Αρχική
Αρχική
Γελιογραφίες
Γελοιογραφίες
Μουσική (LP)
Μουσική (LP)
Επιλογές
Επιλογές

Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014

ΤΑ ΠΙΘΑΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑ


ὡς γὰρ ἐπεκλώσαντο θεοὶ δειλοῖσι βροτοῖσι
ζώειν ἀχνυμένοις· αὐτοὶ δέ τ᾽ ἀκηδέες εἰσί.
δοιοὶ γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει
δώρων οἷα δίδωσι κακῶν, ἕτερος δὲ ἑάων·
ᾧ μέν κ᾽ ἀμμίξας δώῃ Ζεὺς τερπικέραυνος,
ἄλλοτε μέν τε κακῷ ὅ γε κύρεται, ἄλλοτε δ᾽ ἐσθλῷ·
ᾧ δέ κε τῶν λυγρῶν δώῃ, λωβητὸν ἔθηκε,
καί ἑ κακὴ βούβρωστις ἐπὶ χθόνα δῖαν ἐλαύνει,
φοιτᾷ δ᾽ οὔτε θεοῖσι τετιμένος οὔτε βροτοῖσιν. 
(Ιλιάδα Ω 525 - 533)

(Γιατί οι θεοί έτσι όρισαν τη μοίρα των ανθρώπων
να ζουν με καημούς, κι αυτοί έγνοια να μην έχουν.
Στην πόρτα του Δία στέκονται μπροστά δύο πιθάρια
το ένα γεμάτο με κακά, με καλά το άλλο, να 'χει να δίνει.
Αν δώσει ο Δίας ο κεραυνόχαρος κι απ' τα δυό σε κάποιον,
τη μια τον βρίσκει το καλό και το κακό την άλλη.
Μα αν του έδωσε μόνο απ' τα κακά, ζημιές τον βρίσκουν
και μια πείνα αβάσταχτη στη γη τον κυνηγάει
και  τριγυρνά κι από θνητούς κι από θεούς διωγμένος.)

Αυτά τα λόγια απευθύνει ο Αχιλλέας στον Πρίαμο, όταν ο τελευταίος πηγαίνει να του ζητήσει το σώμα του Έκτορα. Ώριμος και φιλοσοφημένος από εμπειρίες ο Αχιλλέας, δείχνει μια άλλη όψη του χαρακτήρα του. Γι' αυτόν, οι θεοί δεν έχουν τους καημούς των θνητών και η καλοτυχία με τη δυστυχία βρίσκονται σε δύο πιθάρια έκαστη στο καθένα, στην πόρτα του Δία, ο οποίος τις δίνει στους ανθρώπους κατά τη βούλησή του. Το χειρότερο είναι όταν ο Δίας δίνει μόνο δυστυχία σε κάποιον. 

Πάντα θα ψάχνουμε μια εξήγηση για τα βάσανα και τα δεινά της ζωής. Όχι για όσα οφείλονται σε δικές μας ενέργειες. Δεν απορρέουν εξάλλου όλα τα προβλήματα από τη δική μας πρωτοβουλία. Είναι αδύνατο να κατανοήσουμε τον αστάθμητο παράγοντα. Και μιας τα βάσανα είναι περισσότερα απ' τις χαρές, δεν έχουμε παρά να τα αιτιάσουμε στο θείο παράγοντα. Αυτά τα δύο πιθάρια του Δία είναι ένα λαϊκό μοτίβο στο οποίο ο Αχιλλέας βρίσκει απάντηση για την κακοτυχία. Μπροστά στο άγνωστο, ο άνθρωπος εύκολα επιστρατεύει το θείο. Θα μπορούσε να επιστρατεύσει όμως τον ίδιο τον άνθρωπο;      

Τα δύο πιθάρια, αν τα διαχειρίζονταν ο άνθρωπος, τότε σίγουρα δεν θα το έκανε δίκαια... Αν όμως μέσα σ' αυτά βάλουμε την εύθραυστη φύση του, τον περίεργο χαρακτήρα του, τα ατισάθευτα πάθη του και την περιορισμένη (πολλές φορές) σωφροσύνη του, τότε θα δούμε πως τα καλά είναι (και θα είναι) πολύ λιγότερα και ο αστάθμητος παράγοντας γίνεται πιο οδυνηρός... Το χειρότερο είναι ότι δεν μπορεί να σκεφτεί συλλογικά, παρά μόνο περιστασιακά, ή περιορισμένα. Ο άνθρωπος είναι φύσει κοινωνικό ον και η ατομικότητα είναι μια ύπουλη διαστροφή που ουσιαστικά κάνει κακό. Εν τέλει ευελπιστούμε στην απλοχεριά αυτού που διαχειρίζεται τα πιθάρια...
________________
αστάθμητος παράγοντας, νοούνται όχι μόνο τα φυσικά φαινόμενα αλλά και όσα δεν δύνανται να προβλεφθούν.

10 σχόλια:

  1. Καλημερα.
    Σημερα μου χαρισες ενα απο τα καλυτερα σου ποστ!
    Ευχαριστω για αυτο.

    Να εισαι καλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν νομίζω ότι είναι από τα καλύτερα. Μιας και είναι «περίληψη» ενός κειμένου που ήταν αρκετά μεγαλύτερο... Χαίρομαι που σου άρεσε.

      Καλά να περνάς.

      Διαγραφή
  2. Ένα θα πω: λατρεύω όταν κάνεις αναρτήσεις με αναφορά στον Όμηρο.
    Όλα εκεί είναι ...μακάρι να τον μελετούσαμε και μεγάλοι...όχι στις 2 πρώτες τάξεις του γυμνασίου ( εγώ τότε..στην πορεία άλλαξαν ..προς το χειρότερο )!

    Καλή σου μέρα από τη δουλειά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το κακό είναι ότι οι σχετικές με τον Όμηρο αναρτήσεις, δεν προσελκύουν το ενδιαφέρον οπότε και θα ρίξω το βάρος σε αρχαίες τραγωδίες. Η μελέτη του Ομήρου με τις τόσες νεοελληνικές αποδόσεις (και στο διαδίκτυο) θα έπρεπε να ήταν μεγαλύτερη, αλλά ίσως λόγῳ όγκου δεν ελκύει. Ίσως κάποια μέρα...

      Καλά να περνάς.

      Διαγραφή
  3. Με προβλημάτισες σήμερα με τα δυο πιθάρια.
    Στη ζωή μας δεν συνυπάρχει το καλό και το κακό;
    Οι δυο λύκοι;...που έλεγε ο Ινδιάνος;....
    Σημασία νομίζω έχει ποιο από τα δυο (πιθάρια, λύκους)επιλέγουμε εμείς.

    Καλή σου μέρα:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πρακτικά το καλό και τι κακό δεν συνυπάρχουν απλά αλλά αντιμάχονται αδιάκοπα. Δεν είναι λύκοι τα πιθάρια. Και το περιεχόμενό τους το μοιράζει ο Δίας κατά τον Αχιλλέα. Αλίμονο στη βουλή του Διός. Δεν είναι όλα τα προβλήματα θέμα επιλογών δυστυχώς...

      Καλά να περνάς.

      Διαγραφή
  4. Ο Αχιλλέας βλέπει δηλαδή υπαίτιο για το θάνατο του Έκτωρα το Δία και έτσι προσπαθεί να παρηγορήσει τον Πρίαμο; Το καλό και το κακό το διαχειρίζονται οι θεοί διότι ο άνθρωπος είναι πιο αδύναμος από τη φύση και από τον εαυτό του πολλές φορές. Τα δύο πιθάρια του Δία είναι μοτίβο που βρίσκεται μόνο στην Ιλιάδα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η παρηγοριά δεν γίνεται για να εξιλεωθεί ο Αχιλλέας στα μάτια του Πριάμου. Αλλά αναφέρεται και στη δική του μοίρα. Αν διαβάσεις πιο πάνω θα καταλάβεις, ειδικά εκεί που συνομιλεί με το φάντασμα του Πατρόκλου. Για τα 2 πιθάρια, εξ όσων γνωρίζω, μόνο στην Ιλιάδα.

      Καλά να περνάς.

      Διαγραφή
  5. Τα βάσανα και οι πίκρες είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής και πάντα θα ψάχνουμε να βρούμε την αιτία. Ο Ομηρος ηταν πολύ ψαγμένος και γι' αυτό πρέπει να τον μελετάμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήταν «ψαγμένος» και πολύ φιλοσοφημένος. Εμείς αν τον μελετάμε κάτι θα μάθουμε. Αν όχι...

      Καλά να περνάς.

      Διαγραφή

Το σχόλιό σου, αν δεν χλευάζει και δεν υβρίζει, είναι επιθυμητό και ευπρόσδεκτο.