Αρχική
Αρχική
Γελιογραφίες
Γελοιογραφίες
Μουσική (LP)
Μουσική (LP)
Επιλογές
Επιλογές

Σάββατο, 26 Φεβρουαρίου 2011

ΤΕΛΙΚΟΣ ΓΙΑ... ΜΑΘΗΤΕΣ!

Κοιτάζοντας τις ειδήσεις οι οποίες είναι κατά κανόνα απαισιόδοξες, η παραπάνω είδηση από το απόκομμα του σημερινού ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΥ ΤΥΠΟΥ (26/02/11) είναι η μόνη που μπορεί να δώσει λίγη παρηγοριά στο δυσοίωνο μέλλον μας. Παρότι δεν ασχολείται το παρόν blog με τα αθλητικά, εντούτοις μια εξαίρεση επιβάλλεται. Διότι καταντήσαμε να θεωρούμε τα συλλογικά αθλήματα πως ανήκουν μόνο στην κάστα των πωρωμένων οπαδών, και για να πάει κανείς στε γήπεδο πρέπει να το λέει η περδικούλα του!

Με μαθητές δημοτικού ο τελικός των αιωνίων λοιπόν, ώστε να αποφευχθούν τα συνήθη επεισόδια! Ελπίζοντας βέβαια πως τα παιδάκια δεν έχουν ακόμα επηρρεαστεί τόσο πολύ από τους μεγάλους... Το σίγουρο είναι ότι θα συμπεριφερθούν πιο πολιτισμένα οι πιτσιρικάδες. Μήπως λοιπόν θα έπρεπε αυτή η τακτική να ισχύσει γενικώς στα ντέμπυ; Για να μην πω για όλους ανεξαιρέτως τους αγώνες του πρωταθλήματος...

Αφού εμείς οι «μεγάλοι» έχουμε ήδη κριθεί ακατάλληλοι ως προς τη συμπεριφορά μας στο γήπεδο, ας αφήσουμε να πάνε αυτοί που μπορούν να συμπεριφερθούν ως φίλαθλοι και όχι ως οπαδοί. Διότι το γήπεδο δεν είναι χώρος εκτόνωσης ψυχονευρωτικών προβλημάτων αλλά χώρος θεάματος. Λεπτομέρεια θα μου πεις... Εν πάσι περιπτώσει, πρέπει οι ενήλικες ποδοσφαιρόφιλοι να πείσουν πως θα μπορούνε να γίνουν φίλαθλοι και μετά να θέλουν να πηγαίνουν στο γήπεδο. Έως τότε, εύχομαι τα πιτσιρίκια να τους δώσουν μερικά μαθήματα από κάτι τέτοιες πρωτοβουλίες που ελπίζω να επαναληφθούν τακτικότατα!

2 σχόλια:

  1. κατα τη γνωμη μου, δεν ειναι λυση αυτη για να σταματησουν να γινονται τα επεισόδια.Μπορεί να πιάσει ναι μεν τοπο, αν εφαρμοστει αλλά έχω κάτι καλυτερο να προτεινω. Το αισθημα που έχει ο παίκτης όταν παίζει , στην έδρα του μπροστά σε ένα κοινό που τον επικροτεί και φωνάζει συνθηματα υπέρ του: είναι απλά μοναδικό. Του δίνει ένα αισθημα που δε μπορεί να το νιώσει κάπως αλλιώς. :αυτό βέβαια ισχυει μονο οταν μιλάμε για χωρες όπως της Ελλάδος ή και αν επεκταθουμε λίγο: σε χώρες της Λατιν. Αμερικής.
    Πιστευω πως για την σημερινή κατάσταση ευθυνεται η πολιτική ηγεσία η οποία αδιαφορεί για ένα θεμα που αποσχολεί το μεγαλλύτερο κομμάτι του πληθυσμού της χώρας αλλά και οι ίδες οι ΠΑΕ. Οι τελευταίες θα πρέπει να απαγορέψουν σε άτομα που συμπεροφέρονται με βαρβαρότητς και χουλιγκανισμούς την εισοδο τους σε αγωνιστικούς χώρους.
    Και για να μιλησω για την ομάδα μου. Το μοναδικό εκτροπο που εγινε μετά το τέλος του αγώνα ΟΣΦΠ-ΠΑΟ (2011) ήταν που έπεσε μια μολοτωφ.
    Σε αυτο το κάφρο ας επιβληθει ποινη που όχι μονο να του απαγορευτει η εισοδος σε αγωνιστικους χώρους αλλά να κλειστεί και ισοβια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @ Θεό7δωρε

    Το αίσθημα του αθλητή από τις επευφημίες του κοινού όταν παίζει στην έδρα του, θεωρητικά είναι όπως λες μοναδικό. Όμως στο γήπεδο αντί για επευφημίες οι οπαδοί συνεχώς βρίζουν χυδαία και ανθελληνικά ενίοτε! Και αυτό το φαινόμενο είναι παμπάλαιο.
    Εκτός των υβριστικών σηνθημάτων, το «έθιμο» συμπληρώνεται από ρίψεις δακρυγόνων, μολότωφ, μπουκαλιών, νομισμάτων κλπ. Οπότε χάνεται εντελώς το συναίσθημα της «έδρας» που ασφαλώς είναι επιθυμητό. Άσε που οι βανδαλισμοί εκτείνονται τώρα πια και εκτός γηπέδων, σε αυτοκίνητα και σπίτια ποδοσφαιριστών!

    Ποιός φταίει; Φταίμε όλοι μας!

    α. Η Πολιτεία φταίει που ποτέ δεν τιμώρησε αυστηρότατα αφενός τις ομάδες και αφετέρου τους οπαδούς που ούτε καν τους συλλαμβάνει!

    β. Οι ομάδες που αφήνουν να εισέρχονται οπαδοί στο γήπεδο έχοντας μολότωφ, και λοιπά αξεσουάρ για να ξηλώνουν καθίσματα. Επίσης που δεν έχουν φτιάξει έτσι τα γήπεδα ώστε να μην υπάρχει δυνατότητα να εισέρχονται οι φανατικοί οπαδοί στον αγωνιστικό χώρο.

    γ. Οι δημοσιογράφοι. Με οπαδικές εφημερίδες και εκπομπές φανατίζουν κυρίως αφελείς ποδοσφαιρόπληκτους μιας και αυτοί είναι οι πελάτες τους! Πως αλλιώς θα πουλήσουν φύλλα και θα ανεβάζουν την ακροαματικότητα;

    δ. Εμεις! Ναι, ευθυνόμαστε που δεν προσπαθούμε να πείσουμε τον ποδοσφαιρόπληκτο φίλο μας ότι το ματσ είναι κυρίως θέαμα και όχι μάχη. Που ανεχόμαστε τα παιδιά μας να φανατίζονται πέραν του δέοντος με τις ομάδες.

    Το θέμα βέβαια σηκώνει μεγάλει κουβέντα, εντούτοις αφού φτάσαμε να βιώνουμε τον εφιάλτη του οπαδισμού τόσο έντονα, ε, καλύτερα να πηγαίνουν παιδάκια στο γήπεδο. Για να μην πω να απαγορευτούν εντελώς οι φίλαθλοι... Όσο σκληρό και να ακούγεται χρειάζονται δραστικά μέτρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Το σχόλιό σου, αν δεν χλευάζει και δεν υβρίζει, είναι επιθυμητό και ευπρόσδεκτο.