρε, ἀστέρος ἀδύτου
Μήτηρ, >
χαῖρε, αὐγὴ μυστικῆς
ἡμέρας.
(Χαίρε μητέρα του αστέρα που δεν δύει
χαίρε εσύ που είσαι η αυγή της μυστικής(=του Κυρίου) ημέρας)
Χαῖρε, της ἀπάτης τὴν
κάμινον σβέσασα,
χαῖρε, της τριάδος τους μύστας
φωτίζουσα.
(Χαίρε εσύ που έσβησες το καμίνι της απάτης
χαίρε εσύ που φώτισες τους μύστες της τριαδικής αλήθειας)
Χαῖρε, τύραννον ἀπάνθρωπον
ἐκβαλοῦσα της ἀρχῆς,
χαῖρε, Κύριον φιλάνθρωπον
ἐπιδείξασα Χριστόν.
(Χαίρε εσύ που έδιωξες τον απάνθρωπο τύρανο (=διάβολος)
χαίρε που φανέρωσες τον φιλάνθρωπο Χριστό)
Χαῖρε, ἡ της βαρβάρου λυτρουμένη
θρησκείας,
χαῖρε, ἡ του βορβόρου
ῥυομένη των ἔργων.
(Χαίρε που λύτρωσες από τη βάρβαρη θρησκεία τον κόσμο
χαίρε που έσωσες τους ανθρώπους από το βόρβορο των αμαρτωλών έργων)
Χαῖρε, πυρὸς προσκύνησιν παύσασα,
χαῖρε, φλογὸς παθῶν
ἀπαλλάτουσα.
(Χαίρε που έπαυσες την προσκύνηση του πυρός
χαίρε που λύτρωσες τον άνθρωπο από τη φλόγα των παθών)
Χαῖρε, πιστῶν ὁδηγὲ
σωφροσύνης,
χαῖρε, πασῶν γενεῶν
εὐφροσύνη.
(Χαίρε εσύ που οδηγείς τους πιστούς στη σωφροσύνη
χαίρε που είσαι των πιστών η ευφροσύνη)
Ο Ι' Οίκος θυμίζει την συνάντηση των Μάγων με το θείο βρέφος. Κατανόησαν ότι το βρέφος ήταν ο Δεσπότης του κόσμου και ο υμνογράφος μας τονίζει ότι κατανόησαν το μεγαλείο της Παναγίας. Τη χαιρετίζουν γιατί με τη γέννηση του Χριστού, δίωξε το διάβολο με τις ολάνες του και τις ψεύτικες θρησκείες του. Που στη μήτρα της γεννήθηκε η μυστική ημέρα της δόξας του Θεού, της ανακαίνισης και της αφθαρσίας του σύμπαντος. Η φλόγα των παθών σβήνει, και γεννιέται η σωφροσύνη και η χαρά των ανθρώπων.
- Με γνωστές ερωτήσεις! Και δεν ξέρω τι απαντήσεις να βάλω!
- Βάλε τις... γνωστές!
- Δε λέει. Όλο τα ίδια και τα ίδια! Έχεις καμιά ιδέα alter ego;
- Τι ιδέα να έχω εγώ; Εσένα προσκάλεσαν και όχι εμένα!
- Τι σόι alter ego είσαι εσύ; Τώρα που σε έχω ανάγκη, δεν θα με βοηθήσεις;
- Μη διαμαρτύρεσαι, κάτι θα κάνω! Για πες την πρώτη ερώτηση να δούμε.
- Γιατί δημιούργησα το blοg μου;
- Έλα ντε! Γιατί; Άμα πάρεις τηλέφωνο το 11880 λες να μας δώσουν καμιά ιδέα;
- Κρυάδες...
- Το βρήκα!
- Για πες.
- Για να δώσεις μια νέα ερμηνεία της υποκειμενικής και αμφίδρομης πραγματικότητας, η οποία αμφιταλαντεύεται μεταξύ της κοινωνικοπολιτικής διαστρωμάτωσης σε συνδιασμό με την οικονομικογεωστρατιγική μεταβολή της χώρας! Παράλληλα δε, για να τονίσεις και να αναδείξεις το υπόστρωμα της πνευματικής ανάτασης που διέπει την ευρύτερη κουλτούρα, την οποία ενστερνίζεται η διαδικτυακή κοινωνικοποίηση, αναπροσαρμόζοντας το υπάρχον σύνολο νοητικών αντιλήψεων!
- Ε; Δεν κατάλαβα τίποτα!
- Ούτε κι εγώ! Καλύτερα! Όσο πιο... ακαταλαβίστικο είναι τόσο το καλύτερο! Θα δείξεις ότι έχεις μεγάλο επιστημονικό επίπεδο. Ο κόσμος προτιμάει, ότι δεν καταλαβαίνει!
- Δίκιο έχεις. Άμα έβαζα ότι έφτιαξα το blog για να βάλω τις σκέψεις μου, να δώσω λίγο χιούμορ, να τονίσω χρήσιμα πράγματα από την αρχαία και χριστιανική γραμματεία και να δείξω κάτι από τα παλιά περιοδικά μου, κανείς δεν θα την έβρισκε ενδιαφέρουσα απάντηση!
- Μπράβο! Πάμε στην επόμενη ερώτηση.
- Ποια blogs επισκέπτομαι συνήθως;
- Θα τα βάλεις όλα;
- Όχι βέβαια! Που να τα χωρέσω όλα...
- Βάλε ότι τα επισκέπτεσαι όλα!
- Όλα;
- Μάλιστα! Από δυο και τρεις φορές παρακαλώ!
- Μα αφού δεν προλαβαίνω...
- Ξέρεις βρε κανέναν να τα επισκέπτεται όλα;
- Όχι.
- Εσύ λοιπόν θα δηλώσεις ότι το κάνεις! Εξάλλου στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις!
- Οκ. Λοιπόν θα απαντήσω, όλα. Αν και μεταξύ μας, μη διαρεύσει, πιο πολύ επισκέπτομαι τα blogs όσων έρχονται στο δικό μου και αφήνουν και κάποιο σχόλιο... Αυτά, οὐκ ἐν δήμῳ, εντάξει;
- Οκ! Την επόμενη ερώτηση.
- Ποια είναι τα αγαπημένα μου θέματα;
- Ποιά είναι;
- Δύσκολο... Άμα πω ότι είναι οι γελοιογραφίες, θα διαμαρτυρηθούν ο λαγός με την αλεπού! Για να μην πω για τα υπόλοιπα θέματα που θα τα στεναχωρήσω...
- Ας στεναχωρηθούν!
- Κρίμα δεν είναι; Άσε που θα κάνουν καμιά απεργία και δεν θα έχω έμπνευση!
- Καλά λες! Θα ενεργήσουμε διπλωματικά. Βάλε και εδώ, όλα!
- Οκ. Μας έμεινε άλλη μία ερώτηση.
- Λέγε.
- Μια λέξη που χρησιμοποιώ πάντα στο blog:
- Ε; Τι εννοεί μία λέξη. Εδώ το πράγμα δυσκολεύει!
- Ναι μωρέ, τι να απαντήσω εδώ, τώρα...
- Μέχρι να βρεις απάντηση για τη λέξη, θα σου βάλω ένα σχετικό τραγουδάκι:
- Που το θυμήθηκες; Χα,χα!
- Σου βρήκα απάντηση!
- Ακούω.
- Βάλε το «επιτέλους»!
- Τι σχέση έχει το «επιτέλους»;
- Αυτό δεν λες όταν βρήσκεις τι ανάρτηση θα βάλεις;
- Αυτό το λέω, off the record, εξυπνάκια!
- Ε, βάλε το... το... το...
- Το βρήκα! Θα βάλω το «να περνάς καλά»!
- Αυτό το βάζεις στις αναρτήσεις;
- Όχι, στα σχόλια όταν απαντάω.
- Άλλη ερώτηση έχει το μενού;
- Όχι!
- Ουφ!
- Α, πρέπει να προσκαλέσω κι άλλους να παίξουν. Ως συνήθως όμως αφήνω την πρόσκληση ανοιχτή, μήπως ξεχάσω κανέναν!
Υ.Γ. Ηθικόν δίδαγμα: Είσαι blogεράς και δεν έχεις alter ego; Να βρεις! Διότι χρησιμεύει όταν χρειάζεσαι βοήθεια στο γράψιμο...!
Του Ευαγγελισμού αύριο, κατάλυση ιχθύος, και ο μπακαλιάρος εθιμοτυπικώς επικράτησε να τρώγεται από τους περισσότερους. Η παρακάτω συνταγή προέρχεται από το ΡΟΜΑΝΤΣΟ Νο 1310 (9/4/1968). Και μόνο ότι χρησιμοποιεί κρασί (μου αρέσουν τα φαγητά που έχουν λίγο κρασάκι) την κάνει... ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα! Καλή όρεξη!
