Το καλοκαίρι πάντα θα είναι στο μυαλό άρρηκτα συνδεδεμένο με τη φύση. Ορθότερα, με την απόδραση προς αυτήν. Τίποτα δεν σε χαλαρώνει στην πόλη, όπως σε χαλαρώνει στη φύση. Ότι και να πω, η αίσθηση σ' αυτήν είναι μοναδική. Το παρακάτω ποίημα του Δημήτρη Τυραϊδή (από τη συλλογή «της μούσας μου απανθίσματα» Χανιά, 2019) περιγράφει τόσο γλαφυρά την επαφή με την φύση, ώστε να λαχταρώ τις καλοκαιρινές διακοπές ακόμη πιο πολύ! Το μόνο που εύχομαι είναι να υπάρξει η φύση, και μη μείνει μόνο η ανάμνηση της μετά από τις γνωστές πλέον φωτιές του καλοκαιριού...
