Αυτό το άρθρο το αλίευσα από το περιοδικό ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ Νο 131 (1/1/1969). Με κέντρισε η ιδέα των βλεμμάτων των ανθρώπων το πρωί της Πρωτοχρονιάς. Πολύ λίγοι βέβαια κυκλοφορούν τέτοια μέρα το πρωί. Οι περισσότεροι κοιμούνται αφού ξενύχτησαν λόγῳ του εορτασμού του νέου έτους. Ξεχνώντας τη σοφή ρήση του Σόλωνα προς τον Κροίσο, «μηδένα πρό τοῦ τέλους μακάριζε»... Το βλέμμα λέει πολλά, πάρα πολλά... 











Το βλέμμα λέει πολλά, αλλά πολλοί δεν μπορούν να διαβάσουν το βλέμμα του άλλου. Ούτε που το κοιτάζουν καν. Και άμα είναι και γιορτές...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο βλέμμα είναι ο καθρέπτης της ψυχής!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλή χρονιά!
@ Κρυφή... ματιά!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑκριβώς! Το βλέμμα το κρύβουμε, πάψαμε να το κοιτάμε και στην επόμενη των γιορτών μάλλον το κρύβουμε!
@ μυστήριο κορίτσι
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτόν τον καθρέφτη πολλοί προσπαθούν να τον κρύψουν ή να τον θαμπώσουν...
Καλή χρονιά και σε σένα.
Μπορείς να διαβάσεις την ψυχή κοιτάζοντας βαθιά στα μάτια τον άνθρωπο. Εύχομαι να διαβάζουμε με το χρόνο που μόλις μπήκε ευτυχισμένους ανθρώπους. Λίγο δύσκολο δεν νομίζεις;
ΑπάντησηΔιαγραφή@ Ρένα
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο να διαβάζουμε ευτυχισμένους ανθρώπους, αρχίζει να γίνεται όλο και πιο δύσκολο! Και το φανάρι του Διογένους να 'χαμε και πάλι δεν...
Μακάρι να κάνω λάθος, βέβαια...
θα συμφωνησω πως το βλεμμα ειναι ο καθρεπτης της ψυχης!
ΑπάντησηΔιαγραφήποσο εντυπωση μου εκανε μια λεξη,καπου μεσα στο κειμενο,''οι αγιορταστοι'' :)
καλη χρονια! Σου δίνω μονο δυο ευχες
για τον καινουργιο χρονο.
Παμπλουτος να 'σαι στη χαρά
και παμφτωχος στον πόνο! :)