Ακούμε στην αυριανή περικοπή:
...κατὰ τῶν τοιούτων οὐκ ἔστι νόμος. (Γαλ. 5, 23)
Εναντίον τέτοιων πραγμάτων δεν υπάρχει νόμος.
Εναντίων των καρπών του Αγ. Πνεύματος, που μόλις προηγουμένως ανέφερε ο απ. Παύλος (στχ. 22 & 23α) δηλ. της αγάπης, της χαράς, της ειρήνης, της μακροθυμίας, της χρηστότητας, της αγαθωσύνης, της πίστης, της πραότητας και της εγκράτειας, δεν υπάρχει κάποιος νόμος που να τις καταδικάζει. Ούτε λέει ότι ο νόμος δεν ισχύει, ούτε ότι καταργήθηκε. Για να γίνει νοητή αυτή η φράση, θυμίζω ότι στο κεφ. 5 ο Παύλος απαντά στο κατά πόσο ο χριστιανός οφείλει να βρίσκεται κάτω από τον Μωσαϊκό νόμο, όπου οι Ιουδαΐζοντες έλεγαν ότι χρειάζεται περιτομή και όλο τον Νόμο. Ο Παύλος απαντά ότι αν ο χριστιανός συμβαδίζει με το Άγ. Πνεύμα, τότε έχει τις προαναφερθείσες αρετές, εναντίον των οποίων δεν υπάρχει νόμος. Όμως ο Παύλος μας λέει κάτι βαθύτερο: Ο νόμος υπάρχει για να περιορίζει το κακό. Δεν έγινε για να περιορίζεται η αγάπη ή η εγκράτεια ή η πραότητα κ.α. Οπότε ο άνθρωπος που παράγει τον καρπό του Πνεύματος δεν χρειάζεται εξωτερικούς περιορισμούς. Να θυμηθούμε το Ρωμ. 13, 8 «ὁ γὰρ ἀγαπῶν τὸν ἕτερον νόμον πεπλήρωκεν» όπου η αγάπη δεν καταργεί το νόμο αλλά τον εκπληρώνει. Συνεπώς ο νόμος καταργείται όταν υπάρχει αληθινή αγάπη η οποία δεν πηγάζει από τον φόβο της τιμωρίας. Βεβαίως μην παρανοήσουμε τον Παύλο και πούμε πως δεν υπάρχει κανένας νόμος για τον χριστιανό. Δεν λέει ότι ο πιστός μπορεί να ζει όπως θέλει, αλλά σύμφωνα με το Άγ. Πνεύμα, οπότε τότε θα παράγει αυθόρμητα ό,τι ο νόμος επιδίωκε να επιβάλει εξωτερικά. Δηλαδή, έχει διαμορφώσει ο χριστιανός το χαρακτήρα του (δι' Αγ. Πνεύματος) να αγαπά και να πράττει το θέλημα του Θεού και δεν χρειάζεται να συγκρατείται από εξωτερικές εντολές για να πράττει το αγαθό.
Άλλα σχόλια για την αυριανή περικοπή, εδώ.
